Hebreus 11
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC
1 Jaé qui̱taxtú tú li̱pa̱huaná̱u, ca̱najlayá̱u xli̱ca̱na amá̱n maklhti̱naná̱u y quinca̱macuaniyá̱n na̱cxilhlacacha̱ná̱u xli̱ca̱na huí amá tú ni̱ acxilá̱u chí.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Xalakmaká̱n quili̱talakapasnicán, Dios ca̱cxilhlacáchilh porque taca̱nájlalh tú tali̱pá̱hualh.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Aquín ni̱ acxilhni̱táu Dios ma̱lakahuáni̱lh la̱ta tú anán ca̱quilhtamacú acxni chihuí̱nalh, pero ca̱najlayá̱u chú qui̱táxtulh porque li̱pa̱huaná̱u. Jaé qui̱taxtú Dios li̱tláhualh ixtachihuí̱n ni̱ma̱ ni̱ tasí, la̱ta tú tasí acxilá̱u chí.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Calacapa̱stáctit Caín, xlá li̱lakachixcúhui̱lh Dios tú makálalh pero ixta̱cam Abel ma̱s tancs ixli̱pa̱huán Dios, y acxni na̱ li̱lakachixcúhui̱lh Dios tú ixkalhí, Dios ma̱tlá̱ni̱lh cama̱lacatzúhui̱lh y lakáti̱lh la̱ lakachixcúhui̱lh. Huá xlacata ma̱squi Abel ni̱ni̱ttá tú tláhualh li̱chihui̱namajcú la̱ tancs li̱pá̱hualh Dios.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Chuná li̱tum Enoc alh nac akapú̱n la̱tayá, ni̱ para ni̱lh porque tancs li̱pá̱hualh Dios, y acxni lacaputzaca ni̱ taka̱sca porque Dios ixli̱ni̱t. Pero antes naán, Dios ixlakati̱ni̱t la̱ tancs li̱pá̱hualh.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Porque Dios huata ca̱cxilhlacachín tí tancs tali̱pa̱huán. Amá tí ma̱lacatzuhui̱putún Dios tamaclacasquiní naca̱najlá xli̱ca̱na lama y ca̱lakalhamán tí taputzá caca̱kskálhli̱lh.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Na̱ camá̱n ca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n Noé, acxni Dios ma̱cxcatzí̱ni̱lh tú ixama qui̱taxtú, ma̱squi ni̱ naj tú ixtasí, xlá li̱pá̱hualh ca̱nájlalh tú huánilh y tzúculh tlahuá amá lanca barco xlacata naca̱lakma̱xtú ixli̱talakapasni porque maká̱klhalh tú ixama min. Chuná Noé caj xlacata li̱pá̱hualh Dios ca̱ma̱ma̱xáni̱lh hua̱k cristianos xala ca̱quilhtamacú y Dios li̱má̱nu̱lh ixcam tí lakalhamán porque huata tí tancs li̱pa̱huán Dios li̱ma̱nú ixcam tí tla̱n nama̱lacatzuhuí.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Abraham na̱ chuná quinca̱ma̱si̱niyá̱n, acxni Dios ta̱chihuí̱nalh catáxtulh xlacata naán maklhti̱nán amá pu̱latama̱n ni̱ma̱ ixama macama̱xquí, xlá li̱pá̱hualh ca̱nájlalh tú huánilh, káxmatli y táxtulh ma̱squi ni̱ ixcatzí nicu ixama cha̱n.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Y amá nac pu̱latama̱n ni̱ma̱ ixma̱lacnu̱nicani̱t latáma̱lh la̱ cha̱tum li̱maxken. Pero hua̱k pá̱ti̱lh porque tancs ixli̱pa̱huán Dios, hasta pu̱tahui lactzú pú̱ca̱sni ni̱ma̱ ixca̱li̱tlahuacán ixmakxu̱hua borrego. Isaac y Jacob na̱ chuná talatáma̱lh porque na̱ ixtakalhi̱ma̱na tú ixma̱lacnu̱ni̱t Dios.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Pero Abraham ni̱ li̱mákxtakli lacachá̱n ixama cha̱n amá nac ca̱chiquí̱n ni̱ma̱ ni̱cxni ama lakó porque Dios lacsacxtuni̱t y tlahuani̱t.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Na̱ chuná Sara ixta̱cha̱t Abraham ma̱squi cha̱ttá ixuani̱t xlacata nakalhí skata, xlá li̱pá̱hualh ca̱nájlalh tú huánilh Dios y maklhtí̱nalh li̱tlihueke ma̱lakahuáni̱lh xli̱ca̱na cha̱tum ixkahuasa porque ni̱ aklhu̱huá̱tnalh Dios ma̱kantaxtí tú ma̱lacnú.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Chuná jaé cha̱tum chixcú tí casi ixko̱luxni̱majá tamakástacli ixcamancán y xlá li̱cuánit lhú̱hualh la̱ stacu xala akapú̱n, o la̱ kastunu muntzaya xalac xquilhtú̱n pupunú ni̱ma̱ ni̱ lá ca̱pu̱tlekecán.