Lucas 16

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús ca̱huánilh ixdiscípulos jaé takalhchihuí̱n:
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Xlá tasánilh y huánilh: “¿Xli̱ca̱na la̱ quihuanicán xlacata huix acma̱xtúpa̱t tumi̱n? Chí tuncán caquintlahuani cuenta la̱ta tú ckalhí porque yaj camá̱n li̱ma̱nu̱yá̱n xapuxcu quintasa̱cua tí quiscujní.”
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 ’Jaé tasa̱cua tzúculh lacpuhuán: “¿Tucu cama tlahuá para quimpatrón quimaklhtí quintascújut? Aquit yaj ckalhí li̱tlihueke nacli̱cha̱lhca̱tnán palha tascújut, y cma̱xanán para nacsquihua̱yán.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Pero ccatzi̱yá tú cama tlahuá, cama ca̱ta̱lacca̱xlá namá lacchixcuhuí̱n tí tali̱ní tumi̱n quimpatrón xlacata acxni naquimaklhti̱cán quintascújut tla̱n naquintamakta̱yá xlacán.”
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 ’Chuná amá tzúculh ca̱tasaní tí ixtali̱ní ixpatrón. Xla̱huán kalasquínilh: “Huix, ¿niculá li̱piniya quimpatrón?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Amá chixcú kálhtílh: “Aquit cli̱ní aktum ciento barril xla aceite.” Amá tasa̱cua huánilh: “Xli̱ca̱na, uchu huí mirecibo ni̱ma̱ firmarli, pero calácxti̱tti y catlahua tunu ana ní ma̱luloka xlacata li̱piniya íta̱t ciento huitiyá.”
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Acxni chilh xa̱cha̱tum na̱ kalasquínilh niculá ixlí̱n, y xlá kalhtí̱nalh ixlí̱n ixpatrón aktum ciento cúxta̱lh xla trigo. Entonces huánilh: “Xli̱ca̱na chú huan nac recibo ni̱ma̱ firmarli, pero chí catlahua tunu recibo xlacata huata li̱pina íta̱t ciento a̱puxumacá̱u cúxta̱lh.”
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Amá patrón hasta cá̱cni̱lh ixli̱skalala amá ni̱ tla̱n ixtasa̱cua la̱ ixlacputzani̱t tla̱n nalatamá a̱stá̱n.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Huixín na̱ chuná ca̱macama̱xqui̱cani̱tántit tú namaktakalhá̱tit ca̱quilhtamacú; pues cali̱putzátit tú kalhi̱yá̱tit amigos tí naca̱maklhti̱naná̱n a̱stá̱n nac akapú̱n acxni nalakó tú ca̱macama̱xqui̱cani̱tántit nacuentajá̱tit.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Porque amá tí macama̱xqui̱cán actzú tascújut y cuentaja, acxni macama̱xqui̱cán lhu̱hua tascújut na̱ chuná cuentaja. Pero amá tí ni̱ cuentaja actzú tascújut na̱ chuná ni̱ maktakalha acxni ma̱xqui̱cán lhu̱hua tascújut.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Para huixín ni̱ tancs maktakalhá̱tit la̱ ca̱mini̱niyá̱n actzú tú ca̱macama̱xqui̱cani̱tántit nakalhi̱yá̱tit ca̱quilhtamacú, ¿niculá naca̱ma̱xqui̱yá̱n Dios laclanca ixtalacpuhuá̱n ni̱ma̱ laclhca̱ni̱t?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Chuna li̱tum para huixín ni̱ maktakalhá̱tit tú ni̱ milacán ca̱macama̱xqui̱ni̱tán Dios nacuentajniyá̱tit, ¿niculá naca̱macama̱xqui̱yá̱n tú laclhca̱ni̱t ama ca̱toca̱rli̱yá̱n huixín?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Chí cca̱huaniyá̱n, cha̱tum tasa̱cua ni̱ lá ca̱macuaní cha̱tuy patrón porque cha̱tum nalakalhamán y xa̱cha̱tum nasi̱tzi̱ní; natlahuá tú li̱ma̱paksí cha̱tum y na̱kskahuí xa̱cha̱tum. Aquit clacasquín cama̱kachakxí̱tit: cha̱tum chixcú ni̱ lá li̱pa̱huán Dios ixli̱hua̱k ixnacú, y pi̱huá quilhtamacú li̱pa̱huán ixtumi̱n ma̱s na̱ tla̱n namakta̱yá.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Makapitzi ixma̱kantaxti̱nani̱n ixley Moisés tí takáxmatli ixtachihuí̱n tzúculh tali̱kalhkama̱nán Jesús porque xlacán snu̱n ixtalakatí takalhí tumi̱n.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Jesús ca̱huánilh:
