Hebreus 9
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Huixín catzi̱yá̱tit acxni Dios xla̱huán láclhca̱lh ixtalacca̱xlán ma̱tlahuí̱nalh aktum ixpu̱siculan xla lhákat juú ca̱quilhtamacú y li̱ma̱paksí̱nalh la̱ lacasquín nalakachixcuhui̱cán.
1 A primeira aliança tinha regras para a adoração, bem como um santuário terreno.
2 Namá ixpu̱siculan xla lháka̱t ni̱ma̱ ma̱tlahuí̱nalh ixlacatí̱n, xla̱huán ixkalhí lacatum ní ixuanicán ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios y aná ixtahuila̱na ixpu̱ya̱huacán canti̱la, aktum mesa y simi̱ta ni̱ma̱ ixli̱lakachixcuhui̱nancán.
2 Esse tabernáculo era dividido em duas partes. Na primeira, ficava o candelabro e a mesa com os pães da presença. Essa parte era chamada lugar santo.
3 Ixa̱pu̱lactu ixliaktuy li̱lakatlapán ixuilapá lacatum ní ixuanicán ixpu̱ma̱lacatzuhui̱cán Dios,
3 Depois, havia uma cortina e, atrás dela, a segunda parte, chamada lugar santíssimo.
4 y aná ixtahuila̱na aktum pu̱lakachixcuhui̱n xla oro ní itlhcuyucán incienso y aktum ca̱xa li̱tamakslipín oro la̱ ixmacni y la̱ ixpu̱lacni ní ixtataju̱ma̱na chíhuix ní tatzokni̱t ixli̱ma̱paksí̱n Dios; na̱ aná ixtajuma la̱ aktum xa̱lu xla oro ní ixtama̱qui̱cani̱t actzú amá tahuá huanicán “maná”, na̱ aná ixtaqui̱ni̱t ixlasasa ko̱rotzí̱n Aarón y hasta ixakpuni̱ttá.
4 Nessa parte ficava o altar de ouro para o incenso e a arca da aliança, inteiramente coberta de ouro. Dentro da arca havia um vaso de ouro contendo maná, a vara de Arão que floresceu e as tábuas de pedra da aliança.
5 Ixakspú̱n namá ca̱xa ixtaya̱na cha̱tuy lactali̱pa̱u ángeles tí ixtama̱catzi̱ni̱nán xlacata Dios ixlama aná lacatum ma̱squi ni̱ ixtasí, ixma̱spíle̱k ixpakancán ixtaliaktlapá amá ní itsquincán li̱ma̱tzankenanín. Pero chí ni̱ lá tú ma̱s li̱chihui̱naná̱u.
5 Sobre a arca ficavam os querubins da glória divina, cuja sombra se estendia por cima do lugar de expiação. Mas agora não é o momento de explicar essas coisas em detalhes.
6 Dios ma̱tlahuí̱nalh jaé ixpu̱siculan xla lháka̱t y curas tla̱n tza̱pu tatanú talakachixcuhui̱nán ixlacatí̱n ní huanicán ixpu̱lacachixcuhui̱cán Dios;
6 Quando tudo estava preparado, os sacerdotes entravam regularmente no lugar santo para cumprir seus deveres sagrados.
7 pero ixa̱pu̱lactu ixliaktuy chiqui ixpu̱ma̱lacatzuhui̱cán Dios huata tla̱n tanú xapuxcu cura maktum ca̱ta cá̱ta y li̱n ixkalhnicán quitzistancaní̱n ni̱ma̱ li̱lakachixcuhui̱nán xlacata nama̱tzanke̱nanicán ixtala̱kalhí̱n y ixtala̱kalhi̱ncán hua̱k cristianos ni̱ma̱ tatzaca̱tnani̱t.
7 Mas apenas o sumo sacerdote, e só uma vez por ano, entrava no lugar santíssimo. Ele sempre apresentava o sangue do sacrifício pelos próprios pecados e pelos pecados que o povo havia cometido por ignorância.
8 Jaé qui̱taxtú xlacata Espíritu Santo ixli̱lhca̱ni̱t que mientras ixta̱yanima ixley Moisés amá xla̱huán ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios xla lháka̱t, tla̱n naca̱macuaní cristianos; pero amá nac ixpu̱ma̱lacatzuhui̱cán Dios ni̱ naj lá ixtatalacatzuhuí hua̱k cristianos.