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Hua̱k namá cristianos táni̱lh la̱ta ya̱ para ixma̱kantaxtí Dios tú ma̱lácnu̱lh; pero xlacán tali̱pá̱hualh taca̱nájlalh ixtachihuí̱n y tali̱lacáchilh tí ixama ma̱stá Dios y tali̱pa̱xáhualh acxni tá̱cxilhli. Xlacán ta̱cxcátzi̱lh xlacata jaé ca̱quilhtamacú caj tati̱táxtulh la̱ maktla̱u o la̱ tí an latamá mákat pu̱latama̱n.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Y tí chuná jaé tachihuí̱nalh quinca̱ma̱ma̱kachakxi̱ni̱yá̱n xlacata xlacán taputzama̱najcú aktum pu̱latama̱n ní natatamakxtaka cani̱cxnihuá.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Chí calacpuhuántit, para xlacán ixtitali̱chihuí̱nalh taputzama̱na amá pu̱latama̱n ní tatáxtulh tla̱n ixtitataspitpá aná.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Pero xlacán ixtaputzama̱na aktum ma̱s li̱pa̱xáu pu̱latama̱n amá pu̱latama̱n xalac akapú̱n ni̱ma ni̱cxni lakó. Huá xlacata Dios ni̱ ca̱li̱ma̱xanán y li̱tanú huá Ixpu̱chinacán tí tali̱pa̱huán porque ca̱xtlahuani̱ttá aktum ca̱chiquí̱n ní ama ca̱ta̱latamá.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Na̱ calacapa̱stáctit, acxni Dios lí̱cxilhli Abraham, xlá li̱pá̱hualh ca̱nájlalh tú huánilh y ixama li̱lakachixcuhuí makní Isaac amá tancstum ixkahuasa ni̱ma̱ ixma̱lacnu̱ni̱t ama li̱tlahuá ixtascújut.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Ixuanini̱t xlacata: “Minkahuasa Isaac ama ca̱ma̱lhu̱huí mili̱talakapasni.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abraham ixcatzí xlacata Dios kalhí li̱tlihueke ca̱ma̱lacastacuaní ni̱n ca̱li̱ní̱n y tla̱n puhuaná̱u caj la̱ ixma̱su̱y xlacata Abraham maklhti̱nampá ixkahuasa la̱ calacastacuánalh ca̱li̱ní̱n.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Na̱ chuná Isaac ca̱ma̱cxactzí̱ni̱lh ixlakkahuasán Jacob y Esaú tú Dios ixma̱lacnu̱ni̱t naca̱ma̱xquí cha̱tunu porque li̱pá̱hualh ca̱najlá tú huan Dios.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Na̱ ca̱ksántit la̱ Jacob acxni ixni̱majá ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh cha̱tunu ixcamán José tú Dios ixama ca̱ma̱xquí nac ixlatama̱tcán porque li̱pá̱hualh ca̱najlá tú huan Dios, y ma̱squi a̱takalán ixli̱tla̱huán ixli̱xtoko tzúculh lakachixcuhuí Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Na̱ chuná José acxni ixni̱majá acxcátzi̱lh la̱ ixama tataxtú cristianos xalac Israel nac Egipto porque li̱pá̱hualh ca̱najlá tú huan Dios y chihui̱namákxtakli la̱ ixlacasquín namuju̱cán.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Acxni lakáhualh Moisés ixnati̱cún ta̱cxcátzi̱lh lanca ama lactaxtú y tamá̱tze̱kli aktutu papá porque tali̱pá̱hualh taca̱najlá tú ixuani̱t Dios, y ni̱ ca̱maká̱klhalh tú ixli̱ma̱paksi̱nani̱t rey xalac Egipto caca̱makni̱ca lakskatá̱n.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Acxni stacli Moisés ni̱ ma̱tlá̱ni̱lh li̱tanú ixkahuasa amá tzuma̱t rey tí makástacli porque li̱pá̱hualh ca̱najlá tú ixuani̱t Dios.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Hasta li̱tamákxtakli ca̱ta̱akxtakajnán judíos tí ixca̱lacsacni̱t Dios y lakmákalh amá tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ ixma̱lacnu̱nicán nac Egipto laktzú quilhtamacú.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Xlá li̱máca̱lh ma̱s lanca ixtapalh liakxtakajnán Cristo ni̱ma̱ ixma̱lacnu̱ni̱t Dios, que la̱ta tú ixma̱lacnu̱nicán nama̱xqui̱cán nac Egipto, porque xlá ixacxilhlacacha̱ni̱t Dios ama ma̱xquí ixtaxokó̱n.