Apocalipse 14
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Astá̱n cláca̱lh y cácxilhli amá tí li̱tanú la̱ borrego ixlacatí̱n Dios, stucaj ixyá ixakstí̱n ke̱stí̱n ni̱ma huanicán Sión; xlá ixca̱ta̱ya aktum ciento a̱ti̱puxumata̱ti mi̱lh cristianos ni̱ma ixca̱li̱mu̱tzokcanit ixtacuhui̱ní y na̱ chuná ixtacuhui̱ní Ixti̱cú.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Li̱puntzú ckáxmatli lhu̱hua pixcha̱lanca tachihuí̱n o pixni; ixtakaxmatí la̱ caacsá̱nalh lhu̱hua kalhtu̱choko acxni tatla̱huama̱na o caj la̱ snu̱n cajílilh, na̱ ixuani̱t la̱ acxni lhu̱hua ixtlaknaní̱n arpas tatlaka ixli̱tlaknicán.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Ixtali̱tli̱ma̱na aktum sa̱sti tatlí̱n ixlacatí̱n ixpu̱ma̱paksí̱n Dios, na̱ ixlacati̱ncán amá cha̱ta̱ti la̱ quitzistancaní̱n, y na̱ aná ixtahuila̱na amá puxumata̱ti lakko̱lún. Pero ni̱ lá tí ixcatzi̱ní amá sa̱sti tatlí̱n huatiyá ixtatli̱ma̱na amá aktum ciento a̱ti̱puxumata̱ti mi̱lh cristianos xala ca̱quilhtamacú ni̱ma ixca̱lakma̱xtucani̱t.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Huá jaé cristianos la tí ni̱cxni tata̱talakxtumi̱ni̱t ni̱ para cha̱tum pusca̱t pues scuruncu tatamakxtakni̱t nac ixlatama̱tcán; huá xlacata tatokokepu̱lá tí li̱tanú la̱ tantum borrego xani̱ta xlá an. Huá xlacán tí xla̱huán ca̱lakma̱xtuca la̱ta ixli̱hua̱k cristianos nac ca̱quilhtamacú xlacata nac akapún natamacuaní y natalakachixcuhuí Quinti̱cucán Dios y Ixkahuasa tí li̱tanú la̱ tantum borrego ixlacatí̱n.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Nac ixquilhnicán ni̱cxni ixca̱quilhuacánilh ni̱ para aktum ta̱kskahuí̱n pues lacscuruncu talama̱na ixlacatí̱n ixpu̱ma̱paksí̱n Dios.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Y pi̱huá amá puntzú cacxilhpá cha̱tum ángel tí ixkospu̱lá nac ixíta̱t akapú̱n ixli̱mín amá la̱n ixtachihuí̱n Dios ni̱ma ma̱lacnú la̱ tla̱n ca̱lakma̱xtú tí tali̱pa̱huán xlacata naca̱ma̱cxcatzi̱ní hua̱k tí talama̱na nac ca̱quilhtamacú la̱ ti̱pa̱lhu̱hua pu̱latama̱n, ti̱pa̱katzi tachihuí̱n, catu̱ya̱huá latáma̱t y catu̱ya̱huá ixtalacahua̱ncán.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Y chuné ixquilhuama la̱ta hua̱k ixli̱pixcha̱laca:
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Y acxni chihui̱nampá cha̱tum ángel y xlá huá:
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Y acxni chihui̱nampá ixli̱cha̱tutu ángel la̱ta hua̱k ixli̱pixcha̱lanca y huá:
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 xlá na̱ ama̱ca ma̱koti̱cán namá xu̱n chúchut xla ta̱kxtakajni ni̱ma Dios lacca̱xtlahuani̱t la̱ta makasitzi̱cani̱t, y ama̱ca ca̱li̱ma̱kxtakajni̱cán nac lhcúya̱t chúchut ni̱ma li̱pasama azufre, y aná nata̱kxtakajnán ixlacatí̱n hua̱k ixángeles Dios y nac ixlacatí̱n Ixkahuasa tí li̱tanú la̱ borrego.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Jaé lhcúya̱t pasama nahuán cani̱cxnihuá quilhtamacú; aná ni̱ ama anán tajaxni la̱ nata̱kxtakajnán hua̱k tí natalakachixcuhuí jaé li̱cuánit quitzistanca y na̱ chuná ixma̱su̱y xapu̱laktumi̱n, o tama̱stá quilhtamacú caca̱huili̱nica ixli̱lakapascán xanúmero.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Huá xlacata para tí pa̱xquí ixli̱hua̱k ixnacú ixli̱ma̱paksí̱n Dios y takokeyá̱tit ixlatáma̱t Jesús, tamaclacasquiní li̱camama napa̱ti̱yá̱tit xatu̱ta tú ca̱lakcha̱ná̱n.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Acxni huí tí quinta̱chihuí̱nalh nac akapú̱n y chuné quihuánilh:
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Acxni cláca̱lh y cacxilhpá paktum lanca staranka puclhni, y ixakspú̱n jaé puclhni curucs ixuí amá Xatalacsacni Chixcú Jesús; xlá ixaknú aktum corona xla oro y ixchipani̱t aktum stayanca ixli̱chucucán sákat ni̱ma huanicán hoz.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Acxni taxtupá nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios tunu cha̱tum ángel, y ma̱ktási̱lh con hua̱k ixli̱pixcha̱lanca amá tí curucs ixuí nac ixakspú̱n amá puclhni y huánilh:
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Tí xlá amá curucs ixuí nac ixakspú̱n puclhni káxmatli tú li̱ma̱paksi̱ca y ma̱pasá̱rli̱lh ixli̱chucún nac ixakspú̱n tíyat y ma̱qui̱ko̱lh hua̱k ama tachaná̱n xala ca̱quilhtamacú.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Acxni taxtupá cha̱tum ángel nac ixpu̱lakachixcuhui̱cán Dios ni̱ma huí nac akapú̱n, xlá na̱ ixchipati̱lhá aktum stayanca ixli̱chucucán sákat.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Y acxni taxtuparachá cha̱tum tunu ángel nac pu̱lakachixcuhui̱n xla oro ni̱ma ixuí nac pu̱siculan, xlá ixma̱xqui̱cani̱t li̱tlihueke xlacata tla̱n nalactlahuanán con lhcúya̱t y ta̱chihuí̱nalh la̱ta hua̱k ixli̱pixcha̱lanca amá ángel ni̱ma ixhipani̱t stayanca li̱chucún hoz y huánilh:
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Y amá ángel na̱ chuná ma̱pasá̱rli̱lh amá stayanca ixli̱chucún ixakspú̱n catiyatni y lacatum huili̱ko̱lh hua̱k amá tachaná̱n uvas xlacata naca̱lakchitcán. Chuná jaé tla̱n ta̱ma̱lacastuccán li̱cuánit ta̱kxtakajni ni̱ma ma̱stá Dios.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Hua̱k amá tachaná̱n uvas lakchitko̱ca lakamákat ní ixuilachá lanca ca̱chiquí̱n, y ana ní ixlakchitma̱ca táxtulh puro kalhni y tza̱lánalh ixli̱lakamákat aktutu ciento kilómetro, y ixli̱pu̱lhmá̱n ixchá̱n hasta ixkalhtzán tantum cahua̱yu.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.