Atos 17

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pablo y Silas táalh pakán nac ca̱chiquí̱n Anfípolis, Apolonia y tácha̱lh nac Tesalónica; juú ixtalama̱na lhu̱hua judíos, ixtakalhí aktum sinagoga ní ixtakalhtahuakaní Dios.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Como Pablo chú ixli̱smani̱ni̱t alh akchihui̱nán nac sinagoga y tu̱maj tu̱má aktutu xama̱na ca̱lacspí̱tnilh cristianos ixtachihui̱n Dios.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Ixca̱huaní:
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Ni̱ caj actzu cristianos tali̱pá̱hualh Jesús la̱ ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh Pablo na̱ chuná lhu̱hua griegos tí na̱ ixtalakachixcuhuí Dios nac istsinagogajcan judíos y lhu̱hua lactali̱pa̱u lacchaján xala amá ca̱chiquí̱n na̱ tzúculh tali̱pa̱huán.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Pero judíos tí ni̱ ixtaca̱najlani̱t tasi̱tzí̱nilh y tzúculh tama̱makstoka lacli̱xcájnit lactzaca̱t lacchixcuhuí̱n tí ni̱ tascuja y pu̱tum táalh nac ixchic Jasón pues juú ixtatamakxtaka Pablo y Silas, ixtachipaputún xlacata natalí̱n nac pu̱ma̱paksí̱n.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Ca̱tasi̱tzi tatánu̱lh nac ákxtaka, talacapútzalh Pablo y Silas y como ni̱ tatáka̱sli taxuatáxtulh Jasón y makapitzi tí na̱ ixtali̱pa̱huán Jesús y táli̱lh nac pu̱ma̱paksí̱n. Aná tzúculh ta̱ktasá:
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Chí tachini̱t juú y aquín ni̱ cma̱tla̱ni̱yá̱u ixtachihui̱ncán pues tahuán xlacata emperador romano ni̱ ma̱paksi̱nán porque lama tunu rey huanicán Jesús.
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Amá xanapuxcun ma̱paksi̱naní̱n tzúculh ta̱katuyún pues ni̱ ixtaca̱najlaputún para lama tunu rey.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Jasón y xa̱makapitzi taxókolh multa y ca̱makxtakca.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Pi̱huá amá ca̱tzisní tí ixtali̱pa̱huán Jesús, tamá̱ca̱xli Pablo y Silas y tama̱lakácha̱lh nac Berea y acxni cha̱lh amá ca̱chiquí̱n alh nac sinagoga xla judíos.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Jaé cristianos ma̱s ixtama̱kachakxí talacpuhuá̱n que tí ixtalama̱na nac Tesalónica porque la̱ ixtakaxmatkó tú ixuán Pablo y Silas tuncán ixtali̱kalhtahuaká Escrituras para xli̱ca̱na chú ixqui̱taxtuni̱t y ni̱ caj ixta̱kskahuinama̱na.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Ni̱ ixli̱maka̱s lhu̱hua cristianos judíos ixtali̱pa̱huani̱t Jesús hasta lactali̱pa̱u lacchaján y lacchixcuhuí̱n tí ni̱ judíos na̱ taca̱nájlalh.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Amá judíos xalac Tesalónica tí ni̱ ixta̱cxilhputún Pablo acxni tacátzi̱lh ixli̱chihui̱nama Dios nac Berea tachimpá xlacata natata̱ra̱slaka.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Pero acxni tzúculh ta̱kastacya̱huá cristianos tí ixtali̱pa̱huán Jesús tuncán tama̱lakácha̱lh Pablo pakán ixquilhtu̱n pupunú, pero Silas y Timoteo ni̱ tatzá̱lalh y tatamákxtakli nac Berea.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Amá cristianos tí ixtata̱án Pablo tatáju̱lh nac barco y táli̱lh hasta nac Atenas. Acxni ixama tataspita nac Berea ca̱huánilh:
