João 18

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesús la̱ cahuaniko̱lh jaé takalhchihuí̱n ca̱ta̱taxtuchá ixdiscípulos nac aktum pu̱xka huanicán Cedrón lacatzú ixuí aktum ixpu̱chancan quihui; xlá aná ca̱ta̱tánu̱lh.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Judas tí ixama macamastá ixcatzí jaé ixpu̱jaxni Jesús porque maklhu̱hua aná ixca̱ta̱tamakstokni̱t ixdiscípulos.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Ni̱ para ixli̱maka̱s Judas pu̱tum ca̱tá̱chilh soldados y policías ni̱ma̱ ixtama̱lakacha̱ni̱t xanapuxcun curas y fariseos hua̱k ixtali̱mín tú ixtali̱lakaskoy ca̱tzisní y na̱ chuná ixli̱makni̱ncán.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Jesús ni̱ ixjicuaní tú ixlakcha̱ma y antes natalakchín alh ca̱lakapa̱xtoka y ca̱huánilh:
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 — ausente —
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 — ausente —
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Entonces Jesús ca̱kalasquinipá:
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 ―Cca̱huaniná aquit namá chixcú y para aquit quila̱putzayá̱u caca̱li̱makxtáktit cata̱lh jaé lacchixcuhuí̱n tí quintata̱lapu̱lá.
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Chuná jaé kantáxtulh ixtachihuí̱n Jesús ni̱ma̱ huá acxni kalhtahuakánilh Ixti̱cú: “Aquit hua̱k cca̱maktakalhni̱t y ni̱ cha̱tum laktzánka̱lh.”
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Pedro maklhti̱nampútulh Jesús y kalhpú̱xtulh ixma̱chi̱ta, caj maktum ca̱ctí̱nilh ixtaké̱n cha̱tum huanicán Malco. Jaé chixcú ixtasa̱cua ixuani̱t xapuxcu cura.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 ―¡Cama̱kalhpu̱nu mima̱chi̱ta Pedro! ―ma̱ktási̱lh Jesús―. ¿A poco puhuana ni̱ cama ta̱yaní nacmaklhti̱nán jaé ta̱kxtakajni ni̱ma̱ lacasquín Quinti̱cú nacmacpa̱tí?
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Makapitzi lactali̱pa̱u soldados tamaktá̱yalh amá policías tí ixtama̱lakacha̱ni̱t xanapuxcun curas y táchi̱lh Jesús la̱ cha̱tum ni̱ tla̱n chixcú.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 A̱stá̱n táli̱lh y talí̱cha̱lh nac ixchic Anás, jaé chixcú ixpuhuitiko̱lú ixuani̱t Caifás tí ixma̱paksi̱nán amá ca̱ta pues xapuxcu cura ixuani̱t.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Y pi̱huá tí ixca̱huanini̱t ixcompañeros jaé consejo: “Ma̱s quinca̱macuaniyá̱n cani̱lh cha̱tum chixcú y ni̱ hua̱k quimpu̱latama̱ncán calaktzánka̱lh.”
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Simón Pedro ca̱takókelh amá tí tali̱lh Jesús, ixta̱án xacha̱tum ixdiscípulo Jesús tí ixta̱ra̱lakapasa xapuxcu cura, li̱makxtakca catánu̱lh ní li̱cha̱nca Jesús.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Pero ixli̱puntzú ta̱chihuí̱nalh amá squití tí ixyá nac puhui̱lhta cali̱mákxtakli na̱ catánu̱lh Pedro pues como xlá ni̱ ixlakapascán ixtamakxtakni̱t nac quilhtí̱n.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Amá pusca̱t huata ácxilhli kalasquínilh:
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Jaé quilhtamacú ixlonknán ca̱tzisní huá xlacata policías y hua̱k tasa̱cua tí ixta̱scuja ixtama̱kstokni̱t lhcúya̱t ixtaskoma̱na y Pedro na̱ aná tamákxtakli y tzúculh skon.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Nac ixpu̱lacni ákxtaka ní ixtanu̱ma Jesús amá xapuxcu cura tzúculh ma̱kalhapalí Jesús. Kalasquínilh tú ixca̱ta̱tlahuá ixdiscípulos y tú ixca̱ma̱si̱ní cristianos.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Xlá kálhti̱lh:
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Xlacán tacatzí tú cli̱chihui̱nani̱t. ¿Hua̱nchi quinkalasquiniya aquit? ¿Hua̱nchi ni̱ cakalasquiniya tí quintakaxmatni̱t tú cli̱chihui̱nani̱t?
