Atos 17

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pablo y Silas táalh pakán nac ca̱chiquí̱n Anfípolis, Apolonia y tácha̱lh nac Tesalónica; juú ixtalama̱na lhu̱hua judíos, ixtakalhí aktum sinagoga ní ixtakalhtahuakaní Dios.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Como Pablo chú ixli̱smani̱ni̱t alh akchihui̱nán nac sinagoga y tu̱maj tu̱má aktutu xama̱na ca̱lacspí̱tnilh cristianos ixtachihui̱n Dios.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Ixca̱huaní:
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Ni̱ caj actzu cristianos tali̱pá̱hualh Jesús la̱ ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh Pablo na̱ chuná lhu̱hua griegos tí na̱ ixtalakachixcuhuí Dios nac istsinagogajcan judíos y lhu̱hua lactali̱pa̱u lacchaján xala amá ca̱chiquí̱n na̱ tzúculh tali̱pa̱huán.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Pero judíos tí ni̱ ixtaca̱najlani̱t tasi̱tzí̱nilh y tzúculh tama̱makstoka lacli̱xcájnit lactzaca̱t lacchixcuhuí̱n tí ni̱ tascuja y pu̱tum táalh nac ixchic Jasón pues juú ixtatamakxtaka Pablo y Silas, ixtachipaputún xlacata natalí̱n nac pu̱ma̱paksí̱n.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Ca̱tasi̱tzi tatánu̱lh nac ákxtaka, talacapútzalh Pablo y Silas y como ni̱ tatáka̱sli taxuatáxtulh Jasón y makapitzi tí na̱ ixtali̱pa̱huán Jesús y táli̱lh nac pu̱ma̱paksí̱n. Aná tzúculh ta̱ktasá:
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Chí tachini̱t juú y aquín ni̱ cma̱tla̱ni̱yá̱u ixtachihui̱ncán pues tahuán xlacata emperador romano ni̱ ma̱paksi̱nán porque lama tunu rey huanicán Jesús.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Amá xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n tzúculh ta̱katuyún pues ni̱ ixtaca̱najlaputún para lama tunu rey.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Jasón y xa̱makapitzi taxókolh multa y ca̱makxtakca.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Pi̱huá amá ca̱tzisní tí ixtali̱pa̱huán Jesús, tamá̱ca̱xli Pablo y Silas y tama̱lakácha̱lh nac Berea y acxni cha̱lh amá ca̱chiquí̱n alh nac sinagoga xla judíos.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Jaé cristianos ma̱s ixtama̱kachakxí talacpuhuá̱n que tí ixtalama̱na nac Tesalónica porque la̱ ixtakaxmatkó tú ixuán Pablo y Silas tuncán ixtali̱kalhtahuaká Escrituras para xli̱ca̱na chú ixqui̱taxtuni̱t y ni̱ caj ixta̱kskahuinama̱na.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Ni̱ ixli̱maka̱s lhu̱hua cristianos judíos ixtali̱pa̱huani̱t Jesús hasta lactali̱pa̱u lacchaján y lacchixcuhuí̱n tí ni̱ judíos na̱ taca̱nájlalh.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Amá judíos xalac Tesalónica tí ni̱ ixta̱cxilhputún Pablo acxni tacátzi̱lh ixli̱chihui̱nama Dios nac Berea tachimpá xlacata natata̱ra̱slaka.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Pero acxni tzúculh ta̱kastacya̱huá cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús tuncán tama̱lakácha̱lh Pablo pakán ixquilhtu̱n pupunú, pero Silas y Timoteo ni̱ tatzá̱lalh y tatamákxtakli nac Berea.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Amá cristianos tí ixtata̱án Pablo tatáju̱lh nac barco y táli̱lh hasta nac Atenas. Acxni ixama tataspita nac Berea ca̱huánilh:
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Pablo snu̱n ixca̱li̱lakaputzá amá cristianos tí ixtalama̱na nac Atenas pues cani̱huá ixca̱cxila la̱ ixca̱lakachixcuhui̱cán pu̱laktumi̱n.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Pero como ixtalama̱na lhu̱hua judíos, Pablo ixán ca̱ma̱kalhchihui̱ní; na̱ ixtaán lhu̱hua tí ni̱ judíos, na̱ chuná ixca̱ma̱kalhchihui̱ní cha̱li cha̱lí cristianos tí ixtalatahuilá nac li̱tamá̱u.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Maktum Pablo ixli̱chihui̱nama la̱ Jesús lacastacuánalh ca̱li̱ní̱n, takáxmatli makapitzi lakskalala lacchixcuhuí̱n tí ixtali̱kalhtahuaká ixtalacapa̱stacnicán amá lacchixcuhuí̱n tí ixuanicán estoicos y epicúreos. Xlacán tzúculh tali̱kalhkama̱nán, ixtahuán:
