2 Coríntios 12

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aquit ccatzí ni̱tú li̱macuán li̱lactlancancán tú tlahuani̱táu, pero cama ca̱li̱ta̱chihui̱naná̱n tú quili̱ma̱lacahuá̱ni̱lh y quima̱cxcatzí̱ni̱lh Dios.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Akcu̱ta̱ti ca̱ta kalhí Dios quíli̱lh nac ixli̱quilhmactutu ixli̱ta̱lhmá̱n akapú̱n, aquit ni̱ ccatzí para quili̱tantum quili̱nca o huata quili̱stacni quí̱lalh, Dios catzí.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Para quili̱tantum cquí̱lalh o huata quili̱stacni cquí̱lalh, Dios catzí, pero stalanca caksán la̱ ccha̱lh nac akapú̱n ní lama Dios
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 y ckáxmatli laclá̱n tachihuí̱n ni̱ma̱ ni̱tí ma̱kachakxí ni̱ para lá cca̱huaniyá̱n.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Aquit tla̱n xacca̱li̱lactlancanín tú cqui̱li̱lacahuá̱nalh pero ni̱ clakatí ctalacatla̱ní, aquit siempre cma̱sí la̱ Dios quimakta̱yani̱t acxni caktzanka̱putún.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Para xaclacásquilh tla̱n xacca̱lactlancanín porque xli̱ca̱na tú cli̱chihui̱nama ma̱squi puhuaná̱tit cchiyani̱t. Pero aquit ni̱ cqui̱cstu ctalacatla̱ní porque clacasquín mi̱cstucán cali̱lacahuanántit quilatáma̱t para cma̱kantaxtí tú cca̱ma̱si̱ní cristianos.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Dios quili̱makxtakni̱t lhu̱hua tú cacli̱lacahuá̱nalh, pero xlacata ni̱ naclactlancán Dios na̱ quili̱makxtakni̱t cackálhi̱lh aktum tá̱tat nac quimacni. Jaé tasipá̱ni̱t la̱ caquima̱lacatzuquí̱nilh tlajaná xlacata naquima̱kxtakajní, y nacaksán ni̱ naclactlancán.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Maktutu cmaksquini̱t Dios caquima̱ke̱nú̱nilh jaé tá̱tat,
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 pero xlá quihuanini̱t: “Tó, huix ni̱ calakaputza porque aquit clakalhamaná̱n. Xa̱huá tí ma̱s ta̱yaní ixta̱kxtakajni ni̱ma̱ cli̱cxila ma̱s tla̱n cma̱si̱ní quili̱tlihueke.” Huá xlacata aquit ma̱s cli̱pa̱xahuá acxni ccatzí ni̱ lá tú ctlahuá qui̱cstu, porque chuná Cristo tla̱ná quima̱si̱ní ixli̱tlihueke.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Aquit ni̱ cli̱ma̱xanán cli̱ta̱yá ni̱ lá tú ctlahuá qui̱cstu para ni̱ Dios quimakta̱yá, la̱ acxni quili̱kalhkama̱nancán, la̱ acxni tú cmakatzanká, la̱ acxni quimpu̱tlakacán caj xlacata cli̱scuja Cristo, porque acxni ctatlajiputún Cristo quima̱xquí li̱camama nactatlihueklha.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Aquit cpuhuán cchiyani̱t porque qui̱cstu clactlancani̱t, pero huixín quila̱ktlakahuacáu cactalacatlá̱ni̱lh. Huixín ixca̱mini̱niyá̱n naquila̱ma̱lacatla̱ni̱yá̱u porque ma̱squi ni̱tú cli̱macuán ccatzí Cristo quilacsacni̱t nacli̱tanú ixapóstol ni̱ la̱ namá tí ca̱takokeyá̱tit tali̱tanú apóstoles.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Huixín tla̱n ma̱luloká̱tit Dios quima̱lakacha̱ni̱t porque ni̱cxni cca̱li̱tzonkcatzani̱tán, lhu̱hua cca̱ma̱ksá̱ni̱lh, cca̱li̱ta̱chihui̱nán Cristo y cca̱li̱ma̱lacahua̱ní̱n lhu̱hua laclanca ixtascújut Dios.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Aquit cca̱maklhti̱ni̱t tú quintama̱squihui̱ni̱t xa̱makapitzi tí tali̱pa̱huán Cristo, pero huixín ni̱tú cca̱maksquini̱tán, ma̱x huá ni̱ quila̱li̱pa̱huaná̱u. ¡Quila̱ma̱tzanke̱naníu para caktzónksualh nacca̱maksquiná̱n quintaskáu!
