Marcos 6
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH
1 A̱stá̱n Jesús ca̱tá̱alh ixdiscípulos ca̱chiquí̱n ní itstacni̱tanchá huanicán Nazaret.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Maktum quilhtamacú acxni hua̱k judíos ixtajaxa Jesús tánu̱lh nac sinagoga y tzúculh ca̱ma̱si̱ní cristianos ixtachihui̱n Dios. Lhu̱hua ixtapa̱xahuá acxni ixtakaxmata la̱ ixca̱ta̱chihui̱nán Jesús, pero makapitzi ixtara̱kalasquiní:
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Jaé chixcú carpintero ixuani̱t juú ixquinca̱ta̱lamá̱n lacatzú; ixkahuasa María, ixnata̱camán ca̱huanicán Jacobo, Judas, José y Simón; ixnapi̱pín na̱ chuná hua̱k ca̱lakapasá̱u.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Jesús ma̱kachákxi̱lh y chuné ca̱huánilh:
4 Mas Jesus disse:
5 Makapitzi tí taca̱nájlalh ixtachihui̱n Jesús ca̱li̱macxámalh ixmacán xlacata nata̱ksa̱nán, pero ni̱ cha̱lhu̱hua cristianos taca̱nájlalh ixtascújut.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Jesús snu̱n lakapútzalh na̱ chú ixli̱puhuán porque ni̱ ixma̱kachakxí hua̱nchi tí ixta̱pakánat ni̱ ixtaca̱najlá tú ixca̱li̱ta̱chihui̱nán, huá xlacata mejor alh ca̱ma̱kalhchihui̱ní tí ixtalama̱na nac lactzu̱ ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ tahuila̱na lacatzú nac Nazaret.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Maktum quilhtamacú Jesús ca̱ma̱makstokko̱lh cha̱cu̱tuy ixdiscípulos y ca̱huánilh xlacata nataán cha̱tuy cha̱túy tama̱kahuaní ixtachihuí̱n. Ca̱má̱xqui̱lh li̱tlihueke y tapáksi̱t xlacata tla̱n natama̱ksa̱ní cristianos tí ca̱mactanu̱ma ixespíritu tlajaná.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Na̱ ca̱huánilh ni̱ catáli̱lh tú naca̱macuaní nac tijia para la̱ múrralh, simi̱ta o tumi̱n tú natali̱hua̱yán.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Huata ca̱huánilh catáli̱lh aktum lí̱xtoko, pu̱tum tatu̱nu y pu̱tum lháka̱t.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Chuné ca̱li̱ma̱páksi̱lh natalá acxni ní natachá̱n:
10 Disse ainda:
11 Para nac aktum pu̱latama̱n ni̱ ca̱maklhti̱nancaná̱tit y ni̱ takaxmatputún tú ca̱li̱ta̱chihui̱naná̱tit, tuncán cataxtútit, ixlacati̱ncán caca̱tantu̱tincxcántit pokxni ni̱ma̱ ca̱tantu̱tahuacán xlacata natacatzí huixín ni̱ lakati̱yá̱tit ixkasatcán. Aquit cca̱huaniyá̱n xlacata acxni Dios naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k ni̱ lactlá̱n cristianos tí ixtalama̱na xapu̱lh nac ca̱chiquí̱n Sodoma y Gomorra, liactá castigo ama takalhí que tí talama̱na nac ca̱chiquí̱n ní nachipiná̱tit y ni̱ ca̱maklhti̱nancaná̱tit.
