Marcos 9
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs VC
1 Chuné ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh: ―Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, lhu̱hua la̱ta tí taya̱na juú ya̱ taní nahuán acxni nata̱cxila la̱ ama quilhtzucú ixtapáksi̱t Dios nac ca̱quilhtamacú.
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Ixliakcha̱xán chichiní a̱stá̱n Jesús ca̱tá̱alh ixdiscípulos Pedro, Jacobo y Juan nac aktum lanca sipi. Acxni tácha̱lh Jesús tzúculh tapalaja la̱ ixtasí siempre.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Ixlháka̱t staranka lako̱lh y slipua la̱ nieve; ni̱ huí ca̱quilhtamacú tí tla̱n ixma̱staránke̱lh lháka̱t ma̱squi tla̱n ixcháke̱lh la̱ ni̱ma̱ tá̱cxilhli ixdiscípulos.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Ixli̱puntzú tá̱cxilhli la̱ talákchilh ní ixyá Jesús profeta Moisés y profeta Elías y tzúculh tata̱chihui̱nán. Jaé profetas maka̱sá ixtani̱ni̱t.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Pedro chuné huánilh Jesús: ―Maestro, tla̱nia̱ tla̱n la̱ cmiu porque tla̱n xactlahuáu aktutu chiqui, aktum milá, xa̱ktum xla Moisés, y xa̱ktum xla Elías.
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ixdiscípulos ixtajicuankṉo̱ni̱t y Pedro ni̱ ixcatzí tú ixchihui̱nama.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 A̱stá̱n tá̱cxilhli la̱ tá̱ctalh aktum puclhni nac ixíta̱t ca̱ta̱yánilh, y takaxmáti̱lh jaé tachihuí̱n ni̱ma̱ minchá nac akapú̱n: ―Huá jaé quinkahuasa ni̱ma̱ aquit clakalhamán, cakaxpáttit tú ca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n.
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Acxni talaca̱mpá yaj tú ixtaya̱na tí ixtata̱chihui̱nani̱t a̱huata ixacstu ixyá Jesús.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 A̱stá̱n Jesús ca̱ta̱talacá̱ctalh ixdiscípulos y ca̱huánilh ni̱tí catahuánilh tú xlacán ixta̱cxilhni̱t hasta xní xlá nalacastacuanán ca̱li̱ní̱n.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Xlacán ni̱ tali̱chihuí̱nalh tú ixta̱cxilhni̱t y huata ixtara̱kalasquiní: ―¿Cha̱ tucu huamputún, o niculá qui̱taxtú nalacastacuanán ca̱li̱ní̱n?
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Huá xlacata chuné takalasquínilh Jesús: ―¿Hua̱nchi tí tama̱sí ixley Moisés tahuán xlacata antes namín Cristo pu̱la ama min ca̱quilhtamacú profeta Elías?
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―Xli̱ca̱na tú tahuán ni̱ ta̱ktzanka̱ni̱t, pues Elías pu̱la ama min ca̱xtlahuá y ma̱tancsá tijia. Pero aquit cca̱huaniyá̱n, Elías qui̱lachitá ca̱quilhtamacú y lhu̱hua ni̱ talakápasli porque tlahuanica tú lacasquinca la̱ ixuán nac Escrituras ama pa̱xtoka. Chí aquit na̱ cca̱kalasquiniyá̱n: ¿Tucu huan Escrituras ama pa̱xtoka Xatalacsacni Chixcú? ¿Ni̱ catzi̱yá̱tit la̱ huan cama akxtakajnán, lhu̱hua tamá̱n quintalakmakán, porque ni̱ tamá̱n quintali̱pa̱huán?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 — ausente —
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Ixli̱puntzú talákcha̱lh ní ixtahuila̱na xa̱makapitzi ixdiscípulos. Tá̱cxilhli lhu̱hua cristianos y makapitzi ixma̱kalhtahuake̱nacan judíos tali̱makspitya̱na y tata̱ra̱huanima̱na.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Makapitzi cristianos acxni tá̱cxilhli Jesús tapa̱xahuako̱lh y tatza̱lh táalh tahuaní kalhé̱n.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Jesús ca̱kalasquínilh: ―¿Tucu li̱chihui̱nampa̱nántit?
