Atos 22
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs ARA
1 “Xli̱pacs huixín nata̱laní̱n, chu̱ lakko̱lún hua̱nti̱ quinkaxmatnipá̱tit, cui̱ntaj catlahuátit, chu̱ caakatá̱kstit hua̱ntu̱ nacca̱huaniyá̱n laqui̱mpi̱ tla̱n nactamakta̱yay c-milacati̱ncán.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Acxni̱ yama̱ judíos kaxmatko̱lh pi̱ c-xatachihui̱n hebreo xchihui̱nama̱, puschí̱ ca̱x tacacsko̱lh laqui̱mpi̱ nakaxmatniko̱y hua̱ntu̱ nahuán, chu̱ Pablo chuná̱ huaniko̱lh:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Hua̱ quit, na̱ judío chuná̱ la̱ huixín, quinca̱chiquí̱n huanicán Tarso c-xtapaksi̱n Cilicia, hua̱mpi̱ antá̱ u̱nú̱ c-Jerusalén quimakastaccani̱t, xa̱huachí̱ antá̱ ckalhtahuakani̱t c-scuela anta̱ni̱ xma̱kalhtahuaka̱nán ko̱lutzi̱n Gamaliel, huá̱ xlá̱ quima̱siyúnilh tancs nacma̱kantaxti̱y pacs yama̱ li̱ma̱paksí̱n hua̱nti̱ Dios tima̱xqui̱ko̱lh xalakmaka̱n quinatla̱tnacán. Hasta acxni tuncán quit ctzucuni̱t li̱tzaksay la̱ntla̱ tla̱n nacscujnaniy Dios xli̱pacs xli̱tlihuaka quinacú̱, chu̱ na̱ chuná̱ la̱ntla̱ huixín chiyú̱ li̱tzaksapá̱tit tlahuayá̱tit.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Xapu̱lh quit xacputzatla̱huanko̱y sa̱mpi̱ xacmakni̱putunko̱y xli̱pacs judíos hua̱nti̱ xchipako̱ni̱t yama̱ xasa̱sti taca̱najla tu̱ má̱sta̱lh Jesús, quilhpa̱xtum xacsi̱tzi̱niko̱y, chuná chixcuhuí̱n, cumu la̱ lacchaján, xacxuataxtuko̱y c-xchiccán, chu̱ xactamacanu̱ko̱y c-pu̱la̱chi̱n.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Xanapuxcun pa̱lijni, chu̱ lakko̱lun mima̱paksi̱nani̱ncán stalanca catzi̱ko̱y xlacán hua̱ntu̱ quit ctlahuati̱lhani̱t, sa̱mpi̱ hua̱ qui̱t csquiniko̱lh li̱ma̱paksí̱n, chu̱ caquifirmartlahuaniko̱lh mactum oficio laqui̱mpi̱ nacma̱xqui̱ko̱ya̱chá̱ xanapuxcun judíos hua̱nti̱ xlama̱ko̱chá̱ c-Damasco. Chu̱ maktum antá̱ xacama̱ laqui̱mpi̱ nacputzako̱y antá̱ yama̱ hua̱nti̱ xli̱pa̱huanko̱y Jesús, nacchipako̱y, chu̱ nacli̱minko̱y u̱nú̱ c-Jerusalén laqui̱mpi̱ nacma̱pa̱ti̱ni̱ko̱ya̱hu.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Hua̱mpi̱ acxni̱ xactla̱huama̱ c-xatiji Damasco, chu̱ aya xactalacatzuhui̱ti̱lhay ca̱chiquí̱n, luhua tastúnut xuani̱t, caj xamaktum acxni̱ lam minchá̱ c-akapú̱n aktum xkakánat quintili̱tamácstucli̱.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Acxni̱ cúcxilhli̱ yama̱ xkakánat, maktum la̱ntla̱ lhkan ctamákuasli̱ c-quincahua̱yu̱, chu̱ ctama̱chá̱ ca̱tiyatna. Na̱ acxnitiyá̱ ckáxmatli̱ pi̱ xquixakatli̱ma̱ca̱, chu̱ chuná̱ xquihuanima̱: ‘¡Saulo, Saulo! ¿Tú̱huan quili̱putzasta̱latla̱huana?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 ‘¿Tí̱ huix hua̱nti̱ quixakatlí̱pa̱t?’ ckalhásquilh. Chú̱ yama̱ tachihuí̱n chuná̱ quihuanipá̱: ‘Quit Jesús xala c-Nazaret hua̱nti̱ huix luhua si̱tzi̱niya, chu̱ ni̱ ucxilhputuna, chu̱ hasta putzasta̱lápa̱t.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Yama̱ chixcuhuí̱n hua̱nti̱ xquinta̱ama̱kó̱, acxni̱ ucxilhko̱lh yama̱ xkakánat, na̱ pe̱cuanko̱lh, hua̱mpi̱ xlacán ni̱ akata̱ksko̱lh xtachihuí̱n hua̱nti̱ xquixakatli̱ma̱.