Hebreus 12
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Huixín catzi̱yá̱tit la̱ jaé lhu̱hua cristianos quinca̱ma̱si̱nini̱tán la̱ ni̱ tali̱makxtakli tancs ixtali̱pa̱huán Dios, huá cca̱li̱huaniyá̱n cama̱xtúu nac milatama̱tcán tú quinca̱slaká̱n y tala̱kalhí̱n ni̱ma̱ quinca̱ma̱ktzanke̱yá̱n y tancs calactza̱lanáu amá tijia ni̱ma̱ amajcú lactla̱huaná̱u.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Ca̱cxilhlacachá̱u Jesús tí quinca̱li̱makxtakni nali̱pa̱huaná̱u y tla̱n quinca̱ma̱ma̱kachakxi̱ni̱yá̱n la̱ tancs nali̱pa̱huaná̱u, pues xlá li̱tamákxtakli ni̱lh nac culu̱s ma̱squi li̱ma̱xaná ixuani̱t porque acxilhlacácha̱lh ixama pa̱xahuá a̱stá̱n y chí huí nac ixpa̱xtú̱n Ixti̱cú Dios ta̱ma̱paksi̱nama.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Aquit clacasquín cali̱lacapa̱stacnántit la̱ akxtakájnalh Jesús nac ixmacán lactzaca̱tni ixenemigos, pues na̱ chuná huixín ni̱ ca̱katzanká̱tit, ni̱ para catatlají̱tit nac minacujcán.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Porque huixín ya̱ lakchipiná̱tit ca̱makni̱caná̱tit caj xlacata ta̱ra̱lacata̱qui̱yá̱tit tzaca̱tnaní̱n cristianos.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Ni̱ ca̱ktzonksuátit la̱ Dios ca̱kastacya̱huá ixcamán la̱ huixín nac Escrituras, lacatum chuné huan:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Porque Mimpu̱chinacán ca̱ca̱xtlahuaputún tí ca̱lakalhamán,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Huá cca̱li̱huaniyá̱n cata̱látit minta̱kxtakajnicán ni̱ma̱ ca̱li̱ca̱xtlahuaputuná̱n Dios porque xlá ca̱li̱ma̱nu̱yá̱n ixcamán. ¿A poco huí cha̱tum xati̱cú tí ni̱ ca̱xtlahuaputún ixcam?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Pero para Dios ni̱ ca̱ca̱xtlahuayá̱n la̱ ca̱li̱cxila hua̱k ixcamán, entonces ni̱ ca̱li̱ma̱nu̱yá̱n xli̱ca̱na ixcamán, ca̱li̱ma̱nu̱yá̱n la̱ camán tí ni̱ tacatzí ticu ixti̱cucán.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Juú ca̱quilhtamacú ca̱kalhí̱u quinati̱cún tí ixquinca̱ca̱xtlahuayá̱n quinca̱kahuaniyá̱n acxni lactzujcú ixuani̱táu y aquín ixca̱kaxmatá̱u ca̱rrespetartlahuayá̱u, ¿ni̱ puhuaná̱tit ma̱s mini̱ní narrespetartlahuayá̱u Quinti̱cucán Ixpu̱chiná quili̱stacnicán xlacata naquinca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱pa̱xáu latáma̱t?
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Quinati̱cún ixquinca̱huaniyá̱n la̱ quili̱latama̱tcán juú ca̱quilhtamacú y la̱ xlacán ixtama̱kachakxí. Pero Dios quinca̱huaniyá̱n la̱ quili̱latama̱tcán cani̱cxnihuá xlacata tla̱n nama̱ta̱xtucá̱u ixtalacapa̱stacni tancs latama̱yá̱u.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata ni̱tí lakatí cacastigartlahuaca acxni lakchá̱n, chá li̱lakaputzá; pero tí tama̱tla̱ní, tama̱kachakxí a̱stá̱n xlacata ca̱macuánilh porque tancs talatamá.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Huá cca̱li̱huaniyá̱n catiyátit li̱camama ca̱ma̱tlihueklhá̱tit mimacancán para tatlakuani̱t, y para mincha̱xpa̱ncán taslijuanán caca̱ma̱tlihuéklhtit
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 xlacata tancs natla̱huaná̱tit nac ixtijia Dios y chuná tla̱n naca̱takokeyá̱n tí ni̱ lá tancs tatla̱huán y nata̱ksa̱nán.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Huixín calacputzátit li̱pa̱xáu ca̱li̱tlá̱n ca̱ta̱latapa̱yá̱tit hua̱k cristianos y li̱scujá̱tit Dios ixli̱hua̱k minacujcán porque tí ni̱ macama̱xqui̱putún ixlatáma̱t ni̱ ama acxila Dios.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Y cala̱makta̱yátit lacachipiná̱tit la̱ mini̱ní xlacata ni̱tí nalakmakán Dios acxni makta̱yaputún la̱ ma̱lacnu̱ni̱t. Aquit ni̱ clacasquín tí ixli̱tánu̱lh la̱ aktum xu̱n tuhuá̱n ni̱ma̱ akpún y lhu̱hua tí ca̱la̱kalhí y ca̱ma̱pasí tú li̱xcájnit kalhí xa̱makapitzi.