Lucas 10
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH
1 A̱stá̱n Jesús ca̱lácsacli setenta lacchixcuhuí̱n y ca̱ma̱lakácha̱lh cha̱tuy cha̱túy katunu ca̱chiquí̱n y pu̱latama̱n ana ní xlá ixama lacpasa̱rlá a̱stá̱n.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Chuná ca̱li̱ma̱páksi̱lh natalá:
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Capítit ní cca̱huanimá̱n. Aquit cca̱ma̱lakacha̱má̱n la̱ lacma̱nsu borregos nac ixpu̱latama̱ncan lacli̱cuanit coyotes.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Ni̱ cacucátit mintahuajcán nac mu̱rralh, ni̱ cali̱pítit tumi̱n, ni̱ cali̱pítit a̱pu̱tum mintatu̱nucán; cataxtútit la̱ta ya̱nántit. Y ti̱tum cachipítit ní pimpa̱nántit.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Acxni nachipiná̱tit aktum ákxtaka, ca̱li̱tlá̱n cahuántit: “Li̱pa̱xáu catalatáma̱lh tí tatanu̱ma̱na jaé ákxtaka.”
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Para tanu̱ma cha̱tum tí tla̱n catzí ama li̱pa̱xahuá mintachihuí̱ncán ama ca̱maklhti̱naná̱n, pero para ni̱tí ca̱kalhti̱yá̱n yaj tú cahuántit.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Nac ákxtaka ní ca̱maklhti̱nancaná̱tit aná catamakxtáktit, ni̱ caputzátit tunuj túnu chiqui; cahuátit y cakóttit la̱ta tú tali̱hua̱yán xlacán. Pues cha̱tum cha̱lhca̱tná mini̱ní nama̱xqui̱cán ixtaskáu.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 ’Nac aktum ca̱chiquí̱n ní chipiná̱tit y ca̱maklhti̱nancaná̱tit, cama̱tla̱ní̱tit la̱ naca̱ta̱hua̱yancaná̱tit.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Cama̱ksa̱ní̱tit ta̱tatlaní̱n ni̱ma̱ tahuila̱na y caca̱huanítit cristianos: “Talacatzuhui̱ma ixquilhtamacú nacatzi̱yá̱tit la̱ Dios ma̱lacnú ama ca̱lakma̱xtú ixcamán.”
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Para nac aktum ca̱chiquí̱n ní chipiná̱tit ni̱ ca̱maklhti̱nancaná̱tit, tuncán cataxtútit y cahuántit nac tijia xlacata hua̱k natakaxmata:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 “Hasta pokxni ni̱ma̱ quinca̱tu̱tahuacán nac minca̱chiqui̱ncán tuncán tla̱n quinca̱tu̱tincxcaná̱n xlacata nacatzi̱yá̱tit ni̱ clakati̱yá̱u minkasatcán. Pero cca̱huaniyá̱n, ni̱ catzí̱tit tú makatzanká̱tit porque Dios ca̱cxilhlacachín naca̱lakma̱xtuyá̱n y huixín lakmakántit.”
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Jesús ca̱ma̱lulóknilh:
12 E Jesus disse mais isto:
13 ’¡Koxitaní̱n huixín cristianos tí lapa̱nántit nac Corazín y nac Betsaida! Porque para laclanca ixtascújut Dios ni̱ma̱ ca̱li̱ma̱lacahua̱ni̱ni̱tán ixtica̱tláhualh nac ca̱chiquí̱n Tiro y Sidón, la̱ta maka̱sa quilhtamacú ixtitali̱mákxtakli tú ni̱ tla̱n ixtatlahuá, ixtitahuíli̱lh tzitzeke lhákat, ixtica̱li̱lakatzokca lhcaca xlacata naca̱li̱lakapascán talakaputzama̱na nac ixnacujcán.
13 Jesus continuou:
14 Pero acxni Dios naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos huixín pa̱t kalhi̱yá̱tit ma̱s li̱cuánit castigo que tí ixtalama̱na nac Tiro y Sidón.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 ¡Koxitaní̱n huixín tí lapa̱nántit nac Capernaum! Para ixpuhuaná̱tit hua̱k pa̱t chipiná̱tit nac akapú̱n, ¡aktzanka̱ni̱tántit! Porque pa̱t ca̱macapincaná̱tit lacatum ní na̱kxtakajnaná̱tit.
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Cati̱hua cristiano tí naca̱kaxmatá̱n, la̱ aquit caquinkáxmatli, y tí naca̱lakmakaná̱n la̱ aquit caquilakmákalh; y amá cristiano tí ni̱ quimaklhti̱nán na̱ la̱ calakmákalh Dios tí quima̱lakacha̱ni̱t.