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Moisés táxtulh nac Egipto porque li̱pá̱hualh ca̱najlá tú huan Dios, ni̱ jicuánilh la̱ sí̱tzi̱lh rey xalac Egipto, chá tancs takókelh tú ixuanini̱t Dios catláhualh la̱ capu̱lánilh ma̱squi ni̱ ixacxila.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Chuná li̱tum Moisés li̱pá̱hualh ca̱najlá tú huánilh Dios acxni li̱lakachixcúhui̱lh makní tantum borrego y ixkalhni ca̱li̱tzaklhmani̱ca xapuhui̱lhta ixchiccán judíos xlacata amá ángel tí ma̱lakácha̱lh Dios namakni̱nán ni̱tú naca̱tlahuaní xla̱huán xapuxcu ixcamancán judíos.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Na̱ chuná acxni judíos tatáxtulh nac Egipto tali̱pá̱hualh taca̱najlá tú huan Dios y tla̱n tapasá̱rlalh nac pupunú Mar Rojo la̱ catapasá̱rlalh nac ca̱tiyatni, y acxni soldados xalac Egipto na̱ tapasa̱rlapútulh xlacán tamú̱xtulh táni̱lh.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Na̱ ca̱ksántit la̱ acxni judíos tama̱mákspitli maktujún amá ca̱chiquí̱n Jericó ní ixtacha̱ni̱t, tatama̱ko̱lh amá laclanca pá̱tzaps ni̱ma̱ ixli̱tamakstilín porque tali̱pá̱hualh taca̱najlá tú huan Dios.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Ni̱ calacapa̱stáctit amá pusca̱t tí chu̱ta ixaclapu̱lá ixuanicán Rahab. Xlá ca̱má̱tze̱kli nac ixchic amá judíos tí ixtatza̱lapu̱lá y acxni Dios ca̱lactláhualh hua̱k tí takaxmatmákalh, xlá taxtúnilh porque li̱pá̱hualh ca̱najlá tú huan Dios.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿Tucu ma̱s xacca̱huanín? Quintzanka̱ní quilhtamacú nacca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel y profetas.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Porque xlacán ni̱ tali̱mákxtakli tali̱pa̱huán taca̱najlá tú huan Dios y chuná tla̱n ta̱kchípalh tunuj pu̱latama̱n, tla̱n li̱pa̱xáu tama̱paksí̱nalh, tla̱n tamaklhtí̱nalh tú ma̱lácnu̱lh Dios nac ixlatama̱tcán, tla̱n tataxtúnilh ixmacán la̱páni̱t ní ca̱maca̱nca naca̱huacán.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Tla̱n tataxtúnilh nac lhcúya̱t ní ixca̱lhcuyuputuncán, tla̱n tataxtúnilh ni̱ naca̱li̱makni̱cán espadas, tla̱n tatatlíhuekli tí ixta̱ksni̱ni̱t, y tla̱n tata̱yánilh acxni tará̱nicli hasta ta̱ktlakali̱nko̱lh ixenemigos xala mákat.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Na̱ chuná makapitzi ixli̱talakapasnicán lacchaján talacastacuanampá ca̱li̱ní̱n porque tali̱pá̱hualh Dios ixama ca̱ma̱xquí tú tamáksquilh.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Makapitzi ca̱li̱kalhkama̱nanca, ca̱snokca, ca̱li̱chi̱ca cadenas, ca̱ma̱nu̱ca nac pu̱la̱chí̱n,
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 ca̱li̱makni̱ca chíhuix, ca̱lacchucuca, ca̱li̱cxilhca catalakmákalh Dios, ca̱li̱makni̱ca espadas, tatza̱latapú̱li̱lh cani̱huá huata tali̱lhaká̱nalh ixmakxu̱hua borregos o chivos, taquílhtzincsli, talakapútzalh y ca̱ma̱kxtakajni̱ca.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Namá cristianos ni̱ ixca̱mini̱ní natalatamá juú ca̱quilhtamacú, pero xlacán tama̱tlá̱ni̱lh talatamá y tatza̱latapú̱li̱lh nac desierto, nac lanca ca̱quihuí̱n, nac talhpá̱n y nac lhucu ni̱ma̱ ixtataka̱sa.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 La̱ta hua̱k jaé Dios ca̱li̱pa̱xáhualh la̱ tancs tali̱pá̱hualh taca̱najlá tú huan; pero ni̱ ca̱li̱mákxtakli nata̱cxila tú ixma̱lacnu̱ni̱t.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Porque ixquinca̱lacachini̱tán aquín xlacata chuná la̱ xlacán y la̱ aquín acxtum namaklhti̱naná̱u amá lanca tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ ma̱lacnu̱ni̱t Dios.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.