1 Coríntios 5
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs VC
1 Hasta juú tacatzi̱ni̱t xlacata huixín li̱ma̱huacayá̱tit tlahuayá̱tit tala̱kalhí̱n que ni̱ para tí ni̱ tali̱pa̱huán Dios chuná tatzaca̱tnán. Huancán xlacata cha̱tum tí ca̱ta̱tamakstoká̱n li̱pa̱huán Cristo ta̱lama ixta̱cha̱t ixti̱cú
1 Ouve-se dizer constantemente que se comete, em vosso meio, a luxúria, e uma luxúria tão grave que não se costuma encontrar nem mesmo entre os pagãos: há entre vós quem vive com a mulher de seu pai!...
2 y todavía kalhi̱yá̱tit li̱camama lactlancaná̱tit; ma̱s ca̱mini̱niyá̱n ixlakaputzátit porque laktzanka̱pa̱nántit y namá chixcú tí tzaca̱tnani̱t yaj cali̱makxtáktit naca̱ta̱tamakstoká̱n.
2 E continuais cheios de orgulho, em vez de manifestardes tristeza, para que seja tirado dentre vós o que cometeu tal ação!
3 Ma̱squi aquit ni̱ aná cca̱ta̱lamá̱n snu̱n cli̱puhuán tú pa̱xtokni̱tántit, y claclhca̱lhá la̱ aná xactahuilachá tú quili̱tlahuanitcán namá chixcú xlacata nastacta̱yá.
3 Pois eu, em verdade, ainda que distante corporalmente, mas presente em espírito, já julguei, como se estivesse presente, aquele que assim se comportou.
4 Catlahuátit cuenta cca̱cxilhmá̱n catamakstóktit hua̱k cristianos tí li̱pa̱huaná̱tit Jesús y ni̱tú cali̱puhuántit porque Quimpu̱chinacán ama ca̱ma̱xqui̱yá̱n li̱camama natlahuayá̱tit tú claclhca̱ni̱t.
4 Em nome do Senhor Jesus -, reunidos vós e o meu espírito, com o poder de nosso Senhor Jesus -,
5 Namá chixcú yaj cali̱makxtáktit caca̱ta̱tamakstokni xlacata tlajaná cama̱laktzánke̱lh ixmacni y a ver para acxilhlacachá̱n nalakma̱xtuputún ixli̱stacni acxni namimpará ca̱quilhtamacú Quimpu̱chinacán Jesucristo.
5 seja esse homem entregue a Satanás, para mortificação do seu corpo, a fim de que a sua alma seja salva no dia do Senhor Jesus.
6 Huixín tlahuayá̱tit tú ni̱ tla̱n y todavía lactlancaná̱tit. ¿A poco ni̱ catzi̱yá̱tit xlacata ma̱squi actzú levadura ma̱xcuti̱kó hua̱k squítit?
6 Não é nada belo o motivo da vossa jactância! Não sabeis que um pouco de fermento leveda a massa toda?
7 Ni̱ ca̱klhu̱hua̱tnántit catamacxtútit namá tí tzacá̱tnalh xlacata ni̱ natamakslihueké xa̱makapitzi. Huixín cali̱tanú̱tit la̱ namá tla̱n simi̱ta ni̱ma̱ huacán nac xatacuhui̱ní pa̱xcua ni̱ kalhí levadura. Y xli̱ca̱na huixín tí li̱pa̱huaná̱tit Jesús chí li̱tanu̱yá̱tit sa̱sti simi̱ta porque Cristo xokó̱nalh quintala̱kalhi̱ncán la̱ amá borrego ni̱ma̱ makni̱cán ca̱ta cá̱ta xlacata naca̱xapaní ixtala̱kalhi̱ncán judíos.
7 Purificai-vos do velho fermento, para que sejais massa nova, porque sois pães ázimos, porquanto Cristo, nossa Páscoa, foi imolado.
8 Huá cca̱li̱huaniyá̱n tamaclacasquiní tí li̱pa̱huaná̱u Jesús cama̱sí̱u nac quilatama̱tcán yaj kalhi̱yá̱u xalevadura quintatzaca̱tnicán y tú ni̱ tla̱n ixtlahuayá̱u. Aquín mini̱ní nama̱si̱yá̱u tzaksayá̱u ca̱li̱tlá̱n tancs latama̱yá̱u.
8 Celebremos, pois, a festa, não com o fermento velho nem com o fermento da malícia e da corrupção, mas com os pães não fermentados de pureza e de verdade.
9 Nac xa̱ktum carta ni̱ma̱ cca̱ma̱lakacha̱nín cca̱huanín ni̱ caca̱ta̱talakxtumí̱tit tí tali̱ma̱huacá tatlahuá tú ni̱ tla̱n la̱ tí takalhí lhu̱hua lacchaján o lacchixcuhuí̱n.
9 Na minha carta vos escrevi que não tivésseis familiaridade com os impudicos.
10 Pero aquit ni̱ cca̱li̱chihuí̱nalh namá tí ni̱ tali̱pa̱huán Dios y takalhí lhu̱hua lacchaján o lacchixcuhuí̱n, o tí takalha̱nán, tí hua̱k talakcatzán, o tí talakachixcuhuí pu̱laktumi̱n porque ni̱ lá latama̱cán ca̱quilhtamacú y ni̱ ca̱ta̱chihui̱nancán namá cristianos.
10 Porém, não me referia de um modo absoluto a todos os impudicos deste mundo, os avarentos, os ladrões ou os idólatras, pois neste caso deveríeis sair deste mundo.
11 Tú aquit clacasquín cama̱kachakxí̱tit, ni̱ caca̱ta̱talakxtumí̱tit namá cristianos tí tali̱tanú tali̱pa̱huán Dios y takalhí lhu̱hua lacchaján o lacchixcuhuí̱n, ta̱ksani̱nán, hua̱k talakcatzán, talakachixcuhuí pu̱laktumi̱n, kotní̱n o kalha̱naní̱n. Jaé xta̱lá cristianos ni̱ para lakxtum caca̱ta̱hua̱yántit.
11 Mas eu simplesmente quis dizer-vos que não tenhais comunicação com aquele que, chamando-se irmão, é impuro, avarento, idólatra, difamador, beberrão, ladrão. Com tais indivíduos nem sequer deveis comer.
12 — ausente —
12 Pois que tenho eu de julgar os que estão fora? Não são os de dentro que deveis julgar?
13 — ausente —
13 Os de fora é Deus que os julgará... Tirai o perverso do vosso meio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.