Lucas 22

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chuná amá tzúculh talacatzuhuí chichiní nalakchá̱n xatacuhui̱ní pa̱xcua acxni judíos ixtahuá simi̱ta ni̱ kalhí levadura.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 Xanapuxcun curas y ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos tzúculh talacputzá la̱ tze̱k natamakní Jesús, pues como lhu̱hua cristianos ixtali̱pa̱huán Jesús ixtajicuán para natamaklhti̱nán.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Cha̱tum ixapóstol tí na̱ ixli̱lhca̱ni̱t nata̱scuja acxni ca̱lácsacli ixcha̱cu̱tuycán ixuanicán Judas Iscariote. Xlá makatlájalh ixtalacpuhuá̱n tlajaná,
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 alh ca̱ta̱chihui̱nán xanapuxcun curas y tí ixtama̱paksi̱nán nac pu̱siculan, y ca̱ta̱laccá̱xlalh la̱ tze̱k naca̱macama̱xquí Jesús.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Acxni takáxmatli tú ca̱ma̱lacnú̱nilh Judas xlacán tapa̱xáhualh y tamá̱xqui̱lh tumi̱n.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Judas maklhtí̱nalh y la̱ta amá quilhtamacú tzúculh lacputzá la̱ namacama̱stá Jesús acxni ixacstu ixuí xlacata ni̱ natamaklhti̱nán cristianos.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Cha̱lh chichiní xatacuhui̱ní pa̱xcua acxni judíos ixtahuá simi̱ta ni̱ kalhí levadura, ixmakni̱cán tantum borrego ni̱ma̱ ixtali̱lakachixcuhui̱nán.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Jesús ca̱li̱ma̱páksi̱lh Pedro y Juan catá̱lh taca̱xtlahuá li̱hualhtata tú natali̱lakachixcuhui̱nán amá xatacuhui̱ní pa̱xcua.
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 ―¿Nicu lacasquina nacaná̱u ca̱xtlahuayá̱u? ―takalasquínilh xlacán.
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Jesús ca̱kálhti̱lh:
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 Huixín na̱ catanú̱tit y cahuanítit xapu̱china ákxtaka: “Huan quimaestrojcán, ¿nicu huí amá cuarto ní cama ca̱ta̱hualhtatá quidiscípulos jaé xatacuhui̱ní pa̱xcua?”
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Xlá ama ca̱li̱ná̱n nac ixli̱quilhmactuy ixákxtaka, hua̱katá ca̱xlani̱t; aná huixín caca̱xtlahuátit li̱hualhtata.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Xlacán ta̱lh y xli̱ca̱na hua̱k tatáka̱sli la̱ ca̱huánilh Jesús ama qui̱taxtú. Aná taca̱xtláhualh tahuá tú natali̱lakachixcuhui̱nán amá pa̱xcua.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Xalakasmalankán acxni áccha̱lh hora, Jesús ca̱tá̱alh xa̱makapitzi ixapóstoles, y acxni hua̱k tatahuilako̱lh nac mesa
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Jesús ca̱huánilh:
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Porque chí cca̱huaniyá̱n yaj camá̱n ca̱ta̱hua̱yaná̱n la̱ chí cca̱ta̱hualhtatamá̱n. Nacca̱ta̱hua̱yamparayá̱n hasta acxni Dios nama̱kantaxtí tú xlacata quili̱ma̱lakacha̱cani̱t ca̱quilhtamacú.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 A̱stá̱n tíyalh aktum vaso ni̱ma̱ ixtaju̱ma ixchúchut uva, pa̱xcatcatzí̱nilh Dios, ca̱má̱xqui̱lh ixdiscípulos y ca̱huánilh:
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, chí a̱huatiyá tihuán ckalhuá̱nalh jaé ixchúchut uva ni̱ma̱ tamakalani̱t lacchixcuhuí̱n; acxni nactahuilá nac quimpu̱ma̱paksi̱n nac akapú̱n cama kalhua̱nán tunu xasa̱sti yaj la̱ jaé.
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 A̱stá̱n tíyalh simi̱ta, pa̱xcatcatzí̱nilh Dios, lakchékelh, ca̱má̱xqui̱lh ixapóstoles y ca̱huánilh:
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 La̱ tahualhtatako̱lh tíyalh amá vaso ni̱ma̱ ixtapu̱kotnama̱na y ca̱huánilh:
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Pero pu̱la ama quimacama̱stá cha̱tum chixcú tí quinca̱ta̱hua̱yamá̱n juú nac mesa.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Aquit Xatalacsacni Chixcú ctzucuni̱t clactla̱huán jaé ta̱kxtakajni ni̱ma̱ li̱lhca̱ni̱t Dios quilacata. ¡Pero koxitá namá chixcú tí ama quiliakskahuinán!