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Chí ctaca̱xma nacana̱chá ca̱lakpaxia̱lhnaná̱n ixli̱maktutu y ni̱ para chí camá̱n ca̱liakxculiyá̱n tú nacuá. Aquit ni̱ clacasquín tú naquila̱ma̱xqui̱yá̱u, aquit clacasquín huixín catamacama̱stá̱tit ixmacán Dios. Porque huixín catzi̱yá̱tit xanati̱cún tali̱scuja ixcamancán y ni̱ xacamaná̱n tali̱scuja ixnati̱cún.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Como huixín quincamán tí snu̱n cca̱lakalhamán cca̱li̱scujmá̱n nahuán hasta xní nacaktzanká porque clacasquín nataxtuniyá̱tit. Pero ma̱squi ma̱s cca̱lakalhamaná̱n huixín la̱mpara ma̱s ni̱ quila̱lakalhamaná̱u.
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Huixín catzi̱yá̱tit ni̱tú cca̱maksquini̱tán, pero makapitzi tahuán tze̱k clacputzama la̱ nacca̱kskahuimaklhti̱yá̱n tú kalhi̱yá̱tit.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Quila̱huaníu, la̱ta tí cca̱ma̱lakacha̱ni̱t naca̱ma̱kalhchihui̱ni̱yá̱n, ¿ticu ca̱kskahuinamaklhti̱ni̱tán tú kalhi̱yá̱tit?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Aquit cca̱ma̱lakacha̱ni̱t quinta̱camcán Tito y a̱cha̱tum tí quinta̱scuja pero quila̱huaníu, ¿niculá ca̱kskahuimaklhtí̱n? Aquit ccatzí ni̱tí ca̱maklhti̱ni̱tán tumi̱n porque la̱ xlá y la̱ aquit acxtum ckalhi̱yá̱u quintalacapa̱stacnicán, acxtum cca̱li̱scujá̱u cristianos.
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Li̱ta̱camán tí cca̱lakalhamaná̱n, makapitzi huixín ma̱x puhuaná̱tit ctalacatla̱ni̱ma xlacata naquila̱lakalhamaná̱u; tó̱, Dios y Quimpu̱chinacán Jesucristo tla̱n catzí chuná jaé cchihui̱naní̱t porque clacasquín yaj ca̱klhu̱hua̱tnántit li̱pa̱huaná̱tit Dios.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Aquit cli̱puhuán para ni̱ cactima̱tlá̱ni̱lh la̱ lapa̱nántit y huixín na̱ ni̱ catilakatí̱tit nacca̱lacaquilhni̱yá̱n. Snu̱n cama li̱puhuán para la̱tiyá la̱slaká̱tit, la̱lakcatzaniyá̱tit tú kalhí cha̱tum, la̱si̱tzi̱niyá̱tit, ni̱ la̱li̱puhuaná̱tit tú ca̱tzanka̱ní makapitzi, la̱ksaná̱tit, la̱li̱chihui̱naná̱tit, la̱lactlancaniyá̱tit, y para la̱tiyá aklhu̱hua̱tnaná̱tit ni̱ lá tú lacca̱xtlahuayá̱tit.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Para ya̱ kalhi̱yá̱tit lhu̱hua pusca̱t o lacchixcuhuí̱n, y la̱ta tú li̱xcájnit li̱tlahuayá̱tit mimacnicán, snu̱n cama li̱lakaputzá hasta cama tasá para chuná jaé lapa̱nántit.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.