Lucas 2

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Amá quilhtamacú lanca ma̱paksi̱na César Augusto li̱ma̱paksí̱nalh caca̱tzokca hua̱k cristianos tí ixtalama̱na nac pu̱latama̱n ana ní ixma̱paksi̱nán xlacata nacatzi̱cán nicu cha̱li̱t natalakaxoko̱nán.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Nac pu̱latama̱n Siria ixma̱paksi̱nán Cirenio y huá xla̱huán tí ma̱tzúqui̱lh ca̱tzokcán cristianos;
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 y cha̱tunu ixlianatcán ixca̱chiqui̱ncán ní ixtalakahuani̱t xlacata aná naca̱tzokcán.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Como José ixli̱talakapasni ixuani̱t rey David, táxtulh ixca̱chiquí̱n Nazaret ní ixlama ixli̱tapaksí Galilea, y alh nac aktum actzu ca̱chiquí̱n huanicán Belén ixli̱tapaksí Judea pues juú ixlakahuani̱t rey David tí ixca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱t.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 José tá̱alh María amá tzuma̱t ni̱ma̱ ixama ta̱tamakaxtoka, pero xlá ixaccha̱nimajá ixchichiní nalakahuán itskata.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Apenas ixtacha̱nit nac Belén acxni María acchá̱nilh ixquilhtamacú nata̱tatlá lakahuán itskata.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Como ni̱ tatáka̱sli ní natatamakxtaka ta̱lh lacatum ní ixca̱ma̱nu̱cán quitzistancaní̱n y aná lakáhualh xla̱huán itskata María. A̱stá̱n li̱tánksuitli tánchut y trámi̱lh ana ní ixtahua̱yán quitzistancaní̱n.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Lacatzú nac Belén makapitzi lacchixcuhuí̱n ixtatamakxtaka cquilhapá̱n ca̱chiquí̱n xlacata natamaktakalha ixborregoscán ca̱tzisní.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Y ni̱ para tacátzi̱lh la̱ ca̱lakata̱yachi cha̱tum ángel tí ma̱lakácha̱lh Dios. Xlacán stalanca tali̱lacahuá̱nalh ixli̱tlihueke Dios porque taranc tatu̱tako̱lh ca̱tzisní y tzúculh tatatlaná la̱ta tajicuanko̱lh.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Pero amá ángel ca̱huánilh:
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Nac Belén ixca̱chiquí̱n rey David lakahuani̱t jaé ca̱tzisní tí ama ca̱lakma̱xtuyá̱n, huá Mimpu̱chinacán Cristo tí kalhi̱pa̱nántit.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Capítit acxilá̱tit. Camá̱n ca̱huaniyá̱n la̱ nalakapasá̱tit, li̱tanksuitcani̱t tánchut y trami̱cani̱t ixpu̱hua̱ycán quitzistancaní̱n.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Acxni tuncán tali̱lacahua̱nampá pu̱lhu̱hua ángeles xalac akapú̱n y tzúculh tatlí alabanzas ixtalakachixcuhuí Dios, ixtahuán:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 ―Clakachixcuhui̱yá̱u ixli̱lanca Dios nac akapú̱n y nac ca̱quilhtamacú cca̱li̱pa̱xahuayá̱u cristianos tí ca̱lacsacni̱t li̱pa̱xáu ca̱litlá̱n natalatamá.
