Atos 22
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARIB
1 ―Li̱ta̱camán y lakko̱lún tí quila̱kaxmatma̱náu, tla̱n cama̱kachakxí̱tit quintachihuí̱n ni̱ma̱ cama li̱tamaklhti̱nán.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Amá judíos acxni takáxmatli Pablo ixca̱ta̱chihui̱nani̱t nac hebreo tachihuí̱n, ma̱s acs tata̱yako̱lh xlacata natakaxmata tú ixca̱huanima.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 ―Aquit na̱ judío la̱ huixín, quinca̱chiquí̱n Tarso y li̱tapaksí Cilicia, pero cstacli nac Jerusalén y quima̱kalhtahuáke̱lh Gamaliel. Xlá quima̱sí̱nilh scarancua nacma̱kantaxtí nac quilatáma̱t la̱ta tú li̱ma̱paksi̱nani̱t Dios y aquit cmacuanipútulh ixli̱hua̱k quinacú y ni̱ cli̱mákxtakli tí nali̱chiyá, na̱ chuná la̱ huixín si̱tzi̱ni̱tántit chí.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Ni̱ xacca̱cxilhputún cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús, aquit ni̱ cuentaj xactlahuá para lacchixcuhuí̱n o lacchaján, acxtum xacca̱chipá y xacca̱ma̱nú nac pu̱la̱chi̱n y hasta cca̱mákni̱lh makapitzi.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Xanapuxcun y lakko̱lún xalac Jerusalén tla̱n tama̱luloka quintachihuí̱n hasta cca̱máksquilh li̱ma̱paksí̱n xatatzokni nacán nac Damasco nacca̱chipá hua̱k cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús xlacata nacca̱li̱mín nac Jerusalén y nacca̱ma̱xoko̱ní.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 ’Aquit calh nac Damasco y lacatzú tastúnut xaccha̱majá acxni ¡tarannc! quilákchilh taxkáket ní xactla̱huama.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Ni̱ para ccátzi̱lh la̱ ¡pumm! cpa̱tástalh nac quincahua̱yu y ckáxmatli jaé tachihuí̱n: “Saulo, Saulo, ¿hua̱nchi quisi̱tzi̱niya?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “¿Ticu huix?” ckalasquínilh. “Aquit Jesús xalac Nazaret tí huix ni̱ acxilhputuna”, quinkálhti̱lh.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Amá lacchixcuhuí̱n tí ixquintata̱án tá̱cxilhli amá taxkáket y tajícualh, pero ni̱ takáxmatli tí ixquinta̱chihui̱nama.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Aquit ckalasquinipá: “Señor, ¿tucu lacasquina cactláhualh?” Xlá quihuánilh: “Cata̱ya, cachipi nac Damasco ana ní ixpímpa̱t y huí tí ama huaniyá̱n tú mili̱tláhuat.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 ’Amá taxkáket la̱ta quima̱lakachíxilh quima̱lakátzi̱lh, pero tí ixquintata̱án quintáli̱lh hasta nac Damasco.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Aná ixlama cha̱tum tla̱n chixcú tí ixma̱kantaxtí ixtapaksi̱t Dios ixuanicán Ananías y hua̱k judíos xalac Damasco ixtalakalhamán.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Xlá quilákmilh ní xacuí y quihuánilh: “¡Saulo, chí tuncán calacahuá̱nanti!” Huata chihuí̱nalh tla̱n clacahuá̱nalh y cácxilhli Ananías.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Xlá quihuanipá: “Quimpu̱chinacán Dios tí tali̱pa̱huani̱t xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán, lacsacni̱tán xlacata nalakapasa ixtalacapa̱stacni y na̱cxila Ixkahuasa y nakaxpata ixtachihuí̱n.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Huix li̱lhca̱ni̱tán nali̱chihui̱nana cani̱hua ca̱lacchiquí̱n tú acxilhni̱ta y tú huanini̱tán.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Para huix ni̱ takalhpu̱spita chí tuncán cali̱pá̱huanti Jesús y cata̱kmunu xlacata naxapaniyá̱n mintala̱kalhí̱n.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Aquit ctláhualh tú quihuánilh Ananías y ctáspitli nac Jerusalén, y maktum la̱ta xackalhtahuakama nac pu̱siculan caj la̱ caclakachiyá̱nalh
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 cácxilhli Quimpu̱chinacán nac ixpu̱táhui̱lh y quihuánilh: “Cataxtu lacapala nac Jerusalén porque juú ni̱tí ama ca̱najlá mintachihuí̱n para ca̱lacspi̱tniya quintalacapa̱stacni.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Aquit ckálhti̱lh: “¿Niculá nactlahuá tú quihuaniya? Cati̱huá catzí la̱ xacán nac sinagogas ca̱chipá tí tali̱pa̱huaná̱n y xacca̱ma̱nú nac pu̱la̱chi̱n xlacata nacca̱ma̱kxtakajní.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Xa̱huá caksán la̱ tlahuaca Esteban amá chixcú tí ixli̱chihui̱naná̱n, aquit clakáti̱lh la̱ makni̱ca hasta cca̱maktakálhnilh ixlhaka̱tcán tí tamákni̱lh.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Pero xlá quili̱ma̱páksi̱lh: “Aquit clacasquín cataxtu jaé ca̱chiquí̱n porque mákat camá̱n ma̱lakacha̱yá̱n nac ixpu̱latama̱ncán tí ni̱ judíos xlacata naquintali̱pa̱huán.”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Acxni takáxmatli jaé tachihuí̱n hua̱k cristianos tzúculh ta̱ktasá:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Hua̱k cristianos la̱ta ixta̱ktasama̱na ¡lhken, lhken! ixtamacá̱n lactzu lháka̱t y na̱ chuná ixtama̱kstampu̱ya̱huá pokxni.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Amá capitán ni̱ ixma̱kachakxí hua̱nchi pucutá ixtasi̱tzi̱ni̱t cristianos huá xlacata li̱ma̱paksí̱nalh cama̱nu̱ca Pablo ixpu̱lacni cuartel y catásnokli soldados xlacata nahuán tú ixtlahuani̱t.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Xlacán tachi̱yá̱hualh ní ixca̱snokcán tachi̱ní̱n, lihua ixamajá tasnoka acxni Pablo huánilh capitán:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Amá capitán lacapala alh huaní comandante xlacata Pablo romano chixcú ixuani̱t y tla̱n calacpúhualh tú ixama tlahuá.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Xlá lacapala lákalh Pablo y kalasquínilh:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 ―Porque aquit lhu̱hua tumi̱n cxokoni̱t xlacata nacli̱tapaksí lacchixcuhuí̱n xalac Roma.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Amá soldados tí ixta̱má̱n tasnoka Pablo acxni tacátzi̱lh romano ixuani̱t lacapala tataké̱nu̱lh y amá comandante na̱ tzúculh jicuán para nama̱xoko̱ni̱cán la̱ li̱ma̱paksí̱nalh nasnokcán Pablo.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ixli̱cha̱lí amá comandante ca̱ma̱mákstokli xanapuxcun curas y xalactali̱pa̱u ma̱paksi̱naní̱n; li̱ma̱paksí̱nalh caxcutnica Pablo ixcadenas y li̱minca ixlacati̱ncán amá lacchixcuhuí̱n xlacata natama̱kalhapalí pues ixtacatzi̱putún tú xlacata ixtali̱ma̱lacapu̱ni̱t judíos.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.