8 Com essas regras, o Espírito Santo mostra que o caminho para o lugar santíssimo não havia sido aberto enquanto o primeiro tabernáculo continuava em uso.
9 Amá ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios xla lháka̱t tla̱n li̱lacahua̱naná̱u jaé quilhtamacú; pues namá quitzistancaní̱n ni̱ma̱ ixca̱makni̱cán y tunuj li̱lakachixcuhui̱n ni̱ma̱ tamacamá̱sta̱lh cristianos xlacata natalakachixcuhuí Dios ni̱ lá tancs tacátzi̱lh xli̱ca̱na ca̱xapanica ixtala̱kalhi̱ncán ni̱ma̱ ixtaliakatuyún.
9 Essa é uma ilustração que aponta para o tempo presente, pois as ofertas e os sacrifícios que os sacerdotes apresentam não podem criar no adorador uma consciência totalmente limpa.
10 Porque namá tahuá, li̱kotnán y lactzu lactzú li̱lakachixcuhuí̱n ni̱ma̱ ixli̱ma̱paksi̱nán Dios xlacata natali̱xapá ixtala̱kalhi̱ncán ixmacnicán y chuná tla̱n natalakachixcuhuí Dios huata ixama tamacuán hasta acxni Dios nalakxta̱palí tú xla̱huán laclhca̱ni̱t.
10 Tratava-se apenas de alimentos e bebidas e várias cerimônias de purificação; eram regras externas, válidas apenas até que se estabelecesse um sistema melhor.
11 Pero chí Cristo milhá ca̱quilhtamacú y xlá li̱tanú tali̱pa̱u xapuxcu cura tí Dios lí̱lhca̱lh naquinca̱macama̱xquí la̱ta tú ma̱lacnu̱ni̱t. Amá pu̱lakachixcuhui̱n nac akapú̱n ní Cristo tlahuama ixtascújut cura la̱ quinca̱lacati̱ta̱yayá̱n, ma̱s tali̱pa̱u y ma̱s quinca̱makta̱yayá̱n, porque ni̱ cristianos tatlahuani̱t y ni̱ juú huí ca̱quilhtamacú.
11 Cristo se tornou o Sumo Sacerdote de todos os benefícios agora presentes. Ele entrou naquele tabernáculo maior e mais perfeito no céu, que não foi feito por mãos humanas nem faz parte deste mundo criado.
12 Cristo maktum tánu̱lh cani̱cxnihuá namá nac xa̱pu̱lactu chiqui ixpu̱ma̱lacatzuhui̱cán Dios, y xlá yaj li̱lakachixcúhui̱lh Dios ixkalhnicán borregos o becerros, sino que macamá̱sta̱lh pi̱huá ixkalhni tú ma̱stájalh acxni ni̱lh xlacata tla̱n naca̱lakma̱xtú cristianos y natata̱latamá cani̱cxnihuá.
12 Com seu próprio sangue, e não com o sangue de bodes e bezerros, entrou no lugar santíssimo de uma vez por todas e garantiu redenção eterna.
13 Calacpuhuántit, para ixkalhnicán namá becerros, cabras, y xalhcaca huá̱cax ni̱ma̱ ixca̱li̱mactlahuacán cristianos tí tatzaca̱tnani̱t, ixkalhí li̱tlihueke ixca̱xapaní ixtala̱kalhi̱ncán ixmacnicán caj xlacata tla̱n natalakachixcuhuí Dios,
13 Se, portanto, o sangue de bodes e bezerros e as cinzas de uma novilha purificavam o corpo de quem estava cerimonialmente impuro,
14 ¿ni̱ puhuaná̱tit ixkalhni Cristo tí ta̱yanima nahuán cani̱cxnihuá kalhí ma̱s li̱tlihueke quinca̱xapaniyá̱n hua̱k quintala̱kalhi̱ncán? Xlá quinca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama ixli̱hua̱k quinacujcán nali̱scujá̱u xastacnán Dios porque yaj huata lacputzayá̱u la̱ nataxtuniyá̱u y tlahuayá̱u tú ni̱ macuán; porque Cristo acxni ni̱lh y xokó̱nalh quintala̱kalhi̱ncán li̱lakachixcúhui̱lh Dios ixli̱stacni la̱ tú macuán y lakatí Dios porque ni̱ kalhí tala̱kalhí̱n.