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Hua̱k ixapóstoles tzúculh tara̱kalasquiní cha̱tum cha̱tum cha̱ ticu ixama liakskahuinán.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 A̱stá̱n tzúculh tara̱li̱huaní ticu yá ixapóstol ma̱s ixli̱pa̱huán Jesús.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Xlá chuné ca̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh:
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Pero huixín nac milatama̱tcán ni̱ chuná ama qui̱taxtú porque tí ma̱s xatali̱pa̱u, cali̱tánu̱lh la̱ cha̱tum kahuasa tí ma̱paksi̱cán; y tí ma̱paksi̱nán, cali̱tamákxtakli la̱ cha̱tum tasa̱cua tí ma̱cha̱lhca̱tni̱cán.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Na̱ chuná catzi̱yá̱tit amá tí tali̱pa̱u chixcú, acxni hua̱yán, hua̱k ixtasa̱cua tamuju̱ní ixtahuá. Pero cali̱lacahua̱nántit la̱ aquit tali̱pa̱u chixcú siempre cca̱macuanini̱t cristianos tú quintali̱ma̱paksí.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 ’Huixín siempre quila̱takokeni̱táu cani̱huá y akxtakajnani̱tántit nac quimpa̱xtú̱n.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Como Quinti̱cú Dios quima̱xqui̱ni̱t quili̱ma̱paksí̱n, aquit na̱ cama ca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱tlá̱n
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 natahuilayá̱tit nac quimpu̱táhui̱lh xlacata lakxtum naquila̱ta̱hua̱yaná̱u y naquila̱ta̱pa̱xahuayá̱u. Huixín pa̱t tahuilayá̱tit nac mimpu̱ma̱paksi̱ncán xlacata naca̱ta̱tlahuayá̱tit taxokó̱n pu̱cu̱tuy cristianos tí tama̱lacatzúqui̱lh pu̱latama̱n Israel.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Jesús huánilh Pedro:
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Pero aquit cli̱kalhtahuakani̱tán xlacata Dios ni̱ nali̱makxtaka nalakaputzaxni̱ya yaj nama̱lacatzuhui̱ya, y acxni nama̱kachakxi̱ya tú liaktzanka pa̱t li̱stacta̱yaya y tla̱n naca̱makta̱yaya ca̱ma̱camaja minata̱camán.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Pedro huánilh:
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Jesús huánilh:
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Jesús ca̱kalasquínilh ixapóstoles:
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 Jesús ca̱ta̱chihuí̱nalh:
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Porque talacatzuhui̱ma quilhtamacú nakantaxtú amá tachihuí̱n ni̱ma̱ tatzokni̱t quilacata nac Escrituras: “Li̱maca̱nca ma̱lacapu̱cán la̱ cha̱tum makni̱ná.” La̱ta tú tali̱chihui̱nani̱t profetas quilacata, hua̱k ama kantaxtú.
