Mateus 13
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 Xalakasmalankán amá chichiní Jesús táxtulh amá ákxtaka y alh nac ixquilhtú̱n chúchut xla Galilea.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Ixli̱puntzú lhu̱hua cristianos tatamákstokli y huá xlacata li̱táju̱lh nac aktum akpáklha̱t y alh tziná lakamákat, hua̱k xa̱makapitzi tatamákxtakli nac ixquilhtú̱n chúchut.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 La̱ta ixtaju̱ma nac akpáklha̱t tzúculh lacpuhuán la̱ naca̱ta̱ma̱lacastucní ixtakalhchihuí̱n tú xlacán ixtalakapasa xlacata natama̱kachakxí ixtachihuí̱n; ca̱huánilh:
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Xlá tzúculh spuyumí ixli̱chánat; lhu̱hua ixtalhtzi tama̱chá nac tijia y huata tá̱cxilhli lactzú spitu, hua̱k tasacuako̱lh.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Makapitzi ixli̱chánat tama̱chá nac ca̱chihuixni caj tzinú ixta̱lani̱t tíyat nac ixkalhni. Ni̱ pasá̱rlalh lhu̱hua chichiní sok ta̱kpunko̱lh porque ni̱ pu̱lhmá̱n ixuí tíyat.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Pero acxni táxtulh chichiní ca̱xkoyuko̱lh ixpakán y tasca̱cko̱lh pues ni̱ pu̱lhmá̱n ixtamaca̱ni̱t ixtankaxekcán.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Makapitzi ixtachaná̱n tama̱chá nac ca̱xpayatni. Ni̱ ixli̱maka̱s chichiní uyu ta̱kpunko̱lh, pero ma̱s lacapala tástacli kajni y tama̱ksni̱ko̱lh ixtachaná̱n.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Huata tata̱yánilh ixtachaná̱n ni̱ma̱ tatama̱chá nac tla̱n tíyat, jaé hua̱k tástacli y tamá̱sta̱lh lhu̱hua ixtahuacatcán. Huí ni̱ma̱ la̱ta akstum ixtalhtzi chalh tahuácalh aktum ciento ixtalhtzi, huí ni̱ma̱ sesenta, y huí ni̱ma̱ caj treinta má̱sta̱lh ixtahuácat.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Para huixín kalhi̱yá̱tit mintake̱ncán, ¡cama̱kachakxí̱tit y cakaxpáttit tú cca̱huanimá̱n!
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ixli̱puntzú ixdiscípulos tama̱lacatzúhui̱lh y takalasquínilh:
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Jesús ca̱kálhti̱lh:
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Tí ma̱ta̱xtucni̱t jaé talacapa̱stacni ma̱s ama̱ca ma̱xqui̱cán hua̱k nama̱kachakxí, pero tí caj tziná tú ma̱kachakxí ama̱ca maklhti̱cán hasta ni̱ma̱ ixli̱skalhma̱ca.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Aquit cca̱ta̱ma̱lacastucní quintakalhchihuí̱n tú xlacán talakapasa y la̱tiyá ma̱squi talacahua̱nán la̱ ni̱tú catá̱cxilhli y ma̱squi takaxmata la̱ ni̱ cata̱kahuá̱nalh pues ni̱tú tama̱kachakxí.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Huá jaé cristianos ca̱lakcha̱ni̱t tú ma̱lacpuhuá̱ni̱lh Dios profeta Isaías catzokli nac Escrituras. Aná huan:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Amá cristianos ni̱tú ama taca̱najlaputún porque ama tama̱lacchahuá xapuhui̱lhta ixnacujcán,
15 Porque o coração deste povo
16 ’Pero capa̱xahuátit huixín porque kalhi̱yá̱tit milakastapucán y li̱lacahua̱naná̱tit, kalhi̱yá̱tit mintake̱ncán y li̱kaxpatá̱tit quintachihuí̱n.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, lhu̱hua profetas y lactlá̱n lacchixcuhuí̱n xalakmaká̱n ta̱cxilhpútulh tú huixín li̱lacahua̱nampa̱nántit jaé quilhtamacú y ni̱ tá̱cxilhli; takaxmatpútulh quintachihuí̱n y ni̱ takáxmatli tú huixín ca̱lakchini̱tán.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ’Cama ca̱lacspi̱tniyá̱n la̱ qui̱taxtú xatakalhchihuí̱n chana̱ná. ¡Tla̱n cama̱kachakxí̱tit!