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Quit ckalhasquimpá̱: ‘Quimpu̱chiná, ¿tú̱ chi̱nchu̱ quit quili̱tláhuat?’ Xlá̱ chuná̱ quihuanipá̱: ‘Lacapala̱ cata̱qui, chu̱ fuerza̱ cachipi̱ c-Damasco anta̱ni̱ xpímpa̱t. Antá̱ nahuanicana̱pi̱ hua̱ntu̱ huix mili̱tláhuat.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Hua̱mpi̱ cumu yama̱ xkakánat hua̱ntu̱ cúcxilhli̱ li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ quima̱lakachi̱xiko̱lh chunatá̱ pi̱ quima̱lakátzi̱lh, huata caj quimpakachipale̱nko̱lh c-Damasco hua̱nti̱ xquinta̱anko̱y.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Antá̱ xuí̱ cha̱tum chixcú̱ xuanicán Ananías hua̱nti̱ luhua xli̱pa̱huán Dios, chu̱ xma̱kantaxti̱ma̱ c-xlatáma̱t xli̱ma̱paksi̱n Moisés; xli̱pacs judíos hua̱nti̱ xuilakó̱ c-Damasco li̱pa̱xuhu xli̱chihui̱nanko̱y pi̱ tla̱n xtapuhuá̱n xuani̱t, chu̱ xpa̱xqui̱ko̱y.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Maktum quilhtamacú̱ Ananías quilákmilh anta̱ni̱ quit xacuí̱, chu̱ acxni̱ quilákchilh, chuná̱ quihuánilh: ‘Quinta̱la Saulo, la̱nchiyuj tuncán huix calacahua̱nampala, cacá̱xlalh milakastapu̱ chuná̱ la̱ xlacahua̱nana̱ xapu̱lh.’ Acxni tuncán quit xkakay clacahua̱nampá̱, chu̱ cúcxilhli̱ yama̱ Ananías.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Cha̱nchu̱ xlá̱ quihuánilh: ‘Hua̱ yama̱ Quintla̱tican Dios hua̱nti̱ tili̱pa̱huanko̱lh xalakmaka̱n quinatla̱tnacán, xlá̱ lacsacni̱tán laqui̱mpi̱ huix nalakapasa̱ hua̱ntu̱ xlá̱ xtalacapa̱stacni, chu̱ xtalacasquín, chu̱ naucxilha̱ yama̱ aksti̱tum chixcú̱ hua̱nti̱ xlacsacni̱t naquinca̱lakma̱xtuyá̱n, chu̱ ma̱n nakaxpatniya̱ xtachihuí̱n.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Xlá̱ lacsacni̱tán laqui̱mpi̱ huix napina li̱chihui̱nana̱ cani̱hua̱ tíyat, chu̱ ca̱chiquí̱n hua̱ntu̱ ma̱n ucxilhni̱ta, chu̱ kaxpatni̱ta.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Pus huá̱ xpa̱lacata̱ chú̱ quit cli̱huaniyá̱n pi̱ nia̱lh cama̱makapali̱ quilhtamacú̱, chu̱ cata̱kmunu, chu̱ acxnicú̱ naquilhchipiniya̱ Quimpu̱chinacan Jesús, nahuaniya̱ pi̱ li̱pa̱huana̱ laqui̱mpi̱ xlá̱ nalacxapaniko̱yá̱n xli̱pacs mintala̱kalhí̱n hua̱ntu̱ tlahuani̱ta.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Ni̱ li̱maka̱s quilhtamacú̱ quit ctáspitli̱ c-Jerusalén, chu̱ acxni̱ chú̱ calh c-tlanca xtemplo̱ Dios laqui̱mpi̱ nactlahuay quioración, caj xamaktum quima̱lakapalajuáni̱lh xta̱chuná̱ la̱ntla̱ cama̱mixnampi.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Cúcxilhli̱ Quimpu̱china Jesús, chu̱ chuná̱ quihuánilh: ‘Lacapalaj tuncán catáca̱xti sa̱mpi̱ u̱nú̱ c-Jerusalén ni̱tí̱ catikaxmatniputún mintachihuí̱n acxni̱ nali̱chihui̱nana̱ quimpa̱lacata.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Quit ckálhti̱lh: ‘Quimpu̱chiná, ¿lá̱ntla̱ ni̱ caquintikaxmatniputunko̱lh? Pus xlacán pacs catzi̱ko̱y la̱ntla̱ quit xacli̱catzi̱y, xacán cani̱hua̱ ca̱chiquí̱n, chu̱ quimpu̱kalhtahuakacán, chu̱ xacchipako̱y, xacchi̱huili̱ko̱y, chu̱ xacle̱nko̱y c-pu̱la̱chi̱n xli̱pacs hua̱nti̱ xli̱pa̱huanko̱yá̱n.