Marcos 9
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NVT
1 Chuné ca̱ta̱chihui̱nanko̱lh: ―Xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, lhu̱hua la̱ta tí taya̱na juú ya̱ taní nahuán acxni nata̱cxila la̱ ama quilhtzucú ixtapáksi̱t Dios nac ca̱quilhtamacú.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Ixliakcha̱xán chichiní a̱stá̱n Jesús ca̱tá̱alh ixdiscípulos Pedro, Jacobo y Juan nac aktum lanca sipi. Acxni tácha̱lh Jesús tzúculh tapalaja la̱ ixtasí siempre.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Ixlháka̱t staranka lako̱lh y slipua la̱ nieve; ni̱ huí ca̱quilhtamacú tí tla̱n ixma̱staránke̱lh lháka̱t ma̱squi tla̱n ixcháke̱lh la̱ ni̱ma̱ tá̱cxilhli ixdiscípulos.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ixli̱puntzú tá̱cxilhli la̱ talákchilh ní ixyá Jesús profeta Moisés y profeta Elías y tzúculh tata̱chihui̱nán. Jaé profetas maka̱sá ixtani̱ni̱t.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Pedro chuné huánilh Jesús: ―Maestro, tla̱nia̱ tla̱n la̱ cmiu porque tla̱n xactlahuáu aktutu chiqui, aktum milá, xa̱ktum xla Moisés, y xa̱ktum xla Elías.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Ixdiscípulos ixtajicuankṉo̱ni̱t y Pedro ni̱ ixcatzí tú ixchihui̱nama.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 A̱stá̱n tá̱cxilhli la̱ tá̱ctalh aktum puclhni nac ixíta̱t ca̱ta̱yánilh, y takaxmáti̱lh jaé tachihuí̱n ni̱ma̱ minchá nac akapú̱n: ―Huá jaé quinkahuasa ni̱ma̱ aquit clakalhamán, cakaxpáttit tú ca̱li̱ma̱paksi̱yá̱n.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Acxni talaca̱mpá yaj tú ixtaya̱na tí ixtata̱chihui̱nani̱t a̱huata ixacstu ixyá Jesús.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 A̱stá̱n Jesús ca̱ta̱talacá̱ctalh ixdiscípulos y ca̱huánilh ni̱tí catahuánilh tú xlacán ixta̱cxilhni̱t hasta xní xlá nalacastacuanán ca̱li̱ní̱n.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Xlacán ni̱ tali̱chihuí̱nalh tú ixta̱cxilhni̱t y huata ixtara̱kalasquiní: ―¿Cha̱ tucu huamputún, o niculá qui̱taxtú nalacastacuanán ca̱li̱ní̱n?
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Huá xlacata chuné takalasquínilh Jesús: ―¿Hua̱nchi tí tama̱sí ixley Moisés tahuán xlacata antes namín Cristo pu̱la ama min ca̱quilhtamacú profeta Elías?
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Jesús ca̱kálhti̱lh: ―Xli̱ca̱na tú tahuán ni̱ ta̱ktzanka̱ni̱t, pues Elías pu̱la ama min ca̱xtlahuá y ma̱tancsá tijia. Pero aquit cca̱huaniyá̱n, Elías qui̱lachitá ca̱quilhtamacú y lhu̱hua ni̱ talakápasli porque tlahuanica tú lacasquinca la̱ ixuán nac Escrituras ama pa̱xtoka. Chí aquit na̱ cca̱kalasquiniyá̱n: ¿Tucu huan Escrituras ama pa̱xtoka Xatalacsacni Chixcú? ¿Ni̱ catzi̱yá̱tit la̱ huan cama akxtakajnán, lhu̱hua tamá̱n quintalakmakán, porque ni̱ tamá̱n quintali̱pa̱huán?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 — ausente —
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Ixli̱puntzú talákcha̱lh ní ixtahuila̱na xa̱makapitzi ixdiscípulos. Tá̱cxilhli lhu̱hua cristianos y makapitzi ixma̱kalhtahuake̱nacan judíos tali̱makspitya̱na y tata̱ra̱huanima̱na.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Makapitzi cristianos acxni tá̱cxilhli Jesús tapa̱xahuako̱lh y tatza̱lh táalh tahuaní kalhé̱n.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Jesús ca̱kalasquínilh: ―¿Tucu li̱chihui̱nampa̱nántit?
