João 12
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ACF
1 Istzanká akcha̱xán chichiní nalakchá̱n pa̱scua nac Jerusalén acxni Jesús cha̱lh nac Betania ana ní ixlama Lázaro amá chixcú tí ma̱lacastacuáni̱lh ca̱li̱ní̱n.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da páscoa a betânia, onde estava Lázaro, o que falecera, e a quem ressuscitara dentre os mortos.
2 Nac ixchic tahualhtátalh Jesús; Lázaro lakxtum ca̱ta̱huá̱yalh y María ixca̱muju̱nima ixtahuajcán.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ixli̱puntzú María lí̱milh aktum lanca frasco perfume xla xánat huanicán nardo snu̱n ixtapalh ixuani̱t. Xlá tla̱n li̱tu̱chéke̱lh Jesús y a̱stá̱n li̱tu̱ma̱scá̱calh ixchíxit. Amá perfume aktum li̱tama̱ko̱lh ákxtaka.
3 Então Maria, tomando um arrátel de ungüento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus, e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do ungüento.
4 Amá ixdiscípulo tí ixama macama̱stá huanicán Judas Iscariote ca̱huánilh xa̱makapitzi:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 ―¿Hua̱nchi pa̱xcat tlahuaca jaé perfume? Mejor ixtista̱ca y xatumi̱n ixtica̱li̱makta̱yaca pobres.
5 Por que não se vendeu este ungüento por trezentos dinheiros e não se deu aos pobres?
6 Judas ni̱ xlacata ixca̱lakalhamán pobres chú ixchihui̱nani̱t porque ixlakcatzán tumi̱n, como huá ixma̱cpuxqui̱cán nama̱quí tumi̱n siempre ixacma̱xtú.
6 Ora, ele disse isto, não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Jesús ta̱chihuí̱nalh:
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto;
8 Xa̱huá pobres siempre ca̱ta̱lapa̱nántit nahuán y tla̱n naca̱makta̱yayá̱tit, pero aquit yaj maka̱s camá̱n ca̱ta̱latama̱yá̱n.
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Lhu̱hua cristianos tí ixta̱ni̱ttá nac Jerusalén tacátzi̱lh xlacata Jesús ixchini̱t nac Betania y ta̱lh ta̱cxila, y na̱ ixtalakapasputún Lázaro amá tí ma̱lacastacuáni̱lh nac ca̱li̱ní̱n.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dentre os mortos.
10 Acxni ixta̱cxila ixtali̱pa̱huán Jesús Dios ixma̱lakacha̱ni̱t, xanapuxcun judíos talí̱lhca̱lh na̱ ixama tamakní Lázaro
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro;
11 porque caj xlacata yaj ixca̱li̱pa̱huancán ixtachihui̱ncán.
11 Porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Ixli̱cha̱lí amá cristianos tí ixtamini̱t nac tacuhui̱ní xla pa̱scua acxni tacátzi̱lh xlacata Jesús ixmima nac Jerusalén,
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão, que viera à festa, que Jesus vinha a Jerusalém,
13 tzúculh taquí ixpakán tzú̱csuat y ta̱lh tali̱lakapa̱xtoka Jesús. Xlacán ixtama̱ktasí:
13 Tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Jesús ixpu̱huaca tantum burro y chuná jaé ma̱kantáxti̱lh amá tachihuí̱n ni̱ma̱ ixtatzokni̱t ixlacata:
14 E achou Jesus um jumentinho, e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 Capa̱xahuátit y ni̱ ca̱katuyúntit tí lapa̱nántit nac ca̱chiquí̱n xla Jerusalén;
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ixdiscípulos ni̱ sok tama̱kachákxi̱lh tú ixqui̱taxtuni̱t, acxni lacastacuánalh y alh nac akapú̱n tacátzi̱lh la̱ ixta̱cxilhni̱t lhu̱hua tú ixtatzokni̱t ixlacata Jesús.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isto no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito dele, e que isto lhe fizeram.
