2 Coríntios 12

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aquit ccatzí ni̱tú li̱macuán li̱lactlancancán tú tlahuani̱táu, pero cama ca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n tú quili̱ma̱lacahuá̱ni̱lh y quima̱cxcatzí̱ni̱lh Dios.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Akcu̱ta̱ti ca̱ta kalhí Dios quíli̱lh nac ixli̱quilhmactutu ixli̱ta̱lhmá̱n akapú̱n, aquit ni̱ ccatzí para quili̱tantum quili̱nca o huata quili̱stacni quí̱lalh, Dios catzí.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Para quili̱tantum cquí̱lalh o huata quili̱stacni cquí̱lalh, Dios catzí, pero stalanca caksán la̱ ccha̱lh nac akapú̱n ní lama Dios
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 y ckáxmatli laclá̱n tachihuí̱n ni̱ma̱ ni̱tí ma̱kachakxí ni̱ para lá cca̱huaniyá̱n.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Aquit tla̱n xacca̱li̱lactlancanín tú cqui̱li̱lacahuá̱nalh pero ni̱ clakatí ctalacatla̱ní, aquit siempre cma̱sí la̱ Dios quimakta̱yani̱t acxni caktzanka̱putún.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Para xaclacásquilh tla̱n xacca̱lactlancanín porque xli̱ca̱na tú cli̱chihui̱nama ma̱squi puhuaná̱tit cchiyani̱t. Pero aquit ni̱ cqui̱cstu ctalacatla̱ní porque clacasquín mi̱cstucán cali̱lacahuanántit quilatáma̱t para cma̱kantaxtí tú cca̱ma̱si̱ní cristianos.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Dios quili̱makxtakni̱t lhu̱hua tú cacli̱lacahuá̱nalh, pero xlacata ni̱ naclactlancán Dios na̱ quili̱makxtakni̱t cackálhi̱lh aktum tá̱tat nac quimacni. Jaé tasipá̱ni̱t la̱ caquima̱lacatzuquí̱nilh tlajaná xlacata naquima̱kxtakajní, y nacaksán ni̱ naclactlancán.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Maktutu cmaksquini̱t Dios caquima̱ke̱nú̱nilh jaé tá̱tat,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 pero xlá quihuanini̱t: “Tó, huix ni̱ calakaputza porque aquit clakalhamaná̱n. Xa̱huá tí ma̱s ta̱yaní ixta̱kxtakajni ni̱ma̱ cli̱cxila ma̱s tla̱n cma̱si̱ní quili̱tlihueke.” Huá xlacata aquit ma̱s cli̱pa̱xahuá acxni ccatzí ni̱ lá tú ctlahuá qui̱cstu, porque chuná Cristo tla̱ná quima̱si̱ní ixli̱tlihueke.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Aquit ni̱ cli̱ma̱xanán cli̱ta̱yá ni̱ lá tú ctlahuá qui̱cstu para ni̱ Dios quimakta̱yá, la̱ acxni quili̱kalhkama̱nancán, la̱ acxni tú cmakatzanká, la̱ acxni quimpu̱tlakacán caj xlacata cli̱scuja Cristo, porque acxni ctatlajiputún Cristo quima̱xquí li̱camama nactatlihueklha.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Aquit cpuhuán cchiyani̱t porque qui̱cstu clactlancani̱t, pero huixín quila̱ktlakahuacáu cactalacatlá̱ni̱lh. Huixín ixca̱mini̱niyá̱n naquila̱ma̱lacatla̱ni̱yá̱u porque ma̱squi ni̱tú cli̱macuán ccatzí Cristo quilacsacni̱t nacli̱tanú ixapóstol ni̱ la̱ namá tí ca̱takokeyá̱tit tali̱tanú apóstoles.