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Tí ma̱s lacatzú ixyá kalhtí̱nalh: ―Maestro, cli̱mín quinkahuasa actanu̱ma ixespíritu tlajaná yaj lá chihui̱nán.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 La̱ta cani̱huá lapu̱lá ma̱kuití y trami̱ya̱chá ca̱tiyatni y tzucú quilhpupú y quitxui̱cnán. Huá xlacata ke̱tzú lako̱ma. Cca̱huánilh midiscípulos catamacmá̱xtulh pero ni̱ lá tama̱ksá̱ni̱lh.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Jesús chuné ca̱ta̱chihuí̱nalh: ―Koxitaní̱n huixín cristianos. ¿Hua̱nchi ni̱ lá ca̱najlayá̱tit tú cca̱li̱ma̱kalhchihui̱ni̱yá̱n? ¿Hasta xnicu camá̱n ca̱ta̱latama̱yá̱n y ca̱pa̱ti̱niyá̱n la̱ ni̱ lá quila̱li̱pa̱huaná̱u? Cali̱tántit namá kahuasa.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Li̱minica amá kahuasa y acxni ácxilhli Jesús amá tlajaná ma̱kuítilh y tama̱chá ca̱tiyatni, tatlanama y quilhpupuma amá kahuasa.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Jesús kalasquínilh ixti̱cú: ―¿Nicu akli̱t quilhtamacú kalhí la̱ta jaé chú lá minkahuasa? ―La̱ta ixli̱ctzú ―kalhtí̱nalh xati̱cú―,
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 y maklhu̱hua jaé tlajaná aktlakanú nac lhcúya̱t, o nac chúchut porque makni̱putún. Huá cli̱huaniyá̱n para tla̱n ma̱ksa̱ni̱ya, quila̱lakalhamáu y quila̱makta̱yáu.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Jesús kálhti̱lh: ―Para xli̱ca̱na ca̱najlaya na̱ksa̱nán, porque tí xli̱ca̱na ca̱najlá tú lacasquín hua̱k tla̱n tlahuá.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Amá chixcú kalhtí̱nalh: ―Xli̱ca̱na cca̱najlá tú clacasquín, pero quimakta̱ya la̱ ma̱s nacli̱pa̱huaná̱n.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Jesús acxni ácxilhli lhu̱hua tzúculh tatamakstoka huánilh tuncán amá tlajaná: ―Aquit cli̱ma̱paksi̱yá̱n, camactáxtu namá kahuasa y ya̱cxni camactanu, porque huix yaj ma̱kahua̱ni̱ya y yaj lá ma̱chihui̱ni̱ya.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Amá espíritu aktásalh y ma̱kuitipá, pero mactáxtulh; xlá tama̱chá ca̱tiyatni la̱ xaní̱n, lhu̱hua tapuhuanko̱lh xlacata ni̱lh.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Jesús makachípalh, má̱qui̱lh lakasu̱t y tla̱n aksa̱nanko̱lh.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 A̱stá̱n Jesús alh nac ákxtaka ní ixtamakxtaka ixdiscípulos takalasquínilh: ―¿Hua̱nchi aquín ni̱ lá cacma̱xtúu amá kahuasa ixespíritu tlajaná?
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Xlá ca̱kálhti̱lh: ―Huixín ni̱ kalhtahuakaniyá̱tit Dios, ni̱ para katxtaknaná̱tit la̱ aquit pues huata chuná tla̱n ca̱tamacxtucán jaé xta̱lá tlajananí̱n.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 A̱stá̱n ca̱tá̱alh ixdiscípulos a̱lacatunu; tati̱lakatzá̱lalh Galilea pero ni̱ lacásquilh tí na̱cxila.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Porque lhu̱hua tú ixca̱ma̱si̱niputún huata ixdiscípulos; na̱ ca̱li̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh la̱ ixama tama̱kxtakajní ixenemigos, la̱ ixama tamakní pero ixliaktutu chichiní xlá ixama lacastacuanán ca̱li̱ní̱n.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Xlacán ni̱ ixtama̱kchakxí la̱ jaé ixama qui̱taxtú pero ixtama̱xanán tza̱pu tza̱pu natakalasquiní.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Nac tijia ixdiscípulos ixtara̱huaniti̱lhá ticu yá ixdiscípulos ma̱s ixli̱pa̱huán Jesús. Acxni tácha̱lh nac Capernaum tatánu̱lh ixakxtakacán y chuné ca̱kalasquínilh Jesús: ―¿Tucu la̱n ixli̱chihui̱nanti̱lhayá̱tit nac tijia? Xlacán ni̱ takalhtí̱nalh.