17 Amá lhu̱hua cristianos tí taquí̱lalh cBetania nac ixchic María ixta̱cxilhni̱t la̱ Jesús ma̱lacastacuáni̱lh Lázaro nac ca̱li̱ní̱n, ixtali̱chihui̱nán tú ixtlahuani̱t Jesús ana ní istzamacán.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura, testificava que ele o ressuscitara dentre os mortos.
18 Amá cristianos tí ta̱lh talakapa̱xtoka Jesús ixta̱ni̱t porque ixca̱li̱ta̱chihui̱nancani̱t la̱ ixtlahuani̱t ixtascújut.
18 Por isso a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Pero amá fariseos ni̱ talakáti̱lh y tzúculh tahuán:
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que toda a gente vai após ele.
20 Makapitzi lacchixcuhuí̱n xalac aktum pu̱latama̱n huanicán Grecia na̱ ixtamini̱t talakachixcuhui̱nán nac Jerusalén.
20 Ora, havia alguns gregos, entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Xlacán tama̱lacatzúhui̱lh Felipe xalac Betsaida y tahuánilh xlacata ixtalakapasputún ixtata̱chihui̱namputún Jesús.
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Felipe alh huaní Andrés ixcha̱tuycán talákalh Jesús y tahuánilh tú ixtalacasquín amá griegos.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e então André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Jesús ca̱kálhti̱lh:
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem há de ser glorificado.
24 Cama ca̱ta̱ma̱lacastucniyá̱n tú cama pa̱xtoka: Ixtalhtzi cuxi acxni tama̱ya̱chá ca̱tiyatni ní ixnacú, acpún y ma̱stá ixtahuácat; y para ni ixnilh ixnacú nicxni ixlhúhualh ixtahuácat.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Amá tí quimakslihuekeputún lakmakán tú li̱pa̱xahuá ca̱quilhtamacú y xli̱ca̱na ama lakma̱xtú ixli̱stacni; pero amá tí lakcatzán akxtakmakán tú kalhí ama makatzanká tú lakcatzán.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Pues tí li̱tanú quidiscípulo naquintakoké nac ixlatáma̱t yaj li̱puhuán tú kalhí ca̱quilhtamacú huata quintakoké xlacata aquit nacta̱latamá; y amá tí quimacuaní, Quinti̱cú ama lakachixcuhuí.
26 Se alguém me serve, siga-me, e onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Chí huilhaj huilako̱lh quintapuhuá̱n nac quili̱stacni, ma̱x tla̱n xacuá: “Ta̱ta, caquilakma̱xtu tú cama lakchá̱n”, pero, ¿hua̱na chú nackalhtahuaká si huá cli̱mini̱t ca̱quilhtamacú?
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isto vim a esta hora.
28 Jesús kalhtahuakánilh Dios ixli̱hua̱k ixtapuhuá̱n:
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Lhu̱hua cristianos tí takáxmatli jaé tachihuí̱n tzúculh tahuán xlacata ixjilini̱t y tunu ixtahuán xlacata cha̱tum ixángelh Dios ixchihui̱nani̱t.
29 Ora, a multidão que ali estava, e que a ouvira, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Jesús ca̱huánilh:
30 Respondeu Jesus, e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Accha̱ni̱t quilhtamacú ama̱ca ca̱ta̱xoko̱nancán cristianos, y tlajaná tí ma̱paksi̱nán ca̱quilhtamacú accha̱nini̱t ixhora ama makatzanká ixli̱ma̱paksí̱n.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Na̱ accha̱ma quilhtamacú ama̱ca quiakxtokohuacacán nac culu̱s, pero huá jaé culu̱s ama quintali̱lakmín hua̱k cristianos.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Jesús ixli̱chihuinani̱t la̱ ixama̱ca makni̱cán nac culu̱s.
