Gálatas 4
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Chí clacasquín cali̱lacahua̱namparátit cha̱tum actzú li̱ma̱xken, para ixti̱cú ta̱makxtaka herencia ni̱ lá lactlahuá tú kalhí, min li̱tamakxtaka la̱ tasa̱cua.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Porque ixti̱cú putzá tí nacuentaja y namaktakalhní tú kalhí hasta acxni láclhca̱lh ixti̱cú namacama̱xqui̱cán tú xlá.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Aquín na̱ chuná ixquinca̱qui̱taxtuniyá̱n xapu̱lh, antes namín Cristo ixli̱tanu̱ma̱náu la̱ ixtasa̱cua o ixtachí̱n tú cristianos ixtali̱smani̱ni̱t tatlahuá xlacata natataxtuní.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Pero acxni cha̱lh quilhtamacú ni̱ma̱ ixlaclhca̱ni̱t Dios, ma̱lakácha̱lh Ixkahuasa ca̱quilhtamacú y ma̱lakahuáni̱lh cha̱tum pusca̱t nac ixpu̱latama̱ncán judíos tí tama̱kantaxtí ixley Moisés
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 xlacata tla̱n naca̱lakma̱xtú namá tí tali̱tanu̱ma̱na la̱ ixtachí̱n ixley Moisés y Dios naca̱li̱ma̱nú ixcamán tí ca̱lakalhamán.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Entonces xlacata ni̱tí napuhuán ni̱ ixcam Dios xlá ma̱lakácha̱lh nac quinacujcán Ixespíritu Ixkahuasa tí tla̱n quinca̱ta̱huaniyá̱n Dios: “Ta̱ta huix Quinti̱cucán.”
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Huá cca̱li̱huaniyá̱n tí Dios li̱ma̱nú ixcam yaj li̱tanú ixtachí̱n ixley Moisés y ama maklhti̱nán tú ma̱lacnu̱ni̱t ama ca̱ma̱xquí tí tali̱pa̱huán Cristo.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Huixín tí ni̱ judíos antes nali̱pa̱huaná̱tit Dios ixca̱li̱pa̱huaná̱tit pu̱laktumi̱n tí ixca̱li̱kalhi̱yá̱n la̱ ixtachí̱n ixca̱lakachixcuhui̱yá̱tit.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Pero chí acxni taka̱sni̱tántit xastacnán Dios, o ma̱s tla̱n huancán ca̱taka̱sni̱tán Dios, ¿nicu li̱puhuaná̱tit li̱tanu̱parayá̱tit ixtachín tú cristianos tali̱smani̱ni̱t tatlahuá xlacata natataxtuní?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 ¿Hua̱nchi ca̱makslihuekeyá̱tit judíos tí tali̱macá̱n makapitzi chichiní, makapitzi papá, makapitzi quilhtamacú o makapitzi ca̱ta ma̱s laclanca xlacata Dios ma̱s naca̱lakalhamán?
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Chí cpuhuán quintascújut ni̱tú li̱macuani̱t la̱ cca̱ma̱kalhchihui̱ni̱ni̱tán.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Li̱ta̱camán, aquit xacli̱tanu̱ma ixtachí̱n ixley Moisés, pero chí cli̱makxtakni̱t y chí huixín lacputzaparayá̱tit li̱tanu̱yá̱tit ixtachí̱n xlacata nataxtuniyá̱tit. Aquit clacasquín cali̱makxtáktit la̱ aquit cli̱mákxtakli.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Pues huixín catzi̱yá̱tit caj xlacata aktum tá̱tat ni̱ma̱ ckalhí cli̱tamákxtakli nac Galacia, acxni xla̱huán cca̱li̱ta̱chihui̱nán la̱ nataxtuniyá̱tit.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Pero huixín ni̱ quila̱xcajníu porque ni̱ quila̱lakmakáu, ni̱ para quila̱tzonkcatzaníu, cha̱ quila̱maklhti̱náu la̱ cha̱tum ángel tí ca̱ma̱lakacha̱nín Dios o la̱ pi̱huá Jesucristo caca̱ta̱chihui̱nán.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 ¿Aquit ni̱ ccatzí nicu alh mintapa̱xahua̱ncán ni̱ma̱ maklhcatzí̱tit? Amá quilhtamacú aquit ccatzí li̱pa̱xáu ixtima̱tla̱ní̱tit caca̱ma̱xtunicántit milakastapucán xlacata naquila̱ma̱xqui̱yá̱u para chuná xactiaksá̱nalh.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Chí cpuhuán ma̱x ama quila̱si̱tzi̱niyá̱u caj xlacata cca̱huanini̱tán tú clacpuhuán milacatacán.
