Apocalipse 16
Hua̱ xasa̱sti talacca̱xlan quinTla̱tican Jesucristo (TOSNT) vs ARC
1 Caj li̱punchú̱ ckáxmatli̱ pi̱ taxtuchi̱ aktum pixtlanca̱ tachihuí̱n c-xtemplo̱ Dios, chu̱ chuná̱ xuanima̱kó̱ yama̱ kalhatujun ángeles: “Lacapala̱ capimpítit, chu̱ antá̱ ca̱tiyatna̱ caqui̱akxtakamakántit tama̱ lactlanca tapa̱tí̱n xla xtasi̱tzi̱li̱akastacya̱huan Dios hua̱ntu̱ taju̱ma̱kó̱ c-pa̱tunu copas hua̱ntu̱ Dios lakmaca̱ma̱kó̱ tachixcuhuí̱tat.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Tíalh xakasiya̱ ángel, chu̱ antá̱ ca̱tiyatna̱ qui̱akxtakamákalh hua̱ntu̱ xtaju̱ma̱ c-xcopa̱; chu̱ xli̱pacs yama̱ hua̱nti̱ xtama̱sta̱ko̱ni̱t calhca̱huili̱niko̱ca̱ xtucuhuiní̱ yama̱ maka̱klhana la̱pani̱t chixcú, chu̱ hua̱nti̱ xlakataquilhpu̱tako̱ni̱t xatatlahuamakxtu, taxtuniko̱chi̱ aktum li̱xcajnit tzitzi, hua̱ntu̱ li̱pe̱cua̱ xcatzán.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Mimpalachá̱ xli̱cha̱tuy ángel, xlá̱ na̱ chuná̱ akxtakamákalh hua̱ntu̱ xtaju̱ma̱ c-xcopa̱ c-ta̱kaya̱huaná, na̱ xli̱pacs chúchut xala c-ta̱kaya̱huaná̱ kalhni tihuanko̱lh, xta̱chuná̱ xtasiyuy la̱ xkalhni cha̱tum chixcú̱ hua̱nti̱ a̱cu makni̱cani̱t, chu̱ pacs tini̱ko̱lh tu̱ stacnantaju̱ma̱kó̱ c-ta̱kaya̱huaná.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Xli̱kalhatutu ángel akxtakamákalh hua̱ntu̱ xtaju̱ma̱ c-xcopa̱ c-chuchut xala c-ta̱kaya̱huaná, xa̱huá̱ xala c-xli̱pacs taxtunú, chu̱ chúchut xala c-xli̱pacs kalhtu̱choko̱, chu̱ xala c-xli̱pacs pu̱xka, usu taxtunú, chu̱ pacs kalhni tihuanko̱lh.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Cha̱nchu̱ na̱ acxnitiya̱ ckáxmatli̱ pi̱ yama̱ ángel hua̱nti̱ maktakalhko̱y xli̱pacs chúchut chuná̱ huá̱:
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Chuná̱ mini̱niko̱y la̱ntla̱ ma̱pa̱ti̱ni̱pa̱kó̱ sa̱mpi̱ xlacán na̱ chuná̱ ma̱pa̱ti̱ni̱ko̱ni̱t, chu̱ hasta makni̱ko̱ni̱t
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Na̱ ctikáxmatli̱ pi̱ minchá̱ tachihuí̱n c-xapu̱ca̱xtlahua̱n altar hua̱ntu̱ yá̱ c-xtemplo̱ Dios hua̱ntu̱ huí̱ c-akapú̱n, chuná̱ xquilhuama̱ca̱: “Quimpuchinacán, xli̱ca̱na̱ pi̱ huix Dios hua̱nti̱ tlanca xlacatzúcut, chu̱ xpu̱china pacs la̱ntla̱ tu̱ anán, xli̱ca̱na̱ pi̱ luhua talulóktat, chu̱ xlí̱lat la̱ntla̱ aksti̱tum nata̱tlahuako̱ya̱ cue̱nta̱ hua̱nti̱ makali̱puhuanko̱ni̱tán.”
