João 12
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NAA
1 Istzanká akcha̱xán chichiní nalakchá̱n pa̱scua nac Jerusalén acxni Jesús cha̱lh nac Betania ana ní ixlama Lázaro amá chixcú tí ma̱lacastacuáni̱lh ca̱li̱ní̱n.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Nac ixchic tahualhtátalh Jesús; Lázaro lakxtum ca̱ta̱huá̱yalh y María ixca̱muju̱nima ixtahuajcán.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Ixli̱puntzú María lí̱milh aktum lanca frasco perfume xla xánat huanicán nardo snu̱n ixtapalh ixuani̱t. Xlá tla̱n li̱tu̱chéke̱lh Jesús y a̱stá̱n li̱tu̱ma̱scá̱calh ixchíxit. Amá perfume aktum li̱tama̱ko̱lh ákxtaka.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Amá ixdiscípulo tí ixama macama̱stá huanicán Judas Iscariote ca̱huánilh xa̱makapitzi:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 ―¿Hua̱nchi pa̱xcat tlahuaca jaé perfume? Mejor ixtista̱ca y xatumi̱n ixtica̱li̱makta̱yaca pobres.
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Judas ni̱ xlacata ixca̱lakalhamán pobres chú ixchihui̱nani̱t porque ixlakcatzán tumi̱n, como huá ixma̱cpuxqui̱cán nama̱quí tumi̱n siempre ixacma̱xtú.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Jesús ta̱chihuí̱nalh:
7 Mas Jesus disse:
8 Xa̱huá pobres siempre ca̱ta̱lapa̱nántit nahuán y tla̱n naca̱makta̱yayá̱tit, pero aquit yaj maka̱s camá̱n ca̱ta̱latama̱yá̱n.
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Lhu̱hua cristianos tí ixta̱ni̱ttá nac Jerusalén tacátzi̱lh xlacata Jesús ixchini̱t nac Betania y ta̱lh ta̱cxila, y na̱ ixtalakapasputún Lázaro amá tí ma̱lacastacuáni̱lh nac ca̱li̱ní̱n.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Acxni ixta̱cxila ixtali̱pa̱huán Jesús Dios ixma̱lakacha̱ni̱t, xanapuxcun judíos talí̱lhca̱lh na̱ ixama tamakní Lázaro
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 porque caj xlacata yaj ixca̱li̱pa̱huancán ixtachihui̱ncán.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Ixli̱cha̱lí amá cristianos tí ixtamini̱t nac tacuhui̱ní xla pa̱scua acxni tacátzi̱lh xlacata Jesús ixmima nac Jerusalén,
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 tzúculh taquí ixpakán tzú̱csuat y ta̱lh tali̱lakapa̱xtoka Jesús. Xlacán ixtama̱ktasí:
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Jesús ixpu̱huaca tantum burro y chuná jaé ma̱kantáxti̱lh amá tachihuí̱n ni̱ma̱ ixtatzokni̱t ixlacata:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 Capa̱xahuátit y ni̱ ca̱katuyúntit tí lapa̱nántit nac ca̱chiquí̱n xla Jerusalén;
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Ixdiscípulos ni̱ sok tama̱kachákxi̱lh tú ixqui̱taxtuni̱t, acxni lacastacuánalh y alh nac akapú̱n tacátzi̱lh la̱ ixta̱cxilhni̱t lhu̱hua tú ixtatzokni̱t ixlacata Jesús.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Amá lhu̱hua cristianos tí taquí̱lalh cBetania nac ixchic María ixta̱cxilhni̱t la̱ Jesús ma̱lacastacuáni̱lh Lázaro nac ca̱li̱ní̱n, ixtali̱chihui̱nán tú ixtlahuani̱t Jesús ana ní istzamacán.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Amá cristianos tí ta̱lh talakapa̱xtoka Jesús ixta̱ni̱t porque ixca̱li̱ta̱chihui̱nancani̱t la̱ ixtlahuani̱t ixtascújut.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Pero amá fariseos ni̱ talakáti̱lh y tzúculh tahuán:
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Makapitzi lacchixcuhuí̱n xalac aktum pu̱latama̱n huanicán Grecia na̱ ixtamini̱t talakachixcuhui̱nán nac Jerusalén.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Xlacán tama̱lacatzúhui̱lh Felipe xalac Betsaida y tahuánilh xlacata ixtalakapasputún ixtata̱chihui̱namputún Jesús.
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Felipe alh huaní Andrés ixcha̱tuycán talákalh Jesús y tahuánilh tú ixtalacasquín amá griegos.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Jesús ca̱kálhti̱lh:
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Cama ca̱ta̱ma̱lacastucniyá̱n tú cama pa̱xtoka: Ixtalhtzi cuxi acxni tama̱ya̱chá ca̱tiyatni ní ixnacú, acpún y ma̱stá ixtahuácat; y para ni ixnilh ixnacú nicxni ixlhúhualh ixtahuácat.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Amá tí quimakslihuekeputún lakmakán tú li̱pa̱xahuá ca̱quilhtamacú y xli̱ca̱na ama lakma̱xtú ixli̱stacni; pero amá tí lakcatzán akxtakmakán tú kalhí ama makatzanká tú lakcatzán.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Pues tí li̱tanú quidiscípulo naquintakoké nac ixlatáma̱t yaj li̱puhuán tú kalhí ca̱quilhtamacú huata quintakoké xlacata aquit nacta̱latamá; y amá tí quimacuaní, Quinti̱cú ama lakachixcuhuí.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Chí huilhaj huilako̱lh quintapuhuá̱n nac quili̱stacni, ma̱x tla̱n xacuá: “Ta̱ta, caquilakma̱xtu tú cama lakchá̱n”, pero, ¿hua̱na chú nackalhtahuaká si huá cli̱mini̱t ca̱quilhtamacú?