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Tí tamakaxtoka ni̱ catalacpútzalh tata̱tzaca̱tnán tunuj cristianos, ni̱ para calakmakántit tú ca̱li̱lhca̱ni̱tán Dios la̱ titzacá̱tnalh Esaú. Xlá caj aktum pula̱tu tahuá li̱lakxta̱páli̱lh ixderecho ni̱ma̱ ixkalhí porque xla̱huán ixlakahuani̱t.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Na̱ catzi̱yá̱tit la̱ a̱stá̱n acxni Esaú lacásquilh cali̱ta̱chihuí̱nalh ixti̱cú tú ixma̱lacnu̱ni̱t Dios, xlá lakmákalh y ma̱squi laktásalh tú ixtlahuani̱t ni̱ ma̱tzanke̱nánilh ixti̱cú.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Huixín ni̱ ca̱tajicua ma̱lacatzuhui̱ni̱nántit Dios la̱ xalakmaká̱n mili̱talakapasnicán tatalacatzú̱hui̱lh amá nac sipi huanicán Sinaí ni̱ma̱ tla̱n ixta̱cxila, ni̱ para ca̱maka̱lhayá̱n amá lhcúya̱t ni̱ma̱ pásalh, ni̱ para amá ní̱ ca̱pucs ixtu̱tá, ni̱ para amá ní ca̱paklhtu̱taj ixuí, ni̱ para amá ní tatlancánalh;
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 ni̱ para kaxpáttit amá trompeta ni̱ma̱ ma̱tasi̱ca y ni̱ para kaxpáttit amá li̱cuánit ixtachihuí̱n Dios que tí takáxmatli taxcalánilh Dios xlacata yaj caca̱ta̱chihuí̱nalh.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Porque xlacán tajícualh acxni Dios chuné li̱ma̱paksí̱nalh: “Cati̱huá tí min nac sipi ma̱squi quitzistanca, cali̱makní̱tit chíhuix.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Snu̱n li̱cuánit tú ixtasí hasta Moisés huá: “Aquit ctatlanama la̱ta cjicuán.”
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Pero huixín ta̱yanini̱tántit porque talacatzuhui̱ni̱tántit amá nac sipi huanicán Sión ní huí Dios, acxilhni̱tántit Jerusalén ni̱ma̱ huí nac akapú̱n, ixca̱chiquí̱n xastacnán Dios ana ní tahuila̱na cha̱lhu̱hua mi̱lh ángeles.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Na̱ acxilhni̱tántit hua̱k tí li̱pa̱xáu tatamakstoka talakachixcuhuí Dios, na̱ chuná ixcamán Dios tí tata̱li̱pa̱xahuama̱na tú xlá kalhí y ca̱tzokni̱t ixtacuhui̱nicán nac akapú̱n, y ma̱lacatzuhui̱ni̱tántit Dios tí ama ca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos, y amá ixespititucán lactlá̱n cristianos tí tama̱ta̱xtucni̱t tata̱latamá Dios,
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 y na̱ chuná ma̱lacatzuhui̱ni̱tántit Cristo tí li̱lhca̱ni̱t naca̱lacati̱ya̱yá cristianos tí tamaklhti̱nán sa̱sti ixtalacca̱xlán Dios, y na̱ chuná ixkalhni ni̱ma̱ ma̱stájalh porque ixacstu li̱chihui̱nán tú tláhualh ni̱ chuná la̱ acxni Abel na̱ má̱sta̱lh ixkalhni porque ni̱ itxoko̱nama quilacatacán.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Huá cca̱li̱huaniyá̱n ni̱ cakaxmatmakántit tí ca̱ta̱chihui̱namá̱n porque para ni̱ tataxtúnilh amá tí takaxmatmákalh Dios acxni ca̱ta̱chihuí̱nalh juú ca̱quilhtamacú, aquín li̱huacá ni̱ amá̱n taxtuniyá̱u para kaxmatmakaná̱u amá tí la̱ta nac akapú̱n quinca̱ta̱chihui̱namá̱n.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Amá quilhtamacú acxni chihuí̱nalh Dios tatlánalh ca̱quilhtamacú, pero chí cakaxpáttit la̱ quinca̱huaniyá̱n: “Xa̱maktum ni̱ huata ca̱quilhtamacú ama tatlaná, sino que na̱ ama tatlaná akapú̱n.”
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Para Dios huá: “Xa̱maktum”, qui̱taxtú xlacata xlá ama lactlahuá la̱ta tú tla̱n lactlahuacán ca̱quilhtamacú, pero ama tamakxtaka tú ni̱ lá lactlahuacán.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Y namá tú ni̱ lá lactlahuacán huá ixtapáksi̱t Dios ni̱ma̱ quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán. Huá cca̱li̱huaniyá̱n capa̱xcatcatzi̱níu tú tlahuani̱t y calakachixcuhuí̱u Dios la̱ xlá lakatí ixli̱hua̱k quinacujcán y cakaxmatui tú li̱ma̱paksi̱nán.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Porque Quinti̱cucán Dios tla̱n li̱ma̱nu̱yá̱u la̱ aktum lhcúya̱t ni̱ma̱ tla̱n lactlahuanán.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.