Lucas 16

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesús ca̱huánilh ixdiscípulos jaé takalhchihuí̱n:
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Xlá tasánilh y huánilh: “¿Xli̱ca̱na la̱ quihuanicán xlacata huix acma̱xtúpa̱t tumi̱n? Chí tuncán caquintlahuani cuenta la̱ta tú ckalhí porque yaj camá̱n li̱ma̱nu̱yá̱n xapuxcu quintasa̱cua tí quiscujní.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 ’Jaé tasa̱cua tzúculh lacpuhuán: “¿Tucu cama tlahuá para quimpatrón quimaklhtí quintascújut? Aquit yaj ckalhí li̱tlihueke nacli̱cha̱lhca̱tnán palha tascújut, y cma̱xanán para nacsquihua̱yán.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Pero ccatzi̱yá tú cama tlahuá, cama ca̱ta̱lacca̱xlá namá lacchixcuhuí̱n tí tali̱ní tumi̱n quimpatrón xlacata acxni naquimaklhti̱cán quintascújut tla̱n naquintamakta̱yá xlacán.”
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 ’Chuná amá tzúculh ca̱tasaní tí ixtali̱ní ixpatrón. Xla̱huán kalasquínilh: “Huix, ¿niculá li̱piniya quimpatrón?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Amá chixcú kálhtílh: “Aquit cli̱ní aktum ciento barril xla aceite.” Amá tasa̱cua huánilh: “Xli̱ca̱na, uchu huí mirecibo ni̱ma̱ firmarli, pero calácxti̱tti y catlahua tunu ana ní ma̱luloka xlacata li̱piniya íta̱t ciento huitiyá.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Acxni chilh xa̱cha̱tum na̱ kalasquínilh niculá ixlí̱n, y xlá kalhtí̱nalh ixlí̱n ixpatrón aktum ciento cúxta̱lh xla trigo. Entonces huánilh: “Xli̱ca̱na chú huan nac recibo ni̱ma̱ firmarli, pero chí catlahua tunu recibo xlacata huata li̱pina íta̱t ciento a̱puxumacá̱u cúxta̱lh.”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Amá patrón hasta cá̱cni̱lh ixli̱skalala amá ni̱ tla̱n ixtasa̱cua la̱ ixlacputzani̱t tla̱n nalatamá a̱stá̱n.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Huixín na̱ chuná ca̱macama̱xqui̱cani̱tántit tú namaktakalhá̱tit ca̱quilhtamacú; pues cali̱putzátit tú kalhi̱yá̱tit amigos tí naca̱maklhti̱naná̱n a̱stá̱n nac akapú̱n acxni nalakó tú ca̱macama̱xqui̱cani̱tántit nacuentajá̱tit.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Porque amá tí macama̱xqui̱cán actzú tascújut y cuentaja, acxni macama̱xqui̱cán lhu̱hua tascújut na̱ chuná cuentaja. Pero amá tí ni̱ cuentaja actzú tascújut na̱ chuná ni̱ maktakalha acxni ma̱xqui̱cán lhu̱hua tascújut.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Para huixín ni̱ tancs maktakalhá̱tit la̱ ca̱mini̱niyá̱n actzú tú ca̱macama̱xqui̱cani̱tántit nakalhi̱yá̱tit ca̱quilhtamacú, ¿niculá naca̱ma̱xqui̱yá̱n Dios laclanca ixtalacpuhuá̱n ni̱ma̱ laclhca̱ni̱t?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Chuna li̱tum para huixín ni̱ maktakalhá̱tit tú ni̱ milacán ca̱macama̱xqui̱ni̱tán Dios nacuentajniyá̱tit, ¿niculá naca̱macama̱xqui̱yá̱n tú laclhca̱ni̱t ama ca̱toca̱rli̱yá̱n huixín?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Chí cca̱huaniyá̱n, cha̱tum tasa̱cua ni̱ lá ca̱macuaní cha̱tuy patrón porque cha̱tum nalakalhamán y xa̱cha̱tum nasi̱tzi̱ní; natlahuá tú li̱ma̱paksí cha̱tum y na̱kskahuí xa̱cha̱tum. Aquit clacasquín cama̱kachakxí̱tit: cha̱tum chixcú ni̱ lá li̱pa̱huán Dios ixli̱hua̱k ixnacú, y pi̱huá quilhtamacú li̱pa̱huán ixtumi̱n ma̱s na̱ tla̱n namakta̱yá.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Makapitzi ixma̱kantaxti̱nani̱n ixley Moisés tí takáxmatli ixtachihuí̱n tzúculh tali̱kalhkama̱nán Jesús porque xlacán snu̱n ixtalakatí takalhí tumi̱n.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jesús ca̱huánilh:
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Acxni Juan Bautista ya̱ istzucú ixli̱chihui̱nán Dios ixca̱mini̱niyá̱n nakaxpatá̱tit ixley Moisés y tú tatzokni̱t profetas. Pero Juan ma̱tzuqui̱lhá li̱chihui̱nán la̱ Dios ma̱lacnú ca̱ma̱paksi̱putún cristianos ca̱quilhtamacú y la̱ta amá quilhtamacú lhu̱hua cristianos tatzaksama̱na tatanú nac ixtapáksi̱t Dios.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Aquit cca̱ma̱lacapa̱stacayá̱n xlacata akapú̱n y ca̱quilhtamacú tla̱n talaksputa pero tú lactzu lactzú laclhca̱ni̱t Dios ni̱ ama li̱tamakxtaka ni̱ ama kantaxtú.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Huixín lacsacxtuyá̱tit nac ixley Moisés tú ca̱mini̱niyá̱n porque ma̱tla̱ni̱yá̱tit cha̱tum chixcú camákxtakli ixta̱cha̱t y cata̱tamakáxtokli tunu pusca̱t, pero namá chixcú tlahuá tala̱kalhí̱n ixlacatí̱n Dios. Na̱ chuná amá tí ta̱tamakaxtoka pusca̱t ni̱ma̱ makxtakni̱t ixta̱ko̱lú na̱ tlahuá tala̱kalhí̱n ixlacatí̱n Dios.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Jesús na̱ ca̱huánilh:
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Amá nac ca̱chiquí̱n na̱ ixlama cha̱tum pobre ixuanicán Lázaro, snu̱n ixta̱tatlá, ixtahuilá ca̱tiyatni lacatzú nac puhui̱lhta ixchic amá rico
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 xlacata naca̱huati̱lhá katxtakma ni̱ma̱ ixtapa̱tastá nac mesa; lactzú chichí ixtama̱lacatzuhuí hasta ixtamacslipí.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 ’Cha̱lh quilhtamacú ni̱lh Lázaro y ángeles táli̱lh nac ixpu̱táhui̱lh Abraham ni̱ma̱ ixma̱xqui̱ni̱t Dios. Ni̱ ixli̱maka̱s amá rico na̱ ni̱lh y muju̱ca.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Nac ixpu̱latama̱ncán ni̱n ní ixakxtakajnama amá rico talacayá̱hualh ácxilhli Lázaro li̱pa̱xáu ixlama nac ixpu̱táhui̱lh Abraham.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Y ma̱ktási̱lh: “Ta̱ta Abraham, ¡caquilakalhámanti! Cama̱lakacha Lázaro namín quima̱cahui̱ní ca̱na tziná ixquincán quisi̱máka̱t porque yaj lá cta̱lá la̱ cakxtakajnama juú nac lhcúya̱t.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Pero Abraham kálhti̱lh: “Cá̱ksanti huix la̱ li̱pa̱xáu ixlápa̱t nac ca̱quilhtamacú y Lázaro ni̱tú ixkalhí. Chí juú talakxta̱pali̱ni̱t, huix akxtakajnámpa̱t y Lázaro li̱pa̱xáu lama.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Xa̱huá tí talama̱na juú ni̱ lá ta̱ksputza̱lá tú quinca̱ma̱pitziyá̱n, y ni̱ lá ta̱na̱chá ní tanú̱pa̱t, y tí talama̱na nanú na̱ ni̱ lá ta̱ksputza̱lá tú quinca̱ma̱pitziyá̱n y ni̱ lá tamín juú.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 ’Amá chixcú huanipá: “Para ni̱ lá tlahuaya tú cuaniyán siquiera cama̱lakacha nac ixchic quinti̱cú,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 porque cca̱kalhí cha̱quitzis quinata̱camán y clacasquín caca̱huanica catalakxta̱páli̱lh ixlatama̱tcán xlacata ni̱ natamín ta̱kxtakajnán juú la̱ aquit.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Xlá kalhti̱pá: “Para xlacán talakxta̱pali̱putún ixlatama̱tcán cata̱kahuá̱nalh tú li̱ma̱paksi̱nán Dios pues Moisés y profetas hua̱k tatzokni̱t nac Escrituras. ¡Catakáxmatli para talacasquín!”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Amá rico kalhtí̱nalh: “¡Tó! Ni̱ ama takaxmata, ta̱ta Abraham, porque ni̱ ta̱kahuanán tú tali̱kalhtahuaká. Pero para ixca̱lákalh cha̱tum chixcú tí talakapasa y maká̱n ni̱ni̱t, xlacán ixtalakxta̱páli̱lh ixlatama̱tcán.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abraham huaniko̱lh amá rico chixcú: “Ma̱squi ixca̱lákalh cha̱tum ni̱n ni̱ para chú tamá̱n ta̱kahua̱nán. Moisés y lhu̱hua profetas taqui̱lani̱t y ni̱ takaxmata.”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.