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Tí ma̱s lacatzú ixyá kalhtí̱nalh: ―Maestro, cli̱mín quinkahuasa actanu̱ma ixespíritu tlajaná yaj lá chihui̱nán.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 La̱ta cani̱huá lapu̱lá ma̱kuití y trami̱ya̱chá ca̱tiyatni y tzucú quilhpupú y quitxui̱cnán. Huá xlacata ke̱tzú lako̱ma. Cca̱huánilh midiscípulos catamacmá̱xtulh pero ni̱ lá tama̱ksá̱ni̱lh.
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Jesús chuné ca̱ta̱chihuí̱nalh: ―Koxitaní̱n huixín cristianos. ¿Hua̱nchi ni̱ lá ca̱najlayá̱tit tú cca̱li̱ma̱kalhchihui̱ni̱yá̱n? ¿Hasta xnicu camá̱n ca̱ta̱latama̱yá̱n y ca̱pa̱ti̱niyá̱n la̱ ni̱ lá quila̱li̱pa̱huaná̱u? Cali̱tántit namá kahuasa.
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Li̱minica amá kahuasa y acxni ácxilhli Jesús amá tlajaná ma̱kuítilh y tama̱chá ca̱tiyatni, tatlanama y quilhpupuma amá kahuasa.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Jesús kalasquínilh ixti̱cú: ―¿Nicu akli̱t quilhtamacú kalhí la̱ta jaé chú lá minkahuasa? ―La̱ta ixli̱ctzú ―kalhtí̱nalh xati̱cú―,
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 y maklhu̱hua jaé tlajaná aktlakanú nac lhcúya̱t, o nac chúchut porque makni̱putún. Huá cli̱huaniyá̱n para tla̱n ma̱ksa̱ni̱ya, quila̱lakalhamáu y quila̱makta̱yáu.
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Jesús kálhti̱lh: ―Para xli̱ca̱na ca̱najlaya na̱ksa̱nán, porque tí xli̱ca̱na ca̱najlá tú lacasquín hua̱k tla̱n tlahuá.
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Amá chixcú kalhtí̱nalh: ―Xli̱ca̱na cca̱najlá tú clacasquín, pero quimakta̱ya la̱ ma̱s nacli̱pa̱huaná̱n.
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Jesús acxni ácxilhli lhu̱hua tzúculh tatamakstoka huánilh tuncán amá tlajaná: ―Aquit cli̱ma̱paksi̱yá̱n, camactáxtu namá kahuasa y ya̱cxni camactanu, porque huix yaj ma̱kahua̱ni̱ya y yaj lá ma̱chihui̱ni̱ya.
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Amá espíritu aktásalh y ma̱kuitipá, pero mactáxtulh; xlá tama̱chá ca̱tiyatni la̱ xaní̱n, lhu̱hua tapuhuanko̱lh xlacata ni̱lh.
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Jesús makachípalh, má̱qui̱lh lakasu̱t y tla̱n aksa̱nanko̱lh.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 A̱stá̱n Jesús alh nac ákxtaka ní ixtamakxtaka ixdiscípulos takalasquínilh: ―¿Hua̱nchi aquín ni̱ lá cacma̱xtúu amá kahuasa ixespíritu tlajaná?
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Xlá ca̱kálhti̱lh: ―Huixín ni̱ kalhtahuakaniyá̱tit Dios, ni̱ para katxtaknaná̱tit la̱ aquit pues huata chuná tla̱n ca̱tamacxtucán jaé xta̱lá tlajananí̱n.
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 A̱stá̱n ca̱tá̱alh ixdiscípulos a̱lacatunu; tati̱lakatzá̱lalh Galilea pero ni̱ lacásquilh tí na̱cxila.
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Porque lhu̱hua tú ixca̱ma̱si̱niputún huata ixdiscípulos; na̱ ca̱li̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh la̱ ixama tama̱kxtakajní ixenemigos, la̱ ixama tamakní pero ixliaktutu chichiní xlá ixama lacastacuanán ca̱li̱ní̱n.
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Xlacán ni̱ ixtama̱kchakxí la̱ jaé ixama qui̱taxtú pero ixtama̱xanán tza̱pu tza̱pu natakalasquiní.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Nac tijia ixdiscípulos ixtara̱huaniti̱lhá ticu yá ixdiscípulos ma̱s ixli̱pa̱huán Jesús. Acxni tácha̱lh nac Capernaum tatánu̱lh ixakxtakacán y chuné ca̱kalasquínilh Jesús: ―¿Tucu la̱n ixli̱chihui̱nanti̱lhayá̱tit nac tijia? Xlacán ni̱ takalhtí̱nalh.