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Jesús kalhtahuakánilh Dios ixli̱hua̱k ixtapuhuá̱n:
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Lhu̱hua cristianos tí takáxmatli jaé tachihuí̱n tzúculh tahuán xlacata ixjilini̱t y tunu ixtahuán xlacata cha̱tum ixángelh Dios ixchihui̱nani̱t.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Jesús ca̱huánilh:
30 Então Jesus explicou:
31 Accha̱ni̱t quilhtamacú ama̱ca ca̱ta̱xoko̱nancán cristianos, y tlajaná tí ma̱paksi̱nán ca̱quilhtamacú accha̱nini̱t ixhora ama makatzanká ixli̱ma̱paksí̱n.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Na̱ accha̱ma quilhtamacú ama̱ca quiakxtokohuacacán nac culu̱s, pero huá jaé culu̱s ama quintali̱lakmín hua̱k cristianos.
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Jesús ixli̱chihuinani̱t la̱ ixama̱ca makni̱cán nac culu̱s.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Amá cristianos takalasquínilh:
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Jesús cakálhti̱lh:
35 Jesus respondeu:
36 Chí kalhi̱yá̱tit taxkáket, cali̱pa̱huántit tí ca̱lakaskoyumá̱n xlacata na̱ nakalhi̱yá̱tit taxkáket y nalakaskoyuyá̱tit cmilatama̱tcán.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Jesús ca̱li̱ma̱lacahuá̱ni̱lh lhu̱hua laclanca ixtascújut Dios amá judíos pero xlacán ni̱ ixtaca̱najlani̱t para xlá Cristo ixuani̱t tí ixama ca̱lakmaxtú.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Jesús ni̱ istzi̱tzí pues profeta Isaías ixli̱chihui̱nani̱t ixkasatcán jaé cristianos; chuné ixtzokni̱t:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Amá cristianos ni̱ hua̱k ixtali̱pa̱huán Jesús y profeta Isaías chuné ixca̱li̱chihui̱nani̱t:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 Xlacán la̱ lakatzí̱n ixtalama̱na y snu̱n ixlani̱t ixnacujcán,
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Profeta Isaías ma̱squi maká̱n ixlatama̱ni̱t ixlacachini̱t la ixama ma̱lacatzuquí lanca ixtapáksi̱t Cristo.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Pero ni̱ hua̱k ixca̱lakchá̱n jaé tachihuí̱n porque lhu̱hua xli̱ca̱na ixtali̱pa̱huá̱n Jesús hasta makapitzi xalactali̱pa̱u judíos na̱ ixtali̱pa̱huán, pero ni̱ ixtama̱luloka ní tzamacán pues ixtajicuaní fariseos para naca̱tamacxtucán nac sinagogas.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Jaé lacchixcuhuí̱n ma̱s ixtalakatí tali̱tanú lactali̱pa̱u ixlacati̱ncan cristianos, y ni̱ ixtama̱tla̱ní Dios caca̱li̱kálhi̱lh lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jesús ca̱huánilh hua̱k cristianos:
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 ¡Amá chixcú tí quili̱lacahua̱nán la̱ cali̱lacahuá̱nalh ixtalacapa̱stacni Quinti̱cú!
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Aquit cmini̱t ca̱li̱ma̱lacahua̱ní cristianos quintaxkáket xlacata tí naquili̱pa̱huán yaj ca̱paklhtu̱tá nalatapu̱lí ca̱quilhtamacú.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Aquit ni̱ cmini̱t ca̱ma̱lacapú cristianos, cmini̱t ca̱lakma̱xtú tí talaktzanka̱ni̱t y amá tí kaxmata quintachihuí̱n y tlahuá tú cli̱ma̱paksi̱nán ni̱tú ama xoko̱nán acxni nalakó ca̱quilhtamacú.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Pero amá tí ni̱ tlahuá nac ixlatáma̱t tú cli̱mapaksi̱nán, ¡ixacstu laktzanka̱ni̱t! Quintapáksi̱t ni̱ma̱ cma̱sta̱ni̱t ama tama̱lacapú tú ni̱ kaxmatni̱t.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 La̱ta tú cca̱li̱ma̱paksi̱ni̱tán hua̱k Quinti̱cú quili̱ma̱paksi̱ni̱t nacca̱huaniyá̱n; aquit ni̱tú cli̱ma̱huacani̱t.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Quinti̱cú kalhí talacapa̱stacni ni̱ma̱ tla̱n tancs li̱cha̱ncán nac akapú̱n y jaé talacapastacni hua̱k cca̱huanini̱tán pues xlá quima̱cxcatzi̱ni̱ni̱t.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.