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 — ausente —
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Pero Jesús ixcatzi̱yá tú ixtachihui̱nani̱t. A̱stá̱n curucs tahui y ca̱tasaniko̱lh ixdiscípulos catatahui ma̱s lacatzú y chuné ca̱huánilh: ―La̱ta huixín tí ma̱s xatali̱pa̱u huamputún y ca̱ma̱paksi̱putún xa̱makapitzi, ixpakstá̱n ama tamakxtaka y naca̱macuaní ixcompañeros xatu̱ta yá tascújut natama̱tlahuí.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 A̱stá̱n tasánilh cha̱tum actzu kahuasa, yá̱hualh nac ixíta̱t, chixli y ca̱huánilh:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 ―Tí lakalhamán cha̱tum actzu kahuasa la̱ jaé porque catzí aquit clakalhamán, na̱ chuná la̱ aquit caquilakalhámalh y na̱ chuná la̱ capá̱xqui̱lh Dios tí quima̱lakacha̱ni̱t.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Ixli̱puntzú Juan huánilh Jesús: ―Quimpu̱chinacán, cca̱cxilhui cha̱tum chixcú mintacuhui̱ní li̱quilhán y ca̱ma̱ksa̱ni̱ma tí ca̱ctanu̱ma ixespiritucán tlajananí̱n. Como ni̱ quinca̱ta̱lapu̱layá̱n cuaníu yaj tí cama̱ksá̱ni̱lh.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Jesús huánilh: ―Ni̱ ixtili̱huanítit porque tí ca̱ma̱ksa̱ní cristianos y quintacuhui̱ní li̱quilhán ni̱ lá quiliakskahuinán a̱stá̱n.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Xa̱huá para cha̱tum cristiano ni̱ quinca̱lakmakaná̱n, lakatí quintascujutcán.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Aquit cca̱huaniyá̱n, cati̱huá tí ixca̱ma̱xquí̱n ca̱na aktum poke chúchut caj xlacata catzí aquit quila̱ta̱lapu̱layá̱u, xli̱ca̱na cca̱huaniyá̱n, tzanka̱xni ama maklhti̱nán ixtaxokó̱n.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 ’Cati̱hua cristiano tí akastacya̱huá natlahuá tala̱kalhí̱n xlacata naquinta̱ktzonksuá jaé lactzú camán tí quintalakalhamán y tzucuni̱t quintali̱pa̱huán, ma̱s tla̱n ixuá ixpixchi̱huacaca aktum lanca chíhuix ixtáju̱lh nac pupunú xlacata namu̱xtú.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 ’Cca̱huaniyá̱n, para mimacán makta̱yayá̱n natlahuaya tala̱kalhí̱n ixlacati̱n Dios ma̱s macuaniyá̱n cachúcu̱cti y camákanti mákat pues ma̱s tla̱n nachipina nac akapú̱n makaputu que nakalhi̱ya aktuy mimacán namacapincana nac puakxtakajni,
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 nac lhcúya̱t ni̱ma̱ siempre pasama y ta̱kxtakajni ni̱cxni laksputa.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Para mintantú̱n makta̱yayá̱n natlahuaya tala̱kalhí̱n catantu̱ca̱cti̱ca porque ma̱s macuaniyá̱n nachipina tantu̱putu nac akpú̱n que nakalhi̱ya hua̱k mintantú̱n y chú namacapincana nac pu̱pa̱ti̱n,
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 nac lhcúya̱t y cani̱cxnihuá akxtakajnámpa̱t nahuán.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Y para milakastapu ma̱laktzanke̱yá̱n, cama̱xtu; ma̱s macuaniyá̱n nachipina lakatzí̱n ixlacati̱n Dios lakatu que la̱ta lactlá̱n milakastapu namaca̱ná̱n nac pu̱pa̱ti̱n,
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 nac lhcúya̱t ana ní ni̱cxni catilako̱lh minta̱kxtakajni.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 ’Hua̱k cristianos ama̱ca ca̱li̱cxilhcán lhcúya̱t para takalhí mátzat la̱ aktum tahuá. Mátzat snu̱n la̱n porque ma̱skoké tahuá xlacata kama nahuán.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Na̱ chuná huixín caputzátit ta̱layá̱tit tla̱n mátzat milatama̱tcán, ni̱tí casi̱tzi̱nítit xlacata li̱pa̱xáu y tla̱n naca̱ta̱latapa̱yá̱tit minta̱cristianoscán.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.