Atos 21

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Juú nac Mileto ctaju̱paráu nac barco y ti̱tum ccha̱u nac Cos; ixli̱cha̱lí cau nac Rodas; ixli̱tu̱xama ccha̱u nac Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Juú nac Pátara ctaka̱sui tunu barco ni̱ma̱ ixama pakán nac Fenicia y huá cpu̱áu.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ixli̱lakamákat cli̱lacachá̱u isla de Chipre; huata ctalakatza̱láu y cau pakán nac Siria y como jaé barco ixama nac Tiro xlacata nacma̱cti̱nicán ixtacuca, aquín na̱ cau aná pakán.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Cta̱ctáu y cca̱lakpaxia̱lhnáu tí ixtali̱pa̱huán Jesús amá ca̱chiquí̱n y juú clatamá̱u aktum xama̱na. Makapitzi cristianos tahuánilh Pablo ni̱ caalh nac Jerusalén porque Espíritu Santo chú ixca̱ma̱cxcatzi̱ni̱ni̱t, pero xlá ni̱ káxmatli.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ixli̱tu̱ma acxni xacamá̱n taxtuyá̱u lhu̱hua lacchixcuhuí̱n, lacchaján y lactzu camán támilh quinca̱lakaxtaká̱n nac ixquilhtu̱n pupunú y juú macxtum ckalhtahuakaníu Dios.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 A̱stá̱n cla̱kapixtí̱u y cca̱huaníu hasta cha̱lí amá cristianos; ctajú̱u nac barco y xlacán na̱ táalh nac ixchiccán.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 La̱ ctaxtúu nac Tiro ti̱tum ccha̱u nac Tolemaida y juú na̱ cca̱lakpaxia̱lhnáu cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús y cca̱ta̱latahuiláu aktum chichiní. Na̱ juú qui̱tá̱yalh la̱ta cpu̱tla̱huáu barco nac pupunú.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ixli̱cha̱lí cau ca̱tujún nac Cesarea y hua̱k tí xacta̱lapu̱layá̱u Pablo ctamakxtakui nac ixchic Felipe akchihui̱ná, amá chixcú tí ixtali̱lhca̱ni̱t apóstoles natlahuá tú ni̱ ixca̱li̱makuaní xlacán nac Jerusalén.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Felipe ixca̱kalhí cha̱ta̱ti lactzumaján tí ni̱ ixtatamakaxtokni̱t y Dios ixca̱ma̱cxcatzi̱ní catali̱chihuí̱nalh ixtalacapa̱stacni.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Juú clatamá̱u ni̱ lhu̱hua chichiní pero maktum milh quinca̱lakpaxia̱lhnaná̱n cha̱tum chixcú profeta xalac Judea huanicán Agabo.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Xlá xuatamáklhti̱lh ixli̱tampu̱lakchi̱can Pablo y a̱stá̱n Agabo tla̱n li̱tantu̱chi̱ca y makachi̱ca, y chuné chihuí̱nalh:
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 La̱ chihui̱nanko̱lh jaé chixcú, tí ixtali̱pa̱huán Jesús, y na̱ chuná tí xacta̱lapu̱layá̱u Pablo cuaníu ni̱ caalh nac Jerusalén y la̱ta xaclakaputzayá̱u hasta ctasáu.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pero xlá quinca̱huanín:
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Como ni̱ lá tí ixma̱chokó tú ixlactanu̱ni̱t Pablo a̱huata ckalhtahuakaníu Dios xlacata catláhualh tú ixlacasquín.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 A̱stá̱n cma̱ca̱xui tú xacli̱ná̱u y ctaxtúu pakán nac Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Na̱ quinca̱takokén makapitzi tí ixtali̱pa̱huán Jesús nac Cesarea y na̱ ixquinca̱ta̱aná̱n cha̱tum chixcú xalac Chipre tí maká̱n ixli̱pa̱huani̱t Jesús ixuanicán Mnasón.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Acxni ccha̱u nac Jerusalén tí ixtali̱pa̱huán Jesús li̱pa̱xáu támilh quinca̱lakapa̱xtoká̱n y quinca̱huaniyá̱n kalhé̱n y ctamakxtakui nac ixchic Mnasón.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ixli̱cha̱lí Pablo alh quinca̱ma̱lakapasayá̱n Jacobo y lakko̱lún tí ixta̱cpuxcún cristianos nac Jerusalén.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 La̱ cca̱huanikó̱u kalhé̱n Pablo tzúculh ca̱li̱ta̱chihui̱nán tú ixma̱tlahui̱ni̱t Dios nac ixpu̱latama̱ncán amá cristianos tí ni̱ judíos.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Hua̱k tapa̱xcatcatzí̱nilh Dios ixtascújut, pero a̱stá̱n tahuánilh Pablo:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 y lhu̱hua judíos xalac Jerusalén tahuán xlacata huix ca̱li̱ma̱paksi̱ya namá judíos tí talama̱na a̱lacatunu pu̱latama̱n yaj catatakókelh tú li̱ma̱paksi̱nán Moisés, ni̱ para catatláhualh tú li̱smani̱ni̱táu, ni̱ para catacircuncidartláhualh ixcamancán.