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Chu̱ na̱ chuná li̱tum acxni̱ makni̱ca̱ Esteban, yama̱ tla̱n chixcú̱ hua̱nti̱ xli̱chihui̱naná̱n, pus quit na̱ luhua cmakli̱cátzi̱lh acxni̱ makni̱ca̱, sa̱mpi̱ hasta cmaktakalhniko̱lh xlhaka̱tcán yama̱ chixcuhuí̱n hua̱nti̱ li̱actalamakni̱ko̱lh chíhuix.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Hua̱mpi̱ Quimpu̱china Jesús quihuánilh: ‘Quit clacasquín pi̱ lacapala̱ catáca̱xti, sa̱mpi̱ mákat nacma̱lakacha̱yá̱n hasta c-xtiyatcan hua̱nti̱ ni̱ judíos laqui̱mpi̱ xlacán na̱ nakaxmatko̱y quintachihuí̱n.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Acxni̱ chuná̱ huanko̱lh Pablo, yama̱ chixcuhuí̱n nia̱lh kaxmatniputunko̱lh huata caj li̱pe̱cua̱ tzucuko̱lh ca̱tasako̱y, chu̱ chuná̱ xuanko̱y: “¡Tama̱ chixcú̱ ni̱ pala tzinú̱ mini̱niy nalatama̱y, xatlá̱n maktum camakni̱hu!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Yama̱ chixcuhuí̱n luhua li̱pe̱cua̱ la̱ntla̱ csi̱tzi̱ko̱ni̱t, cala̱huá̱ xquilhuama̱kó̱, chu̱ na̱ xma̱akapu̱ya̱huako̱y xlhaka̱tcán, chu̱ pokxni hasta lhkan lhkan xma̱kosuko̱y ca̱u̱ní̱n.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Cha̱nchu̱ xapuxcu tropa̱, pi̱ xcatzi̱putún xatú̱ xpa̱lacata chuná̱ luhua xcátzi̱t xli̱si̱tzi̱niko̱ni̱t Pablo, ma̱tamacanu̱ní̱nalh c-xpu̱lacni cuartel, chu̱ li̱ma̱paksí̱nalh pi̱ cake̱snokca̱ laqui̱mpi̱ nahuán xatú̱ ni̱tlá̱n xtlahuani̱t pi̱ chuná̱ nali̱si̱tzi̱ko̱y, chu̱ li̱pe̱cua̱ nali̱ca̱tasako̱y.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Hua̱mpi̱ acxni̱ chú̱ aya li̱huana̱ xmacachi̱cani̱t laqui̱mpi̱ nake̱snokcán, chu̱ pi̱ antá̱ xlakaya̱ cha̱tum capitán, Pablo chuná̱ huánilh:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Acxni̱ yama̱ capitán kaxmátnilh xtachihui̱n Pablo lacapala̱ lákalh comandante, chu̱ chuná̱ huánilh:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Pus comandante lacapala̱ lákalh Pablo, chu̱ chuná̱ kalhásquilh:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Comandante huanipá̱:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Acxni̱ yama̱ tropa̱ catzi̱ko̱lh pi̱ Pablo na̱ ciudadano romano xuani̱t lacatzucu̱ tzucuko̱lh tapa̱nu̱ko̱y, chu̱ nia̱lh ke̱snokko̱lh, chu̱ na̱ chuná̱ comandante tzúculh lakpe̱cuán chicá̱ pala nali̱huanicán la̱ntla̱ xli̱chi̱ni̱t cadena, chu̱ xke̱snokputún.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Li̱cha̱lí̱ yama̱ comandante ma̱macxtumi̱ko̱lh xanapuxcun pa̱lijni, chu̱ xli̱pacs lakko̱lun judíos hua̱nti̱ xma̱paksi̱nanko̱y, sa̱mpi̱ xlá̱ luhua xcatzi̱putún xatú̱ xpa̱lacata̱ xli̱si̱tzi̱niko̱y Pablo. Entonces ma̱paksí̱nalh pi̱ cama̱xtuniko̱ca̱ cadenas hua̱ntu̱ xli̱macachi̱cani̱t, chu̱ cali̱minica̱ c-xlacati̱ncán laqui̱mpi̱ nama̱kalhapali̱ko̱y.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.