Atos 22
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 ―Li̱ta̱camán y lakko̱lún tí quila̱kaxmatma̱náu, tla̱n cama̱kachakxí̱tit quintachihuí̱n ni̱ma̱ cama li̱tamaklhti̱nán.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Amá judíos acxni takáxmatli Pablo ixca̱ta̱chihui̱nani̱t nac hebreo tachihuí̱n, ma̱s acs tata̱yako̱lh xlacata natakaxmata tú ixca̱huanima.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Aquit na̱ judío la̱ huixín, quinca̱chiquí̱n Tarso y li̱tapaksí Cilicia, pero cstacli nac Jerusalén y quima̱kalhtahuáke̱lh Gamaliel. Xlá quima̱sí̱nilh scarancua nacma̱kantaxtí nac quilatáma̱t la̱ta tú li̱ma̱paksi̱nani̱t Dios y aquit cmacuanipútulh ixli̱hua̱k quinacú y ni̱ cli̱mákxtakli tí nali̱chiyá, na̱ chuná la̱ huixín si̱tzi̱ni̱tántit chí.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ni̱ xacca̱cxilhputún cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús, aquit ni̱ cuentaj xactlahuá para lacchixcuhuí̱n o lacchaján, acxtum xacca̱chipá y xacca̱ma̱nú nac pu̱la̱chi̱n y hasta cca̱mákni̱lh makapitzi.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Xanapuxcun y lakko̱lún xalac Jerusalén tla̱n tama̱luloka quintachihuí̱n hasta cca̱máksquilh li̱ma̱paksí̱n xatatzokni nacán nac Damasco nacca̱chipá hua̱k cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús xlacata nacca̱li̱mín nac Jerusalén y nacca̱ma̱xoko̱ní.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Aquit calh nac Damasco y lacatzú tastúnut xaccha̱majá acxni ¡tarannc! quilákchilh taxkáket ní xactla̱huama.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ni̱ para ccátzi̱lh la̱ ¡pumm! cpa̱tástalh nac quincahua̱yu y ckáxmatli jaé tachihuí̱n: “Saulo, Saulo, ¿hua̱nchi quisi̱tzi̱niya?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “¿Ticu huix?” ckalasquínilh. “Aquit Jesús xalac Nazaret tí huix ni̱ acxilhputuna”, quinkálhti̱lh.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Amá lacchixcuhuí̱n tí ixquintata̱án tá̱cxilhli amá taxkáket y tajícualh, pero ni̱ takáxmatli tí ixquinta̱chihui̱nama.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Aquit ckalasquinipá: “Señor, ¿tucu lacasquina cactláhualh?” Xlá quihuánilh: “Cata̱ya, cachipi nac Damasco ana ní ixpímpa̱t y huí tí ama huaniyá̱n tú mili̱tláhuat.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 ’Amá taxkáket la̱ta quima̱lakachíxilh quima̱lakátzi̱lh, pero tí ixquintata̱án quintáli̱lh hasta nac Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Aná ixlama cha̱tum tla̱n chixcú tí ixma̱kantaxtí ixtapaksi̱t Dios ixuanicán Ananías y hua̱k judíos xalac Damasco ixtalakalhamán.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Xlá quilákmilh ní xacuí y quihuánilh: “¡Saulo, chí tuncán calacahuá̱nanti!” Huata chihuí̱nalh tla̱n clacahuá̱nalh y cácxilhli Ananías.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Xlá quihuanipá: “Quimpu̱chinacán Dios tí tali̱pa̱huani̱t xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán, lacsacni̱tán xlacata nalakapasa ixtalacapa̱stacni y na̱cxila Ixkahuasa y nakaxpata ixtachihuí̱n.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Huix li̱lhca̱ni̱tán nali̱chihui̱nana cani̱hua ca̱lacchiquí̱n tú acxilhni̱ta y tú huanini̱tán.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Para huix ni̱ takalhpu̱spita chí tuncán cali̱pá̱huanti Jesús y cata̱kmunu xlacata naxapaniyá̱n mintala̱kalhí̱n.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Aquit ctláhualh tú quihuánilh Ananías y ctáspitli nac Jerusalén, y maktum la̱ta xackalhtahuakama nac pu̱siculan caj la̱ caclakachiyá̱nalh
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 cácxilhli Quimpu̱chinacán nac ixpu̱táhui̱lh y quihuánilh: “Cataxtu lacapala nac Jerusalén porque juú ni̱tí ama ca̱najlá mintachihuí̱n para ca̱lacspi̱tniya quintalacapa̱stacni.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Aquit ckálhti̱lh: “¿Niculá nactlahuá tú quihuaniya? Cati̱huá catzí la̱ xacán nac sinagogas ca̱chipá tí tali̱pa̱huaná̱n y xacca̱ma̱nú nac pu̱la̱chi̱n xlacata nacca̱ma̱kxtakajní.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Xa̱huá caksán la̱ tlahuaca Esteban amá chixcú tí ixli̱chihui̱naná̱n, aquit clakáti̱lh la̱ makni̱ca hasta cca̱maktakálhnilh ixlhaka̱tcán tí tamákni̱lh.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pero xlá quili̱ma̱páksi̱lh: “Aquit clacasquín cataxtu jaé ca̱chiquí̱n porque mákat camá̱n ma̱lakacha̱yá̱n nac ixpu̱latama̱ncán tí ni̱ judíos xlacata naquintali̱pa̱huán.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Acxni takáxmatli jaé tachihuí̱n hua̱k cristianos tzúculh ta̱ktasá:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Hua̱k cristianos la̱ta ixta̱ktasama̱na ¡lhken, lhken! ixtamacá̱n lactzu lháka̱t y na̱ chuná ixtama̱kstampu̱ya̱huá pokxni.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Amá capitán ni̱ ixma̱kachakxí hua̱nchi pucutá ixtasi̱tzi̱ni̱t cristianos huá xlacata li̱ma̱paksí̱nalh cama̱nu̱ca Pablo ixpu̱lacni cuartel y catásnokli soldados xlacata nahuán tú ixtlahuani̱t.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Xlacán tachi̱yá̱hualh ní ixca̱snokcán tachi̱ní̱n, lihua ixamajá tasnoka acxni Pablo huánilh capitán:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Amá capitán lacapala alh huaní comandante xlacata Pablo romano chixcú ixuani̱t y tla̱n calacpúhualh tú ixama tlahuá.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Xlá lacapala lákalh Pablo y kalasquínilh:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 ―Porque aquit lhu̱hua tumi̱n cxokoni̱t xlacata nacli̱tapaksí lacchixcuhuí̱n xalac Roma.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Amá soldados tí ixta̱má̱n tasnoka Pablo acxni tacátzi̱lh romano ixuani̱t lacapala tataké̱nu̱lh y amá comandante na̱ tzúculh jicuán para nama̱xoko̱ni̱cán la̱ li̱ma̱paksí̱nalh nasnokcán Pablo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ixli̱cha̱lí amá comandante ca̱ma̱mákstokli xanapuxcun curas y xalactali̱pa̱u ma̱paksi̱naní̱n; li̱ma̱paksí̱nalh caxcutnica Pablo ixcadenas y li̱minca ixlacati̱ncán amá lacchixcuhuí̱n xlacata natama̱kalhapalí pues ixtacatzi̱putún tú xlacata ixtali̱ma̱lacapu̱ni̱t judíos.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.