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Ixli̱puntzú hua̱k ángeles ta̱mparako̱lh nac akapú̱n y amá ixmaktakalhnani̱n borregos tara̱huánilh:
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Xlacán lacapala ta̱lh nac Belén y xli̱ca̱na tatáka̱sli María y José, na̱ tá̱cxilhli amá skata trami̱cani̱t nac ixpu̱hua̱ycán quitzistancaní̱n.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 A̱stá̱n tzúculh talacspi̱ta la̱ cha̱tum ángel ixca̱li̱ta̱chihui̱nani̱t amá skata.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Y hua̱k tí takáxmatli ixtachihui̱ncán ni̱ tama̱kachákxi̱lh hua̱nchi chú ixtachihui̱nani̱t amá ixmaktakalhnaní̱n borregos.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 María ixli̱puhuán ixnacú la̱ta tú ixqui̱taxtuni̱t, pero ni̱tí ixuaní huata xlá ixcatzí ixtalacapastacni.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Amá lacchixcuhuí̱n tatáspitli ní ixtahuila̱na ixborregoscán ixtalakachixcuhui̱ti̱lhá Dios ixtapa̱xcatcatzi̱ní la̱ ixma̱kantaxti̱ni̱t tú ca̱huánilh amá ángel ama ta̱cxila.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Ixli̱tu̱má ixnati̱cún tama̱kantáxti̱lh la̱ ixtali̱smani̱ni̱t judíos tatlahuá xalakkahuasán skatá̱n y huili̱nica ixtacuhui̱ní Jesús la̱ ixuani̱t amá ángel tí lakpaxiá̱lhnalh María acxni ya̱ ixta̱ta̱yá itskata.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Ixley Moisés ixli̱ma̱paksi̱nán, acxni nalakahuán cha̱tum skata cali̱nica Dios aktum li̱lakachixcuhui̱n xlacata nali̱pa̱xcatcatzi̱nicán ixtalakalhamá̱n. María y José táli̱lh Jesús nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén y tama̱lácnu̱lh ama li̱scuja Dios.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Porque nac ixtapáksi̱t Moisés tatzokni̱t: “Xla̱huán actzu̱ kahuasa ni̱ma̱ nama̱lakahuaní cha̱tum pusca̱t, cama̱tunujca xlacata namacuaní Dios.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Xlacán talakachixcuhuí̱nalh la̱ ixli̱ma̱paksi̱nán Dios nalakachixcuhui̱cán, tla̱n ixmakni̱cán tantuy tantzásna̱t o tantuy lactzu pichón.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Amá quilhtamacú ixlama nac Jerusalén cha̱tum chixcú ixuanicán Simeón. Xlá tancs ixlama ixli̱pa̱huán Dios ixli̱hua̱k ixnacú ixkalhi̱ma Dios nama̱kantaxtí la̱ ixma̱lacnu̱ni̱t ama calakma̱xtú tí xalac Israel. Espíritu Santo ixlama nac ixnacú
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 y huá ixma̱cxcatzi̱ni̱ni̱t xlacata ni̱ ixama ní hasta xní nali̱lakapasa ixlakastapu Cristo tí ixama ma̱lakachá Dios naca̱lakma̱xtú cristianos xalac Israel.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Pi̱huá Espíritu Santo ma̱lacpuhuá̱ni̱lh Simeón caalh nac pu̱siculan amá chichiní y acxni cá̱cxilhli la̱ José y María ixtali̱mín Jesús xlacata natalakachixcuhuí Dios ixlacata Jesús la̱ huan ixley Moisés,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Simeón chixli amá skata, pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tú ixtlahuani̱t y chuné tzúculh chihui̱nán:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 Quimpu̱chinacán Dios, tla̱ná quili̱makxtaka cacni̱lh li̱pa̱xáu porque ma̱kantaxti tú quima̱lacnu̱ni cama acxila.
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Chí cli̱lakapasni̱t quilakastapu amá tí ma̱lakacha̱ni̱ta ca̱quilhtamacú naca̱lakma̱xtú cristianos.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 Huix li̱lhca̱ni̱ta naca̱cpuxcún hua̱k cristianos.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Xlá la̱ ixtaxkáke̱t chichiní ama huan tí ama ca̱ma̱lacahua̱ní hua̱k cristianos xala ca̱quilhtamacú tí ni̱ talakapasá̱n.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 José y María huata acs tatá̱yalh ni̱ tama̱kachákxi̱lh hua̱nchi Simeón mákat ixli̱lacacha̱ni̱t ixlatáma̱t amá skata.