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Xlacán tatáca̱xli y táalh nac ca̱lacchiquí̱n y tzúculh tama̱kalhchihui̱ní cristianos xlacata natalakxta̱palí ni̱ tla̱n ixlatama̱tcán ni̱ma̱ ixtakalhí.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Lhu̱hua ta̱tatlaní̱n tama̱ksá̱ni̱lh acxni ixtamacuilí aceite na̱ chuná tamacmá̱xtulh cristianos tí ixca̱makatlajani̱t ixespíritu tlajaná.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Acxni cátzi̱lh rey Herodes la̱ ixtali̱chihui̱nán Jesús hua̱k cristianos, chuné huá:
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Makapitzi cristianos ixtahuán:
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Pero rey Herodes siempre ixuán:
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Porque tú ixtlahuani̱t rey Herodes ma̱ma̱nu̱ní̱nalh Juan Bautista nac pu̱la̱chi̱n y ma̱paksí̱nalh cali̱chi̱huili̱ca cadenas, porque ni̱ talakáti̱lh acxni li̱huánilh la̱ ixlakamaklhti̱ni̱t ixta̱cha̱t ixta̱cam Felipe.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Maktum quilhtamacú Juan Bautista huánilh rey Herodes:
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Jaé pusca̱t ixuanicán Herodías y ni̱ ixacxilhputún Juan Bautista xlacata ixli̱huanini̱t la̱ ixta̱lama ixya̱stá. Siempre ixlacputzá la̱ tla̱n ixmákni̱lh, pero ni̱ ixtaka̱sa la̱ natlahuá.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Xa̱huá Herodes ixcatzí xlacata Juan Bautista tla̱n cristiano ixuani̱t y ni̱tú ixkásat porque Dios ixma̱lakacha̱ni̱t. Ixlakatí ixkaxmata ixtachihuí̱n ma̱squi ni̱ lihua ixma̱kachakxí tú ixli̱chihui̱nán. Por eso ixli̱jucuaní tziná y ni̱ ixmakxtaka tú natlahuaní ixta̱cha̱t.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Maktum quilhtamacú amá pusca̱t táka̱sli tú tla̱n ixputzama porque Herodes ca̱tlahuánilh aktum li̱lakastá̱n xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n y xalactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n tí ixtalama̱na nac Galilea.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ixli̱puntzú na̱ tánu̱lh nac fiesta istzuma̱t, tzúculh tantlí. Hua̱k tí ixtaya̱na aná talakáti̱lh la̱ tántli̱lh amá tzuma̱t. Entonces rey Herodes chuné huánilh:
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 ma̱squi ixquimáksquinti lhu̱hua tíyat ni̱ma̱ cca̱ma̱paksí.
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Amá tzuma̱t táxtulh y kalasquínilh ixna̱na:
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Amá tzuma̱t tanu̱pá y huánilh rey Herodes:
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Herodes lakapútzalh pero ni̱ lá takalhpú̱spitli porque tla̱n ixli̱ta̱yani̱t nama̱xquí tú ixmaksquín, xa̱huá ixamigos hua̱k ixtakaxmatni̱t.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Ma̱lakácha̱lh cha̱tum soldado xlacata nali̱miní ixakxa̱ka Juan.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Amá soldado alh cpu̱la̱chi̱n ní ixtanu̱ma Juan y pixcá̱cti̱lh. Acxni makni̱ko̱lh múju̱lh ixakxa̱ka nac aktum pula̱tu la̱ ixma̱paksi̱cani̱t, alh ma̱xquí rey Herodes, y xlá má̱xqui̱lh amá tzuma̱t, y xlá ma̱xqui̱pá ixna̱na la̱ ixuanini̱t.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Acxni tacátzi̱lh tí ixtakaxmatni̱t la̱ ixca̱ta̱chihui̱nani̱t Juan Bautista, támilh tatiyá xaní̱n y tamúju̱lh.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Ni̱ ixli̱maka̱s ixapóstoles Jesús taqui̱táspitli y tali̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh la̱ta tú ixtatlahuani̱t y la̱ta tú ixtali̱chihui̱nani̱t.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 A̱stá̱n Jesús ca̱huánilh:
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Jesús ca̱ta̱táju̱lh ixdiscípulos nac barco y táalh pakán ní ni̱ lama cristianos.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Pero lhu̱hua talakápasli Jesús acxni alh y ta̱xcátzi̱lh pakán ní ixama cha̱n. Lhu̱hua tatakókelh xala cani̱hua ca̱lacchiquí̱n y xlacán pu̱la tácha̱lh ya̱ para ixchá̱n Jesús.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Acxni tácutli nac barco cá̱cxilhli aná tahuila̱na cristianos la̱ lactzu̱ borregos xata̱ktzanká̱n y ni̱ takalhí tí naca̱cuentaja. Xlá ca̱lakalhámalh y lhu̱hua tú ca̱li̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Cha̱lh smalankán ixdiscípulos talákmilh y chuné tahuánilh:
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Caca̱huani jaé cristianos catáalh taputzá tú natahuá juú lacatzú ca̱lacchiquí̱n, o tí talama̱na nac ixca̱tucuxtucán. Catatamá̱hualh simi̱ta porque ni̱ takalhí tú natahuá.