16 Então disse aos discípulos:
17 Ni̱ ixli̱maka̱s amá setenta lacchixcuhuí̱n tí ixca̱ma̱lakacha̱ni̱t Jesús natali̱chihui̱nán taqui̱táspitli y li̱pa̱xáu tahuánilh:
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Jesús ca̱kálhti̱lh:
18 Jesus respondeu:
19 Aquit cca̱ma̱xqui̱ni̱tán li̱tlihueke namakatlajayá̱tit ixli̱tlihueke tlajaná tí quinca̱si̱tzi̱niyá̱n y ni̱tú naca̱tlahuaniyá̱n na̱ chuná ma̱squi calacta̱yátit lu̱hua y tá̱scuyu, ni̱tú ama ca̱pu̱ti̱yá̱n ixveneno.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Pero ni̱ calactlancántit porque kalhi̱yá̱tit li̱tlihueke naca̱kaxmatniyá̱n tlajananí̱n. ¡Tó! Huixín ma̱s cali̱pa̱xahuátit la̱ mintacuhui̱nicán tatzokni̱t nac akapú̱n.
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Acxni tuncán Espíritu Santo má̱xqui̱lh li̱pa̱xáu ixtalacapa̱stacni y chuné ta̱chihuí̱nalh Dios:
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 A̱stá̱n ca̱huánilh cristianos:
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Jesús ca̱huánilh cha̱cu̱tuy ixdiscípulos:
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 ni̱ma̱ ta̱cxilhpútulh lhu̱hua profetas y laclanca reyes; xlacán ta̱cxilhpútulh tú huixín li̱lacahua̱nampa̱nántit y ni̱ tá̱cxilhli quintascújut; takaxmatpútulh quintachihuí̱n la̱ huixín kaxpatá̱ttit pero ni̱ talákcha̱lh.
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Cha̱tum tali̱pa̱u ixma̱kalhtahuake̱nacan judíos lákmilh Jesús xlacata nali̱kalhputzá ixtachihuí̱n y kalasquínilh:
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Jesús kálhti̱lh:
26 Jesus respondeu:
27 Amá chixcú huá:
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Jesús huánilh:
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Pero amá chixcú taquilhtla̱ni̱pútulh y kalasquinipá:
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Jesús kálhti̱lh:
30 Jesus respondeu assim:
31 Ixli̱punchú pasá̱rlalh cha̱tum cura xalac Jerusalén; huata acxílhmi̱lh y ni̱ maktá̱yalh, ti̱tum alh.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Ixli̱punchú na̱ pasá̱rlalh cha̱tum levita tí itscuja nac pu̱siculan; na̱ huata acxílhmi̱lh y ti̱tum alh.
32 Também um
33 Pero ixli̱punchú pasá̱rlalh cha̱tum chixcú xalac Samaria; acxni ácxilhli lakalhámalh la̱ ixtlahuacani̱t.
33 Mas um
34 Xlá ma̱lacatzúhui̱lh, tzúculh cuchí ana ní ixla̱kalhi̱cani̱t, huilí̱nilh aceite y cuchu y tla̱n li̱chí̱nilh lháka̱t. A̱stá̱n má̱cxtulh nac ixquitzistanca tá̱alh nac ca̱chiquí̱n y amá ca̱tzisní huá cuéntajli.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Ixli̱cha̱lí amá samaritano má̱xtulh mactuy tumi̱n y má̱xqui̱lh ixpu̱chiná amá ákxtaka y huánilh: “Camaktákalhti jaé chixcú y para tú ma̱s li̱lactlahuaya, aquit nacxokoniyá̱n acxni nacqui̱taspita.”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Chí huix quihuani, la̱ta ixli̱cha̱tutucán, ¿ticu puhuana li̱máca̱lh ixta̱cristiano tí nalakalhamán amá chixcú tí ixtala̱kalhi̱ni̱t kalha̱naní̱n?
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Amá skalala chixcú kálhti̱lh Jesús:
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Jesús ca̱ta̱ta̱yapá ixapóstoles nac tijia y cha̱lh nac aktum actzu̱ ca̱chiquí̱n; aná ca̱ta̱maklhtátalh cha̱tum pusca̱t huanicán Marta.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Xlá ixta̱lama ixta̱cam ixuanicán María. Jaé pusca̱t curucs tahui lacatzú ní ixuí Jesús xlacata nakaxmata ixtachihuí̱n.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Marta ixlacapalama ixca̱xtlahuama tahuá nac cocina. Entonces ma̱lacatzúhui̱lh Jesús y huánilh:
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Jesús kálhti̱lh:
41 Aí o Senhor respondeu:
42 pero María ma̱s ta̱yanini̱t porque taka̱sni̱t tla̱n tijia. Xlá kaxmatni̱t quintachihuí̱n y aquit ni̱ cama li̱huaní camákxtakli tijia ni̱ma̱ taka̱sni̱t.
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.