Hebreus 12

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Huixín catzi̱yá̱tit la̱ jaé lhu̱hua cristianos quinca̱ma̱si̱nini̱tán la̱ ni̱ tali̱makxtakli tancs ixtali̱pa̱huán Dios, huá cca̱li̱huaniyá̱n cama̱xtúu nac milatama̱tcán tú quinca̱slaká̱n y tala̱kalhí̱n ni̱ma̱ quinca̱ma̱ktzanke̱yá̱n y tancs calactza̱lanáu amá tijia ni̱ma̱ amajcú lactla̱huaná̱u.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Ca̱cxilhlacachá̱u Jesús tí quinca̱li̱makxtakni nali̱pa̱huaná̱u y tla̱n quinca̱ma̱ma̱kachakxi̱ni̱yá̱n la̱ tancs nali̱pa̱huaná̱u, pues xlá li̱tamákxtakli ni̱lh nac culu̱s ma̱squi li̱ma̱xaná ixuani̱t porque acxilhlacácha̱lh ixama pa̱xahuá a̱stá̱n y chí huí nac ixpa̱xtú̱n Ixti̱cú Dios ta̱ma̱paksi̱nama.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Aquit clacasquín cali̱lacapa̱stacnántit la̱ akxtakájnalh Jesús nac ixmacán lactzaca̱tni ixenemigos, pues na̱ chuná huixín ni̱ ca̱katzanká̱tit, ni̱ para catatlají̱tit nac minacujcán.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Porque huixín ya̱ lakchipiná̱tit ca̱makni̱caná̱tit caj xlacata ta̱ra̱lacata̱qui̱yá̱tit tzaca̱tnaní̱n cristianos.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Ni̱ ca̱ktzonksuátit la̱ Dios ca̱kastacya̱huá ixcamán la̱ huixín nac Escrituras, lacatum chuné huan:
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Porque Mimpu̱chinacán ca̱ca̱xtlahuaputún tí ca̱lakalhamán,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Huá cca̱li̱huaniyá̱n cata̱látit minta̱kxtakajnicán ni̱ma̱ ca̱li̱ca̱xtlahuaputuná̱n Dios porque xlá ca̱li̱ma̱nu̱yá̱n ixcamán. ¿A poco huí cha̱tum xati̱cú tí ni̱ ca̱xtlahuaputún ixcam?
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Pero para Dios ni̱ ca̱ca̱xtlahuayá̱n la̱ ca̱li̱cxila hua̱k ixcamán, entonces ni̱ ca̱li̱ma̱nu̱yá̱n xli̱ca̱na ixcamán, ca̱li̱ma̱nu̱yá̱n la̱ camán tí ni̱ tacatzí ticu ixti̱cucán.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Juú ca̱quilhtamacú ca̱kalhí̱u quinati̱cún tí ixquinca̱ca̱xtlahuayá̱n quinca̱kahuaniyá̱n acxni lactzujcú ixuani̱táu y aquín ixca̱kaxmatá̱u ca̱rrespetartlahuayá̱u, ¿ni̱ puhuaná̱tit ma̱s mini̱ní narrespetartlahuayá̱u Quinti̱cucán Ixpu̱chiná quili̱stacnicán xlacata naquinca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱pa̱xáu latáma̱t?
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Quinati̱cún ixquinca̱huaniyá̱n la̱ quili̱latama̱tcán juú ca̱quilhtamacú y la̱ xlacán ixtama̱kachakxí. Pero Dios quinca̱huaniyá̱n la̱ quili̱latama̱tcán cani̱cxnihuá xlacata tla̱n nama̱ta̱xtucá̱u ixtalacapa̱stacni tancs latama̱yá̱u.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata ni̱tí lakatí cacastigartlahuaca acxni lakchá̱n, chá li̱lakaputzá; pero tí tama̱tla̱ní, tama̱kachakxí a̱stá̱n xlacata ca̱macuánilh porque tancs talatamá.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Huá cca̱li̱huaniyá̱n catiyátit li̱camama ca̱ma̱tlihueklhá̱tit mimacancán para tatlakuani̱t, y para mincha̱xpa̱ncán taslijuanán caca̱ma̱tlihuéklhtit
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 xlacata tancs natla̱huaná̱tit nac ixtijia Dios y chuná tla̱n naca̱takokeyá̱n tí ni̱ lá tancs tatla̱huán y nata̱ksa̱nán.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Huixín calacputzátit li̱pa̱xáu ca̱li̱tlá̱n ca̱ta̱latapa̱yá̱tit hua̱k cristianos y li̱scujá̱tit Dios ixli̱hua̱k minacujcán porque tí ni̱ macama̱xqui̱putún ixlatáma̱t ni̱ ama acxila Dios.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Y cala̱makta̱yátit lacachipiná̱tit la̱ mini̱ní xlacata ni̱tí nalakmakán Dios acxni makta̱yaputún la̱ ma̱lacnu̱ni̱t. Aquit ni̱ clacasquín tí ixli̱tánu̱lh la̱ aktum xu̱n tuhuá̱n ni̱ma̱ akpún y lhu̱hua tí ca̱la̱kalhí y ca̱ma̱pasí tú li̱xcájnit kalhí xa̱makapitzi.