Marcos 15
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Acxni ya̱ itxkaká amá ca̱tzisní xanapuxcun curas, ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos y lakko̱lún táli̱lh Jesús tachí̱n ixlacatí̱n ixpu̱ma̱paksi̱n Poncio Pilato.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Xlá ma̱kalhapáli̱lh Jesús y chuné kalasquínilh:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ixenemigos lhu̱hua tú tzucupá taliakskahuinán ixlacati̱n Pilato.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Xlá huanipá Jesús:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Xlá ni̱tú kalhtí̱nalh y Pilato yaj cátzi̱lh tú nakalasquiní, o tú nali̱ya̱huá.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 — ausente —
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 — ausente —
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ixli̱puntzú táchilh nac ixpu̱ma̱paksí̱n lhu̱hua cristianos y tahuánilh caca̱má̱xqui̱lh cha̱tum tachí̱n la̱ siempre ixmakxtaka.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pilato ca̱kalasquínilh:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Pilato chú ca̱huánilh porque ixma̱kachakxi̱ni̱ttá xlacata ixenemigos Jesús ixtama̱lacapu̱ni̱t ixtamakni̱putún porque ixtalakcatzaní tú ixtlahuá y tú ixli̱chihui̱nán.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Xanapuxcun curas ixenemigos Jesús tuncán tzúculh ta̱kastacya̱huá hua̱k cristianos xlacata catásquilh camakxtakca Barrabás.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pilato ca̱kalasquinipá:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Hua̱k cristianos ta̱ktásalh:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 ―Pues, ¿tucu tlahuani̱t ni̱ tlá̱n jaé chixcú? ―ca̱huanipá Pilato.
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Como Pilato ni̱ ixca̱makasi̱tzi̱putún cristianos tí ixtata̱ya̱na ixli̱ma̱paksí̱n, mákxtakli Barrabás y li̱ma̱paksí̱nalh casnokca Jesús; a̱stá̱n ca̱macamá̱xqui̱lh soldados xlacata xlacán natamakní nac culu̱s.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Amá soldados táli̱lh Jesús ixlacaquilhti̱n ixchic Pilato, hua̱k xa̱makapitzi tatamakstokko̱lh.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Xlacán tama̱xtúnilh ixlháka̱t Jesús y tahuilí̱nilh aktum tzutzoko lhma̱n lháka̱t la̱ xla rey y aktum corona xla lhtucú̱n.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 — ausente —
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 — ausente —
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Acxni tali̱chiyako̱lh la̱ta talacásquilh tama̱xtunipá lháka̱t tzutzoko y tahuili̱nipá lihua ixlháka̱t Jesús. A̱stá̱n táli̱lh a̱lacatunu xlacata natamakní nac culu̱s.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Cha̱tum chixcú xalac Cirene ixuanicán Simón, ixlakkahuasán ixca̱huanicán Alejandro y Rufo, ixtaspitma ixca̱tucuxtu acxni ixlacpasa̱rlama lacatzú ní ixtalaya̱na soldados; tachipatá̱yalh y xafuerza tama̱lí̱ni̱lh laktzú ixculu̱s Jesús.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ca̱li̱nca pakán ixquilhpa̱n ca̱chiquí̱n lacatum ní ixuanicán Gólgota; jaé tachihuí̱n huamputún Ixpu̱latama̱n ixaclucut Ni̱n.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Acxni táchilh Jesús ma̱lacnu̱nica cahualh cuchu ni̱ma̱ ixta̱lani̱t xu̱n lí̱cuchu, pero xlá ni̱ kalhuá̱nalh.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 — ausente —
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 — ausente —
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ixakspú̱n culu̱s ana ní istzokcán tú xlacata ixca̱li̱makni̱cán chuné tzoknica ixculu̱s Jesús: “Jesús xalac Nazaret ixreycan judíos.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ixpa̱xtu̱ni̱tni na̱ ca̱makni̱ca cha̱tuy kalha̱naní̱n.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Chuná jaé kantáxtulh tú ixuán Escrituras ama pa̱xtoka Cristo: “Li̱maca̱nca la̱ cha̱tum ni̱ tla̱n chixcú.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Na̱ chuná tí ixtapasa̱rlá lacatzú ní ixma̱huacacani̱t Jesús ixtali̱kalhkama̱nán y chuné ixtahuaní:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 ¿Chí tucu lanípa̱t? ¿Hua̱nchi ni̱ lá ta̱ctaya ní huaca y lakma̱xtucana mi̱cstu?
