Mateus 14
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Rey Herodes tí ixma̱paksi̱nama amá pu̱latama̱n Galilea, acxni tzúculh kaxmata la̱ ixli̱chihui̱nancán cani̱huá tú ixtlahuá Jesús,
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 ca̱huánilh tí ixtata̱ma̱paksi̱nán:
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Xlá lacpútzalh la̱ tuncán namakní, pero ixca̱jicuaní cristianos para natata̱ra̱tlahuá caj ixlacata porque lhu̱hua ixtaca̱najlani̱t Dios ixma̱lakacha̱ni̱t jaé profeta Juan Bautista.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Pero acxni ma̱spútulh ca̱ta Herodes tláhualh lanca fiesta; istzuma̱t Herodías tzúculh tantlí la̱ta istzamacán, y Herodes snu̱n lakáti̱lh la̱ tántli̱lh
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 hasta ma̱lacnú̱nilh nama̱xquí xatu̱ta ixlacasquín.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Xlá ni̱ cátzi̱lh tú namaksquín, pero ixna̱na huánilh camáksquilh rey Herodes camacamá̱xqui̱lh ixakxa̱ka Juan Bautista nac aktum tina.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Herodes acxni káxmatli tú ixlacasquín ni̱ lakáti̱lh, pero como tú ixma̱lacnu̱ni̱t nama̱stá hua̱k ixtakaxmatni̱t ni̱ takalhpúspitli y li̱tánu̱lh nama̱kantaxtí ixtachihuí̱n.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ma̱lakácha̱lh cha̱tum soldado ní ixtanu̱ma Juan xlacata namakní;
10 João foi decapitado na prisão,
11 y tuncán pixca̱cti̱ca Juan nac pu̱la̱chi̱n; a̱stá̱n muju̱ca ixakxa̱ka nac aktum tina y ma̱xqui̱ca amá tzuma̱t tú itsquini̱t, y xlá má̱xqui̱lh ixna̱na.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Makapitzi tí ixtakaxmatni̱t ixtachihuí̱n Juan acxni tacátzi̱lh tú ixpa̱xtokni̱t támilh tatiyá nac pu̱la̱chi̱n y tla̱n tamúju̱lh; y a̱stá̱n táalh tali̱ma̱kalhchihui̱ní Jesús tú ixqui̱taxtuni̱t.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 La̱ kaxmatko̱lh Jesús tú huanica táju̱lh nac aktum barco y ca̱tá̱alh ixdiscípulos lacatum ní ni̱ tzamacán xlacata ni̱tí na̱kaxculí. Pero lhu̱hua cristianos xala cani̱huá ca̱lacchiquí̱n tacátzi̱lh ní ixama cha̱n y ca̱tujún táalh ní ixama tacuta.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Acxni tá̱ctalh ixquilhtú̱n chúchut cá̱cxilhli lhu̱hua cristianos ixtakalhi̱ma̱na. Xlá ca̱lakalhámalh cristianos y ca̱ma̱ksá̱ni̱lh ta̱tatlaní̱n ni̱ma̱ ixca̱li̱mincani̱t.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Acxni istzucuma smalankanán ixdiscípulos tama̱lacatzúhui̱lh y tahuánilh:
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Jesús ca̱kálhti̱lh:
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Xlacán takalhti̱nampá:
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 ―A ver caquila̱li̱miníu namá tahuá ―ca̱huaniko̱lh.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Jesús ca̱li̱ma̱páksi̱lh hua̱k cristianos catatahuilako̱lh nac ca̱tiyatni pues ixti̱hui li̱cúxtut. La maklhtí̱nalh amá macquitzis simi̱ta y tantuy tamakní láca̱lh nac akapú̱n, pa̱xcatcatzí̱nilh Dios amá tahuá; a̱stá̱n ca̱lakchékelh, ca̱má̱xqui̱lh ixdiscípulos xlacata xlacán natama̱kpitzí y natama̱xquí̱ tí ixlacasquín.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Hua̱k cristianos tla̱n tahuá̱yalh y takálhkasli, y todavía kalhtá̱xtulh akcu̱tuy canasta simi̱ta y tamakní.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Huata lacchixcuhuí̱n tí tahuá̱yalh cha̱quitzis mi̱lh ixtahuani̱t aparte lacchaján y lactzú camán.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Jesús ca̱huánilh ixdiscípulos catatáju̱lh nac barco xlacata pu̱la natachá̱n ixa̱quilhtu̱tu chúchut; a̱stá̱n na̱ tzúculh ca̱huaní hua̱k cristianos cataalhá nac ixchiccán.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 La̱ ta̱nko̱lh cristianos Jesús talacá̱cxtulh ixacstu nac sipi y aná kalhtahuakánilh Dios. Acxni tla̱n tzi̱suanko̱lh xlá ya̱ ixtalaca̱ctá;
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 ixdiscípulos ixtaani̱ttá lakamákat ma̱squi ni̱ lá ixtachá̱n porque také̱talh u̱n y ni̱ ixca̱ma̱xquí quilhtamacú natama̱tla̱hualí̱n ixbarcojcán ma̱s chá ixtapu̱spitputún.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Li̱huacá tzisa ixuani̱t Jesús ca̱ma̱lacatzúhui̱lh ixdiscípulos ixtla̱huama ixkalhni nac chúchut.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Xlacán acxni tá̱cxilhli Jesús ixtla̱huama ixkalhni chúchut, tajicuanko̱lh y yaj takálhi̱lh li̱camama y chuné ta̱ktásalh:
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Pero xlá ca̱huánilh:
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Huánilh Pedro:
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 ―Pues catat tuncán ―huaniko̱lh Jesús.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Pero huata tatú̱talh nac chúchut anko̱lh ixli̱camama pues u̱n y chúchut puxmani̱ko̱lh, y como maklhcátzi̱lh ixama ta̱ktzí ma̱ktási̱lh Jesús:
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Xlá makachípalh y huánilh:
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 La̱ tatáju̱lh ixcha̱tuycán nac barco, u̱n ni̱ma̱ ixtake̱tani̱t, caj la̱ ni̱tú také̱nu̱lh.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Hua̱k xa̱makapitzi ixdiscípulos tatatzokostánilh y tahuánilh:
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Ixli̱punchú talakatza̱lako̱lh amá chúchut xla Galilea y tácha̱lh nac aktum ca̱chiquí̱n huanicán Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ni̱ para tuhua tacatzi̱ko̱lh cristianos xala ca̱chiquí̱n xlacata ixca̱lakmini̱t Jesús. Lhu̱hua xala amá pu̱latama̱n na̱ tacátzi̱lh y tzúculh tali̱mín ixta̱tatlaní̱n xlacata naca̱ma̱ksa̱ní Jesús.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Makapitzi ixtahuaní caca̱má̱xqui̱lh quilhtamacú nataquilhpa̱xamaní siquiera ixlháka̱t, y hua̱k ta̱tatlaní̱n tí taxamánilh ixlháka̱t Jesús hua̱k ta̱ksa̱nanko̱lh.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.