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Amá ixtalhtzi tachaná̱n ni̱ma̱ tama̱chá nac tijia y tasacuako̱lh lactzú spitu cca̱ma̱lacastuca tú qui̱taxtuní cha̱tum cristiano tí li̱ta̱chihui̱nancán ixtachihuí̱n Dios; xlá kaxmata, pero mina̱chá tlajaná y ma̱xtukó jaé talacapa̱stacni ni̱ma̱ ma̱nu̱ca nac ixnacú.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Amá ixtalhtzi tachaná̱n ni̱ma̱ tama̱chá nac ca̱chihuixni y ca̱makni̱ko̱lh chichiní cca̱ta̱ma̱lacastuca cristiano tí kaxmata ixtachihuí̱n Dios y ni̱ para tuhua li̱pa̱huán ixnacú;
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 pero an quilhtamacú y tzucú akspulá tú ni̱ tla̱n, tzucú akxtakajnán, tzucú li̱chihui̱nancán xlacata li̱pa̱huán Dios, y como ixnacú ni̱ tla̱n li̱ma̱tzamani̱t ixtalacapa̱stacni Dios li̱makxtaka tuncán y yaj li̱pa̱huán.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Amá ixtalhtzi tachaná̱n ni̱ma̱ tama̱chá nac ca̱xpayatni y tama̱ksni̱ko̱lh kajni, cta̱ma̱lacastuca cha̱tum cristiano tí kaxmata ixtachihuí̱n Dios y li̱pa̱huán, pero la̱ta li̱án ixlatama̱tcán tzucú ta̱katuyún, tzucú tali̱pa̱huán huata ixtumi̱ncán y la̱ li̱pa̱xáu natalatamá, y chuná tama̱ksni̱kó tú ixtali̱pa̱huán y ni̱ tama̱stá ixtahuacatcán.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Amá ixtalhtzi tachaná̱n ni̱ma̱ tama̱chá nac tla̱n tíyat y tamá̱sta̱lh ixtahuácat, cca̱ta̱ma̱lacastuca cristianos tí takaxmata ixtachihuí̱n Dios; xlacán tali̱pa̱huán y kastunu tachihuí̱n ni̱ma̱ tánu̱lh nac ixnacujcán tali̱ma̱stá ixtahuacatcán; huí ni̱ma̱ aktum ciento ixlacata, huí ni̱ma̱ sesenta, y huí ni̱ma̱ treinta ixlacata.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesús ca̱ta̱ma̱lacastúcnilh ixtapáksi̱t Dios tunuj takalhchihuí̱n y ca̱huánilh:
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Acxni hua̱k talhtatama̱na cha̱tum tí si̱tzi̱ní jaé xapu̱chiná min spuyumí nac ixca̱tucuxtu ixtalhtzi ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut y tza̱lá tuncán.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Jaé trigo tzucú staca, xaná y catlán ixtahuácat; y amá ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut na̱ lakxtum ta̱staca tachaná̱n.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Ixtasa̱cua jaé xapu̱chiná acxni tá̱cxilhli jaé li̱cúxtut tahuánilh ixpatroncán: “Señor, huix cá̱chanti nac minca̱tucuxtu puru xatalacsacni trigo, entonces ¿hua̱nchi na̱ tá̱stacli ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut?”
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Xlá ca̱kálhti̱lh: “Cha̱tum tí quisi̱tzi̱ní milh spuyumí nac quinca̱tucuxtu namá ixtalhtzi ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut.” Xlacán tahuanipá: “Para lacasquina, chí tuncán nacaná̱u ca̱tampulhuyá̱u namá ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut.”
