Lucas 19

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús cha̱lh nac Jericó y tánu̱lh ca̱chiquí̱n.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Aná ixlama cha̱tum xapuxcu ixma̱lakaxoke̱naní̱n tumi̱n ixuanicán Zaqueo, y snu̱n rico ixuani̱t.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Xlá ixlakapasputún Jesús, pero como snu̱n actzú ixuani̱t ni̱ lá ixacxila pues istzamacán.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Tú tláhualh tá̱cxtulh nac akatum quihui huanicán sicómoro, aná ixama lacpasa̱rlá Jesús.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Acxni chilh aná, xlá talacayá̱hualh ta̱lhmá̱n, li̱ma̱pa̱cúhui̱lh ixtacuhui̱ní y huánilh:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Xlá lacapala tuncán tá̱ctalh y pa̱xahuati̱lhá tá̱alh Jesús nac ixchic.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Lhu̱hua cristianos tzúculh tahuán:
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Nac ixpu̱lacni ákxtaka Zaqueo tá̱yalh y huánilh Jesús:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jesús na̱ huánilh:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Chí taxtunini̱t pues aquit Xatalacsacni Chixcú cmini̱t putzá y lakma̱xtú tú ixlaktzanka̱ni̱t.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 La̱ ta̱chihui̱nanko̱lh Zaqueo, Jesús ca̱huanipá tunu takalhchihuí̱n pues como ixcha̱majá nac Jerusalén lhu̱hua cristianos ixtapuhuán aná ixama ma̱lacatzuquí ixtapáksi̱t Dios.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Xla ca̱huánilh jaé takalhchihuí̱n xlacata natama̱kachakxí la̱ ixama qui̱taxtú:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Acxni táxtulh ca̱tasánilh cha̱cá̱u ixtasa̱cua y ca̱má̱xqui̱lh lhu̱hua tumi̱n cha̱tunu xlacata catama̱scujúnilh hasta xní naqui̱taspita.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Lhu̱hua cristianos nac ixpu̱latama̱n ni̱ ixtama̱tla̱ní amá chixcú nali̱lhca̱cán rey tí naca̱ma̱paksí y tama̱lakácha̱lh pu̱tum lacchixcuhuí̱n nac ca̱chiquí̱n ni̱ma ixli̱tapaksí ixpu̱latama̱ncán xlacata tunu tí nali̱lhca̱cán.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Pero ni̱tú tatá̱yalh pues siempretá li̱lhca̱ca rey. Xlá táspitli y ca̱tasánilh amá ixtasa̱cua tí ixca̱ma̱xqui̱ni̱t tumi̱n xlacata naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n niculá ixtatlajani̱t cha̱tunu.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Xla̱huán tí ta̱tláhualh cuenta huánilh: “Uchu huí mintumi̱n; aquit cma̱stacani̱t makcá̱u ixlacata li̱huacá la̱ quima̱xqui.”
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Amá rey kálhti̱lh: “Clakatí mintascújut, huix sculujua pues ma̱stacani̱ta actzú quintumi̱n ni̱ma̱ cma̱xquí̱n. La̱ta chí tuncán cmacama̱xqui̱yá̱n akcá̱u ca̱chiquí̱n xlacata huix naca̱ma̱paksi̱ya.”
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ixli̱cha̱tuy ixtasa̱cua huánilh xlacata ixtlajani̱t makquitzis li̱huacá tumi̱n la̱ timá̱xqui̱lh amá rey.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Xlá kálhti̱lh: “Huix na̱ lakati̱ya cha̱lhca̱tnana; la̱ta chí cmacama̱xqui̱yá̱n akquitzis ca̱chiquí̱n xlacata huix naca̱ma̱paksi̱ya.”
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Chuná amá ca̱ta̱tláhualh cuenta ixtasa̱cua. Pero cha̱tum huánilh: “Uchu huí mintumi̱n la̱ta quima̱xqui. Aquit cmákchi̱lh nac luxu xlacata nacma̱quí ni̱ natzanká.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Pues xacjicuaniyá̱n porque huix scarancua tlahuaya taxokó̱n; ccatzí la̱ akchipaya tú ni̱ li̱scujni̱ta y ca̱maklhti̱ya ixtachana̱ncán ni̱ma̱ tali̱scujni̱t xa̱makapitzi.”
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Amá rey huánilh: “¡Takalhí̱n chixcú, mi̱cstu mintachihuí̱n li̱talacapu̱ya! Para xcatzi̱ya scatancua ctlahuá taxokó̱n, cakchipá tú ni̱ cli̱scujni̱t y cca̱maklhtí ixtachana̱ncán xa̱makapitzi, entonces,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿hua̱nchi ni̱ ma̱nu quintumi̱n nac banco xlacata acxni xactiqui̱táspitli siquiera ixquintima̱xqui xaskata ni̱ma̱ tlajani̱t quintumi̱n?”
