Gálatas 2

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ixliakcu̱ta̱ti ca̱ta a̱stá̱n campá nac Jerusalén, cca̱tá̱alh Bernabé y Tito.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Aquit calh porque Dios quima̱cxcatzí̱ni̱lh cacca̱ta̱chihuí̱nalh tí ixta̱cpuxcún cristianos tí tali̱pa̱huán Jesús. Acxni hua̱k tatamákstokli cca̱lacspí̱tnilh tú cca̱ma̱si̱ní tí ni̱ judíos xlacata natataxtuní, porque ni̱ clacasquín tí nahuán ni̱tú li̱macuán tú ctlahuani̱t o tú ctlahuama.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Xlacán tama̱tlá̱ni̱lh tú cma̱sí y ma̱squi quiamigo Tito tí xacta̱án ni̱ judío ixuani̱t ni̱ ta̱ktlakahuácalh cacircuncidárlalh.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Cpuhuán ni̱tí ixtili̱huánilh cacircuncidárlalh para ni̱ ixtitapaktánu̱lh makapitzi cristianos tí li̱catzi tali̱tanú tali̱pa̱huán Cristo xlacata naquinca̱scaliyá̱n hua̱nchi ni̱ cma̱kantaxti̱yá̱u lactzu lactzú ixley Moisés aquín tí cli̱pa̱huaná̱u Cristo. Ixtalacasquín scarancua cacma̱kantaxtí̱u ixley Moisés xlacata ixley Moisés naquinca̱kalhi̱yá̱n la̱ ixtachí̱n.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Pero aquín ni̱ cca̱li̱makxtakui caquinca̱kastacya̱huán xlacata huixín ni̱ na̱klhu̱hua̱tnaná̱tit tancs naca̱najlayá̱tit la̱ ma̱lacnu̱ni̱t Cristo ca̱lakma̱xtú cristianos.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Namá xanapuxcún tí tali̱pa̱huán Cristo ni̱ quintahuánilh ni̱ chuná tú cca̱ma̱si̱ní cristianos. Chí cama ca̱huaniyá̱n xlacata aquit ni̱ pucuta quincuenta para laclanca namá xanapuxcun cristianos porque Dios acxtum ca̱li̱cxila cristianos.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Xlacán ni̱ ta̱klhu̱huá̱tnalh tama̱kachákxi̱lh xlacata Dios ixquili̱lhca̱ni̱t nacca̱huaní tí ni̱ judíos la̱ natataxtuní na̱ chuná la̱ Dios lí̱lhca̱lh Pedro naca̱huaní judíos la̱ natataxtuní.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Namá Dios tí ma̱lakácha̱lh Pedro naca̱ma̱kalhchihui̱ní judíos na̱ quima̱lakácha̱lh aquit nacca̱ma̱kalhchihui̱ní tí ni̱ judíos.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Namá tí ixca̱li̱ma̱nu̱cán xalactali̱pa̱u y napuxcun cristianos, Pedro, Jacobo y Juan, ni̱ ta̱klhu̱huá̱tnalh taca̱nájlalh Dios ixquimacama̱xqui̱ni̱t jaé tascújut y tama̱tlá̱ni̱lh aquit y Bernabé nacaná̱u ca̱li̱scujá̱u tí ni̱ judíos y xlacán natali̱scuja judíos y xlacata ni̱ nacpuhuaná̱u ixta̱kskahuinama quinca̱makachipán la̱ amigos.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Huata quinca̱maksquín ni̱ cacaktzonksuáu cca̱makta̱yayá̱u pobres tí talama̱na nac Jerusalén y aquit siempre ctzaksani̱t cma̱kantaxtí.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Pero maktum acxni Pedro alh nac Antioquía, la̱ta tzamacán nac ixlacán cli̱lacaquílhni̱lh tú ixtlahuama,
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 porque xlá xapu̱lh ixca̱ta̱hua̱yán tí ni̱ judíos tali̱pa̱huán Cristo; pero acxni táchilh nac Antioquía makapitzi tí ixca̱cpuxcún Jacobo tzúculh li̱makxtaka ca̱ta̱hua̱yán porque ixca̱jicuaní tú natahuán amá lacchixcuhuí̱n tí ixtalacasquín catacircuncidárlalh cristianos.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Xa̱makapitzi judíos xalac Antioquía tí ixtali̱pa̱huán Cristo na̱ tzúculh tamakslihueké Pedro xlacata natatalacatla̱ní ixlacatí̱n namá judíos tí tamini̱t, hasta quiamigo Bernabé na̱ ixmakaca̱najlani̱ttá.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Aquit ni̱ cma̱tlá̱ni̱lh tú ixtatlahuama̱na porque ni̱ ixtama̱kantaxti̱ma̱na la̱ lacasquín Cristo nalatama̱yá̱u aquín tí quinca̱lakma̱xtuni̱tán y la̱ta cacapu̱lhu̱hua cuánilh Pedro: “Huix judío pero ni̱ lápa̱t la̱ judío, huix lápa̱t la̱ cha̱tum tí ni̱ judío, entonces, ¿hua̱nchi lacasquina namá tí ni̱ judíos catalatáma̱lh la̱ tali̱smani̱ni̱t judíos?
