2 Coríntios 2
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs BKJ
1 Aquit ni̱ cca̱ma̱lakaputzi̱putuná̱n huá ni̱ cliani̱tanchá cca̱lakpaxia̱lhnaná̱n.
1 Mas eu determinei isto comigo mesmo: que não irei outra vez a vós com tristeza.
2 Tú clacasquín caquila̱makapa̱xahuáu acxni nacana̱chá. Pero para cca̱ma̱lakaputzi̱yá̱n, ¿niculá natziyaná̱tit huixín tí cca̱li̱pa̱huama naquintamakapa̱xahuá?
2 Porque se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão o mesmo que foi entristecido por mim?
3 Aquit cca̱lakakahuanín nac xa̱ktum carta xlacata naca̱xlayá̱tit pues ni̱ clacasquín naquila̱ma̱lakaputzi̱yá̱u acxni nacana̱chá. Aquit clacasquín naquila̱li̱makapa̱xahuayá̱u la̱ lapa̱nántit, y para aquit cpa̱xahuá hua̱k huixín na̱ pa̱t pa̱xahuayá̱tit.
3 E eu escrevi isto mesmo a vós, para que, ao chegar, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; tendo confiança em todos vós, que a minha alegria é a alegria de todos vós.
4 Acxni ctzokli amá carta quinacú li̱cuánit akxtakájnalh hasta ctásalh la̱ta xacli̱puhuán tú xacca̱huanimá̱n. Pero ni̱ tipuhuaná̱tit ni̱ cca̱lakalhamaná̱n huá cca̱li̱kahuanín; tó, aquit cca̱lakalhamaná̱n y clacasquín caca̱xlátit.
4 Porque em muita aflição e angústia do coração eu vos escrevi, com muitas lágrimas; não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que eu tenho mais abundantemente por vós.
5 Amá chixcú tí quinca̱ma̱klhu̱hua̱tní̱n quima̱lakapútzi̱lh ma̱squi ma̱s ca̱ma̱lakaputzí̱n huixín tí ta̱lapa̱nántit, pero siempre quima̱katúyi̱lh tú pá̱xtokli.
5 Mas, se alguém causou tristeza, não causou tristeza a mim, senão em parte, para eu não sobrecarregar a todos vós.
6 Aquit cca̱huanín tú natlahuaniyá̱tit y hua̱k huixín ma̱xoko̱ní̱tit tú ixtlahuani̱t.
6 Suficiente para tal homem é esta punição, a qual foi infligida por muitos.
7 Chí cama̱tzanke̱nanítit y cama̱xquí̱tit li̱camama xlacata ni̱ nali̱lakaputzaxní tú tláhualh.
7 Assim que, ao contrário, vós deveis antes perdoar-lhe e confortá-lo, para que talvez o tal não seja consumido por excessiva tristeza.
8 Aquit cca̱maksquiná̱n xamaktum natamakstoká̱tit ca̱ma̱si̱nítit la̱tiyá lakalhamaná̱tit;
8 Por isso vos rogo que confirmeis o vosso amor para com ele.
9 huá cca̱li̱ma̱lakacha̱nín amá carta, xacca̱li̱cxilhputuná̱n para tlahuayá̱tit tú cca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n.
9 E para esse fim também vos escrevi, para saber de vós por esta prova, se sois obedientes em todas as coisas.
10 Y amá tí huixín ma̱tzanke̱naniyá̱tit ixtatzaca̱tni, aquit na̱ cma̱tzanke̱naní; y acxni cuan cma̱tzanke̱naní tí tzaca̱tnán ni̱ cakskahuinán porque Cristo quiacxilhma la̱ cca̱lakalhamaná̱n.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, eu também perdoo; porque se eu perdoei alguma coisa, a quem perdoei, por causa de vós o perdoei na presença de Cristo;
11 Ni̱ ca̱ktzonksuátit xlacata tlajaná lacputzá nala̱tzonkcatzaniyá̱u y aquín ni̱ amá̱n li̱makxtaká̱u naquinca̱ma̱pasi̱yá̱n ixkásat.
11 para que Satanás não obtenha vantagem sobre nós, porque não ignoramos os seus objetivos.
12 Aquit calh nac Troas xlacata nacli̱chihui̱nán Jesús, y acxni ccha̱lh Dios quili̱mákxtakli li̱pa̱xáu nacli̱scuja Quimpu̱chinacán.
12 Além disso, quando eu cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta foi aberta para mim pelo Senhor,
13 Pero tzúculh cakatuyún porque ni̱ ctáka̱sli quinta̱camcán Tito y mejor ctáxtulh nac Troas y calh lacatputzá nac pulatama̱n Macedonia.
13 eu não tive descanso no meu espírito, porque eu não encontrei Tito, meu irmão; mas ausentando-me deles, parti dali para a Macedônia.
14 Aquit cpa̱xcatcatzi̱ní Dios tú tláhualh Cristo porque xlá lakxta̱pali̱ni̱t quilatama̱tcán xlacata naquinca̱li̱lacahua̱nancaná̱n ca̱quilhtamacú y quinca̱maclacasquiná̱n nama̱kahuani̱yá̱u ixtachihuí̱n la̱ta ní ccha̱ná̱u la̱ aktum mu̱csún perfume.
14 Agora, graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e faz manifesto o cheiro de seu conhecimento por meio de nós em todo o lugar.
15 Tí li̱pa̱huán Cristo quinca̱li̱ma̱nu̱yá̱n la̱ mu̱csún incienso ni̱ma̱ tla̱n li̱lakachixcuhuí Dios Ixti̱cú, y acxni ta̱kahuaní xajín jaé incienso tla̱n taquincalá tí ama tataxtuní y tí ama talaktzanká.
15 Porque somos para Deus uma doce fragrância de Cristo, nos que são salvos e nos que perecem;
16 Namá tí ama talaktzanká xlacata ni̱ taca̱najlá, tama̱xanán porque ta̱cxcatzí li̱xcájnit tú ama talakchá̱n, pero tí ama tataxtuní talakatí porque ta̱cxcatzí la̱ ama talacastacuanán ca̱li̱ní̱n. Chí calacpuhuántit, ¿ticu tla̱n ma̱kantaxtí ixacstu jaé tascújut?
16 para um, nós somos o cheiro da morte para morte, e para o outro, o cheiro da vida para vida. E quem é suficiente para estas coisas?
17 Aquín cli̱scujá̱u Cristo y tancs cli̱chihui̱naná̱u Dios porque huá quinca̱ma̱lakacha̱ni̱tán, ni̱tí cakskahuiyá̱u caca̱nájlalh tú ni̱ laclhca̱ni̱t Dios la̱ talá makapitzi tí talakxta̱palí tú ma̱sí Dios.
17 Porque nós não somos como muitos, os quais corrompem a palavra de Deus, mas com sinceridade, como de Deus, à vista de Deus, nós falamos de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.