2 Coríntios 2
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT
1 Aquit ni̱ cca̱ma̱lakaputzi̱putuná̱n huá ni̱ cliani̱tanchá cca̱lakpaxia̱lhnaná̱n.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Tú clacasquín caquila̱makapa̱xahuáu acxni nacana̱chá. Pero para cca̱ma̱lakaputzi̱yá̱n, ¿niculá natziyaná̱tit huixín tí cca̱li̱pa̱huama naquintamakapa̱xahuá?
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Aquit cca̱lakakahuanín nac xa̱ktum carta xlacata naca̱xlayá̱tit pues ni̱ clacasquín naquila̱ma̱lakaputzi̱yá̱u acxni nacana̱chá. Aquit clacasquín naquila̱li̱makapa̱xahuayá̱u la̱ lapa̱nántit, y para aquit cpa̱xahuá hua̱k huixín na̱ pa̱t pa̱xahuayá̱tit.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Acxni ctzokli amá carta quinacú li̱cuánit akxtakájnalh hasta ctásalh la̱ta xacli̱puhuán tú xacca̱huanimá̱n. Pero ni̱ tipuhuaná̱tit ni̱ cca̱lakalhamaná̱n huá cca̱li̱kahuanín; tó, aquit cca̱lakalhamaná̱n y clacasquín caca̱xlátit.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Amá chixcú tí quinca̱ma̱klhu̱hua̱tní̱n quima̱lakapútzi̱lh ma̱squi ma̱s ca̱ma̱lakaputzí̱n huixín tí ta̱lapa̱nántit, pero siempre quima̱katúyi̱lh tú pá̱xtokli.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Aquit cca̱huanín tú natlahuaniyá̱tit y hua̱k huixín ma̱xoko̱ní̱tit tú ixtlahuani̱t.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Chí cama̱tzanke̱nanítit y cama̱xquí̱tit li̱camama xlacata ni̱ nali̱lakaputzaxní tú tláhualh.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Aquit cca̱maksquiná̱n xamaktum natamakstoká̱tit ca̱ma̱si̱nítit la̱tiyá lakalhamaná̱tit;
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 huá cca̱li̱ma̱lakacha̱nín amá carta, xacca̱li̱cxilhputuná̱n para tlahuayá̱tit tú cca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Y amá tí huixín ma̱tzanke̱naniyá̱tit ixtatzaca̱tni, aquit na̱ cma̱tzanke̱naní; y acxni cuan cma̱tzanke̱naní tí tzaca̱tnán ni̱ cakskahuinán porque Cristo quiacxilhma la̱ cca̱lakalhamaná̱n.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Ni̱ ca̱ktzonksuátit xlacata tlajaná lacputzá nala̱tzonkcatzaniyá̱u y aquín ni̱ amá̱n li̱makxtaká̱u naquinca̱ma̱pasi̱yá̱n ixkásat.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Aquit calh nac Troas xlacata nacli̱chihui̱nán Jesús, y acxni ccha̱lh Dios quili̱mákxtakli li̱pa̱xáu nacli̱scuja Quimpu̱chinacán.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Pero tzúculh cakatuyún porque ni̱ ctáka̱sli quinta̱camcán Tito y mejor ctáxtulh nac Troas y calh lacatputzá nac pulatama̱n Macedonia.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Aquit cpa̱xcatcatzi̱ní Dios tú tláhualh Cristo porque xlá lakxta̱pali̱ni̱t quilatama̱tcán xlacata naquinca̱li̱lacahua̱nancaná̱n ca̱quilhtamacú y quinca̱maclacasquiná̱n nama̱kahuani̱yá̱u ixtachihuí̱n la̱ta ní ccha̱ná̱u la̱ aktum mu̱csún perfume.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Tí li̱pa̱huán Cristo quinca̱li̱ma̱nu̱yá̱n la̱ mu̱csún incienso ni̱ma̱ tla̱n li̱lakachixcuhuí Dios Ixti̱cú, y acxni ta̱kahuaní xajín jaé incienso tla̱n taquincalá tí ama tataxtuní y tí ama talaktzanká.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Namá tí ama talaktzanká xlacata ni̱ taca̱najlá, tama̱xanán porque ta̱cxcatzí li̱xcájnit tú ama talakchá̱n, pero tí ama tataxtuní talakatí porque ta̱cxcatzí la̱ ama talacastacuanán ca̱li̱ní̱n. Chí calacpuhuántit, ¿ticu tla̱n ma̱kantaxtí ixacstu jaé tascújut?
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Aquín cli̱scujá̱u Cristo y tancs cli̱chihui̱naná̱u Dios porque huá quinca̱ma̱lakacha̱ni̱tán, ni̱tí cakskahuiyá̱u caca̱nájlalh tú ni̱ laclhca̱ni̱t Dios la̱ talá makapitzi tí talakxta̱palí tú ma̱sí Dios.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.