João 4
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NVI
1 Tapasá̱rlalh quilhtamacú y Jesús ixtatakoké ma̱s cristianos porque ixakmunu̱nán ma̱s que Juan,
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 ma̱squi tí lihua ixta̱kmunu̱nán huá ixdiscípulos. Y como fariseos ixtata̱raslakputún acxni tacátzilh la̱ itstacma ixtascújut,
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Jesús táxtulh amá pu̱latama̱n Judea y alh pakán nac Galilea.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Pero tijia ni̱ma̱ chípalh ixti̱taxtú aktum pu̱latama̱n huanicán Samaria. Tí ixtalama̱na jaé pu̱latama̱n ixtasitziní judíos y ni̱ ixtara̱cxilhputún.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Jesús cha̱lh nac aktum actzú ca̱chiquí̱n huanicán Sicar ixli̱tapaksí Samaria. Y como tastúnut ixuanit chichiní lihua ixmactá xlá ixakatzanka̱ni̱t la̱ta ixtla̱huani̱t y huá xlacata lí̱alh nac ixca̱quihuí̱n José ni̱ma̱ maká̱n quilhtamacú ixma̱squihui̱ni̱t ixti̱cú ixuanicán Jacob. Aná ixuí aktum pozo ixli̱tapa̱cuhuí Ixpu̱kotni Jacob; Jesús curucs tahui nac ixquilhpá̱n.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 — ausente —
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Ixdiscípulos ta̱lh nac ca̱chiquí̱n xlacata natatama̱huá tú natali̱hua̱yán. Ixli̱puntzú milh puju̱nán nac pozo cha̱tum pusca̱t xalac Samaria. Xlá huánilh: ―¿Ni̱ ixtlahua li̱tlá̱n ixquintá̱kotti actzú minchúchut?
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Amá puscat kálhtilh: ―Huixín judíos ni̱ quila̱cxilhputuná̱u tí clama̱náu nac Samaria, ¿hua̱nchi aquit quimaksquina cacta̱kotnán?
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 ―Huix ni̱ lakapasa tí huanimá̱n ca̱quintá̱kotti chúchut. Porque para ixcatzi tú li̱ma̱lacahua̱ni̱má̱n Dios y tú li̱kalhi̱má̱n, huix cha̱ ixquimáksquinti xacta̱kotni chúchut ni̱ma̱ ni̱cxni li̱kalhticán.
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 ―Señor, pozo snu̱n pu̱lhmá̱n y ni̱ kalhi̱ya ixli̱ma̱cutucán, ¿nicu pa̱t tiyaya chúchut ni̱ma̱ ni̱cxni li̱kalhticán?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Xa̱huá huix ni̱ ma̱cchipiniya ixli̱lanca quili̱talakapasnicán Jacob tí quinca̱ta̱makxtakni jaé pozo. ¿A poco huí ma̱s tla̱n chúchut que jaé ni̱ma̱ ixca̱ma̱kotí ixcamán ixquitzistancanín? ―huanipá amá puscat.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Jesús huánilh: ―Hua̱k tí tali̱kotnán jaé chúchut ni̱ ixli̱maka̱s tali̱kalhtipará.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Pero tí li̱kotnán amá chúchut ni̱ma̱ aquit cma̱koti̱nán ya̱cxni catikálhtilh porque ixnacú ama ta̱talacastuca la̱ aktum taxtunú ni̱ma̱ taxtú staranca chúchut y para stalanca huan ixtalacapa̱stacni ama lakchá̱n Dios. ¡Ya̱cxni ama kalhtí!
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 ―Señor, caquintá̱kotti namá chúchut xlacata ya̱cxni cactikálhtilh y yaj nacmín tiyá chúchut juú nac pozo ―huanipá amá puscat.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 ―Pues capit acxila pu̱la minta̱ko̱lú y na̱ cali̱ta juú.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 ―Ni̱ ckalhí quinta̱ko̱lú. ―Xli̱ca̱na la̱ huana,
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 porque namá chixcú ni̱ma̱ ta̱lamá̱n la̱ ni̱ minta̱ko̱lú pues ni̱ ta̱makaxtoká̱n. Pero huix cakalhi̱ni̱ta cha̱quítzis lacchixcuhuí̱n. ¡Tancs huanti la̱ ni̱ kalhi̱ya minta̱ko̱lú!