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Tí tamakaxtoka ni̱ catalacpútzalh tata̱tzaca̱tnán tunuj cristianos, ni̱ para calakmakántit tú ca̱li̱lhca̱ni̱tán Dios la̱ titzacá̱tnalh Esaú. Xlá caj aktum pula̱tu tahuá li̱lakxta̱páli̱lh ixderecho ni̱ma̱ ixkalhí porque xla̱huán ixlakahuani̱t.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Na̱ catzi̱yá̱tit la̱ a̱stá̱n acxni Esaú lacásquilh cali̱ta̱chihuí̱nalh ixti̱cú tú ixma̱lacnu̱ni̱t Dios, xlá lakmákalh y ma̱squi laktásalh tú ixtlahuani̱t ni̱ ma̱tzanke̱nánilh ixti̱cú.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Huixín ni̱ ca̱tajicua ma̱lacatzuhui̱ni̱nántit Dios la̱ xalakmaká̱n mili̱talakapasnicán tatalacatzú̱hui̱lh amá nac sipi huanicán Sinaí ni̱ma̱ tla̱n ixta̱cxila, ni̱ para ca̱maka̱lhayá̱n amá lhcúya̱t ni̱ma̱ pásalh, ni̱ para amá ní̱ ca̱pucs ixtu̱tá, ni̱ para amá ní ca̱paklhtu̱taj ixuí, ni̱ para amá ní tatlancánalh;
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 ni̱ para kaxpáttit amá trompeta ni̱ma̱ ma̱tasi̱ca y ni̱ para kaxpáttit amá li̱cuánit ixtachihuí̱n Dios que tí takáxmatli taxcalánilh Dios xlacata yaj caca̱ta̱chihuí̱nalh.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Porque xlacán tajícualh acxni Dios chuné li̱ma̱paksí̱nalh: “Cati̱huá tí min nac sipi ma̱squi quitzistanca, cali̱makní̱tit chíhuix.”
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Snu̱n li̱cuánit tú ixtasí hasta Moisés huá: “Aquit ctatlanama la̱ta cjicuán.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Pero huixín ta̱yanini̱tántit porque talacatzuhui̱ni̱tántit amá nac sipi huanicán Sión ní huí Dios, acxilhni̱tántit Jerusalén ni̱ma̱ huí nac akapú̱n, ixca̱chiquí̱n xastacnán Dios ana ní tahuila̱na cha̱lhu̱hua mi̱lh ángeles.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Na̱ acxilhni̱tántit hua̱k tí li̱pa̱xáu tatamakstoka talakachixcuhuí Dios, na̱ chuná ixcamán Dios tí tata̱li̱pa̱xahuama̱na tú xlá kalhí y ca̱tzokni̱t ixtacuhui̱nicán nac akapú̱n, y ma̱lacatzuhui̱ni̱tántit Dios tí ama ca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos, y amá ixespititucán lactlá̱n cristianos tí tama̱ta̱xtucni̱t tata̱latamá Dios,
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 y na̱ chuná ma̱lacatzuhui̱ni̱tántit Cristo tí li̱lhca̱ni̱t naca̱lacati̱ya̱yá cristianos tí tamaklhti̱nán sa̱sti ixtalacca̱xlán Dios, y na̱ chuná ixkalhni ni̱ma̱ ma̱stájalh porque ixacstu li̱chihui̱nán tú tláhualh ni̱ chuná la̱ acxni Abel na̱ má̱sta̱lh ixkalhni porque ni̱ itxoko̱nama quilacatacán.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Huá cca̱li̱huaniyá̱n ni̱ cakaxmatmakántit tí ca̱ta̱chihui̱namá̱n porque para ni̱ tataxtúnilh amá tí takaxmatmákalh Dios acxni ca̱ta̱chihuí̱nalh juú ca̱quilhtamacú, aquín li̱huacá ni̱ amá̱n taxtuniyá̱u para kaxmatmakaná̱u amá tí la̱ta nac akapú̱n quinca̱ta̱chihui̱namá̱n.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Amá quilhtamacú acxni chihuí̱nalh Dios tatlánalh ca̱quilhtamacú, pero chí cakaxpáttit la̱ quinca̱huaniyá̱n: “Xa̱maktum ni̱ huata ca̱quilhtamacú ama tatlaná, sino que na̱ ama tatlaná akapú̱n.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Para Dios huá: “Xa̱maktum”, qui̱taxtú xlacata xlá ama lactlahuá la̱ta tú tla̱n lactlahuacán ca̱quilhtamacú, pero ama tamakxtaka tú ni̱ lá lactlahuacán.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Y namá tú ni̱ lá lactlahuacán huá ixtapáksi̱t Dios ni̱ma̱ quinca̱ma̱xqui̱ni̱tán. Huá cca̱li̱huaniyá̱n capa̱xcatcatzi̱níu tú tlahuani̱t y calakachixcuhuí̱u Dios la̱ xlá lakatí ixli̱hua̱k quinacujcán y cakaxmatui tú li̱ma̱paksi̱nán.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Porque Quinti̱cucán Dios tla̱n li̱ma̱nu̱yá̱u la̱ aktum lhcúya̱t ni̱ma̱ tla̱n lactlahuanán.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.