Apocalipse 14

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Astá̱n cláca̱lh y cácxilhli amá tí li̱tanú la̱ borrego ixlacatí̱n Dios, stucaj ixyá ixakstí̱n ke̱stí̱n ni̱ma huanicán Sión; xlá ixca̱ta̱ya aktum ciento a̱ti̱puxumata̱ti mi̱lh cristianos ni̱ma ixca̱li̱mu̱tzokcanit ixtacuhui̱ní y na̱ chuná ixtacuhui̱ní Ixti̱cú.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Li̱puntzú ckáxmatli lhu̱hua pixcha̱lanca tachihuí̱n o pixni; ixtakaxmatí la̱ caacsá̱nalh lhu̱hua kalhtu̱choko acxni tatla̱huama̱na o caj la̱ snu̱n cajílilh, na̱ ixuani̱t la̱ acxni lhu̱hua ixtlaknaní̱n arpas tatlaka ixli̱tlaknicán.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ixtali̱tli̱ma̱na aktum sa̱sti tatlí̱n ixlacatí̱n ixpu̱ma̱paksí̱n Dios, na̱ ixlacati̱ncán amá cha̱ta̱ti la̱ quitzistancaní̱n, y na̱ aná ixtahuila̱na amá puxumata̱ti lakko̱lún. Pero ni̱ lá tí ixcatzi̱ní amá sa̱sti tatlí̱n huatiyá ixtatli̱ma̱na amá aktum ciento a̱ti̱puxumata̱ti mi̱lh cristianos xala ca̱quilhtamacú ni̱ma ixca̱lakma̱xtucani̱t.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Huá jaé cristianos la tí ni̱cxni tata̱talakxtumi̱ni̱t ni̱ para cha̱tum pusca̱t pues scuruncu tatamakxtakni̱t nac ixlatama̱tcán; huá xlacata tatokokepu̱lá tí li̱tanú la̱ tantum borrego xani̱ta xlá an. Huá xlacán tí xla̱huán ca̱lakma̱xtuca la̱ta ixli̱hua̱k cristianos nac ca̱quilhtamacú xlacata nac akapún natamacuaní y natalakachixcuhuí Quinti̱cucán Dios y Ixkahuasa tí li̱tanú la̱ tantum borrego ixlacatí̱n.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Nac ixquilhnicán ni̱cxni ixca̱quilhuacánilh ni̱ para aktum ta̱kskahuí̱n pues lacscuruncu talama̱na ixlacatí̱n ixpu̱ma̱paksí̱n Dios.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Y pi̱huá amá puntzú cacxilhpá cha̱tum ángel tí ixkospu̱lá nac ixíta̱t akapú̱n ixli̱mín amá la̱n ixtachihuí̱n Dios ni̱ma ma̱lacnú la̱ tla̱n ca̱lakma̱xtú tí tali̱pa̱huán xlacata naca̱ma̱cxcatzi̱ní hua̱k tí talama̱na nac ca̱quilhtamacú la̱ ti̱pa̱lhu̱hua pu̱latama̱n, ti̱pa̱katzi tachihuí̱n, catu̱ya̱huá latáma̱t y catu̱ya̱huá ixtalacahua̱ncán.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Y chuné ixquilhuama la̱ta hua̱k ixli̱pixcha̱laca:
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Y acxni chihui̱nampá cha̱tum ángel y xlá huá:
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Y acxni chihui̱nampá ixli̱cha̱tutu ángel la̱ta hua̱k ixli̱pixcha̱lanca y huá:
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 xlá na̱ ama̱ca ma̱koti̱cán namá xu̱n chúchut xla ta̱kxtakajni ni̱ma Dios lacca̱xtlahuani̱t la̱ta makasitzi̱cani̱t, y ama̱ca ca̱li̱ma̱kxtakajni̱cán nac lhcúya̱t chúchut ni̱ma li̱pasama azufre, y aná nata̱kxtakajnán ixlacatí̱n hua̱k ixángeles Dios y nac ixlacatí̱n Ixkahuasa tí li̱tanú la̱ borrego.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Jaé lhcúya̱t pasama nahuán cani̱cxnihuá quilhtamacú; aná ni̱ ama anán tajaxni la̱ nata̱kxtakajnán hua̱k tí natalakachixcuhuí jaé li̱cuánit quitzistanca y na̱ chuná ixma̱su̱y xapu̱laktumi̱n, o tama̱stá quilhtamacú caca̱huili̱nica ixli̱lakapascán xanúmero.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Huá xlacata para tí pa̱xquí ixli̱hua̱k ixnacú ixli̱ma̱paksí̱n Dios y takokeyá̱tit ixlatáma̱t Jesús, tamaclacasquiní li̱camama napa̱ti̱yá̱tit xatu̱ta tú ca̱lakcha̱ná̱n.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Acxni huí tí quinta̱chihuí̱nalh nac akapú̱n y chuné quihuánilh:
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Acxni cláca̱lh y cacxilhpá paktum lanca staranka puclhni, y ixakspú̱n jaé puclhni curucs ixuí amá Xatalacsacni Chixcú Jesús; xlá ixaknú aktum corona xla oro y ixchipani̱t aktum stayanca ixli̱chucucán sákat ni̱ma huanicán hoz.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Acxni taxtupá nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios tunu cha̱tum ángel, y ma̱ktási̱lh con hua̱k ixli̱pixcha̱lanca amá tí curucs ixuí nac ixakspú̱n amá puclhni y huánilh:
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Tí xlá amá curucs ixuí nac ixakspú̱n puclhni káxmatli tú li̱ma̱paksi̱ca y ma̱pasá̱rli̱lh ixli̱chucún nac ixakspú̱n tíyat y ma̱qui̱ko̱lh hua̱k ama tachaná̱n xala ca̱quilhtamacú.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Acxni taxtupá cha̱tum ángel nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios ni̱ma huí nac akapú̱n, xlá na̱ ixchipati̱lhá aktum stayanca ixli̱chucucán sákat.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Y acxni taxtuparachá cha̱tum tunu ángel nac pu̱lakachixcuhui̱n xla oro ni̱ma ixuí nac pu̱siculan, xlá ixma̱xqui̱cani̱t li̱tlihueke xlacata tla̱n nalactlahuanán con lhcúya̱t y ta̱chihuí̱nalh la̱ta hua̱k ixli̱pixcha̱lanca amá ángel ni̱ma ixhipani̱t stayanca li̱chucún hoz y huánilh:
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Y amá ángel na̱ chuná ma̱pasá̱rli̱lh amá stayanca ixli̱chucún ixakspú̱n catiyatni y lacatum huili̱ko̱lh hua̱k amá tachaná̱n uvas xlacata naca̱lakchitcán. Chuná jaé tla̱n ta̱ma̱lacastuccán li̱cuánit ta̱kxtakajni ni̱ma ma̱stá Dios.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Hua̱k amá tachaná̱n uvas lakchitko̱ca lakamákat ní ixuilachá lanca ca̱chiquí̱n, y ana ní ixlakchitma̱ca táxtulh puro kalhni y tza̱lánalh ixli̱lakamákat aktutu ciento kilómetro, y ixli̱pu̱lhmá̱n ixchá̱n hasta ixkalhtzán tantum cahua̱yu.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.