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Pablo snu̱n ixca̱li̱lakaputzá amá cristianos tí ixtalama̱na nac Atenas pues cani̱huá ixca̱cxila la̱ ixca̱lakachixcuhui̱cán pu̱laktumi̱n.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Pero como ixtalama̱na lhu̱hua judíos, Pablo ixán ca̱ma̱kalhchihui̱ní; na̱ ixtaán lhu̱hua tí ni̱ judíos, na̱ chuná ixca̱ma̱kalhchihui̱ní cha̱li cha̱lí cristianos tí ixtalatahuilá nac li̱tamá̱u.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Maktum Pablo ixli̱chihui̱nama la̱ Jesús lacastacuánalh ca̱li̱ní̱n, takáxmatli makapitzi lakskalala lacchixcuhuí̱n tí ixtali̱kalhtahuaká ixtalacapa̱stacnicán amá lacchixcuhuí̱n tí ixuanicán estoicos y epicúreos. Xlacán tzúculh tali̱kalhkama̱nán, ixtahuán:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Xlacán tahuánilh Pablo caca̱tá̱alh lacatum la̱ li̱tama̱u ixuanicán Areópago, juú ixtatamakstoka hua̱k lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n; y acxni tacha̱lh takalasquínilh:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Chí juú lakasu̱t quila̱lacspi̱tníu la̱ qui̱taxtú namá talacapa̱stacni pues ccatzi̱putuná̱u.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Jaé lakskalala lacchixcuhuí̱n xalac Atenas y tí ixtamini̱t xala a̱lacatunu pu̱latama̱n ixtalakatí tali̱chihui̱nán ticu ixcatzí sa̱sti talacapa̱stacni o ixma̱ccha̱ní ixtapuhuá̱n; huá jaé ixtali̱jaxa acxni ni̱tú ixtatlahuama̱na.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Pablo tá̱yalh y chuné tzúculh chihui̱nán:
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Pero lacatum cácxilhli ni̱ tanu̱ma pu̱laktumi̱n huata tatzokni̱t: “Juú clakachixcuhui̱yá̱u amá Dios ni̱ma̱ ni̱ clakapasá̱u.” Chí aquit cmini̱t ca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n jaé Dios xastacnán ni̱ma̱ lakachixcuhui̱yá̱tit ma̱squi ni̱ lakapasá̱tit.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 ’Namá Dios tlahuani̱t tíyat y la̱ta tú anán, xlá Ixpu̱china ca̱quilhtamacú y akapú̱n, y ni̱ lacatum tanu̱ma nac pu̱siculan ni̱ma̱ tatlahuani̱t lacchixcuhuí̱n,
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 ni̱ para maclacasquín tahuá tú nali̱hua̱yán o chúchut tú nali̱kotnán, cha̱ huá ca̱ma̱xquí cristianos tú tamaclacasquín natali̱latamá cha̱li cha̱lí, huá ca̱cuentaja tú tlahuani̱t ca̱quilhtamacú.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Jaé Dios ca̱li̱ma̱lacatzuqui̱ni̱t cristianos ca̱quilhtamacú cha̱tum chixcú ixuanicán Adán, y acxni talhú̱hualh pu̱tunu ca̱má̱xqui̱lh ixpu̱latama̱ncán y ca̱láclhca̱lh neje yá pu̱latama̱n ixama talaktzanká y ni̱ma̱ ixama tata̱yaní.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Dios ixpuhuán ama talacaputzá ixcamán ma̱squi la̱ lakatzí̱n a ver para nata̱cxcatzí ticu Ixpu̱chinacán.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Porque huá quinca̱ma̱xqui̱yá̱n quilatama̱tcán y ni̱ li̱makxtaka calaclako̱lh quili̱stacnicán y quinca̱maktakalhá̱n cha̱li cha̱lí.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Xli̱ca̱na la̱ chihuí̱nalh namá poeta, huá cca̱li̱huaniyá̱n, ¿nicu li̱macapiná̱tit Dios aktum pu̱laktumi̱n xla oro, plata o chíhuix ni̱ma̱ tatlahuani̱t lacchixcuhuí̱n?
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Maká̱n acxni ni̱tú ixtama̱kachakxí ixcamán, Dios li̱mákxtakli catalakachixcúhui̱lh pu̱laktumi̱n pero chí ama ca̱ma̱xoko̱ní amá cristianos tí ni̱ talakachixcuhuí huata huá.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Porque ma̱lakacha̱ni̱t ca̱quilhtamacú cha̱tum chixcú tí má̱si̱lh ixtalacapa̱stacni y ma̱lacastacuáni̱lh ca̱li̱ní̱n xlacata cati̱huá nacatzí huá ama ca̱ta̱tlahuá taxokó̱n hua̱k cristianos.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Acxni Pablo huá Dios ma̱lacastacuáni̱lh cha̱tum chixcú nac ca̱li̱ní̱n, amá lacchixcuhuí̱n tzúculh tali̱tziyán. Makapitzi tahuánilh:
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Pablo yaj tú ca̱huánilh y ca̱kxtakhuíli̱lh.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Pero makapitzi tunuj cristianos taca̱nájlalh y tatakókelh xlacata ma̱s naca̱ma̱kalhchihui̱ní hasta cha̱tum ma̱paksi̱ná huanicán Dionisio y cha̱tum pusca̱t ixuanicán Dámaris na̱ taca̱nájlalh.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.