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Cha̱tum policía acxni káxmatli la̱ kalhtí̱nalh ¡lass lacatláhualh! Y huánilh:
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 ―Para cakskahuinama quihuani ní caktzánka̱lh. Y para tancs cchihui̱nani̱t, ¿hua̱nchi quilakakaxiya? ―huánilh Jesús.
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Jesús ixtamakachi̱ni̱t acxni ma̱kalhapali̱ca y Anás chú ma̱lakachá̱nilh ixpuhuiti kahuasa Caifás xapuxcu cura amá ca̱ta.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Ana ní ixyá Pedro itskoma cha̱tum kalasquínilh:
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Aná lacatzú ixyá cha̱tum ixpariente amá chixcú tí Pedro ca̱ctí̱nilh ixtaké̱n y xlá na̱ huánilh:
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Pedro si̱tzi̱lhá y ca̱huánilh:
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Istzucumajá xkaká acxni Caifás ma̱kalhapali̱ko̱lh Jesús; a̱stá̱n táli̱lh nac ixpu̱ma̱paksí̱n gobernador romano ixuanicán Pilato. Xlacán ni̱ tatánu̱lh nac ixpu̱ma̱paksí̱n pues ni̱ ixtali̱maclaputún tala̱kalhí̱n porque si no ni̱ ixca̱li̱makxtakcán natalakachixcuhui̱nán amá ixli̱hualhtata xatacuhui̱ní pa̱xcua.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Huá xlacata Pilato li̱táxtulh nac lacaquilhti̱n y ca̱kalasquínilh:
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 ―Jaé chixcú tlahuanit lanca tala̱kalhí̱n huá cli̱li̱mini̱táu xlacata nali̱lhca̱ya la̱ naxoko̱nán ―takalhtí̱nalh xlacán.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 ―¿A poco ni̱ kalhi̱yá̱tit ley ni̱ma̱ li̱ma̱paksi̱naná̱tit? Cali̱pítit y huixín cama̱xoko̱ní̱tit tú tlahuani̱t ―ca̱kálhti̱lh Pilato.
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Jesús lákcha̱lh ixtachihuí̱n la̱ ixca̱huanini̱t ixdiscípulos ama̱ca makni̱cán nac culu̱s pues romanos chú ixtali̱smani̱ni̱t.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Pilato tánu̱lh nac ixpu̱ma̱paksi̱n y li̱ma̱paksí̱nalh catánu̱lh Jesús. Aná kalasquínilh:
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 ―Pu̱la quinkalhti tú cama kalasquiniyá̱n. ¿Quili̱macapina rey xala ca̱quilhtamacú la̱ huixín, o quili̱macapina rey ni̱ma̱ ca̱ma̱lacnu̱nicani̱t judíos? ―kálhti̱lh Jesús.
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 ―Aquit ni̱ judío. ¿Nicu li̱puhuana naclacpuhuán la̱ huixín? Tí tali̱maca̱ná̱n rey huá namá tí tali̱mín y tama̱lacapu̱má̱n. ¿Tucu tlahuani̱ta? ¿Hua̱nchi tasi̱tzi̱niyá̱n? ―kalasquínilh Pilato.
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 ―Aquit ckalhí quili̱ma̱paksí̱n ni̱ juú ca̱quilhtamacú. Para juú xacma̱paksi̱nampútulh amá tí quintata̱ya̱na ixquintamaklhtí̱nalh ni̱ naquinchipacán. Aquit rey pero quintapáksi̱t ni̱ juú huí ca̱quilhtamacú.
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 ―¿Entonces huix xli̱ca̱na rey?
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 ―¿Neje namá stalanaca talacapa̱stacni ni̱ma̱ ma̱si̱ya? ―kalasquínilh Pilato.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 ―Aquit ni̱ ctaka̱sa tú nacli̱ya̱huá jaé chixcú; ¡ni̱ lá cma̱lacapú! Huixín ca̱ta cá̱ta lacasquiná̱tit cacmákxtakli cha̱tum tachí̱n nac xatacuhui̱ní pa̱scua, para lacasquiná̱tit nacmakxtaka jaé chixcú tí li̱macapiná̱tit mireycán.
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 ―¡Tó̱! Mejor camákxtakti Barrabás ―tama̱ktási̱lh hua̱k cristianos.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.