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 ―Xli̱ca̱na huix cha̱tum profeta.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Chí quima̱tancsani tú ccatzi̱putún, xalakmaka̱n quilitalakapasnicán ixtalakachixcuhuí Dios juú nac sipi, pero huixín judíos huaná̱tit xlacata Dios mini̱ní huata nalakachixcuhui̱cán nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Jesús tancs kálhti̱lh: ―Talacatzuhui̱ma quilhtamacú xlacata tí xli̱ca̱na li̱pa̱huán Dios tla̱n nalakachixcuhuí xani̱ta lacasquín, ni̱ huata juú nac sipi o nac Jerusalén.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Huá jaé quilhtamacú lakcha̱ni̱t nalacatzucú tunuj tapáksi̱t ca̱quilhtamacú y amá tí xli̱ca̱na li̱pa̱huán Dios cali̱lakachixcúhui̱lh ixli̱hua̱k ixtalacapa̱stacni, pues Quinti̱cucán Dios ca̱putzama cristianos tí natalakachixcuhuí la̱ cuanimá̱n. Cha̱tum cristiano mini̱ní nali̱lakachixcuhuí Dios ixespíritu porque Dios la̱ cha̱tum Espíritu y ni̱ lacatum huí la̱ puhuaná̱tit huixín samaritanos. Huixín ni̱ lakapasá̱tit ixtapuhuá̱n, pero aquín judíos ccatzi̱yá̱u la̱ clakachixcuhui̱yá̱u porque huata Quinti̱cucán Dios ama ca̱lakmaxtú cristianos ca̱quilhtamacú.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 — ausente —
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 ―Clakatí mintachihuí̱n, pero ccatzí xlacata ama min ca̱quilhtamacú Cristo tí ama quinca̱lakmaxtuyá̱n, y acxni nachín xlá ama quinca̱ma̱tancsaniyá̱n tú ni̱ cma̱kachakxi̱yá̱u.
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 ―Aquit namá chixcú tí mimá̱n ca̱lakma̱xtuyá̱n ―kalhti̱ko̱lh Jesús.
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Chu̱tacú ixchihui̱nama acxni táchilh ixdiscípulos. Xlacán ni̱ tacátzi̱lh hua̱nchi ixta̱chihui̱nani̱t Jesús amá samaritana, pero ni̱ cha̱tum kalasquínilh tú ixlacasquín o tú ixli̱ta̱chihui̱nani̱t.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Amá puscat aná akxtakuíli̱lh ixaksá̱huat y lacapala alh nac ca̱chiquí̱n. Acxni cha̱lh ca̱huánilh cristianos:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 ―Cacxilhnit chatum chixcú tí quihuánilh la̱ xaclatama̱ni̱t xapu̱lh. Aquit cpuhuán huá jaé Cristo tí mimá̱n quinca̱lakma̱xtuyá̱n. ¡Ca̱huí acxilhá̱u!
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Amá cristianos tatakókelh amá pusca̱t y ta̱lh pakán ní ixuí Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Nac pozo ixdiscípulos Jesús tahuánilh cahuá̱yalh ca̱na actzú,
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 pero xlá ca̱kálhti̱lh: ―Tó̱, ni̱ ctzincsa; aquit cli̱hua̱yalhá tú huixín ni̱ lakapasá̱tit.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 ―¿Cha̱ ticu li̱mínilh tú li̱huá̱yalh? ―tara̱kalasquínilh ixdiscípulos.
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Como Jesús ixcatzí ni̱ ixtama̱kachakxi̱ni̱t ixtachihuí̱n, ca̱huánilh: ―Aquit quintahuá huá ixtascújut Quinti̱cú ni̱ma̱ quili̱ma̱páksi̱lh cacma̱kantáxti̱lh, y acxni ctlahuá tú quili̱ma̱páksi̱lh la̱ cackálhkasli ccatzí.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Huixín acxilá̱tit ixtahuácat tachaná̱n y huanátit: “Tzanká akta̱ti papá para nacatlán.” Pero aquit cca̱huaniyá̱n, caca̱li̱lacahua̱nántit cristianos, xlacán tatanu̱putún ixtapáksi̱t Dios cani̱cxnihuá quilhtamacú.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Huixín a̱huata pa̱t xka̱naná̱tit y ma̱qui̱yá̱tit cosecha, pero pa̱t ca̱xokonicaná̱tit na̱ chuná la̱ tí tachaná̱nalh xlacata acxtum napa̱xahuayá̱tit.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Xli̱ca̱na pa̱t ma̱kantaxti̱yá̱tit amá tachihuí̱n ni̱ma̱ huan: “Cha̱tum chana̱nán y tunu tí xka̱nán.”
