Tiago 3
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs BKJ
1 Li̱ta̱camán, ni̱ lhu̱hua huixín calacputzátit li̱tanu̱yá̱tit ma̱kalhtahuake̱naní̱n porque mili̱catzi̱tcán xlacata tí tali̱tanú ma̱kalhtahuake̱naní̱n ma̱s li̱cuánit ama ca̱ma̱xoko̱ni̱cán para ta̱ktzanká.
1 Meus irmãos, muitos não sejam mestres, sabendo que receberemos maior condenação.
2 Hua̱k aquín lhu̱hua tú liaktzanka̱yá̱u; para cha̱tum cristianos ni̱cxni liaktzanká tú li̱chihui̱nán itsi̱máka̱t namá cristiano xli̱ca̱na ma̱ccha̱ní talacapa̱stacni y tla̱n ma̱paksí hua̱k ixlatáma̱t.
2 Porque todos tropeçamos muitas vezes. Se algum homem não tropeça em palavra, este é um homem perfeito, e capaz também de refrear todo o corpo.
3 Aquit camá̱n ca̱ta̱ma̱lacastucniyá̱n tantum cahua̱yu: para ma̱kalhnu̱cán freno tla̱n ma̱kahua̱ni̱cán li̱ncán ni̱ta lacasquincán; caj aktum actzú freno tla̱n li̱ma̱paksi̱cán hua̱k ixmacni.
3 Ora, nós colocamos freio nas bocas dos cavalos, para que possam nos obedecer; e dirigimos todo o seu corpo.
4 Na̱ caca̱li̱lacahua̱nántit barcos ma̱squi laclanca tatasí y tlihueke u̱n tama̱tla̱hualí̱n, siempre takalhí aktum actzú li̱cá̱n tú ca̱li̱manejartlahuacán huanicán “timón” y xapu̱chiná tla̱n li̱n ni̱ta lacasquín.
4 Vede também os navios que, embora sendo tão grandes, e levados por impetuosos ventos, são dirigidos com um leme bem pequeno por aquele que os governa.
5 Pues na̱ chuná qui̱taxtuní quisi̱maka̱tcán la̱ta quili̱tantumcán ta̱talacastuca caj actzú li̱hua, pero li̱tanú tla̱n ca̱tlahuá laclanca tú lacasquín, na̱ chuná la̱ actzú lhcúya̱t tla̱n ma̱pasí aktum lanca ca̱quihuí̱n.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia!
6 Quisi̱maka̱tcán tla̱n ta̱ma̱lacastucá̱u la̱ lhcúya̱t ixtlahuaná tala̱kalhí̱n. Quisi̱maka̱tcán huili̱cani̱t lacatum ní tla̱n nama̱pasí tú li̱xcájnit kalhí ixli̱tantum quimacnicán y tali̱ma̱pasí tlajananí̱n itlhcuya̱tcán xlacata na̱ nama̱pasi̱yá̱u tú ni̱ tla̱n tlahuaputuná̱u nac quilatama̱tcán.
6 E a língua é um fogo; um mundo de iniquidade, assim a língua está entre os nossos membros, que contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo fogo do inferno.
7 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata cristianos tla̱n tama̱ma̱nsujlí lacli̱cuánit la̱páni̱t, lacli̱cuánit lu̱hua, quitzistancaní̱n ni̱ma̱ takosa y ni̱ma̱ talama̱na nac chúchut y xli̱ca̱na lhu̱hua tama̱ma̱nsujli̱ni̱t;
7 Porque todos os tipos de animais, e de aves, e de serpentes, e de coisas do mar, é domado e domado pela humanidade;
8 pero ni̱ lá tí ma̱ma̱nsujli̱ni̱t itsi̱máka̱t, ni̱ lá tí makatlajani̱t tú li̱xcájnit kalhí y ixveneno ni̱ma̱ kalhí tla̱n li̱makni̱nán.
8 mas a língua nenhum homem pode domar. É um mal indisciplinado, cheio de veneno mortal.