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 — ausente —
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Pero Jesús ixcatzi̱yá tú ixtachihui̱nani̱t. A̱stá̱n curucs tahui y ca̱tasaniko̱lh ixdiscípulos catatahui ma̱s lacatzú y chuné ca̱huánilh: ―La̱ta huixín tí ma̱s xatali̱pa̱u huamputún y ca̱ma̱paksi̱putún xa̱makapitzi, ixpakstá̱n ama tamakxtaka y naca̱macuaní ixcompañeros xatu̱ta yá tascújut natama̱tlahuí.
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 A̱stá̱n tasánilh cha̱tum actzu kahuasa, yá̱hualh nac ixíta̱t, chixli y ca̱huánilh:
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 ―Tí lakalhamán cha̱tum actzu kahuasa la̱ jaé porque catzí aquit clakalhamán, na̱ chuná la̱ aquit caquilakalhámalh y na̱ chuná la̱ capá̱xqui̱lh Dios tí quima̱lakacha̱ni̱t.
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ixli̱puntzú Juan huánilh Jesús: ―Quimpu̱chinacán, cca̱cxilhui cha̱tum chixcú mintacuhui̱ní li̱quilhán y ca̱ma̱ksa̱ni̱ma tí ca̱ctanu̱ma ixespiritucán tlajananí̱n. Como ni̱ quinca̱ta̱lapu̱layá̱n cuaníu yaj tí cama̱ksá̱ni̱lh.
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Jesús huánilh: ―Ni̱ ixtili̱huanítit porque tí ca̱ma̱ksa̱ní cristianos y quintacuhui̱ní li̱quilhán ni̱ lá quiliakskahuinán a̱stá̱n.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Xa̱huá para cha̱tum cristiano ni̱ quinca̱lakmakaná̱n, lakatí quintascujutcán.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Aquit cca̱huaniyá̱n, cati̱huá tí ixca̱ma̱xquí̱n ca̱na aktum poke chúchut caj xlacata catzí aquit quila̱ta̱lapu̱layá̱u, xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, tzanka̱xni ama maklhti̱nán ixtaxokó̱n.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 ’Cati̱hua cristiano tí akastacya̱huá natlahuá tala̱kalhí̱n xlacata naquinta̱ktzonksuá jaé lactzú camán tí quintalakalhamán y tzucuni̱t quintali̱pa̱huán, ma̱s tla̱n ixuá ixpixchi̱huacaca aktum lanca chíhuix ixtáju̱lh nac pupunú xlacata namu̱xtú.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 ’Cca̱huaniyá̱n, para mimacán makta̱yayá̱n natlahuaya tala̱kalhí̱n ixlacati̱n Dios ma̱s macuaniyá̱n cachúcu̱cti y camákanti mákat pues ma̱s tla̱n nachipina nac akapú̱n makaputu que nakalhi̱ya aktuy mimacán namacapincana nac puakxtakajni,
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 nac lhcúya̱t ni̱ma̱ siempre pasama y ta̱kxtakajni ni̱cxni laksputa.
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Para mintantú̱n makta̱yayá̱n natlahuaya tala̱kalhí̱n catantu̱ca̱cti̱ca porque ma̱s macuaniyá̱n nachipina tantu̱putu nac akpú̱n que nakalhi̱ya hua̱k mintantú̱n y chú namacapincana nac pu̱pa̱ti̱n,
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 nac lhcúya̱t y cani̱cxnihuá akxtakajnámpa̱t nahuán.
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Y para milakastapu ma̱laktzanke̱yá̱n, cama̱xtu; ma̱s macuaniyá̱n nachipina lakatzí̱n ixlacati̱n Dios lakatu que la̱ta lactlá̱n milakastapu namaca̱ná̱n nac pu̱pa̱ti̱n,
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 nac lhcúya̱t ana ní ni̱cxni catilako̱lh minta̱kxtakajni.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 ’Hua̱k cristianos ama̱ca ca̱li̱cxilhcán lhcúya̱t para takalhí mátzat la̱ aktum tahuá. Mátzat snu̱n la̱n porque ma̱skoké tahuá xlacata kama nahuán.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Na̱ chuná huixín caputzátit ta̱layá̱tit tla̱n mátzat milatama̱tcán, ni̱tí casi̱tzi̱nítit xlacata li̱pa̱xáu y tla̱n naca̱ta̱latapa̱yá̱tit minta̱cristianoscán.
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.