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Aquit cca̱ma̱lakachamá̱n nama̱kstoká̱tit amá cosecha ni̱ma̱ tali̱scujni̱t tunu lacchixcuhuí̱n; tunu tí tachaná̱nalh y huixín a̱huata pa̱t ma̱ta̱sputuyá̱tit tú xlacán tama̱tzuqui̱lh.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Amá cristianos xalac Samaria ixtakalhputzaputún Jesús porque amá pusca̱t ca̱huánilh xlacata ixquilhcha̱ni̱t la̱ ixlatama̱ni̱t xapu̱lh.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Acxni talákchilh tata̱chihuí̱nalh Jesús y tahuánilh caca̱ta̱latáma̱lh laktzú.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Xlá ma̱tlá̱ni̱lh y lhu̱hua tú ca̱li̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh. Xlacán xli̱ca̱na taca̱nájlalh ixtachihuí̱n, pero Jesús huata aktuy chichiní tamákxtakli aná.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 A̱stá̱n makapitzi tahuánilh amá pusca̱t: ―Acxni quila̱li̱ma̱kalhchihui̱ní̱u namá chixcú cca̱najláu tziná, pero chí aquín na̱ ckaxmatni̱táu y tla̱n cma̱luloká̱u xlacata huá namá chixcú tí ama quinca̱lakma̱xtuyá̱n ca̱quilhtamacú.
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Jesús ixuán xlacata cha̱tum profeta ni̱cxni lakalhamancán nac ixpu̱latama̱n, pero xlá ni̱ chú qui̱taxtúnilh. Pues la̱ táxtulh nac Samaria alh pakán nac ixpu̱latama̱n Galilea, y como lhu̱hua cristianos ixta̱cxilhni̱t la̱ ixca̱tlahuani̱t laclanca ixtascújut nac pa̱scua xla Jerusalén xlacán tapa̱xáhua̱lh acxni cha̱lh y tla̱n tamaklhtí̱nalh.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 — ausente —
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 — ausente —
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Jesús alh nac Caná amá ca̱chiquí̱n ní ixma̱palajni̱t chúchut y vino ixtlahuani̱t. Aná ixlama cha̱tum tali̱pa̱u chixcú tí ixta̱ma̱paksi̱nán rey, ixkalhí ixkahuasa nac Capernaum y snu̱n ixta̱tatlá.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Acxni cátzi̱lh xlacata Jesús ixmini̱tanchá nac Judea y chi̱lh nac Galilea lacapala alh huaní Jesús catá̱alh nac Capernaum xlacata nama̱ksa̱ní ixkahuasa porque ixni̱majá.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Xlá kálhti̱lh: ―¿A poco xlacata naquila̱li̱pa̱huaná̱u tamaclacasquiní nacca̱tlahuá tzapu laclanca quintascújut?
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 ―Señor, ni̱tú quihuani. ¡Casokti, porque si no quinkahuasa ama ní!
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Jesús tancs huánilh: ―Ni̱tú cali̱púhuanti, capit nac mínchic pues minkahuasa yaj tú kalhí.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Amá chixcú ca̱nájlalh ixtachihuí̱n Jesús y alh nac ixchic, pero la̱ta ya̱ ixchá̱n cha̱tum ixtasa̱cua milh lakapa̱xtoka y huánilh xlacata ixkahuasa ixaksa̱nanit.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Entonces xlá kalasquínilh: ―¿Xnicu tzúculh tatla̱ní quinkahuasa? ―Ko̱tán ma̱x como aktum hora xala akpu̱tú take̱nú̱nilh lhcúya̱t.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 La̱ kaxmatko̱lh tú huánilh ixtasa̱cua amá chixcú áksalh xlacata pi̱huá quilhtamacú acxni Jesús huánilh: “Minkahuasa yaj tú kalhí.” Amá chixcú li̱pá̱hualh Jesús y na̱ chuná hua̱k ixli̱talakapasni.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 La̱ta ti̱táxtulh Jesús nac Judea hasta Galilea huá jaé ixliaktuy lanca ixtascújut ni̱ma̱ tláhualh.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.