Apocalipse 16
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC
1 Acxni ckáxmatli aktum pixcha̱lanca tachihuí̱n ni̱ma taxtuchá nac pu̱siculan la̱ cama̱paksi̱ca amá cha̱tujún ángeles, y chuné ca̱huanica:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Xla̱huán amá ángel alh y lakxtákalh ixcopa nac ca̱tiyatni y tuncán la̱ta lakxtákalh tú ixtaju̱ma hua̱k amá cristianos tí ixtakalhí ixli̱lakapascán ixsello amá li̱cuánit quitzistanca y tí ixlakachixcuhuí xapu̱laktumi̱n ixma̱su̱y ca̱li̱taxtuko̱lh li̱xcájnit tzitzi nac ixmacnicán.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ixli̱cha̱tuy ángel na̱ alh lakxtaká ixcopa nac pupunú y hua̱k amá chúchut xalac pupunú kalhni lako̱lh y hua̱k la̱ta tú ixtaju̱ma aná xastacnán tani̱ko̱lh.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Y na̱ chuná ixli̱cha̱tutu ángel na̱ alh lakxtaká ixcopa nac kalhtu̱choko y nac pu̱xka o taxtunú, y na̱ chuná kalhni talako̱lh.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Astá̱n ckáxmatli chihui̱nampá cha̱tum ángel tí ca̱maktakalha huak chúchut xala ca̱quilhtamacú, y chuné huá:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Porque xlacán tama̱kxtakájni̱lh tí tali̱pa̱huani̱tán, y tí huix ixca̱lacsacni̱ta xlacata natali̱chihui̱nán la̱ta tú laclhca̱ni̱ta, y chí huix ca̱ma̱xqui̱ni̱ta ixta̱kxtakajnicán xlacata nataxoko̱nán pues chuná ca̱mini̱ní nata̱kxtakajnán.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Na̱ ckáxmatli huí tí huanchá aná nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios jaé tachihuí̱n:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Amá ixli̱cha̱ta̱ti ángel na̱ lakxtákalh ixcopa ní huí chichiní y ma̱s kálhi̱lh li̱tlihueke xlacata tla̱n naca̱lhcuyú hua̱k cristianos.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Y hua̱k ca̱lhcuyuko̱ca pero xlacán ni̱ para chuná talakxta̱páli̱lh ixtapuhua̱ncán ixlatama̱tcán xlacata natalakachixcuhuí, ma̱s chá lhu̱hua tú tali̱ta̱talacástucli porque ixtacatzí xlacata Dios ixca̱ma̱xqui̱ni̱t jaé ta̱kxtakajni.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Amá ixli̱cha̱quitzis ángel na̱ lakxtákalh ixcopa ana ní huí ixpu̱táhui̱lh o ixpu̱ma̱paksí̱n amá li̱cuánit quitzistanca y tuncán tapaklhtu̱tako̱lh ixli̱ti̱lanca ca̱quilhtamacú ní ixma̱paksi̱nán. Hua̱k cristianos tí ixtali̱pa̱huán hasta tzúculh talakxcá ixtzi̱maka̱tcán la̱ta ni̱ tatá̱lalh ta̱kxtakajni.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Pero na̱ ni̱ para chuná talakxta̱páli̱lh ixtapuhua̱ncán la̱ natali̱makxtaka tatlahuá tú li̱xcájnit sino tasi̱tzi̱tapú̱xtulh y con lacli̱xcájnit tachihuí̱n ixtata̱ra̱lacata̱quí Quinti̱cucán Dios xalac akapú̱n caj xlacata ixtasipa̱ni̱tcán ixtzitzicán ni̱ma̱ ixca̱ma̱lakacha̱nicani̱t.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Y amá ixli̱cha̱cha̱xán ángel na̱ lakxtákalh ixcopa nac kalhtu̱choko ni̱ma huanicán Eufrates y tuncán sca̱cli xachúchut jaé kalhtu̱choko xlacata aná natalactla̱huán amá reyes ni̱ma natamina̱chá pakán ní taxtuya̱chá chichiní.