2 Coríntios 5
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC
1 Quimacnicán tla̱n li̱maca̱ná̱u la̱ aktum ákxtaka ni̱ma̱ ama laclakó acxni ni̱yá̱u, pero Dios quinca̱li̱kalhi̱má̱n nac akapú̱n quinchiccán ni̱ma̱ ni̱cxni catilako̱lh porque Dios tlahuani̱t ni̱ lacchixcuhuí̱n.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Aquín snu̱n liakxtakajnaná̱u quimacnicán ni̱ma̱ kalhi̱yá̱u ca̱quilhtamacú y acxilhlacacha̱ná̱u amá quinchiccán aná nac akapú̱n
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 ni̱ma̱ ama̱ca ma̱xqui̱cán quiespiritucán, pues siempre ama kalhi̱yá̱u quimacnicán.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Nac ca̱quilhtamacú snu̱n liakxtakajnaná̱u y li̱lakaputzayá̱u jaé quimacnicán ni̱ma̱ li̱maca̱ná̱u quinchiccán. Pero acxni amá̱n ni̱yá̱u xlacata nalaclakó ni̱ lacasquiná̱u ni̱ ixmasli quimacnicán, sino que lacasquiná̱u ixkalhí̱u tunu sa̱sti quimacnicán acxni nacha̱ná̱u xastacnán nac akapú̱n.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Dios quinca̱ma̱tunujni̱tán xlacata naquinca̱ma̱xqui̱yá̱n tú ma̱lacnu̱ni̱t y quinca̱ma̱lakacha̱nini̱tán Espíritu Santo xlacata namaklhcatzi̱yá̱u tziná amá tapa̱xahuá̱n ni̱ma̱ quinca̱li̱kalhi̱má̱n nac akapú̱n.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Aquín ca̱najlayá̱u tú ma̱lacnu̱ni̱t Dios y tancs catzi̱yá̱u ma̱squi calaclako̱lh quimacnicán ca̱quilhtamacú, quinca̱li̱kalhi̱ma̱cán quinchiccán nac akapú̱n. Chí ni̱ ta̱lama̱náu Quimpu̱chinacán,
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 pero tancs ca̱najlayá̱u amá̱n lakcha̱ná̱u nac akapú̱n ma̱squi chí ni̱ acxilá̱u.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Chí tancs ca̱najlayá̱u amá̱n lakcha̱ná̱u Quimpu̱chinacán lacasquiná̱u ixakxtakmakahuá jaé quimacnicán xlacata naaná̱u ta̱latama̱yá̱u Quimpu̱chinacán nac akapú̱n.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Huá xlacata li̱lacputzayá̱u li̱makapaxahuayá̱u Quimpu̱chinacán jaé quimacnicán nac ca̱quilhtamacú o nac akapú̱n acxni nata̱latama̱yá̱u.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Cha̱tunu aquín ama cha̱n ixlacatí̱n Cristo xlacata namaklhti̱nán ixtaxokó̱n la̱ta tú tla̱n o ni̱ tla̱n tláhualh acxni ixpu̱lama ixmacni ca̱quilhtamacú.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Aquín ccatzi̱yá̱u la̱ ama ca̱ma̱xoko̱ní cristianos Quimpu̱chinacán, huá cli̱lacputzayá̱u la̱ natali̱pa̱huán ma̱s cristianos y Dios catzí ni̱ cakskahuinaná̱u acxni cchihui̱naná̱u y clacasquiná̱u huixín na̱ cama̱kachakxí̱tit tú cca̱li̱chihui̱namá̱n.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Huata ni̱ tipuhuaná̱tit cli̱talacatla̱ni̱ma̱náu quintascujutcán; tó, aquín cli̱chihui̱nama̱náu quintascujutcán xlacata nacatzi̱yá̱tit ni̱cxni cakskahuinani̱táu y chuná tla̱n naca̱kalhti̱yá̱tit namá cristianos tí tali̱lactlancán tú tali̱chihui̱nán pero ni̱ talakxta̱pali̱ni̱t ni̱ tla̱n ixkasatcán.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Para aquín cchiyani̱táu Dios catzí, pero para ni̱ cchiyani̱táu ama ca̱makta̱yayá̱n quintachihui̱ncán.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Cristo quinca̱lakalhamani̱tán y huá xlacata cliaktahuacayá̱u quintascujutcán pues ccatzi̱yá̱u xlacata cha̱tum chixcú ni̱lh ixlacatacán hua̱k cristianos y tí tali̱pa̱huán tali̱tanú la̱ catatá̱ni̱lh.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Cristo ni̱lh ixlakapu̱xokocán cristianos xlacata tí talama̱na ca̱quilhtamacú, huá natalakmín y natali̱scuja amá Cristo tí ni̱lh y lacastacuánalh ixlacatacán cristianos.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Tí tali̱pa̱huán Cristo aquit yaj cca̱tlahuaní cuenta la̱ ixtalama̱na xapu̱lh y ma̱squi xapu̱lh aquit xacli̱macá̱n Cristo la̱ cati̱huá chixcú tí lama ca̱quilhtamacú, chí cma̱kachakxi̱ni̱t ticu xlá.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Y cca̱huaniyá̱n xlacata tí li̱pa̱huán Cristo min li̱tamakxtaka sa̱sti cristiano. Tú ni̱ tla̱n tláhualh namá cristiano aktzonksuanicán y ma̱lacatzuquí sa̱sti ixlatáma̱t.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Dios quinca̱ma̱xqui̱yá̱n jaé sa̱sti latáma̱t. Chí tla̱n ma̱lacatzuhui̱yá̱u ma̱squi kalhi̱yá̱u talakalhí̱n porque ma̱tla̱ni̱ni̱t Cristo caxoko̱nánilh tú ixli̱niyá̱u.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Xlá yaj lacasquín catajicuánilh cristianos porque ma̱tla̱ni̱ni̱t catalákmilh Cristo tí tali̱tanu̱putún ixcamán Dios, xlacata tla̱n naca̱ktzonksuaní ixtala̱kalhi̱ncán. Aquín quinca̱li̱ma̱paksi̱ni̱tán nacli̱chihui̱naná̱u la̱ tla̱n tama̱lacatzuhuí Dios hua̱k cristianos.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Aquín ixcha̱lhca̱tnaní̱n Cristo tí ca̱ma̱lakacha̱ni̱t natali̱chihui̱nán, Dios ca̱li̱tlá̱n ca̱li̱maksquimá̱n quinquilhnicán tú lacasquín milacatacán y aquín ixcha̱lhca̱tnaní̱n Cristo cca̱huaniyá̱n yaj cajicuanítit cama̱lacatzuhuí̱tit Dios ma̱squi kalhi̱yá̱tit tala̱kalhí̱n.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Cristo ni̱ tláhualh tala̱kalhí̱n, pero caj quilacatacán Dios li̱máca̱lh la̱ catláhualh tala̱kalhí̱n xlacata naxoko̱nán. Chí Dios quinca̱li̱ma̱nu̱yá̱n la̱ ni̱ cakalhí̱u tala̱kalhí̱n porque xlá quinca̱lacati̱ta̱yani̱tán.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.