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Huix y aquit na̱ judíos la̱ta tilakahuáu, ixpuhuaná̱u Dios quinca̱ma̱tunujni̱tán ni̱ naca̱ta̱talakxtumi̱yá̱u tí ni̱ tama̱kantaxtí ixley Moisés.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Pero chí aquit y huix catzi̱yá̱u xlacata ni̱ lá tí ama taxtuní caj xlacata ma̱kantaxtí ixley Moisés, aquín catzi̱yá̱u huata ama taxtuní tí li̱pa̱huán Cristo. Como aquín ni̱ lá scarancua ma̱kantaxti̱yá̱u ixley Moisés, li̱pa̱huaná̱u Cristo xlacata yaj najicuaniyá̱u ma̱lacatzuhui̱yá̱u Dios ma̱squi kalhi̱yá̱u tala̱kalhí̱n, porque ni̱ lá tí ama talacatla̱ní ixlacatí̱n Dios caj xlacata ma̱kantaxtí tú li̱ma̱paksi̱nán Moisés.”
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Para aquín tí li̱pa̱huaná̱u Cristo xlacata nataxtuniyá̱u ma̱kachakxi̱yá̱u a̱stá̱n kalhi̱yá̱u ma̱s tala̱kalhí̱n porque ni̱ ma̱kantaxtí̱u ixley Moisés, entonces ¿Cristo quinca̱ma̱tlahuí̱n ma̱s tala̱kalhí̱n porque quinca̱ma̱lacnu̱nín ama quinca̱lakma̱xtuyá̱n ma̱squi ni̱ cama̱kantaxtí̱u ixley Moisés?
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Tó̱, porque para aquit cma̱lacatzuqui̱pará tú xaclactlahuanit, entonces huata aquit cli̱n cuenta tú qui̱taxtú a̱stá̱n.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Aquit ctzáksalh cma̱kantaxtí ixley Moisés xlacata nactaxtuní, pero cli̱mákxtakli porque cma̱kachákxi̱lh ni̱ lá hua̱k cma̱kantaxtí; chí ccatzí ctaxtunini̱t porque cmaklhtí̱nalh tú quima̱lacnú̱nilh Dios.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Xapu̱lh xacpuhuán macuán quilatáma̱t porque xacma̱kantaxtí ixley Moisés, pero acxni ni̱lh Cristo nac culu̱s lactlahuako̱lh. Chí quilatáma̱t cmacama̱xqui̱ni̱t Cristo, huá ma̱paksí quilatáma̱t y ma̱squi ckalhí quimacni la̱ cati̱huá chixcú, chí quilatáma̱t macuán porque cli̱pa̱huán Cristo. Xlá quilakalhámalh hasta li̱tamákxtakli namakni̱cán xlacata naxoko̱nán quilacata.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Aquit ni̱ clakmakán tú ca̱li̱tlá̱n ma̱lacnú Dios porque para cha̱tum chixcú li̱pa̱huamputún tla̱n ixtaxtúnilh caj xlacata nama̱kantaxtí ixley Moisés entonces ni̱tú li̱macuán la̱ ni̱lh Cristo.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.