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Pero clacasquín cama̱kachakxí̱tit xlacata namá tí ca̱ma̱klhu̱hua̱tni̱má̱n ni̱ xli̱ca̱na ca̱lakalhamaná̱n, xlacán talacasquín caquila̱lakmakáu xlacata nakaxpatá̱tit tú tama̱sí.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Aquit ni̱ cca̱li̱ma̱paksi̱ma̱n ni̱ caca̱kaxpáttit tunu ma̱kalhtahuake̱naní̱n, pero catamá̱si̱lh xli̱ca̱na ca̱lakalhamaná̱n, ni̱ huata acxni quinta̱cxilhma̱na catamá̱si̱lh xli̱ca̱na quintalakalhamán.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Aquit cca̱lakalhamaná̱n la̱ quincamán y snu̱n cca̱liakxtakajnamá̱n na̱ chuná la̱ cha̱tum pusca̱t akxtakajnán acxni ama lakahuán itskata y lacasquín ixlakalhualhá. Ma̱x cakxtakajnama nahuán hasta nacacxila yaj putzayá̱tit lactzu lactzú la̱ nalakachixcuhui̱yá̱tit Cristo xlacata xli̱ca̱na naca̱lakma̱xtuyá̱n.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 ¡Clacasquín stuj xaccha̱lh nac mimpu̱latama̱ncán xlacata ma̱s tancs xacca̱ta̱chihui̱nán pues juú ixli̱mákat ni̱ ccatzí tú nactlahuá!
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Huixín tí lacputzayá̱tit ma̱kantaxti̱yá̱tit ixley Moisés xlacata nataxtuniyá̱tit camá̱n ca̱kalasquiniyá̱n: ¿ni̱ li̱kalhtahuakani̱tántit tú pá̱xtokli Abraham?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Nac Escrituras huan xlacata Abraham ca̱kálhi̱lh cha̱tuy ixlakkahuasán: cha̱tum ta̱kálhi̱lh pusca̱t tí itsta̱cani̱t la̱ squití ixuanicán Agar y xa̱cha̱tum ta̱kálhi̱lh cha̱tum pusca̱t tí libre ixlama.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Ixkahuasa amá pusca̱t tí itsta̱cani̱t lakáhualh porque Abraham ta̱talakxtúmi̱lh, pero ixkahuasa amá pusca̱t tí libre ixlama lakáhualh porque Dios ma̱lacnú̱nilh ixlacasquín catakálhi̱lh itskatacán.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Aquit clacasquín cali̱lacahua̱nántit jaé cha̱tuy lacchaján la̱ Dios ma̱sta̱ni̱t ti̱pa̱tuy tijia la̱ natataxtuní ixcamán. Xla̱huán pusca̱t Agar tla̱n li̱ma̱lacastucá̱u tí tali̱tanú la̱ tachí̱n tí tama̱kantaxtí ixli̱ma̱paksí̱n Dios ni̱ma̱ má̱sta̱lh nac Monte de Sinaí.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Jaé Monte de Sinaí tamakxtaka nac pu̱latama̱n Arabia, y aná li̱lakapascán Agar y tla̱n li̱ma̱lacastucá̱u Jerusalén xala ca̱quilhtamacú ni̱ma̱ li̱lhca̱cani̱t Dios la̱ tachí̱n ca̱ktlahuacacacán natama̱kantaxtí ixley Moisés para tataxtuniputún.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Ixli̱cha̱tuy ixpusca̱t tí libre ixlama tla̱n li̱ma̱lacastucá̱u Jerusalén xalac akapú̱n y aquín li̱tanu̱yá̱u ixcamán.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Huá jaé ixli̱chihui̱nán Isaías acxni huá:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Li̱ta̱camán, aquit clacasquín cama̱kachakxí̱tit xlacata aquín ixcamán Dios tí ca̱ma̱lacnu̱nicani̱t tapa̱xahuá̱n na̱ chuná la̱ Dios ma̱lacnú̱nilh Abraham ama lakahuán ixkahuasa Isaac.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Chí qui̱taxtujcú la̱ amá quilhtamacú acxni ixkahuasa tí ta̱kálhi̱lh itsquití, ni̱ ixacxilhputún ixkahuasa tí ma̱lakachá̱nilh Dios.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Pero nac Escrituras huan la̱ huánilh Dios Abraham: “Namá squití cata̱ktlakali̱pi ixkahuasa porque ni̱ clacasquín na̱ cali̱pa̱xáhualh tú claclhca̱nini̱t cama ma̱xquí ixkahuasa mimpusca̱t tí libre lama.”
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Li̱ta̱camán, yaj ca̱ktzonksuátit xlacata aquín ta̱talacastucá̱u ixcamán xalibre ixpusca̱t Abraham, ni̱ ta̱talacastucá̱u ixcamán amá squití tí itsta̱cani̱t.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.