Lucas 2

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Amá quilhtamacú lanca ma̱paksi̱na César Augusto li̱ma̱paksí̱nalh caca̱tzokca hua̱k cristianos tí ixtalama̱na nac pu̱latama̱n ana ní ixma̱paksi̱nán xlacata nacatzi̱cán nicu cha̱li̱t natalakaxoko̱nán.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Nac pu̱latama̱n Siria ixma̱paksi̱nán Cirenio y huá xla̱huán tí ma̱tzúqui̱lh ca̱tzokcán cristianos;
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 y cha̱tunu ixlianatcán ixca̱chiqui̱ncán ní ixtalakahuani̱t xlacata aná naca̱tzokcán.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Como José ixli̱talakapasni ixuani̱t rey David, táxtulh ixca̱chiquí̱n Nazaret ní ixlama ixli̱tapaksí Galilea, y alh nac aktum actzu ca̱chiquí̱n huanicán Belén ixli̱tapaksí Judea pues juú ixlakahuani̱t rey David tí ixca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱t.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 José tá̱alh María amá tzuma̱t ni̱ma̱ ixama ta̱tamakaxtoka, pero xlá ixaccha̱nimajá ixchichiní nalakahuán itskata.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Apenas ixtacha̱nit nac Belén acxni María acchá̱nilh ixquilhtamacú nata̱tatlá lakahuán itskata.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Como ni̱ tatáka̱sli ní natatamakxtaka ta̱lh lacatum ní ixca̱ma̱nu̱cán quitzistancaní̱n y aná lakáhualh xla̱huán itskata María. A̱stá̱n li̱tánksuitli tánchut y trámi̱lh ana ní ixtahua̱yán quitzistancaní̱n.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Lacatzú nac Belén makapitzi lacchixcuhuí̱n ixtatamakxtaka cquilhapá̱n ca̱chiquí̱n xlacata natamaktakalha ixborregoscán ca̱tzisní.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Y ni̱ para tacátzi̱lh la̱ ca̱lakata̱yachi cha̱tum ángel tí ma̱lakácha̱lh Dios. Xlacán stalanca tali̱lacahuá̱nalh ixli̱tlihueke Dios porque taranc tatu̱tako̱lh ca̱tzisní y tzúculh tatatlaná la̱ta tajicuanko̱lh.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Pero amá ángel ca̱huánilh:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Nac Belén ixca̱chiquí̱n rey David lakahuani̱t jaé ca̱tzisní tí ama ca̱lakma̱xtuyá̱n, huá Mimpu̱chinacán Cristo tí kalhi̱pa̱nántit.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Capítit acxilá̱tit. Camá̱n ca̱huaniyá̱n la̱ nalakapasá̱tit, li̱tanksuitcani̱t tánchut y trami̱cani̱t ixpu̱hua̱ycán quitzistancaní̱n.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Acxni tuncán tali̱lacahua̱nampá pu̱lhu̱hua ángeles xalac akapú̱n y tzúculh tatlí alabanzas ixtalakachixcuhuí Dios, ixtahuán:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 ―Clakachixcuhui̱yá̱u ixli̱lanca Dios nac akapú̱n y nac ca̱quilhtamacú cca̱li̱pa̱xahuayá̱u cristianos tí ca̱lacsacni̱t li̱pa̱xáu ca̱litlá̱n natalatamá.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Ixli̱puntzú hua̱k ángeles ta̱mparako̱lh nac akapú̱n y amá ixmaktakalhnani̱n borregos tara̱huánilh:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Xlacán lacapala ta̱lh nac Belén y xli̱ca̱na tatáka̱sli María y José, na̱ tá̱cxilhli amá skata trami̱cani̱t nac ixpu̱hua̱ycán quitzistancaní̱n.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 A̱stá̱n tzúculh talacspi̱ta la̱ cha̱tum ángel ixca̱li̱ta̱chihui̱nani̱t amá skata.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Y hua̱k tí takáxmatli ixtachihui̱ncán ni̱ tama̱kachákxi̱lh hua̱nchi chú ixtachihui̱nani̱t amá ixmaktakalhnaní̱n borregos.