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Makapitzi xanapuxcun curas, ixma̱kalhtahuake̱nacan judíos na̱ chuná ixtali̱kalhkama̱nán:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Para acxilá̱u la̱ta chí tuncán ta̱ctá nac culu̱s namá chixcú tí li̱ta̱yá rey xalac Israel, entonces aquín na̱ naca̱najlayá̱u xlacata huá Cristo tí ama min.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Acxni tastúnulh ca̱quilhtamacú tapaklhtu̱tako̱lh y qui̱tá̱yalh ma̱x aktutu hora ixuani̱t xalakasmalankán.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Acxni Jesús chuné aktásalh:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Makapitzi tí ixtaya̱na lacatzú takáxmatli y tara̱huánilh:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Cha̱tum chixcú tatza̱lh alh tiyá aktum lháka̱t, tla̱n ma̱chú̱hui̱lh ixchuchut vinagre, ma̱kánu̱lh nac quihui y ma̱lacatzúhui̱lh ixquilhni Jesús, y chuné ca̱huánilh xa̱makapitzi:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Jesús aktasapá a̱maktum uyu tuncán ni̱ko̱lh.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Huata ni̱ko̱lh Jesús, nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén ana ní ixtalakachixcuhui̱nán curas ca̱ta cá̱ta, amá lanca li̱lakalhapá̱n ni̱ma ixtahuacani̱t ixacstu táxti̱tli. ¡Tapakapítzilh la̱ta tu̱tzú hasta ta̱lhmá̱n!
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Xacapitán soldados ni̱ma̱ ixyá lacatzú ní ixuaca Jesú̱s, acxni káxmatli la̱ chihuí̱nalh y ácxilhli la̱ ni̱ko̱lh, chuné huá:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 — ausente —
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 — ausente —
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Amá smalankán acxni hua̱k cristianos ixtatlahuá ixtahuajcán porque ixli̱cha̱lí ni̱ lá tí itscuja,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 milh ma̱ctí xaní̱n Jesús cha̱tum chixcú tí na̱ ixca̱ta̱ma̱paksi̱nán curas nac Jerusalén ixuanicán José ixlama nac Arimatea. Pero José tla̱n chixcú ixuani̱t ixkalhi̱ma nalacatzucú ixtapáksi̱t Dios ca̱quilhtamacú. Xlá kálhi̱lh li̱camama alh acxila Pilato xlacata camá̱xqui̱lh xaní̱n Jesús.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Acxni káxmatli Pilato tú ixmaclacasquín ni̱ ca̱nájlalh para Jesús xli̱ca̱na ixni̱ni̱ttá y kalasquínilh capitán.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Amá capitán huánilh xli̱ca̱na ixni̱ni̱ttá Jesús. Entonces huánilh cali̱lh xaní̱n para ixlacasquín.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 José tamá̱hualh aktum tla̱n lháka̱t y alh ma̱ctí xani̱n Jesús nac culu̱s. A̱stá̱n tla̱n máksuitli nac lháka̱t; li̱lh lacatum ixpu̱muju̱can ni̱n ni̱ma̱ ixtahuaxni̱ttá ixlacapu̱n talhpá̱n y puru chíhuix ixkalhí; aná má̱nu̱lh xaní̱n Jesús. A̱stá̱n lacahuíli̱lh aktum lanca chíhuix ixlacatí̱n.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 María Magdalena y María ixna̱na José tla̱n tá̱cxilhli ana ní ma̱nu̱ca Jesús.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.