Atos 13
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Profetas y lakskalala lacchixcuhuí̱n tí ixta̱cpuxcún cristianos nac Antioquía ixca̱huanicán: Bernabé, Simón el Negro, Lucio xalac Cirene, Manaén (jaé chixcú lakxtum ixta̱stacni̱t rey Herodes), y na̱ ixca̱cpuxcún Saulo tí istzucucani̱t li̱ma̱pa̱cuhui̱cán Pablo.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Maktum acxni hua̱k cristianos ixtakatxtaknama̱na ixtakalhtahuakanima̱na Dios, Espíritu Santo ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh jaé profetas, chuné ca̱ta̱chihuí̱nalh:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ni̱ ixli̱maka̱s chichiní hua̱k takatxtáknalh y takalhtahuakánilh Dios caca̱pu̱lánilh nac ixtascujutcan Pablo y Bernabé. Xa̱makapitzi taliáclhitli ixmacancán y táalh ní ixca̱ma̱lakacha̱ma Dios.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Espíritu Santo ca̱ma̱cxcatzí̱ni̱lh catáalh nac Seleucia; aná jaé ca̱chiquí̱n tatáju̱lh nac aktum barco y táalh pakán nac isla de Chipre
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 y tatá̱ctalh nac ca̱chiquí̱n Salamina. Xlacán táalh nac sinagoga xla judíos y tzúculh tali̱chihui̱nán Dios. Juan Marcos na̱ ixca̱takokeni̱t xlacata naca̱makta̱yá.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 A̱stá̱n lakasu̱t talakatza̱lako̱lh hua̱k lactzú ca̱lacchiquí̱n ni̱ma̱ ixtahuila̱na nac Chipre.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Jaé brujo ni̱ caj maktum akastacyá̱hualh tú ixli̱tláhuat gobernador xala amá pu̱latama̱n ixuanicán Sergio Paulo, ma̱squi xlá na̱ skalala ixuani̱t y tancs ixma̱kachakxí talacapa̱stacni. Jaé gobernador ma̱tasaní̱nalh Pablo y Bernabé y xlacán tzúculh talacspi̱tní ixtachihui̱n Dios.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Pero Barjesús paktánu̱lh y huánilh gobernador:
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Como Pablo ixakskalhlí̱n Espíritu Santo ma̱lacpuhuá̱ni̱lh cachihuí̱nalh, acs lacá̱nilh amá chixcú
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 y huánilh:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Pero Dios acxilhmá̱n y chí tuncán ama ma̱xoko̱ni̱yá̱n mintala̱kalhí̱n, lakatzí̱n pa̱t tamakxtaka y ni̱ pa̱t acxila ixtaxkáket chichiní laktzu quilhtamacú.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Gobernador Sergio Paulo ixacxilhni̱t tú pá̱xtokli Barjesús y ca̱nájlalh ixtachihui̱n Dios.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Juú nac Pafos Pablo, Bernabé y Juan Marcos tataju̱pá nac barco y táalh pakán nac Turquía. Acxni tácha̱lh jaé pu̱latama̱n tatá̱ctalh nac aktum ca̱chiquí̱n huanicán Perge y juú Marcos tachókolh y táspitli nac Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Pero Pablo y Bernabé táalh ca̱tujún nac ca̱chiquí̱n Antioquía ixli̱tapaksí pu̱latama̱n Pisidia. Sábado acxni ixlakachixcuhui̱cán Dios táalh nac sinagoga.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Tí ixta̱cpuxcún natalakachixcuhui̱nán, la̱ tali̱kalhtahuakako̱lh ixlibrojcán Moisés y profetas, tama̱lakachá̱nilh tachihuí̱n Pablo y Bernabé para huí tú ixtahuamputún catapasá̱rlalh ixlacati̱ncan cristianos xlacata natahuán ixtalacapa̱stacnicán.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Pablo tá̱yalh, alh nac ixlacatí̱n y acxni acs tatahuilako̱lh chuné tzúculh chihui̱nán:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Quimpu̱chinacán Dios ma̱lacatzuqui̱ni̱t quimpu̱latama̱ncán Israel y xlá ca̱lacsacni̱t hua̱k quili̱talakapasnicán judíos pues ca̱li̱tamácxtulh ixli̱tlihueke nac Egipto.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Ni̱ ca̱kxtakmákalh cha̱ ca̱maktá̱yalh, pues cha̱li cha̱lí ca̱má̱hui̱lh nac desierto ti̱puxum ca̱ta porque aná ni̱ lá tú ixtamakalá.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 A̱stá̱n cá̱li̱lh nac pu̱latama̱n xla Canaán y como ixtahuila̱na aktujún ca̱chiquí̱n xlá ca̱lactláhualh xlacata juú natalatamá quili̱talakapasnicán.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 La̱ta tilacatzúculh jaé pu̱latama̱n Canaán, Dios ca̱lácsacli makapitzi lacchixcuhuí̱n tí natama̱paksi̱nán y ca̱li̱ma̱pa̱cuhui̱ca jueces. Akta̱ti ciento ca̱ta a̱íta̱t chuná jaé ca̱li̱kálhi̱lh y a̱huata tima̱paksí̱nalh huá profeta Samuel.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Quili̱talakapasnicán judíos tamáksquilh Dios caca̱ma̱páksi̱lh cha̱tum rey y xlá ma̱tlá̱ni̱lh cama̱paksí̱nalh Saúl ixkahuasa Cis. Jaé chixcú ixca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱t cha̱tum xalakmaka̱n ko̱rutzí̱n huanicán Benjamín. Rey Saúl ma̱paksí̱nalh ti̱puxum ca̱ta.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 A̱stá̱n Dios lí̱lhca̱lh caca̱ma̱páksi̱lh David, pues xlá chuné li̱chihuí̱nalh jaé rey: “Ctaka̱sni̱t David ixkahuasa Isaí, cacxilhni̱t xlacata ixnacú ni̱ lactlancán y ama tlahuá la̱ta tú nacli̱ma̱paksí.”