14 imaginem como o sangue de Cristo purificará nossa consciência das obras mortas, para que adoremos o Deus vivo. Pois, pelo poder do Espírito eterno, Cristo ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício perfeito.
15 Dios ma̱xqui̱ni̱t Cristo sa̱sti ixtalacca̱xlán xlacata naca̱lacati̱ta̱yá cristianos; porque acxni ni̱lh Cristo Dios ma̱tlá̱ni̱lh ta̱lacca̱xlá ca̱ma̱tzanke̱naní tí tatzacá̱tnalh ni̱ tama̱kantáxti̱lh tú ixli̱huán acxni xla̱huán ca̱ta̱laccá̱xlalh cristianos; pero chí hua̱k tí tali̱pa̱huán tla̱n tamaklhti̱nán amá li̱pa̱xáu latáma̱t nac akapú̱n ni̱ma̱ ma̱lacnu̱ni̱t.
15 Por isso ele é o mediador da nova aliança, para que todos que são chamados recebam a herança eterna que foi prometida. Porque Cristo morreu para libertá-los do castigo dos pecados que haviam cometido sob a primeira aliança.
16 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata aktum xatalacca̱xlán cápsnat xla herencia huata tla̱n ma̱paksí tí ta̱makxtakca hasta acxni ní xapu̱chiná.
16 Quando alguém deixa um testamento, é necessário comprovar a morte daquele que o fez.
17 Porque para lamajcú xapu̱chiná ni̱ lá tú ma̱paksí namá tí ama ta̱makxtakcán herencia ma̱squi kalhí xatalacca̱xlán ixcápsnat.
17 O testamento só se torna válido após a morte da pessoa. Enquanto ela ainda estiver viva, o testamento não entra em vigor.
18 Na̱ chuná namá xla̱huán ixtalacca̱xlán ni̱ma̱ má̱sta̱lh Dios ni̱ lá ixkalhí li̱tlihueke tú ixma̱lacnu̱ni̱t hasta namakni̱cán tantum quitzistanca y nali̱lakachixcuhui̱cán ixkalhni;
18 É por isso que até mesmo a primeira aliança foi sancionada com o sangue.
19 y chuná jaé amá quilhtamacú acxni Moisés ca̱li̱kalhtahuakaniko̱lh cristianos ixli̱ma̱paksí̱n Dios ni̱ma̱ ixma̱xqui̱ni̱t, chípalh akastum ixpakén quihui xla hisopo y aktum actzú tzutzoko lháka̱t, ca̱má̱kju̱lh lacatum ní quilhtum ixuí ixkalhni becerros y borregos ni̱ma̱ ca̱makni̱ca, ixta̱tlahuacani̱t chúchut; y huá amá kalhni ca̱li̱nipxko̱lh ca̱li̱sicuna̱tláhualh libro ni̱ma̱ má̱xqui̱lh Dios y hua̱k cristianos.
19 Depois de ler todos os mandamentos da lei a todo o povo, Moisés pegou o sangue de novilhos e de bodes, e também água, e os aspergiu com ramos de hissopo e lã vermelha sobre o Livro da Lei e sobre todo o povo.
20 Chuné ca̱huánilh: “Jaé kalhni, Dios li̱ma̱luloka ixtalacca̱xlán ni̱ma̱ ca̱ta̱tlahuamá̱n hua̱k huixín.”
20 Em seguida, disse: “Este sangue confirma a aliança que Deus fez com vocês”.
21 Moisés na̱ li̱sicuna̱tláhualh amá ixkalhnicán quitzistancaní̱n, hua̱k ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios xla lháka̱t y la̱ta tú ixca̱maclacasquincán nac pu̱lakachixcuhui̱n.
21 Da mesma forma, aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios usados nos serviços sagrados.
22 Porque nac ixli̱ma̱paksí̱n Dios huan xlacata huata kalhni tla̱n naca̱li̱ma̱ke̱nu̱nicán tú li̱xcájnit takalhí la̱ta tú anán, y tí ni̱ li̱lakachixcuhui̱nán kalhni ni̱ lá ma̱tzanke̱nanicán ixtala̱kalhí̱n.