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Huixín tla̱n ma̱luloká̱tit Dios quima̱lakacha̱ni̱t porque ni̱cxni cca̱li̱tzonkcatzani̱tán, lhu̱hua cca̱ma̱ksá̱ni̱lh, cca̱li̱ta̱chihui̱nán Cristo y cca̱li̱ma̱lacahua̱ní̱n lhu̱hua laclanca ixtascújut Dios.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Aquit cca̱maklhti̱ni̱t tú quintama̱squihui̱ni̱t xa̱makapitzi tí tali̱pa̱huán Cristo, pero huixín ni̱tú cca̱maksquini̱tán, ma̱x huá ni̱ quila̱li̱pa̱huaná̱u. ¡Quila̱ma̱tzanke̱naníu para caktzónksualh nacca̱maksquiná̱n quintaskáu!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Chí ctaca̱xma nacana̱chá ca̱lakpaxia̱lhnaná̱n ixli̱maktutu y ni̱ para chí camá̱n ca̱liakxculiyá̱n tú nacuá. Aquit ni̱ clacasquín tú naquila̱ma̱xqui̱yá̱u, aquit clacasquín huixín catamacama̱stá̱tit ixmacán Dios. Porque huixín catzi̱yá̱tit xanati̱cún tali̱scuja ixcamancán y ni̱ xacamaná̱n tali̱scuja ixnati̱cún.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Como huixín quincamán tí snu̱n cca̱lakalhamán cca̱li̱scujmá̱n nahuán hasta xní nacaktzanká porque clacasquín nataxtuniyá̱tit. Pero ma̱squi ma̱s cca̱lakalhamaná̱n huixín la̱mpara ma̱s ni̱ quila̱lakalhamaná̱u.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Huixín catzi̱yá̱tit ni̱tú cca̱maksquini̱tán, pero makapitzi tahuán tze̱k clacputzama la̱ nacca̱kskahuimaklhti̱yá̱n tú kalhi̱yá̱tit.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Quila̱huaníu, la̱ta tí cca̱ma̱lakacha̱ni̱t naca̱ma̱kalhchihui̱ni̱yá̱n, ¿ticu ca̱kskahuinamaklhti̱ni̱tán tú kalhi̱yá̱tit?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Aquit cca̱ma̱lakacha̱ni̱t quinta̱camcán Tito y a̱cha̱tum tí quinta̱scuja pero quila̱huaníu, ¿niculá ca̱kskahuimaklhtí̱n? Aquit ccatzí ni̱tí ca̱maklhti̱ni̱tán tumi̱n porque la̱ xlá y la̱ aquit acxtum ckalhi̱yá̱u quintalacapa̱stacnicán, acxtum cca̱li̱scujá̱u cristianos.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Li̱ta̱camán tí cca̱lakalhamaná̱n, makapitzi huixín ma̱x puhuaná̱tit ctalacatla̱ni̱ma xlacata naquila̱lakalhamaná̱u; tó̱, Dios y Quimpu̱chinacán Jesucristo tla̱n catzí chuná jaé cchihui̱naní̱t porque clacasquín yaj ca̱klhu̱hua̱tnántit li̱pa̱huaná̱tit Dios.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Aquit cli̱puhuán para ni̱ cactima̱tlá̱ni̱lh la̱ lapa̱nántit y huixín na̱ ni̱ catilakatí̱tit nacca̱lacaquilhni̱yá̱n. Snu̱n cama li̱puhuán para la̱tiyá la̱slaká̱tit, la̱lakcatzaniyá̱tit tú kalhí cha̱tum, la̱si̱tzi̱niyá̱tit, ni̱ la̱li̱puhuaná̱tit tú ca̱tzanka̱ní makapitzi, la̱ksaná̱tit, la̱li̱chihui̱naná̱tit, la̱lactlancaniyá̱tit, y para la̱tiyá aklhu̱hua̱tnaná̱tit ni̱ lá tú lacca̱xtlahuayá̱tit.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Para ya̱ kalhi̱yá̱tit lhu̱hua pusca̱t o lacchixcuhuí̱n, y la̱ta tú li̱xcájnit li̱tlahuayá̱tit mimacnicán, snu̱n cama li̱lakaputzá hasta cama tasá para chuná jaé lapa̱nántit.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.