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Dios ma̱lacnú̱nilh rey David ixama lakahuán cha̱tum tali̱pa̱u ixli̱talakapasni tí ixama ca̱lakma̱xtú cristianos xala Israel. Jaé chixcú ixli̱talakapasni David quinca̱ta̱latamá̱n huanicán Jesús.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Dios pu̱la ma̱lakácha̱lh Juan Bautista xlacata naca̱ma̱kalhchihui̱ní cristianos catalakmákalh ixtala̱kalhi̱ncán y catata̱kmúnulh para tali̱pa̱huán Dios.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Acxni ixamajá ma̱lacatzuquí ixtascújut Jesús, Juan chuné ixchihui̱nán: “Aquit ni̱ Cristo tí ama ca̱lakma̱xtuyá̱n pero amajá ca̱lakchiná̱n; aquit ni̱ para cma̱ta̱xtuca ixtasa̱cua nacuán tí nakatxcuta nama̱xtuní ixtatu̱nu.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Li̱ta̱camán judíos ixli̱talakapasni Abraham y na̱ chuná huixín tí ni̱ judíos pero li̱pa̱huaná̱tit Dios, aquín namá cristianos tí mini̱t ca̱lakma̱xtú Jesús la̱ ixma̱lacnu̱ni̱t Dios.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Xanapuxcun judíos y curas xalac Jerusalén ni̱ talakápasli ticu yá chixcú ixuani̱t Jesús. ¿Tucu ca̱li̱macuánilh tali̱kalhtahuaká ixlibrojcan profetas tu̱maj tú̱ma sábado? ¡Acxtumatiyá tamákni̱lh la̱ ixtali̱chihui̱nani̱t profetas!
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Como ni̱ tataká̱snilh tú natali̱ya̱huá tama̱lacápu̱lh ixlacati̱n Pilato xlacata xlá namakní.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Xlacán tama̱kantáxti̱lh la̱ ixtali̱chihui̱nani̱t xalakmaka̱n profetas ixama̱ca makni̱cán Jesús. A̱stá̱n ma̱cti̱ca nac culu̱s y ma̱nu̱ca nac ixpu̱muju̱can ni̱n.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Pero Dios ma̱lacastacuáni̱lh nac ca̱li̱ní̱n.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Laktzu quilhtamacú ni̱ caj maktum ca̱tasí̱nilh xastacnán amá cristianos tí a̱huata ixtata̱mini̱t nac Galilea hasta nac Jerusalén y chí pi̱huá jaé lacchixcuhuí̱n tí ta̱cxilhni̱t tú qui̱taxtuni̱t tali̱chihui̱nán ixlatama̱t Jesús.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’Aquit y Bernabé cmini̱táu cca̱huaniyá̱n la̱ namaklhti̱naná̱tit amá tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ tica̱ma̱lacnú̱nilh Dios xalakmaka̱n quili̱talakapasnicán.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Aquín quinca̱lakcha̱ni̱tán naacxilá̱u la̱ Dios ma̱lacastacuáni̱lh Jesús, pues chuná jaé ma̱kantáxti̱lh ixtachihuí̱n ni̱ma̱ tatzokni̱t nac Salmo dos: “Chí cma̱luloka huix Quinkahuasa tí cmacama̱xqui̱ni̱t hua̱k quintapáksi̱t.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Dios ma̱lácnu̱lh xlacata Cristo tí ixama ma̱lakachá, ni̱ ixama pu̱chí̱n ixli̱hua, ¡siempre ixama latamá! Nac Escrituras tatzokni̱t: “Huixín pa̱t li̱pa̱xahuayá̱tit acxni nacma̱kantaxtí tú cma̱lacnú̱nilh rey David.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 A̱lacatunu Salmo ma̱s tancs tatzokni̱t: “Dios ni̱ ama li̱makxtaka napu̱chí̱n ixmacni ixkahuasa tí lacsacni̱t namacuaní.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 ¿Puhuaná̱tit huixín Dios ixli̱chihui̱nama rey David? Ni̱ taxtuya̱chá chuná, porque ma̱squi David ma̱paksí̱nalh la̱ huánilh Dios, xlá ni̱lh y muju̱ca y alh ca̱ta̱talakxtumí ixli̱talakapasni nac ca̱li̱ní̱n, ixmacni na̱ masli la̱ xa̱makapitzi.