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 “Tó”, ca̱huánilh, “porque para ca̱tampulhuyá̱tit namá ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut, na̱ tla̱n ca̱tampulhuyá̱tit lactlá̱n quintachaná̱n xla trigo.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Caca̱li̱makxtáktit lakxtum catacatlanke̱lh, y acxni naca̱tanca̱cán cama ca̱li̱ma̱paksí hua̱k quintasa̱cua lacatum catamá̱kstokli namá ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut y catalhcúyulh, y a̱lacatunu catama̱mákstokli ixtahuácat quintachaná̱n xlacata nacma̱quí ní cca̱xtlahuani̱t ixpu̱ma̱qui̱cán.”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 ’Ixtapáksi̱t Dios ni̱ma̱ cma̱lacatzuqui̱ni̱t ca̱quilhtamacú, ama staca la̱ staca akatum mostaza acxni chan nac ixca̱tucuxtu cha̱tum chixcú.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 La̱ta ixli̱hua̱k li̱cúxtut ni̱ma̱ ma̱s laclanca tastaca, huá ixtalhtzi mostaza ma̱s xalactzú, pero acxni akpún tzucú staca lacapala y hasta lactzú spitu tla̱n tlahuá ixma̱sekecán nac ixakán porque snu̱n lanca pakastaca.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 ’Ixtapáksi̱t Dios ni̱ma̱ cma̱lacatzuqui̱ni̱t ca̱quilhtamacú na̱ cama ca̱ta̱ma̱lacastucniyá̱n ama staca la̱ acxni cha̱tum pusca̱t li̱ma̱xcutí ixharina caj actzú levadura, ixacstu xcutankó hua̱k itsquítit y tachixa.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Jesús ca̱huánilh hua̱k ixtakalhchihuí̱n y ca̱ta̱ma̱lacastúcnilh tú xlacán ixtalakapasa. Ni̱cxni tú ixca̱huaní para ni̱ ixca̱ta̱ma̱lacastucní tú ixtali̱smani̱ni̱t ta̱cxila xlacata natama̱kachakxí ixtalacapa̱stacni.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Chuná jaé kantáxtulh la̱ ixli̱chihui̱nani̱t Jesús cha̱tum profeta. Xlá huá:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Jesús ca̱huánilh cata̱lhá nac ixchiccán hua̱k cristianos y xlá na̱ alh ní ixca̱ta̱tamakxtaka ixdiscípulos. Acxni tácha̱lh xlacán tahuánilh caca̱lacspí̱tniih la̱ ixqui̱taxtú amá xatakalhchihuí̱n ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut ni̱ma̱ tá̱kpulh nac ixpu̱chancán trigo.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Xlá ca̱kálhti̱lh:
37 E Jesus respondeu:
38 ixca̱tucuxtu ní alh chan ixtrigo cli̱ma̱nú ca̱quilhtamacú, y amá lactlá̱n ixtalhtzi trigo ni̱ma̱ tástacli cca̱li̱macá̱n cristianos tí taca̱najlani̱t quintachihuí̱n, y amá ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut cca̱li̱macá̱n tí tatlahuá tú ca̱li̱ma̱paksí tlajaná.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Amá tí spuyúmi̱lh ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut nac quinca̱tucuxtu cli̱macá̱n tlajaná. Amá tachaná̱n ni̱ma̱ catlán y ca̱tanca̱cán, cli̱macá̱n taxokó̱n ni̱ma̱ ama̱ca ca̱ta̱tlahuacán hua̱k cristianos. Tasa̱cua tí tascuja cca̱li̱macá̱n ángeles tí cama ca̱li̱ma̱paksí natama̱makstoka cristianos.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Amá quilhtamacú cama ca̱ma̱pitzí pu̱tunu cristianos na̱ chuná la̱ ma̱pitzicán ni̱ lactlá̱n li̱cúxtut y xalactlá̱n trigo.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Aquit Xatalacsacni Chixcú cama ca̱li̱ma̱paksí ángeles pu̱tum catama̱makstokko̱lh cristianos tí ni̱ tla̱n tacatzí pues tama̱laktzanke̱ni̱t xa̱makapitzi y hua̱k tí tatlahuani̱t tú li̱xcájnit.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Jaé cristianos ama̱ca ca̱maca̱ncán nac puakxtakajni ana ní nataxoko̱nán. ¡Koxitaní̱n, ama tatasá y tatatlanca̱ní la̱ta tali̱puhuán!