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Cha̱nchu̱ mimpalachá̱ xli̱kalhata̱ti ángel, chu̱ c-xlacan chichiní̱ akxtakamákalh hua̱ntu̱ xtaju̱ma̱ c-xcopa̱; pus yama̱ chichiní̱ kálhi̱lh li̱tlihuaka̱ nama̱chichi̱ko̱y, chu̱ hasta naaclhcuyuko̱y hua̱nti̱ xala ca̱tiyatna.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Cha̱nchu̱ xli̱pacs chixcuhuí̱n li̱xcájnit tasiyuko̱lh la̱ntla̱ chichinko̱lh, hua̱mpi̱ ma̱squi chuná̱ akspulako̱lh, xlacán ni̱mpala tzinú̱ xli̱puhuanko̱lh, chu̱ ni̱mpala huá̱ tzúculh li̱lakataquilhpu̱tako̱y Dios, huata caj cala̱huá̱, chu̱ lacli̱xcajnit tachihuí̱n tzúculh li̱ma̱xcajua̱li̱ko̱y Dios hua̱nti̱ tla̱n ma̱paksi̱ko̱y yuma̱ tapa̱tí̱n hua̱ntu̱ mima̱.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Cha̱nchu̱ xli̱kalhaquitzis ángel, akxtakamákalh hua̱ntu̱ xtaju̱ma̱ c-xcopa̱ anta̱ni̱ xuí̱ xpu̱ma̱paksí̱n yama̱ maka̱klhana la̱pani̱t chixcú, chu̱ xli̱pacs anta̱ni̱ xlá̱ xma̱paksi̱nán ca̱tapaklhtú̱ti̱lh. Pacs hua̱nti̱ antá̱ xmaktapaksi̱ko̱y hasta tzucuko̱lh lacxcako̱y csi̱maka̱tcán caj la̱ntla̱ li̱pe̱cua̱ xcatzanajuanama̱kó̱.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Hua̱mpi̱ ni̱mpala huá̱ li̱makaxtakko̱lh pi̱ nia̱lh natlahuako̱y hua̱ntu̱ li̱xcájnit, huata caj xpa̱lacata xtacatzanajuatcán hua̱ntu̱ xmakcatzi̱ma̱kó̱, li̱xcájnit tzucuko̱lh ma̱xcajua̱li̱ko̱y Dios hua̱nti̱ huilachá̱ c-akapú̱n.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 A̱li̱sta̱lh acxni̱ xli̱kalhacha̱xan ángel akxtakamákalh hua̱ntu̱ xtaju̱ma̱ c-xcopa̱ c-xakalhtu̱choko̱ hua̱ntu̱ huanicán Eufrates, yama̱ chúchut xala c-kalhtu̱choko̱ tísca̱cli̱ laqui̱mpi̱ antá̱ tla̱n nalactla̱huanko̱y yama̱ lactlanca napuxcún hua̱nti̱ xtaxtuko̱ni̱tanchá̱ anta̱ni̱ pulha̱chá̱ chichiní.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 A̱li̱sta̱lh cúcxilhli̱ pi̱ c-xquilhni yama̱ tlanca tzutzoko dragón lu̱hua, xa̱huá̱ c-xquilhni maka̱klhana la̱pani̱t chixcú, chu̱ c-xquilhni̱ yama̱ aksani̱na profeta taxtuko̱chi̱ pu̱lactutu lacli̱xcajnit spíritu, luhua xta̱chuná̱ xtasiyuko̱y la̱ chíchak.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Yuma̱ lacli̱xcajnit spíritu pacs huá̱ xtapaksi̱niko̱y akskahuiní, chu̱ xlá̱ ma̱xqui̱ko̱lh li̱tlihuaka̱ laqui̱mpi̱ natlahuako̱y lactlanca li̱ca̱cni tatlahu hua̱ntu̱ nali̱ma̱lacatzuhui̱ko̱y tachixcuhuí̱tat, chu̱ laqui̱mpi̱ nama̱macxtumi̱ko̱y xli̱pacs lactlanca puxcu̱nani̱n reyes xala ca̱tuxá̱huat sa̱mpi̱ lacxtum nata̱la̱tlahuako̱y yama̱ tlanca xlacatzucut quiDioscán, acxni̱ xlá̱ nama̱lakcha̱ni̱y quilhtamacú̱ la̱ntla̱ naakastacya̱huako̱y tachixcuhuí̱tat.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Mili̱lacapa̱stacatcán pi̱ Quimpu̱chinacan Jesús maktum chuná̱ huá̱: “Skálalh catahuilátit sa̱mpi̱ quit nacca̱lakminá̱n acxni̱ ni̱ li̱a̱catzi̱huilátit nahuán, xta̱chuná̱ la̱ntla̱ li̱catzi̱y cha̱tum kalha̱ná. Luhua ca̱na̱ li̱pa̱xuhu yamá̱ hua̱nti̱ skálalh maktakalhma̱ xlháka̱t laqui̱mpi̱ tla̱n tuncán nahuili̱y acxni̱ nacmín, chu̱ ni̱ nama̱xanán la̱ntla̱ ti̱ ni̱ kalhi̱y xlháka̱t, chu̱ maklhpupulu̱ nacma̱noklhuy acxni̱ nacmín.”