9 Chí calacpuhuántit, quisi̱maka̱tcán li̱kalhtahuakaniyá̱u Quimpu̱chinacán y Quinti̱cucán Dios, y pi̱huá quisi̱maka̱tcán li̱squiná̱u li̱xcájnit tú cata̱kspúlalh cristianos tí takalhí ixma̱su̱y Dios porque huá ca̱tlahuani̱t.
9 Com ela bendizemos a Deus, e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, que foram feitos à semelhança de Deus.
10 Nac aktum quinquilhnicán tataxtú amá tachihuí̱n ni̱ma li̱squiná̱u li̱xcájnit tú cata̱kspúlalh cristianos y pi̱ aná tataxtú amá tachihuí̱n ni̱ma̱ li̱kalhtahuakaniyá̱u Dios. Li̱ta̱camán, jaé ni̱ chú ixlí̱lat.
10 De uma mesma boca procedem bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que estas coisas sejam assim.
11 Porque calacpuhuántit, ¿a poco nac aktum taxtunú tla̱n taxtú skahuihui saksi chúchut y taxtú pi̱ aná xu̱n chúchut?
11 Porventura de alguma fonte, de um mesmo local, jorram água doce e água amarga?
12 Chuná li̱tum li̱ta̱camán, ¿a poco katum suja tla̱n ma̱stá a̱síhui̱t, o akatum uva tla̱n ma̱stá ixtahuácat akalasni? Huixín tla̱n calacpuhuántit nac aktum taxtunú ni̱ lá taxtú skahuihui saksi chúchut y taxtú pi̱ aná skoko chúchut.
12 Pode a figueira, meus irmãos, carregar bagas de azeitonas, ou uma videira figos? Assim como nenhuma fonte pode produzir água salgada e doce.
13 Li̱ta̱camán, la̱ta mili̱hua̱kcán, tí li̱tanú skalala y ma̱kachakxí talacapa̱stacni camá̱si̱lh nac ixlatáma̱t la̱ta tú tla̱n tlahuá xlacata hua̱k nata̱cxila xli̱ca̱na tla̱n catzí ma̱kachakxí talacapa̱stacni.
13 Quem é o homem sábio e dotado de conhecimento entre vós? Que mostre pelo seu bom comportamento as suas obras com a mansidão da sabedoria.
14 Pero para nac minacujcán la̱lakcatzaniyá̱tit tú kalhí cha̱tum y la̱si̱tzi̱niyá̱tit entonces ni̱ calactlancántit hua̱k ma̱kachakxi̱yá̱tit porque akskahuinampa̱nántit xli̱ca̱na ma̱kachakxi̱yá̱tit tancs talacapa̱stacni.
14 Mas, se tendes uma amarga inveja, e contenda em vossos corações, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Namá cristiano tí li̱lactlancán jaé talacapa̱stacni ni̱ Dios tí huí ta̱lhmá̱n ma̱xqui̱ni̱t; xlá catzi̱nini̱t juú ca̱quilhtamacú, cristianos tama̱si̱nini̱t, y hasta tlajaná na̱ paktanu̱ni̱t.
15 Esta sabedoria não desce do alto, mas é terrena, sensual e diabólica.
16 Porque amá tí hua̱k tara̱lakcatzaní y tara̱maksi̱tzí, tara̱tlahuaní la̱ta tú talacasquín y la̱ta tú li̱xcájnit talacpuhuán.
16 Porque onde há inveja e contenda, aí há confusão e toda a obra do mal.
17 Pero tí ca̱ma̱xqui̱ni̱t tancs talacapa̱stacni, Dios tí huí ta̱lhmá̱n, talacputzá tancs talatamá, hua̱k cristianos tata̱ra̱lí̱n, tla̱n tacatzí, tara̱pa̱xquí, hua̱k talakalhamán, tama̱sí tú tla̱n tatlahuá nac ixlatama̱tcán, tancs tachihui̱nán, y xli̱ca̱na tamaklhcatzí tú tahuán.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente pura, depois pacífica, gentil, e fácil de ser invocada, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Amá tí talacputzá ca̱li̱tlá̱n talatamá qui̱taxtú la̱ catáchalh li̱pa̱xáu latáma̱t y acxni natama̱xquí cosecha ama ca̱tocarlí li̱pa̱xáu latáma̱t.
18 E o fruto da justiça é semeado na paz daqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.