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Amá tí tatlahuani̱t tú li̱ma̱paksi̱nán Dios porque xli̱ca̱na quintali̱pa̱huán, ¡catapaxáhualh porque ama talakaskoy la̱ aktum chichiní nac ixpu̱ma̱paksí̱n Quinti̱cú xalac akapú̱n! ¡Para kalhi̱yá̱tit mintake̱ncán cakaxpáttit tú cca̱huanimá̱n!
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 ’Amá tí xla̱huán kaxmata ixtachihuí̱n Dios y tanu̱putún nac quintapáksi̱t, qui̱taxtuní la̱ cha̱tum chixcú ni̱ma̱ taka̱sa aktum xa̱lu tumi̱n nac aktum ca̱quihuí̱n, y xlacata ni̱tí nacatzí aná tuncán ma̱tze̱kpará. Y la̱ta li̱pa̱xáu tú ta̱ksni̱t sta̱kó la̱ta tú kalhí y tama̱huá amá ca̱quihuí̱n xlacata ni̱tí nalakamaklhtí.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 ’Chuná li̱tum, amá tí xla̱huán kaxmata ixtachihuí̱n Dios y tanu̱putún ixtapáksi̱t catunu la̱ cha̱tum ixtama̱huaná lactlá̱n li̱taca̱xta̱y; xlá putzatapu̱lí tí namaktama̱huanán,
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 y acxni taka̱sa aktum tapixnu xla perlas ni̱ma̱ lhu̱hua ixtapalh, sta̱kó la̱ta tú kalhí y tama̱huá amá tapixnu ni̱ma̱ acxilhni̱t.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 ’Ixtapáksi̱t Dios na̱ ama qui̱taxtú la̱ acxni cha̱tum chixcú macá̱n istza̱lh nac chúchut y tahuacá lhu̱hua ti̱pa̱katzi tamakní, xalactlá̱n y ni̱ xalactlá̱n tamakní.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Xlá ca̱huaní ixtasa̱cua catamaktá̱yalh catata̱ma̱cútulh istza̱lh nac ixquilhtú̱n chúchut y aná tzucú ca̱lacsaca hua̱k tamakní. Xalactlá̱n tamakní ca̱muju̱cán nac canastas y ni̱ma̱ ni̱ xalactlá̱n ca̱tramakancán xlacata natalaktzanká.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Na̱ chuná acxni Dios naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k ixcamán, ángeles ama tama̱pitzí cristianos; pu̱tum ama̱ca ca̱maca̱ncán tí talaktzanka̱ni̱t y pu̱tum tí tataxtunini̱t.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Amá cristianos tí talaktzanka̱ni̱t ama̱ca ca̱maca̱ncán nac puakxtakajni ana ní nataxoko̱nán. ¡Koxitaní̱n, aná ama tatasá y tatatlanca̱ní la̱ta tali̱puhuán!
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ca̱kalasquínilh Jesús la̱ ca̱chihui̱nanko̱lh:
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Cahuanipá Jesús:
52 Então Jesus lhes disse:
53 — ausente —
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 — ausente —
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Huá jaé ixkahuasacán María y José carpintero. Ca̱lakapasá̱u ixnata̱camán Jacobo, José, Simón y Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ixnapi̱pín na̱ juú talama̱na y ca̱lakapasá̱u. Entonces, ¿ticu má̱xqui̱lh ixli̱skalala tú naquinca̱li̱ma̱kalhchihui̱ni̱yá̱n?
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Lhu̱hua cristianos xalac Nazaret ni̱ taca̱nájlalh ixtachihuí̱n, huá ca̱li̱huánilh Jesús:
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Como ni̱ lhu̱hua taca̱nájlalh ixtachihuí̱n Jesús huata ca̱ma̱ksá̱ni̱lh makapitzi ta̱tatlaní̱n.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.