João 18
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Jesús la̱ cahuaniko̱lh jaé takalhchihuí̱n ca̱ta̱taxtuchá ixdiscípulos nac aktum pu̱xka huanicán Cedrón lacatzú ixuí aktum ixpu̱chancan quihui; xlá aná ca̱ta̱tánu̱lh.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Judas tí ixama macamastá ixcatzí jaé ixpu̱jaxni Jesús porque maklhu̱hua aná ixca̱ta̱tamakstokni̱t ixdiscípulos.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Ni̱ para ixli̱maka̱s Judas pu̱tum ca̱tá̱chilh soldados y policías ni̱ma̱ ixtama̱lakacha̱ni̱t xanapuxcun curas y fariseos hua̱k ixtali̱mín tú ixtali̱lakaskoy ca̱tzisní y na̱ chuná ixli̱makni̱ncán.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Jesús ni̱ ixjicuaní tú ixlakcha̱ma y antes natalakchín alh ca̱lakapa̱xtoka y ca̱huánilh:
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 — ausente —
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 — ausente —
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Entonces Jesús ca̱kalasquinipá:
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 ―Cca̱huaniná aquit namá chixcú y para aquit quila̱putzayá̱u caca̱li̱makxtáktit cata̱lh jaé lacchixcuhuí̱n tí quintata̱lapu̱lá.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Chuná jaé kantáxtulh ixtachihuí̱n Jesús ni̱ma̱ huá acxni kalhtahuakánilh Ixti̱cú: “Aquit hua̱k cca̱maktakalhni̱t y ni̱ cha̱tum laktzánka̱lh.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Pedro maklhti̱nampútulh Jesús y kalhpú̱xtulh ixma̱chi̱ta, caj maktum ca̱ctí̱nilh ixtaké̱n cha̱tum huanicán Malco. Jaé chixcú ixtasa̱cua ixuani̱t xapuxcu cura.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 ―¡Cama̱kalhpu̱nu mima̱chi̱ta Pedro! ―ma̱ktási̱lh Jesús―. ¿A poco puhuana ni̱ cama ta̱yaní nacmaklhti̱nán jaé ta̱kxtakajni ni̱ma̱ lacasquín Quinti̱cú nacmacpa̱tí?
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Makapitzi lactali̱pa̱u soldados tamaktá̱yalh amá policías tí ixtama̱lakacha̱ni̱t xanapuxcun curas y táchi̱lh Jesús la̱ cha̱tum ni̱ tla̱n chixcú.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 A̱stá̱n táli̱lh y talí̱cha̱lh nac ixchic Anás, jaé chixcú ixpuhuitiko̱lú ixuani̱t Caifás tí ixma̱paksi̱nán amá ca̱ta pues xapuxcu cura ixuani̱t.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Y pi̱huá tí ixca̱huanini̱t ixcompañeros jaé consejo: “Ma̱s quinca̱macuaniyá̱n cani̱lh cha̱tum chixcú y ni̱ hua̱k quimpu̱latama̱ncán calaktzánka̱lh.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simón Pedro ca̱takókelh amá tí tali̱lh Jesús, ixta̱án xacha̱tum ixdiscípulo Jesús tí ixta̱ra̱lakapasa xapuxcu cura, li̱makxtakca catánu̱lh ní li̱cha̱nca Jesús.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Pero ixli̱puntzú ta̱chihuí̱nalh amá squití tí ixyá nac puhui̱lhta cali̱mákxtakli na̱ catánu̱lh Pedro pues como xlá ni̱ ixlakapascán ixtamakxtakni̱t nac quilhtí̱n.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Amá pusca̱t huata ácxilhli kalasquínilh:
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Jaé quilhtamacú ixlonknán ca̱tzisní huá xlacata policías y hua̱k tasa̱cua tí ixta̱scuja ixtama̱kstokni̱t lhcúya̱t ixtaskoma̱na y Pedro na̱ aná tamákxtakli y tzúculh skon.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Nac ixpu̱lacni ákxtaka ní ixtanu̱ma Jesús amá xapuxcu cura tzúculh ma̱kalhapalí Jesús. Kalasquínilh tú ixca̱ta̱tlahuá ixdiscípulos y tú ixca̱ma̱si̱ní cristianos.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Xlá kálhti̱lh:
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Xlacán tacatzí tú cli̱chihui̱nani̱t. ¿Hua̱nchi quinkalasquiniya aquit? ¿Hua̱nchi ni̱ cakalasquiniya tí quintakaxmatni̱t tú cli̱chihui̱nani̱t?