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Amá rey ca̱huánilh xa̱makapitzi cristianos: “Camaklhtí̱tit ixtumi̱n jaé chixcú y cama̱xquí̱tit namá tí tlájalh makcá̱u ixlacata li̱huacá.”
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Xlacán tahuánilh: “Pero señor, xlá kalhi̱yá lhu̱hua tumi̱n, li̱huacá makcá̱u.”
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Amá rey ca̱kálhti̱lh: “Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, amá tí kalhi̱yá tú maclacasquín, ma̱s ama̱ca ma̱xqui̱cán, y tí caj actzú kalhí, ama̱ca maklhti̱cán hasta ni̱ma̱ ixli̱skalhma̱ca.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Y namá quienemigos ni̱ma̱ ni̱ ixquinta̱cxilhputún caca̱li̱tántit tuncán y nac quilacatí̱n caca̱makní̱tit.”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 La̱ chihui̱nanko̱lh Jesús, ti̱tum tá̱yalh nachá̱n nac Jerusalén.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Cha̱lh nac aktum sipi huanicán Cerro de los Olivos, lacatzú ixtahuila̱na aktuy ca̱chiqí̱n huanicán Betfagé y Betania. Xlá ca̱ma̱páksi̱lh cha̱tuy ixdiscípulos:
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 ―Capítit namá nac ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ li̱lacacha̱ni̱táu, y nac aktum ákxtaka pa̱t taka̱sá̱tit tachi̱ya̱huán tantum burro ni̱ma̱ ni̱ naj tí pu̱tahuacani̱t. Caxcúttit y naquila̱li̱miniyá̱u.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Para tí ca̱huaniyá̱n hua̱nchi xcutpa̱nántit, huixín cahuanítit xlacata Mimpu̱chinacán maclacasquín.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Xlacán ta̱lh y xli̱ca̱na tatáka̱sli amá burro la̱ cahuánilh Jesús.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Lihua ixtaxcutma̱na amá burro acxni táxtulh xapu̱chiná y ca̱huánilh:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 ―Porque Quimpu̱chinacán maclacasquín ―takalhtí̱nalh xlacán.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Amá chixcú yaj tú ca̱huánilh y táli̱lh amá burro; tali̱ke̱tlápalh ixlhaka̱tcán y pu̱tahuácalh Jesús;
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 y tzúculh talaca̱ctá amá Sipi de los Olivos. Lhu̱hua cristianos tatrámi̱lh ixpilisa̱lhcán nac tijia xlacata nalactla̱huán.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Hua̱k tí ixtatakokeni̱t tzúculh tatlí alabanzas ixtapa̱xcatcatzi̱ní Dios ixtascújut Jesús ni̱ma̱ ixca̱li̱ma̱lacahua̱ni̱ni̱t. Ni̱ caj maktum ixtakaxmatí la̱ ixta̱ktasá cristianos la̱ta ixtali̱pa̱xahuá tú ixqui̱taxtuma;
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 ixtahuán:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Makapitzi ixma̱kantaxti̱naní̱n ixley Moisés na̱ aná ixtaán, tahuánilh Jesús:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Xlá ca̱kálhti̱lh:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Acxni li̱lacácha̱lh Jerusalén, ixnacú Jesús lakaputzako̱lh hasta tásalh,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 y la̱ta lakaxtajma chuné chihuí̱nalh:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Chí talaclhca̱ni̱ttá la̱ pa̱t akxtakajnana. Mienemigos ama tastiliyá̱n, ama tama̱makspitá̱n, cani̱huá ama tataxtuya̱chi
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 namá tí ama tatrami̱yá̱n ca̱tiyatni, ama ca̱makni̱cán mincamán tí talama̱na juú ca̱chiquí̱n. Ni̱ ama tamakxtaka ni̱ para akstum chíhuix nac ixpu̱ta̱y ni̱ma̱ ca̱li̱tlahuacani̱t chiqui. ¡La̱ta tú ama qui̱taxtuniyá̱n huix li̱pina cuenta porque ni̱ li̱pá̱huanti amá tí ma̱lakacha̱nín Dios nalakma̱xtuyá̱n!
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jesús alh nac pu̱siculan xla Jerusalén y acxni cha̱lh lacatum ní ixtatahuilá sta̱naní̱n tzúculh ca̱tamacxtú hua̱k cristianos tí ixtasta̱nán,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 y chuné ca̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Chuná amá Jesús cha̱li cha̱lí tzúculh ca̱ma̱kalhchihui̱ní cristianos nac pu̱siculan. Pero xanapuxcun curas, ixma̱kalhtahuake̱nacán judíos y tí ixtama̱paksi̱nán nac ca̱chiquí̱n ni̱ ixta̱cxilhputún y tzúculh talacputzá tla̱n natamakní.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ma̱squi ixca̱makasi̱tzí, ni̱ lá tú ixtatlahuaní porque hua̱k cristianos ixtalakalhamán Jesús ixtalakatí takaxmata la̱ ixca̱ma̱kalhchihui̱ní.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.