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Ixapóstoles tahuánilh:
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 A̱stá̱n ca̱ta̱táxtulh ixdiscípulos nac Jerusalén y ca̱tá̱alh nac Cerro de los Olivos la̱ ixli̱smani̱ni̱t.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Acxni ca̱tá̱cha̱lh, ca̱huánilh:
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Xlá alh ixli̱lakamákat la̱ li̱macatala̱tnancán aktum chíhuix. Aná tatzokóstalh,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 y chuné kalhtahuákalh:
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 La̱ta ixkalhtahuakama, cha̱tum ángel xalac akapú̱n lákchilh y má̱xqui̱lh li̱camama cata̱yánilh ixta̱kxtakajni.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 ¡Ixnacú Jesús li̱cuánit ixakxtakajnán! ¡Aktum ixuili̱ni̱t ixtapuhuá̱n kalhtahuakanima Dios, hasta tzúculh xka̱ka la̱ kalhni! Katunu itxká̱kat ixtama̱ya̱chi ca̱tiyatni.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 Acxni kalhtahuakako̱lh tá̱yalh y ca̱lákalh ixdiscípulos, y ca̱ma̱nóklhulh talhtatama̱na, ixca̱makatlajani̱t ixtalakaputzi̱tcán.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 Xlá ca̱huánilh:
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Chu̱tacú ixchihui̱nama Jesús acxni cá̱cxilhli pu̱tum ixtamima̱na cristianos, ixca̱cpuxcún Judas amá ixapóstol tí ixca̱ta̱lacsacni̱t xa̱cha̱cu̱tuy natali̱scuja. Xlá ma̱lacatzúhui̱lh y lacáspu̱tli la̱ calakalhámalh cahuánilh kalhé̱n.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Jesús huánilh:
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Xa̱makapitzi ixdiscípulos acxni tá̱cxilhli tú ixakspulama Jesús takalasquínilh:
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Antes nakalhti̱nán cha̱tum ixapóstoles ca̱ctí̱nilh xapakca̱na ixteké̱n ixtasa̱cua cha̱tum xapuxcu cura.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jesús huánilh:
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Jesús acs ca̱lacá̱nilh amá xanapuxcun curas, lakko̱lún ma̱paksi̱naní̱n y xanapuxcun policías tí ixtamaktakalhnán nac pu̱siculan. Xlá ca̱huánilh amá tí ixta̱ni̱t tachipá:
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 ¿Hua̱nchi ni̱ quila̱chipáu nac pu̱siculan ní ixquila̱cxilá̱u cha̱li cha̱lí? Pero como ixtalacpuhuá̱n tlajaná ca̱makatlajani̱tán jaé quilhtamacú huixín ma̱kantaxti̱yá̱tit tú ca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Amá xanapuxcun policías tachípalh Jesús y táli̱lh nac ixpu̱ma̱paksi̱n xapuxcu cura. Pedro ca̱takókelh ixli̱lakamákat pakán ní ta̱lh.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Acxni tácha̱lh nac pu̱ma̱paksi̱n tamákxtakli nac lacaquilhti̱n ana ní soldados ixtama̱kstokni̱t lhcúya̱t ixtaskoma̱na.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Cha̱tum squiti acxni ácxilhli aná itskoma Pedro ma̱lacatzúhui̱lh, acs lacá̱cxilhli y ca̱huánilh xa̱makapitzi:
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 Pedro kalhtí̱nalh:
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ixli̱puntzú tunu na̱ lakápasli y huánilh:
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 Alh ma̱x aktum hora acxni cha̱tum tancs ca̱ma̱lulóknilh xa̱makapitzi:
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Ixli̱maktutu Pedro ca̱huánilh:
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Jesús ixli̱lakamákat talakáspitli, ¡acs lacamínilh Pedro! Acxni tuncán lacapá̱stacli tú ixuanini̱t amá ca̱tzisní: “Pi̱huá jaé ca̱tzisní antes natlí tantum pu̱yu huix pa̱t huana maktutu ni̱ quilakapasa tí nakalasquiniyá̱n.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Lacapala táxtulh y tzúculh tasá la̱ta ixli̱puhuán ixnacú tú ixqui̱taxtunini̱t.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Amá lacchixcuhuí̱n tí ixtamaktakalhma̱na Jesús tzúculh tali̱chiyá, ixtalakakaxí,
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 tali̱lakáchi̱lh lháka̱t, y a̱stá̱n ixtahuaní:
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Lhu̱hua ma̱s tú tatlahuánilh xlacata natali̱kalhkama̱nán.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Acxni spalh ca̱huanko̱lh pu̱tum tatamákstokli xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n, xanapuxcun curas, ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos, y táli̱lh Jesús ixlacatí̱n xanapuxcun ixma̱kalhapali̱naní̱n tachi̱ní̱n. Xlacán takalasquínilh:
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 ―Quila̱huaníu, ¿xli̱ca̱na huix Cristo tí ama quinca̱lakma̱xtuyá̱n?
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 y para cca̱kalasquiniyá̱n tucu xlacata, ni̱ ama quila̱kalhti̱yá̱u, ni̱ para ama quila̱makxtaká̱u.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Pero talacatzuhui̱ma quilhtamacú xlacata aquit Xatalacsacni Chixcú nactahuilá ixpa̱xtú̱n ixpu̱ma̱paksi̱n lanca Quinti̱cu Dios.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Hua̱k takalasquínilh:
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Amá xanapuxcun ixma̱kalhapali̱naní̱n tachí̱n tzúculh tara̱huaní:
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.