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Xlacán tahuánilh Pablo caca̱tá̱alh lacatum la̱ li̱tama̱u ixuanicán Areópago, juú ixtatamakstoka hua̱k lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n; y acxni tacha̱lh takalasquínilh:
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Chí juú lakasu̱t quila̱lacspi̱tníu la̱ qui̱taxtú namá talacapa̱stacni pues ccatzi̱putuná̱u.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Jaé lakskalala lacchixcuhuí̱n xalac Atenas y tí ixtamini̱t xala a̱lacatunu pu̱latama̱n ixtalakatí tali̱chihui̱nán ticu ixcatzí sa̱sti talacapa̱stacni o ixma̱ccha̱ní ixtapuhuá̱n; huá jaé ixtali̱jaxa acxni ni̱tú ixtatlahuama̱na.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Pablo tá̱yalh y chuné tzúculh chihui̱nán:
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Pero lacatum cácxilhli ni̱ tanu̱ma pu̱laktumi̱n huata tatzokni̱t: “Juú clakachixcuhui̱yá̱u amá Dios ni̱ma̱ ni̱ clakapasá̱u.” Chí aquit cmini̱t ca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n jaé Dios xastacnán ni̱ma̱ lakachixcuhui̱yá̱tit ma̱squi ni̱ lakapasá̱tit.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 ’Namá Dios tlahuani̱t tíyat y la̱ta tú anán, xlá Ixpu̱china ca̱quilhtamacú y akapú̱n, y ni̱ lacatum tanu̱ma nac pu̱siculan ni̱ma̱ tatlahuani̱t lacchixcuhuí̱n,
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 ni̱ para maclacasquín tahuá tú nali̱hua̱yán o chúchut tú nali̱kotnán, cha̱ huá ca̱ma̱xquí cristianos tú tamaclacasquín natali̱latamá cha̱li cha̱lí, huá ca̱cuentaja tú tlahuani̱t ca̱quilhtamacú.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Jaé Dios ca̱li̱ma̱lacatzuqui̱ni̱t cristianos ca̱quilhtamacú cha̱tum chixcú ixuanicán Adán, y acxni talhú̱hualh pu̱tunu ca̱má̱xqui̱lh ixpu̱latama̱ncán y ca̱láclhca̱lh neje yá pu̱latama̱n ixama talaktzanká y ni̱ma̱ ixama tata̱yaní.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Dios ixpuhuán ama talacaputzá ixcamán ma̱squi la̱ lakatzí̱n a ver para nata̱cxcatzí ticu Ixpu̱chinacán.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Porque huá quinca̱ma̱xqui̱yá̱n quilatama̱tcán y ni̱ li̱makxtaka calaclako̱lh quili̱stacnicán y quinca̱maktakalhá̱n cha̱li cha̱lí.
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Xli̱ca̱na la̱ chihuí̱nalh namá poeta, huá cca̱li̱huaniyá̱n, ¿nicu li̱macapiná̱tit Dios aktum pu̱laktumi̱n xla oro, plata o chíhuix ni̱ma̱ tatlahuani̱t lacchixcuhuí̱n?
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Maká̱n acxni ni̱tú ixtama̱kachakxí ixcamán, Dios li̱mákxtakli catalakachixcúhui̱lh pu̱laktumi̱n pero chí ama ca̱ma̱xoko̱ní amá cristianos tí ni̱ talakachixcuhuí huata huá.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Porque ma̱lakacha̱ni̱t ca̱quilhtamacú cha̱tum chixcú tí má̱si̱lh ixtalacapa̱stacni y ma̱lacastacuáni̱lh ca̱li̱ní̱n xlacata cati̱huá nacatzí huá ama ca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Acxni Pablo huá Dios ma̱lacastacuáni̱lh cha̱tum chixcú nac ca̱li̱ní̱n, amá lacchixcuhuí̱n tzúculh tali̱tziyán. Makapitzi tahuánilh:
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Pablo yaj tú ca̱huánilh y ca̱kxtakhuíli̱lh.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Pero makapitzi tunuj cristianos taca̱nájlalh y tatakókelh xlacata ma̱s naca̱ma̱kalhchihui̱ní hasta cha̱tum ma̱paksi̱ná huanicán Dionisio y cha̱tum pusca̱t ixuanicán Dámaris na̱ taca̱nájlalh.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.