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Tucu tlahuayá̱u? Acxni natacatzí chitani̱ta nac Jerusalén lhu̱hua tú ama tali̱ya̱huayá̱n.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Pero tla̱n lacca̱xtlahuayá̱u, pues juú tahuila̱na cha̱ta̱ti lacchixcuhuí̱n tí tama̱lacnu̱ni̱t ama talakachixcuhui̱nán nac pu̱siculan.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Huix caca̱lakaxoko xlacata acxtum naca̱ksitcanátit y natlahuayá̱tit lactzu lactzú tú tamaclacasquiní xlacata nalakachixcuhui̱naná̱tit y chuná cati̱huá na̱cxilá̱n huix ni̱ lakmakana ixtapaksi̱t Moisés y na̱ ma̱kantaxti̱ya tú li̱smani̱ni̱táu.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Pero amá cristianos tí ni̱ judíos y tali̱pa̱huani̱t Jesús ni̱ ama ca̱li̱huaniyá̱u cama̱kantáxti̱lh tú li̱smani̱ni̱táu aquín tí judíos, huata tamaclacasquiní catama̱kantáxti̱lh tú cca̱huanini̱táu: Ni̱ catara̱lakamáklhti̱lh ixta̱cha̱tcán, ni̱ catali̱huá̱yalh li̱hua ni̱ma̱ ca̱li̱lakachixcuhui̱cani̱t pu̱laktumi̱n, ni̱ catáhualh quitzistanca ni̱ma̱ ni̱ ma̱stajani̱t ixkalhni y ni̱ma̱ mu̱xtuni̱t.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Pablo ma̱tlá̱ni̱lh; ixli̱cha̱lí ca̱tá̱alh amá cha̱ta̱ti lacchixcuhuí̱n nac pu̱siculan, tama̱kantáxti̱lh lactzu lactzú tú ixtamaclacasquiní y tama̱lácnu̱lh natalí̱n ixli̱tu̱má tunu li̱lakachixcuhuí̱n ni̱ma̱ ixca̱huanicani̱t natali̱pa̱xcatcatzi̱ní Dios ixlatama̱tcán.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ixliaktujún chichiní acxni a̱huata ixama talakachixcuhui̱nán, makapitzi judíos xalac Asia tá̱cxilhli Pablo nac pu̱siculan,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 y tzúculh ta̱ktasá:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Xlacán chú ixtahuán porque xalacatzisa amá chichiní Pablo ixta̱lapu̱lá cha̱tum tí ni̱ judío xalac Efeso, ixuanicán Trófimo, ixtapuhuán na̱ ixtanu̱ni̱t nac pu̱siculan.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Acxni takáxmatli tú ixli̱ya̱huacán Pablo lhu̱hua cristianos táchilh ní ixyá; lacapala tachípalh; tamá̱xtulh nac lacaquilhti̱n; y tama̱laccháhualh puhui̱lhta ní ixlactaxtucán nac quilhtí̱n.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Xlacán tzúculh ta̱kkaximí ixtamakni̱putún y ma̱x chú ixtiqui̱táxtulh para ni̱tí ixtica̱huánilh soldados romanos xlacata amá cristianos xalac Jerusalén ixtachipani̱t cha̱tum chixcú.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ixli̱puntzú pu̱tum táchilh amá soldados. Acxni tá̱cxilhli cristianos tali̱mákxtakli ta̱kkaxí Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Amá comandante li̱ma̱paksí̱nalh cali̱makachi̱ca Pablo cadenas y kalasquínilh nicu ixmini̱tanchá y tucu ixtlahuani̱t.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Makapitzi ixtahuán aktum tachihuí̱n y xa̱makapitzi tunu la̱ ixtakalhti̱nán. Amá comandante ni̱tú ma̱kachákxi̱lh huá xlacata li̱ma̱paksí̱nalh cali̱nca nac cuartel.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ixtama̱najá tachá̱n nac cuartel acxni amá cristianos pu̱tum ta̱ctahuácalh soldados tí ixtalí̱n Pablo pero xlacán ¡chixx! tamá̱qui̱lh ta̱lhmá̱n xlacata ni̱tú natlahuanicán.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Hua̱k cristianos ixta̱ktasá:
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Acxni li̱cha̱nca Pablo nac cuartel huánilh nac griego tachihuí̱n amá comandante:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ―¿Ni̱ huix amá chixcú xalac Egipto tí ta̱ra̱lacatá̱qui̱lh ma̱paksi̱ná ni̱ lhu̱hua ca̱ta kalhí y ca̱cpúxculh cha̱ta̱ti mi̱lh makni̱naní̱n y ca̱tá̱alh nac desierto?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pablo kálhti̱lh:
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 ―Caca̱ta̱chihuí̱nanti para lacasquina ―kálhti̱lh amá comandante.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.