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Xlá ca̱kálhti̱lh:
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Jesús ca̱kalasquimpá:
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Jesús ca̱huánilh cristianos catatahui pu̱tunu nac ca̱tiyatni.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Huí tí tatahui íta̱t ciento cristianos la̱ta pu̱tunu y huí tí katunu ciento.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ca̱chípalh amá macquitzis simi̱ta y tantuy tamakní, láca̱lh nac akapú̱n, pa̱xcatcatzí̱nilh Dios amá tahuá. A̱stá̱n ca̱lakchékelh y ca̱má̱xqui̱lh ixdiscípulos xlacata natama̱kpitziní cristianos.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Hua̱k táhualh simita y tla̱n takálhkasli.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 A̱stá̱n ixdiscípulos tama̱tzámalh akcu̱tuy canasta simita y tamakní ni̱ma̱ kalhta̱xtulhcú.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Huata lacchixcuhuí̱n tahuá̱yalh ma̱x cha̱quitzis mi̱lh aparte lacchaján y lactzú camán.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 A̱stá̱n Jesús ca̱huánilh ixdiscípulos catatáju̱lh nac barco y ca̱tá̱alh ixa̱quilhtu̱tu pupunú nac aktum ca̱chiquí̱n huanicán Betsaida, xlá a̱stá̱n ixama ca̱lakchá̱n.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Porque ixca̱huanima cristianos xlacata na̱ cataalhá ixca̱chiqui̱ncán o ixchiccán. La̱ taanko̱lh amá cristianos, xlá talacá̱cxtulh aktum sipi y aná kalhtahuakánilh Dios.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Acxni tzúculh tla̱n tzi̱suán amá barco ixama̱chitá nac ixíta̱t pupunú y Jesús ixacstu ixtamakxtakni̱t ixquilhtu̱n.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Li̱huacá tzi̱sa ixuani̱t acxni Jesús tzúculh tla̱huán ixkalhni chúchut ca̱ma̱lacatzúhui̱lh ixdiscípulos. Ixama ca̱kapu̱lá pero cá̱cxilhli xlacata yaj ixtama̱tla̱hualí̱n ixbarcojcán porque u̱n ni̱ ixama pakán ní ixta̱ma̱na.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 — ausente —
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 A̱stá̱n xlá tá̱cxtulh nac barco; u̱n ni̱ma̱ ixmima tuncán xuncli. Xlacán ni̱ taca̱tzi̱lh tú natalacpuhuán acxni tá̱cxilhli tú ixtlahuani̱t Jesús,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 porque ma̱squi ixta̱cxilhni̱t laclanca ixtascújut Jesús, na̱ chuná la̱ ixma̱lhu̱hui̱ni̱t simi̱ta, ixnacujcán ya̱ ixma̱kachakxí la̱ tla̱n natali̱pa̱huán ixtachihuí̱n.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ixli̱punchú talakatza̱lako̱lh amá chúchut xla Galilea y tácha̱lh nac aktum pu̱latama̱n huanicán Genesaret.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Acxni tácutli Jesús lhu̱hua talakápasli y tuncán talákmilh.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Hua̱k ta̱tatlaní̱n xala amá pu̱latama̱n tzucuca ca̱li̱mincán ana ní ixchihui̱nama xlacata naca̱ma̱ksa̱ní.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Na̱ chuná nac tijia ca̱chiquí̱n o ixtijia ca̱tucuxtu ixca̱huili̱cán ta̱tatlaní̱n ana ní ixtapuhuán ama lacpasa̱rlá Jesús y xa̱makapitzi ixtahuaní xlacata caca̱má̱xqui̱lh li̱tlá̱n nataxamaní ixlháka̱t, hua̱k ta̱tatlaní̱n tí taxámalh ixlháka̱t Jesús hua̱ ta̱ksá̱nalh.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.