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Acxni Juan Bautista ya̱ istzucú ixli̱chihui̱nán Dios ixca̱mini̱niyá̱n nakaxpatá̱tit ixley Moisés y tú tatzokni̱t profetas. Pero Juan ma̱tzuqui̱lhá li̱chihui̱nán la̱ Dios ma̱lacnú ca̱ma̱paksi̱putún cristianos ca̱quilhtamacú y la̱ta amá quilhtamacú lhu̱hua cristianos tatzaksama̱na tatanú nac ixtapáksi̱t Dios.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Aquit cca̱ma̱lacapa̱stacayá̱n xlacata akapú̱n y ca̱quilhtamacú tla̱n talaksputa pero tú lactzu lactzú laclhca̱ni̱t Dios ni̱ ama li̱tamakxtaka ni̱ ama kantaxtú.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Huixín lacsacxtuyá̱tit nac ixley Moisés tú ca̱mini̱niyá̱n porque ma̱tla̱ni̱yá̱tit cha̱tum chixcú camákxtakli ixta̱cha̱t y cata̱tamakáxtokli tunu pusca̱t, pero namá chixcú tlahuá tala̱kalhí̱n ixlacatí̱n Dios. Na̱ chuná amá tí ta̱tamakaxtoka pusca̱t ni̱ma̱ makxtakni̱t ixta̱ko̱lú na̱ tlahuá tala̱kalhí̱n ixlacatí̱n Dios.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Jesús na̱ ca̱huánilh:
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Amá nac ca̱chiquí̱n na̱ ixlama cha̱tum pobre ixuanicán Lázaro, snu̱n ixta̱tatlá, ixtahuilá ca̱tiyatni lacatzú nac puhui̱lhta ixchic amá rico
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 xlacata naca̱huati̱lhá katxtakma ni̱ma̱ ixtapa̱tastá nac mesa; lactzú chichí ixtama̱lacatzuhuí hasta ixtamacslipí.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 ’Cha̱lh quilhtamacú ni̱lh Lázaro y ángeles táli̱lh nac ixpu̱táhui̱lh Abraham ni̱ma̱ ixma̱xqui̱ni̱t Dios. Ni̱ ixli̱maka̱s amá rico na̱ ni̱lh y muju̱ca.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Nac ixpu̱latama̱ncán ni̱n ní ixakxtakajnama amá rico talacayá̱hualh ácxilhli Lázaro li̱pa̱xáu ixlama nac ixpu̱táhui̱lh Abraham.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Y ma̱ktási̱lh: “Ta̱ta Abraham, ¡caquilakalhámanti! Cama̱lakacha Lázaro namín quima̱cahui̱ní ca̱na tziná ixquincán quisi̱máka̱t porque yaj lá cta̱lá la̱ cakxtakajnama juú nac lhcúya̱t.”
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Pero Abraham kálhti̱lh: “Cá̱ksanti huix la̱ li̱pa̱xáu ixlápa̱t nac ca̱quilhtamacú y Lázaro ni̱tú ixkalhí. Chí juú talakxta̱pali̱ni̱t, huix akxtakajnámpa̱t y Lázaro li̱pa̱xáu lama.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Xa̱huá tí talama̱na juú ni̱ lá ta̱ksputza̱lá tú quinca̱ma̱pitziyá̱n, y ni̱ lá ta̱na̱chá ní tanú̱pa̱t, y tí talama̱na nanú na̱ ni̱ lá ta̱ksputza̱lá tú quinca̱ma̱pitziyá̱n y ni̱ lá tamín juú.”
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 ’Amá chixcú huanipá: “Para ni̱ lá tlahuaya tú cuaniyán siquiera cama̱lakacha nac ixchic quinti̱cú,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 porque cca̱kalhí cha̱quitzis quinata̱camán y clacasquín caca̱huanica catalakxta̱páli̱lh ixlatama̱tcán xlacata ni̱ natamín ta̱kxtakajnán juú la̱ aquit.”
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Xlá kalhti̱pá: “Para xlacán talakxta̱pali̱putún ixlatama̱tcán cata̱kahuá̱nalh tú li̱ma̱paksi̱nán Dios pues Moisés y profetas hua̱k tatzokni̱t nac Escrituras. ¡Catakáxmatli para talacasquín!”
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Amá rico kalhtí̱nalh: “¡Tó! Ni̱ ama takaxmata, ta̱ta Abraham, porque ni̱ ta̱kahuanán tú tali̱kalhtahuaká. Pero para ixca̱lákalh cha̱tum chixcú tí talakapasa y maká̱n ni̱ni̱t, xlacán ixtalakxta̱páli̱lh ixlatama̱tcán.”
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Abraham huaniko̱lh amá rico chixcú: “Ma̱squi ixca̱lákalh cha̱tum ni̱n ni̱ para chú tamá̱n ta̱kahua̱nán. Moisés y lhu̱hua profetas taqui̱lani̱t y ni̱ takaxmata.”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.