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Yama̱ lacli̱xcajnit spíritu ma̱macxtumi̱ko̱lh xli̱pacs lactlanca ma̱paksi̱naní̱n xala ca̱tuxá̱huat lacatum anta̱ni̱ huanicán c-xtachihui̱n hebreo Armagedón.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Xli̱kalhatujun ángel akxtakamákalh tu̱ xtaju̱ma̱ c-xcopa̱ ca̱u̱ní̱n, chu̱ antá̱ c-xtemplo̱ Dios xala c-akapú̱n, anta̱ni̱ huí̱ c-xlactahui̱lh ma̱paksi̱ná, taxtuchá̱ aktum pixtlanca̱ tachihuí̱n hua̱ntu̱ chuná̱ xquilhuama̱: “¡Chu̱ aya pacs kantaxtuko̱lh hua̱ntu̱ xtalhca̱tahuilani̱t!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Acxnitiya̱ li̱pe̱cua̱ tzúculh maklipa, tzúculh macasa̱nán, chu̱ li̱pe̱cua̱ tzúculh jiliy, chu̱ xli̱ca̱tlanca ca̱tuxá̱huat tachíquilh, li̱pe̱cua̱ laktzanká̱nalh, niucxnicú̱ xa̱laktzanka̱nán xli̱tlanca chuná̱ la̱ntla̱ laktzanká̱nalh hasta la̱ntla̱ta huilaca̱ ca̱tuxá̱huat.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Cha̱nchu̱ yama̱ tlanca ca̱chiquí̱n huanicán Babilonia pu̱makatutu tiláclalh la̱ntla̱ titapítzilh, chu̱ lactlanca ca̱chiqui̱ní̱n hua̱ntu̱ huilakó̱ c-xli̱ca̱tlanca ca̱tuxá̱huat talakpaklhta̱yako̱lh. Acxnicu̱ ma̱xoko̱ni̱ko̱lh Dios xtala̱kalhi̱ncán ti̱ huilakó̱ yama̱ tlanca ca̱chiqui̱n Babilonia, entonces lima̱kotni̱ko̱lh yama̱ xaxu̱n chúchut xla tapa̱tí̱n hua̱ntu̱ xlacca̱xtlahuaniko̱ni̱t hua̱nti̱ antá̱ xuilakó̱ caj xpa̱lacata̱ pi̱ li̱pe̱cua̱ xmakasi̱tzi̱ko̱ni̱t.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Na̱ xli̱pacs tilaktzánka̱lh islas tu̱ li̱macstuca̱ chúchut laktzanka̱ko̱lh, na̱ chuná̱ ca̱ka̱sti̱ní̱n, pacs tilaksputko̱lh.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Chu̱ na̱ tzúculh ta̱ctaya̱chi̱ c-akapú̱n lactlanca chíji̱t hua̱ntu̱ xtzincán ti̱puxam kilo akatunu, hua̱mpi̱ chixcuhuí̱n xala ca̱tuxá̱huat, ni̱mpala chuná̱ li̱li̱puhuanko̱lh xtala̱kalhi̱ncán, huata caj li̱huacá̱ si̱tzi̱ko̱lh, chu̱ lacli̱xcajnit tachihuí̱n tzúculh li̱ma̱xcajua̱li̱ko̱y Dios xpa̱lacata la̱ntla̱ li̱pe̱cua̱ xli̱pa̱ti̱nama̱kó̱ yama̱ chíji̱t.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.