Marcos 11
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Tácha̱lh aktum sipi huanicán Monte de los Olivos lacatzú aktuy ca̱chiquí̱n ca̱huanicán Betfagé y Betania; jaé ca̱chiquí̱n ixtata̱pakxtoka Jerusalén.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Aná Jesús chuné ca̱ma̱páksi̱lh cha̱tuy ixdiscípulos:
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Para tí ca̱kalasquiniyá̱n tucu li̱tlahuayá̱tit, cahuanítit: “Quimaestrojcán maclacasquín; a̱stá̱n ama xtakpará tuncán la̱ namaclacasquinkó.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Xlacán táalh y xli̱ca̱n tatáka̱sli tantum burro tachí̱n lacatzú nac puhui̱lhta pakán nac tijia. Lihua ixtaxcutma̱na
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 acxni makapitzi tí ixtalaya̱na lacatzú tá̱cxilhli y chuné ca̱huanica:
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Xlacán takalhtí̱nalh la̱ ixca̱huanini̱t Jesús natahuán; a̱stá̱n yaj tú ca̱huanica y ca̱makxtakca natalí̱n.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Acxni talí̱cha̱lh ní ixuí Jesús tali̱ke̱tlápalh ixpilisa̱lhcán y xlá pu̱tahuácalh.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Tuncán táalh pakán nac Jerusalén. La̱ta ní ixlactla̱huama Jesús lhu̱hua ixtatramí ixpilisa̱lhcán nac tijia y makapitzi ixtaquí itxánat, ixpakán ke̱ske y na̱ chuná ixtatramí.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Hua̱k cristianos tí ixtasta̱lá o ixtapu̱lá tzúculh tama̱ktasí Jesús:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 ¡Camakapa̱xáhualh Dios namá xapuxcu chixcú ni̱ma̱ ama ma̱paksi̱nán la̱ tima̱lacnú̱nilh Dios rey David! ¡Cpa̱xcatcatzi̱niyá̱u Dios tú tlahuani̱t!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Chuná amá Jesús tánu̱lh nac Jerusalén. A̱stá̱n alh cpu̱siculan xla Jerusalén. Smalankán ca̱ta̱ampá ixdiscípulos nac Betania.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ixli̱cha̱lí tzisa Jesús táxtulh cBetania ampá cJerusalén y nac tijia tzincstá̱yalh.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Acxilhli ixli̱mákat katum suja ni̱ma̱ ixkalhí lhu̱hua ixpakán; lákalh lacatzú y ni̱ taká̱snilh ixtahuácat porque ni̱ ixquilhta ixuani̱t nama̱stá ixtahuácat.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Jesús huánilh amá suja:
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Tácha̱lh Jesús nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén, tánu̱lh y tzúculh ca̱tamacxtú tí ixtasta̱nama̱na o ixtatama̱huama̱na ixlacaquilhti̱n ixpu̱lacni pu̱siculan; ca̱ma̱kpu̱spítnilh ixmesajcán tí ixtalakxta̱palí tumi̱n y tí ixtakalhí ixpa̱lokoyu tantzásna̱t,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 y yaj tí má̱xqui̱lh quilhtamacú nata̱tanú ixlí̱sta̱t ixpu̱lacni pu̱siculan xlacata nasta̱nán.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Chuné ca̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh hua̱k cristianos:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Makapitzi ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos y xanapuxcun curas takáxmatli tú ixquilhuama, tzúculh talacputzá la̱ tze̱k natamakní porque ixtajicuaní la̱ ixca̱ta̱chihui̱nán cristianos y xlacán ixtaca̱najlá tú ixca̱huaní Jesús.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Acxni tzúculh tapaklhtu̱tá ca̱ta̱táxtulh ixdiscípulos amá ca̱chiquí̱n.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ixli̱cha̱lí tapasá̱rlalh lacatzú ní ixyá amá suja ni̱ma̱ ta̱chihuí̱nalh Jesús y tá̱cxilhli xlacata itsca̱cko̱ni̱t.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pedro áksalh la̱ ixuanini̱t amá suja y huánilh Jesús:
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Xlá kálhti̱lh:
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, cati̱huá tí ixuánilh jaé sipi: “Catake̱nu juú y capit taju̱ya nac pupunú”, para xli̱ca̱na ixca̱nájlalh ixnacú tú lacpuhuán chú ama qui̱taxtú xli̱ca̱na ixlákcha̱lh tú lacasquín o tú lacpuhuán ama tlahuá.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Na̱ cca̱huaniyá̱n para tú ixmaksquíntit Dios ixpuhuántit xli̱ca̱na amá̱n ca̱ma̱xqui̱yá̱n chú ixmaklhti̱nántit nac milatama̱tcán.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 ’Na̱ chuná acxni pa̱t kalhtahuakaniyá̱tit Dios, para cha̱tum cristiano ta̱ra̱makasi̱tzi̱ni̱tántit, pu̱la cama̱tzanke̱nanítit tú ni̱ tla̱n ca̱tlahuanín xlacata Minticucán Dios na̱ naca̱ma̱tzanke̱naniyá̱n hua̱k mintala̱kalhi̱ncán.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Aquit cca̱huaniyá̱n, para huixín ni̱ ca̱ma̱tzanke̱naniyá̱tit tú ni̱ tla̱n ca̱tlahuanín minta̱cristianoscán, Minticucán Dios xalac akapú̱n na̱ ni̱ catica̱ma̱tzanke̱nanín tú tlahuani̱tántit.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Tacha̱mpá nac Jerusalén tanu̱pá cpu̱siculan. Aná ixlapu̱lá Jesús acxni tatalacatzúhui̱lh makapitzi xanapuxcun curas, ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos y lakko̱lún ma̱paksi̱naní̱n.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Chuné takalasquínilh Jesús:
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Xlá ca̱kálhti̱lh:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Quila̱huaníu tuncán: ¿Ticu li̱ma̱páksi̱lh Juan Bautista na̱kmunu̱nán, Dios, o cristianos?
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Xlacán tzúculh talacchihui̱nán y chuné ixtara̱kalasquiní:
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Y para huaniyá̱u xlacata cristianos tama̱paksí, na̱ chunatiyá qui̱taxtú.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 y tahuánilh Jesús:
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.