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Cama̱kachakxí̱tit, Dios li̱chihuí̱nalh cha̱tum tí ni̱ ixama pu̱chí̱n ixmacni, ixama lacastacuanán ca̱li̱ní̱n.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 ’Li̱ta̱camán, aquit cca̱huaniyá̱n xlacata Jesús quinca̱lacati̱ta̱yayá̱n yaj naxoko̱naná̱u quintala̱kalhi̱ncán ni̱ma̱ tlahuani̱táu.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Amá tí li̱pa̱huán xapaní hua̱k ixtala̱kalhí̱n y li̱tamakxtaka tla̱n chixcú ixlacati̱n Dios. Chí yaj tamaclacasquiní cha̱tum cristiano calacpútzalh ma̱kantaxtí ixley Moisés xlacata nataxtuní, porque ni̱ lá catitaxtúnilh.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Makapitzi ni̱ taca̱najlá tú cli̱chihui̱nama̱náu, pero ni̱ clacasquín caca̱lakchá̱n huixín tú chuné tatzokni̱t profetas:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Mi̱cstucán calaktzanká̱tit huixín tí li̱chiyayá̱tit quintascújut.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 La̱ chihui̱nanko̱lh Pablo, táxtulh amá nac sinagoga pero makapitzi tí ni̱ judíos ixtahuani̱t tama̱lacatzúhui̱lh y tahuánilh caca̱lakampá ixli̱tu̱ma xlacata naca̱li̱ta̱chihui̱nampará Dios.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Lhu̱hua judíos y tí ni̱ judíos ixtahuani̱t pero tali̱pa̱huán Dios tatakókelh Pablo y Bernabé acxni táalh. Xlacán tahuánilh ni̱ catalakmákalh tali̱pa̱huán Dios pues xlá siempre ca̱maktakalha tí tali̱pa̱huán.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ixli̱tu̱ma sábado, Pablo y Bernabé ta̱mpá nac sinagoga. Ixtamini̱t casi hua̱k cristianos xala amá ca̱chiquí̱n pues ixtakaxmatputún ixtachihui̱n Dios.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Pero makapitzi xanapuxcun judíos tasí̱tzi̱lh la̱ ixtakaxmatma̱na ixtachihui̱n Dios hua̱k cristianos y tzúculh tali̱kalhkama̱nán y tata̱ra̱huaní Pablo.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Pablo y Bernabé ni̱ acs tatamákxtakli y chuná takalhtí̱nalh:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Xa̱huá Quimpu̱chinacán chuné quinca̱li̱ma̱paksí̱n:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 La̱ chihui̱nanko̱lh Pablo hua̱k tí ni̱ judíos tapa̱xahuako̱lh, tapa̱xcatcatzí̱nilh Dios tú ixlaclhca̱ni̱t ixlacatacán y amá cristianos tí Dios ixca̱ma̱tunujni̱t natataxtuní taca̱nájlalh xlacata Jesús tla̱n ixca̱ma̱xquí li̱pa̱xau latáma̱n nac akapú̱n.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Ni̱ ixli̱maka̱s lhu̱hua ixtaca̱najlani̱t ixtachihui̱n Dios amá pu̱latama̱n.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Pero amá xanapuxcun judíos ni̱ tali̱mákxtakli tata̱ra̱slaka Pablo y Bernabé y ta̱kastacyá̱hualh tí ixta̱cpuxcún cristianos y makapitzi lactali̱pa̱u lacchaján xlacata caca̱ktlakali̱nca amá pu̱latama̱n.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Acxni tatáxtulh amá ca̱chiquí̱n ca̱tu̱tincxca pokxni ni̱ma̱ ixca̱tu̱tahuacani̱t xlacata hua̱k cristianos nata̱cxila la̱ ixtasi̱tzi̱ni̱t y ni̱ ixtama̱tla̱ni̱ni̱t ixkasatcán amá cristianos y táalh nac ca̱chiquí̱n huanicán Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Pero amá cristianos tí tatamákxtakli nac Antioquía ixtali̱pa̱huani̱t Jesús, la̱tiyá li̱pa̱xáu ixtalakachixcuhuí Dios y Espíritu Santo ixca̱maktakalha.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.