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Pi̱huá amá puntzú cácxilhli la̱ ixtaquilhtaxtuma̱na nac ixquilhni amá lanca tzutzoko lu̱hua, nac ixquilhni amá li̱cuánit quitzistanca y nac ixquilhni amá akskahuiná profeta aktutu lacli̱xcájnit espíritus ni̱ma ixtatasí la̱ chíchak.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Jaé lacli̱xcájnit espíritus ixca̱ma̱xqui̱ni̱t li̱tlihueke tlajaná xlacata tla̱n natatlahuá laclanca li̱lacahuá̱nat xlacata chuná tla̱n naca̱kskahuicán y naca̱ma̱macxtumi̱ko̱cán hua̱k laclanca ma̱paksi̱naní̱n reyes xala ca̱quilhtamacú, y acxtum ama tata̱ra̱lacata̱quí Dios amá li̱cuánit quilhtamacú acxni xlá naca̱makatlajakó porque ni̱tí ma̱ccha̱ní ixli̱tlihueke.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Cakaxpáttit tú ca̱huaniyá̱n Jesús: “Aquit aktziyaj camá̱n ca̱lakchiná̱n la̱ cha̱tum kalha̱ná acxni min kalha̱nán nac aktum ákxtaka. Capa̱xahuátit huixín tí skalalh maktakalhá̱tit milhaka̱tcán xlacata tuncán nahuili̱yá̱tit y ni̱ nama̱xananá̱tit la̱ tí ni̱ kalhí ixlháka̱t y maklhtintili lama.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Amá cha̱tutu espíritus ama ca̱ma̱makstokkó hua̱k amá reyes nac pu̱la̱slakni lacatum ana ní nac hebreo tachihuí̱n huanicán Armagedón.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ixli̱cha̱tujún ángel na̱ lakxtákalh ixcopa nac ca̱u̱ní̱n y huá acxni takáxmatli aktum pixcha̱lanca tachihuí̱n minchá nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios xalac akapú̱n y taxtuchá nac lanca ma̱paksi̱na pu̱táhui̱lh ni̱ma huí aná, y chuné huan:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 La̱ ckaxmatko̱lh jaé tachihuí̱n tuncán tzúculh maklipa, maca̱csa̱nán taji̱ní̱n y li̱cuánit tachiquí tíyat tú ni̱cxni tí ixmaklhcatzi̱ni̱t la̱ namá ni̱ porque huí tí ixacxilhparani̱t la̱ta tiquilhtzúculh xla̱huán cristianos talama̱na nac ca̱quilhtamacú.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Amá lanca y tali̱pa̱u ca̱chiquí̱n aktutu tapítzilh la̱ta talakske̱tahui y hua̱k pu̱latama̱n xala ca̱quilhtamacú tatalactilhtahuilako̱lh acxni Dios lacapá̱stacli ixtala̱kalhi̱ncán amá ca̱chiquí̱n Babilonia xlacata naca̱ma̱kotí xaxú̱n chúchut xla ta̱kxtakajni ni̱ma lacca̱xtlahuani̱t la̱ta makasi̱tzi̱cani̱t.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Hua̱k islas ni̱ma ixtahuila̱na nac pupunú talaktzánka̱lh nac chúchut y hua̱k ca̱lacsipijni na̱ tatzanka̱ko̱lh.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Y na̱ chuná tzúculh tapa̱tastá nac akapú̱n li̱cuánit laclanca ixchiji̱t se̱n tú tatama̱chá ixakspú̱n ca̱tiyatni y ni̱ma ixtatzincán hasta ti̱puxum kilo akatunu y caj xlacata ta̱kxtakajni xla chiji̱t se̱n lhu̱hua cristianos tatzúculh tata̱ra̱lacata̱quí Dios con lacli̱xcájnit tachihuí̱n porque snu̱n li̱lakaputza castigo ixuani̱t.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.