22 De fato, segundo a lei, quase tudo era purificado com sangue, pois sem derramamento de sangue não há perdão.
23 Namá ixpu̱siculan Dios xla lháka̱t ixma̱su̱y ni̱ma̱ huilachá nac akapú̱n y Moisés li̱sicuna̱tláhualh acxni ca̱li̱nipxko̱lh namá ixkalhnicán quitzistancaní̱n xlacata nama̱ke̱nu̱ní tú li̱xcájnit ixkalhí; pero ni̱ma̱ huilachá nac akapú̱n li̱lakachixcuhui̱cán tú ma̱s tla̱n.
23 Assim, as representações das coisas no céu tiveram de ser purificadas com o sangue de animais. As verdadeiras coisas celestiais, porém, tiveram de ser purificadas com sacrifícios muitos superiores.
24 Porque Cristo ni̱ tánu̱lh nac aktum pu̱siculan nama̱lacnú ixkalhni nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios ni̱ma̱ tatlahuani̱t lacchixcuhuí̱n ma̱squi ixma̱su̱y ixuani̱t tú huí nac akapú̱n, tó̱; Cristo tánu̱lh nac pu̱lakachixcuhui̱n ni̱ma̱ xli̱ca̱na tlahuani̱t Dios nac akapú̱n y aná huí ixpa̱xtú̱n quinca̱lacati̱ta̱yamá̱n nahuán hua̱k aquín cani̱cxnihuá.
24 Pois Cristo não entrou num santuário feito por mãos humanas, mera representação do santuário verdadeiro no céu. Ele entrou no próprio céu, a fim de agora se apresentar diante de Deus em nosso favor.
25 Pues xlá huata maktum ma̱lácnu̱lh ixkalhni acxni ni̱lh quilacatacán, ni̱ maklhu̱hua ama ma̱stajá ixkalhni nali̱lakachixcuhui̱nán la̱ namá cati̱huá xapuxcu cura tí tanú ca̱ta cá̱ta li̱lakachixcuhui̱nán ti̱pa̱katzi ixkalhnicán quitzistancaní̱n nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios.
25 E ele não entrou no céu para oferecer a si mesmo repetidamente, como o sumo sacerdote aqui na terra, que todos os anos entra no lugar santíssimo com o sangue de um animal.
26 Para ixtitamaclacasquínilh maklhu̱hua nalakachixcuhui̱nán xlá maklhu̱hua ni̱ni̱ttá ixtihua la̱ta tilacatzúculh ca̱quilhtamacú; pero xlá milh acxni áccha̱lh quilhtamacú ni̱ma̱ ixlaclhca̱cani̱t y caj maktum macamá̱sta̱lh ixli̱stacni xlacata tla̱n naxapá ixtala̱kalhi̱ncán hua̱k cristianos.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter morrido muitas vezes, desde o princípio do mundo. Mas agora, no fim dos tempos, ele apareceu uma vez por todas para remover o pecado mediante sua própria morte em sacrifício.
27 Aquín catzi̱yá̱u xlacata cristianos huata maktum taní y a̱stá̱n ama takalhí amá chichiní acxni naca̱ta̱tlahuacán taxokó̱n.
27 E, assim como cada pessoa está destinada a morrer uma só vez, e depois disso vem o julgamento,
28 Pues na̱ chuna qui̱taxtuní Cristo huata maktum macamá̱sta̱lh ixli̱stacni xlacata naca̱xapaní ixtala̱kalhi̱ncán cristianos, y a̱stá̱n ama mimpará ixli̱maktuy ca̱quilhtamacú, pero ni̱ xlacata ama mimpará ca̱xapanipará ixtala̱kalhi̱ncán cristianos, sino que mima ca̱tiyá tí tataxtunini̱t y takalhi̱ma̱na ama tata̱án.
28 também Cristo foi oferecido como sacrifício uma só vez para tirar os pecados de muitos. Ele voltará, não para tratar de nossos pecados, mas para trazer salvação a todos que o aguardam com grande expectativa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.