33 E dizia isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Amá cristianos takalasquínilh:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei, que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu que convém que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Jesús cakálhti̱lh:
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Chí kalhi̱yá̱tit taxkáket, cali̱pa̱huántit tí ca̱lakaskoyumá̱n xlacata na̱ nakalhi̱yá̱tit taxkáket y nalakaskoyuyá̱tit cmilatama̱tcán.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Estas coisas disse Jesus e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Jesús ca̱li̱ma̱lacahuá̱ni̱lh lhu̱hua laclanca ixtascújut Dios amá judíos pero xlacán ni̱ ixtaca̱najlani̱t para xlá Cristo ixuani̱t tí ixama ca̱lakmaxtú.
37 E, ainda que tinha feito tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Jesús ni̱ istzi̱tzí pues profeta Isaías ixli̱chihui̱nani̱t ixkasatcán jaé cristianos; chuné ixtzokni̱t:
38 Para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Amá cristianos ni̱ hua̱k ixtali̱pa̱huán Jesús y profeta Isaías chuné ixca̱li̱chihui̱nani̱t:
39 Por isso não podiam crer, entào Isaías disse outra vez:
40 Xlacán la̱ lakatzí̱n ixtalama̱na y snu̱n ixlani̱t ixnacujcán,
40 Cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, A fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, E se convertam, E eu os cure.
41 Profeta Isaías ma̱squi maká̱n ixlatama̱ni̱t ixlacachini̱t la ixama ma̱lacatzuquí lanca ixtapáksi̱t Cristo.
41 Isaías disse isto quando viu a sua glória e falou dele.
42 Pero ni̱ hua̱k ixca̱lakchá̱n jaé tachihuí̱n porque lhu̱hua xli̱ca̱na ixtali̱pa̱huá̱n Jesús hasta makapitzi xalactali̱pa̱u judíos na̱ ixtali̱pa̱huán, pero ni̱ ixtama̱luloka ní tzamacán pues ixtajicuaní fariseos para naca̱tamacxtucán nac sinagogas.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Jaé lacchixcuhuí̱n ma̱s ixtalakatí tali̱tanú lactali̱pa̱u ixlacati̱ncan cristianos, y ni̱ ixtama̱tla̱ní Dios caca̱li̱kálhi̱lh lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jesús ca̱huánilh hua̱k cristianos:
44 E Jesus clamou, e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 ¡Amá chixcú tí quili̱lacahua̱nán la̱ cali̱lacahuá̱nalh ixtalacapa̱stacni Quinti̱cú!
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Aquit cmini̱t ca̱li̱ma̱lacahua̱ní cristianos quintaxkáket xlacata tí naquili̱pa̱huán yaj ca̱paklhtu̱tá nalatapu̱lí ca̱quilhtamacú.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Aquit ni̱ cmini̱t ca̱ma̱lacapú cristianos, cmini̱t ca̱lakma̱xtú tí talaktzanka̱ni̱t y amá tí kaxmata quintachihuí̱n y tlahuá tú cli̱ma̱paksi̱nán ni̱tú ama xoko̱nán acxni nalakó ca̱quilhtamacú.
47 E se alguém ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Pero amá tí ni̱ tlahuá nac ixlatáma̱t tú cli̱mapaksi̱nán, ¡ixacstu laktzanka̱ni̱t! Quintapáksi̱t ni̱ma̱ cma̱sta̱ni̱t ama tama̱lacapú tú ni̱ kaxmatni̱t.
48 Quem me rejeitar a mim, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último dia.
49 La̱ta tú cca̱li̱ma̱paksi̱ni̱tán hua̱k Quinti̱cú quili̱ma̱paksi̱ni̱t nacca̱huaniyá̱n; aquit ni̱tú cli̱ma̱huacani̱t.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Quinti̱cú kalhí talacapa̱stacni ni̱ma̱ tla̱n tancs li̱cha̱ncán nac akapú̱n y jaé talacapastacni hua̱k cca̱huanini̱tán pues xlá quima̱cxcatzi̱ni̱ni̱t.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.