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 María ixli̱puhuán ixnacú la̱ta tú ixqui̱taxtuni̱t, pero ni̱tí ixuaní huata xlá ixcatzí ixtalacapastacni.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Amá lacchixcuhuí̱n tatáspitli ní ixtahuila̱na ixborregoscán ixtalakachixcuhui̱ti̱lhá Dios ixtapa̱xcatcatzi̱ní la̱ ixma̱kantaxti̱ni̱t tú ca̱huánilh amá ángel ama ta̱cxila.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Ixli̱tu̱má ixnati̱cún tama̱kantáxti̱lh la̱ ixtali̱smani̱ni̱t judíos tatlahuá xalakkahuasán skatá̱n y huili̱nica ixtacuhui̱ní Jesús la̱ ixuani̱t amá ángel tí lakpaxiá̱lhnalh María acxni ya̱ ixta̱ta̱yá itskata.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Ixley Moisés ixli̱ma̱paksi̱nán, acxni nalakahuán cha̱tum skata cali̱nica Dios aktum li̱lakachixcuhui̱n xlacata nali̱pa̱xcatcatzi̱nicán ixtalakalhamá̱n. María y José táli̱lh Jesús nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén y tama̱lácnu̱lh ama li̱scuja Dios.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Porque nac ixtapáksi̱t Moisés tatzokni̱t: “Xla̱huán actzu̱ kahuasa ni̱ma̱ nama̱lakahuaní cha̱tum pusca̱t, cama̱tunujca xlacata namacuaní Dios.”
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Xlacán talakachixcuhuí̱nalh la̱ ixli̱ma̱paksi̱nán Dios nalakachixcuhui̱cán, tla̱n ixmakni̱cán tantuy tantzásna̱t o tantuy lactzu pichón.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Amá quilhtamacú ixlama nac Jerusalén cha̱tum chixcú ixuanicán Simeón. Xlá tancs ixlama ixli̱pa̱huán Dios ixli̱hua̱k ixnacú ixkalhi̱ma Dios nama̱kantaxtí la̱ ixma̱lacnu̱ni̱t ama calakma̱xtú tí xalac Israel. Espíritu Santo ixlama nac ixnacú
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 y huá ixma̱cxcatzi̱ni̱ni̱t xlacata ni̱ ixama ní hasta xní nali̱lakapasa ixlakastapu Cristo tí ixama ma̱lakachá Dios naca̱lakma̱xtú cristianos xalac Israel.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Pi̱huá Espíritu Santo ma̱lacpuhuá̱ni̱lh Simeón caalh nac pu̱siculan amá chichiní y acxni cá̱cxilhli la̱ José y María ixtali̱mín Jesús xlacata natalakachixcuhuí Dios ixlacata Jesús la̱ huan ixley Moisés,
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Simeón chixli amá skata, pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tú ixtlahuani̱t y chuné tzúculh chihui̱nán:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 Quimpu̱chinacán Dios, tla̱ná quili̱makxtaka cacni̱lh li̱pa̱xáu porque ma̱kantaxti tú quima̱lacnu̱ni cama acxila.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Chí cli̱lakapasni̱t quilakastapu amá tí ma̱lakacha̱ni̱ta ca̱quilhtamacú naca̱lakma̱xtú cristianos.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Huix li̱lhca̱ni̱ta naca̱cpuxcún hua̱k cristianos.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Xlá la̱ ixtaxkáke̱t chichiní ama huan tí ama ca̱ma̱lacahua̱ní hua̱k cristianos xala ca̱quilhtamacú tí ni̱ talakapasá̱n.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 José y María huata acs tatá̱yalh ni̱ tama̱kachákxi̱lh hua̱nchi Simeón mákat ixli̱lacacha̱ni̱t ixlatáma̱t amá skata.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 A̱stá̱n Simeón ca̱sicuna̱tláhualh y chuné ta̱chihuí̱nalh ixna̱na amá skata:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Ni̱ caj maktum nac minacú huix pa̱t maklhcatzi̱ya la̱ cali̱makni̱ca espada porque lhu̱hua ni̱ ama ta̱cxilhputún acxni naca̱li̱ya̱huá cristianos tú tze̱k talacpuhuán nac ixnacujcán.