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Cha̱tum policía acxni káxmatli la̱ kalhtí̱nalh ¡lass lacatláhualh! Y huánilh:
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 ―Para cakskahuinama quihuani ní caktzánka̱lh. Y para tancs cchihui̱nani̱t, ¿hua̱nchi quilakakaxiya? ―huánilh Jesús.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Jesús ixtamakachi̱ni̱t acxni ma̱kalhapali̱ca y Anás chú ma̱lakachá̱nilh ixpuhuiti kahuasa Caifás xapuxcu cura amá ca̱ta.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ana ní ixyá Pedro itskoma cha̱tum kalasquínilh:
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Aná lacatzú ixyá cha̱tum ixpariente amá chixcú tí Pedro ca̱ctí̱nilh ixtaké̱n y xlá na̱ huánilh:
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Pedro si̱tzi̱lhá y ca̱huánilh:
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Istzucumajá xkaká acxni Caifás ma̱kalhapali̱ko̱lh Jesús; a̱stá̱n táli̱lh nac ixpu̱ma̱paksí̱n gobernador romano ixuanicán Pilato. Xlacán ni̱ tatánu̱lh nac ixpu̱ma̱paksí̱n pues ni̱ ixtali̱maclaputún tala̱kalhí̱n porque si no ni̱ ixca̱li̱makxtakcán natalakachixcuhui̱nán amá ixli̱hualhtata xatacuhui̱ní pa̱xcua.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Huá xlacata Pilato li̱táxtulh nac lacaquilhti̱n y ca̱kalasquínilh:
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 ―Jaé chixcú tlahuanit lanca tala̱kalhí̱n huá cli̱li̱mini̱táu xlacata nali̱lhca̱ya la̱ naxoko̱nán ―takalhtí̱nalh xlacán.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 ―¿A poco ni̱ kalhi̱yá̱tit ley ni̱ma̱ li̱ma̱paksi̱naná̱tit? Cali̱pítit y huixín cama̱xoko̱ní̱tit tú tlahuani̱t ―ca̱kálhti̱lh Pilato.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Jesús lákcha̱lh ixtachihuí̱n la̱ ixca̱huanini̱t ixdiscípulos ama̱ca makni̱cán nac culu̱s pues romanos chú ixtali̱smani̱ni̱t.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pilato tánu̱lh nac ixpu̱ma̱paksi̱n y li̱ma̱paksí̱nalh catánu̱lh Jesús. Aná kalasquínilh:
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 ―Pu̱la quinkalhti tú cama kalasquiniyá̱n. ¿Quili̱macapina rey xala ca̱quilhtamacú la̱ huixín, o quili̱macapina rey ni̱ma̱ ca̱ma̱lacnu̱nicani̱t judíos? ―kálhti̱lh Jesús.
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 ―Aquit ni̱ judío. ¿Nicu li̱puhuana naclacpuhuán la̱ huixín? Tí tali̱maca̱ná̱n rey huá namá tí tali̱mín y tama̱lacapu̱má̱n. ¿Tucu tlahuani̱ta? ¿Hua̱nchi tasi̱tzi̱niyá̱n? ―kalasquínilh Pilato.
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 ―Aquit ckalhí quili̱ma̱paksí̱n ni̱ juú ca̱quilhtamacú. Para juú xacma̱paksi̱nampútulh amá tí quintata̱ya̱na ixquintamaklhtí̱nalh ni̱ naquinchipacán. Aquit rey pero quintapáksi̱t ni̱ juú huí ca̱quilhtamacú.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 ―¿Entonces huix xli̱ca̱na rey?
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 ―¿Neje namá stalanaca talacapa̱stacni ni̱ma̱ ma̱si̱ya? ―kalasquínilh Pilato.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 ―Aquit ni̱ ctaka̱sa tú nacli̱ya̱huá jaé chixcú; ¡ni̱ lá cma̱lacapú! Huixín ca̱ta cá̱ta lacasquiná̱tit cacmákxtakli cha̱tum tachí̱n nac xatacuhui̱ní pa̱scua, para lacasquiná̱tit nacmakxtaka jaé chixcú tí li̱macapiná̱tit mireycán.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 ―¡Tó̱! Mejor camákxtakti Barrabás ―tama̱ktási̱lh hua̱k cristianos.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.