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 A̱stá̱n Simeón ca̱sicuna̱tláhualh y chuné ta̱chihuí̱nalh ixna̱na amá skata:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Ni̱ caj maktum nac minacú huix pa̱t maklhcatzi̱ya la̱ cali̱makni̱ca espada porque lhu̱hua ni̱ ama ta̱cxilhputún acxni naca̱li̱ya̱huá cristianos tú tze̱k talacpuhuán nac ixnacujcán.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Nac pu̱siculan na̱ chilh cha̱tum pusca̱t tí tla̱n ixacxcatzí ixtalacpuhuá̱n Dios ixuanicán Ana, ixti̱cú ixuanicán Fanuel, y jaé chixcú tica̱ma̱lacatzúqui̱lh cha̱tum ko̱rutzi̱n ixuanicán Aser maká̱n quilhtamacú. Ana tamakáxtokli acxni snu̱ncu tzuma̱t ixuani̱t y ta̱latáma̱lh ixta̱kolú huata aktujún ca̱ta porque ni̱lh y chí snu̱n cha̱ttá ixuani̱t.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Ixkalhi̱yá ochenta y cuatro años la̱ta viuda ixtamakxtakni̱t. Yaj ixtaxtú nac pu̱siculan, ca̱cuhuiní y ca̱tzisní ixli̱scuja Dios tza̱pu ixkatxtaknán y ni̱ ixli̱makxtaka kalhtahuakaní Dios.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Acxni tuncán chilh Ana y pa̱xcatcatzí̱nilh Dios tú ixtlahuani̱t y tzúculh ca̱li̱ta̱chihui̱nán Jesús amá cristianos tí ixtakalhi̱ma̱na nac Jerusalén naca̱lakma̱xtú Cristo acxni namín.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 José y María talakachixcuhui̱nanko̱lh nac pu̱siculan xla Jerusalén la ixli̱ma̱paksi̱nán Moisés, a̱stá̱n tatáspitli nac ixca̱chiqui̱ncán Nazaret, jaé ca̱chiquí̱n ixli̱tapaksí Galilea.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Y juú tzúculh li̱pa̱xáu staca Jesús ixtiyama ma̱s li̱camama, y ixli̱skalala na̱ ixli̱tahuacá, y Dios siempre ixacxilhlacachín ixlatáma̱t.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 José y María ixtali̱smani̱ni̱t ca̱ta cá̱ta ixtá̱n talakachixcuhui̱nán xatacuhui̱ní pa̱xcua nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Acxni Jesús ma̱spútulh akcu̱tuy ca̱ta na̱ li̱nca nac xatacuhui̱ní pa̱xcua la̱ ixli̱smani̱cani̱t.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Amá tacuhui̱ní kantaxtuko̱lh, José y María pu̱tum tatáspitli ixca̱chiqui̱ncán Nazaret y ni̱ para caso tatláhualh xlacata Jesús ixtamakxtakni̱t nac Jerusalén.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Pues como hua̱k cristianos pu̱tum ixtataspita ixca̱chiqui̱ncán xlacán ixtapuhuán Jesús ixca̱ta̱mín ixamigos. Pero smalankán acxni tali̱kalasquínilh ixta̱pakánat ixli̱talakapasni,
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 ni̱ cha̱tum tí kalhtási̱lh. Huá xlacata tali̱táspitli nac Jerusalén xlacata natalacaputzá aná porque ixtaliakatuyún.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Aktutu chichiní talacapútzalh y acxnicú taqui̱táka̱sli nac pu̱siculan. Jesús ixuí nac ixita̱tcán amá lakskalala lacchixcuhuí̱n tí ixtama̱sí ixtapáksit Moisés ixca̱kaxmatma y ixca̱kalasquiní tú ixcatzi̱putún.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Xlacán ixtaca̱cní ixli̱skalala porque tancs ixkalhti̱nán. ¡Ixma̱ccha̱ní laclanca talacapa̱stacni ma̱squi actzu kahuasacú ixuani̱t!
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ixnati̱cún acxni tá̱cxilhli tí ixca̱ta̱chihui̱nama ixkahuasacán a̱huata acs tatá̱yalh. María ixna̱na huánilh:
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Jesús ca̱kálhti̱lh:
49 Ele respondeu:
50 Xlacán ni̱ tama̱kachákxi̱lh ixtachihuí̱n,
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 pero María ixli̱puhuán ixnacú la̱ta tú ixqui̱taxtú nac ixlatáma̱t ixkahuasa. Jesús ca̱ta̱taspitpá ixnati̱cún nac Nazaret y hua̱k ixca̱kaxmatní tú ixtahuaní catláhualh.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Lakasu̱t tzúculh tachixcuhuí, ixli̱skalala ma̱s y ma̱s ixli̱tahuacá cha̱li cha̱lí. Dios ixlakatí ixlatáma̱t y na̱ chuná hua̱k cristianos ixtali̱pa̱xahuá la̱ tancs ixlama.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.