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Nac pu̱siculan na̱ chilh cha̱tum pusca̱t tí tla̱n ixacxcatzí ixtalacpuhuá̱n Dios ixuanicán Ana, ixti̱cú ixuanicán Fanuel, y jaé chixcú tica̱ma̱lacatzúqui̱lh cha̱tum ko̱rutzi̱n ixuanicán Aser maká̱n quilhtamacú. Ana tamakáxtokli acxni snu̱ncu tzuma̱t ixuani̱t y ta̱latáma̱lh ixta̱kolú huata aktujún ca̱ta porque ni̱lh y chí snu̱n cha̱ttá ixuani̱t.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Ixkalhi̱yá ochenta y cuatro años la̱ta viuda ixtamakxtakni̱t. Yaj ixtaxtú nac pu̱siculan, ca̱cuhuiní y ca̱tzisní ixli̱scuja Dios tza̱pu ixkatxtaknán y ni̱ ixli̱makxtaka kalhtahuakaní Dios.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Acxni tuncán chilh Ana y pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tú ixtlahuani̱t y tzúculh ca̱li̱ta̱chihui̱nán Jesús amá cristianos tí ixtakalhi̱ma̱na nac Jerusalén naca̱lakma̱xtú Cristo acxni namín.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 José y María talakachixcuhui̱nanko̱lh nac pu̱siculan xla Jerusalén la ixli̱ma̱paksi̱nán Moisés, a̱stá̱n tatáspitli nac ixca̱chiqui̱ncán Nazaret, jaé ca̱chiquí̱n ixli̱tapaksí Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Y juú tzúculh li̱pa̱xáu staca Jesús ixtiyama ma̱s li̱camama, y ixli̱skalala na̱ ixli̱tahuacá, y Dios siempre ixacxilhlacachín ixlatáma̱t.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 José y María ixtali̱smani̱ni̱t ca̱ta cá̱ta ixtá̱n talakachixcuhui̱nán xatacuhui̱ní pa̱xcua nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Acxni Jesús ma̱spútulh akcu̱tuy ca̱ta na̱ li̱nca nac xatacuhui̱ní pa̱xcua la̱ ixli̱smani̱cani̱t.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Amá tacuhui̱ní kantaxtuko̱lh, José y María pu̱tum tatáspitli ixca̱chiqui̱ncán Nazaret y ni̱ para caso tatláhualh xlacata Jesús ixtamakxtakni̱t nac Jerusalén.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Pues como hua̱k cristianos pu̱tum ixtataspita ixca̱chiqui̱ncán xlacán ixtapuhuán Jesús ixca̱ta̱mín ixamigos. Pero smalankán acxni tali̱kalasquínilh ixta̱pakánat ixli̱talakapasni,
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 ni̱ cha̱tum tí kalhtási̱lh. Huá xlacata tali̱táspitli nac Jerusalén xlacata natalacaputzá aná porque ixtaliakatuyún.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Aktutu chichiní talacapútzalh y acxnicú taqui̱táka̱sli nac pu̱siculan. Jesús ixuí nac ixita̱tcán amá lakskalala lacchixcuhuí̱n tí ixtama̱sí ixtapáksit Moisés ixca̱kaxmatma y ixca̱kalasquiní tú ixcatzi̱putún.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Xlacán ixtaca̱cní ixli̱skalala porque tancs ixkalhti̱nán. ¡Ixma̱ccha̱ní laclanca talacapa̱stacni ma̱squi actzu kahuasacú ixuani̱t!
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Ixnati̱cún acxni tá̱cxilhli tí ixca̱ta̱chihui̱nama ixkahuasacán a̱huata acs tatá̱yalh. María ixna̱na huánilh:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Jesús ca̱kálhti̱lh:
49 Jesus respondeu:
50 Xlacán ni̱ tama̱kachákxi̱lh ixtachihuí̱n,
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 pero María ixli̱puhuán ixnacú la̱ta tú ixqui̱taxtú nac ixlatáma̱t ixkahuasa. Jesús ca̱ta̱taspitpá ixnati̱cún nac Nazaret y hua̱k ixca̱kaxmatní tú ixtahuaní catláhualh.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Lakasu̱t tzúculh tachixcuhuí, ixli̱skalala ma̱s y ma̱s ixli̱tahuacá cha̱li cha̱lí. Dios ixlakatí ixlatáma̱t y na̱ chuná hua̱k cristianos ixtali̱pa̱xahuá la̱ tancs ixlama.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.