João 4
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NTLH
1 Tapasá̱rlalh quilhtamacú y Jesús ixtatakoké ma̱s cristianos porque ixakmunu̱nán ma̱s que Juan,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 ma̱squi tí lihua ixta̱kmunu̱nán huá ixdiscípulos. Y como fariseos ixtata̱raslakputún acxni tacátzilh la̱ itstacma ixtascújut,
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Jesús táxtulh amá pu̱latama̱n Judea y alh pakán nac Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Pero tijia ni̱ma̱ chípalh ixti̱taxtú aktum pu̱latama̱n huanicán Samaria. Tí ixtalama̱na jaé pu̱latama̱n ixtasitziní judíos y ni̱ ixtara̱cxilhputún.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Jesús cha̱lh nac aktum actzú ca̱chiquí̱n huanicán Sicar ixli̱tapaksí Samaria. Y como tastúnut ixuanit chichiní lihua ixmactá xlá ixakatzanka̱ni̱t la̱ta ixtla̱huani̱t y huá xlacata lí̱alh nac ixca̱quihuí̱n José ni̱ma̱ maká̱n quilhtamacú ixma̱squihui̱ni̱t ixti̱cú ixuanicán Jacob. Aná ixuí aktum pozo ixli̱tapa̱cuhuí Ixpu̱kotni Jacob; Jesús curucs tahui nac ixquilhpá̱n.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ixdiscípulos ta̱lh nac ca̱chiquí̱n xlacata natatama̱huá tú natali̱hua̱yán. Ixli̱puntzú milh puju̱nán nac pozo cha̱tum pusca̱t xalac Samaria. Xlá huánilh: ―¿Ni̱ ixtlahua li̱tlá̱n ixquintá̱kotti actzú minchúchut?
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Amá puscat kálhtilh: ―Huixín judíos ni̱ quila̱cxilhputuná̱u tí clama̱náu nac Samaria, ¿hua̱nchi aquit quimaksquina cacta̱kotnán?
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 ―Huix ni̱ lakapasa tí huanimá̱n ca̱quintá̱kotti chúchut. Porque para ixcatzi tú li̱ma̱lacahua̱ni̱má̱n Dios y tú li̱kalhi̱má̱n, huix cha̱ ixquimáksquinti xacta̱kotni chúchut ni̱ma̱ ni̱cxni li̱kalhticán.
10 Então Jesus disse:
11 ―Señor, pozo snu̱n pu̱lhmá̱n y ni̱ kalhi̱ya ixli̱ma̱cutucán, ¿nicu pa̱t tiyaya chúchut ni̱ma̱ ni̱cxni li̱kalhticán?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Xa̱huá huix ni̱ ma̱cchipiniya ixli̱lanca quili̱talakapasnicán Jacob tí quinca̱ta̱makxtakni jaé pozo. ¿A poco huí ma̱s tla̱n chúchut que jaé ni̱ma̱ ixca̱ma̱kotí ixcamán ixquitzistancanín? ―huanipá amá puscat.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jesús huánilh: ―Hua̱k tí tali̱kotnán jaé chúchut ni̱ ixli̱maka̱s tali̱kalhtipará.
13 Então Jesus disse:
14 Pero tí li̱kotnán amá chúchut ni̱ma̱ aquit cma̱koti̱nán ya̱cxni catikálhtilh porque ixnacú ama ta̱talacastuca la̱ aktum taxtunú ni̱ma̱ taxtú staranca chúchut y para stalanca huan ixtalacapa̱stacni ama lakchá̱n Dios. ¡Ya̱cxni ama kalhtí!
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 ―Señor, caquintá̱kotti namá chúchut xlacata ya̱cxni cactikálhtilh y yaj nacmín tiyá chúchut juú nac pozo ―huanipá amá puscat.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 ―Pues capit acxila pu̱la minta̱ko̱lú y na̱ cali̱ta juú.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 ―Ni̱ ckalhí quinta̱ko̱lú. ―Xli̱ca̱na la̱ huana,
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 porque namá chixcú ni̱ma̱ ta̱lamá̱n la̱ ni̱ minta̱ko̱lú pues ni̱ ta̱makaxtoká̱n. Pero huix cakalhi̱ni̱ta cha̱quítzis lacchixcuhuí̱n. ¡Tancs huanti la̱ ni̱ kalhi̱ya minta̱ko̱lú!
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 ―Xli̱ca̱na huix cha̱tum profeta.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Chí quima̱tancsani tú ccatzi̱putún, xalakmaka̱n quilitalakapasnicán ixtalakachixcuhuí Dios juú nac sipi, pero huixín judíos huaná̱tit xlacata Dios mini̱ní huata nalakachixcuhui̱cán nac lanca pu̱siculan xla Jerusalén.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jesús tancs kálhti̱lh: ―Talacatzuhui̱ma quilhtamacú xlacata tí xli̱ca̱na li̱pa̱huán Dios tla̱n nalakachixcuhuí xani̱ta lacasquín, ni̱ huata juú nac sipi o nac Jerusalén.
21 Jesus disse:
22 Huá jaé quilhtamacú lakcha̱ni̱t nalacatzucú tunuj tapáksi̱t ca̱quilhtamacú y amá tí xli̱ca̱na li̱pa̱huán Dios cali̱lakachixcúhui̱lh ixli̱hua̱k ixtalacapa̱stacni, pues Quinti̱cucán Dios ca̱putzama cristianos tí natalakachixcuhuí la̱ cuanimá̱n. Cha̱tum cristiano mini̱ní nali̱lakachixcuhuí Dios ixespíritu porque Dios la̱ cha̱tum Espíritu y ni̱ lacatum huí la̱ puhuaná̱tit huixín samaritanos. Huixín ni̱ lakapasá̱tit ixtapuhuá̱n, pero aquín judíos ccatzi̱yá̱u la̱ clakachixcuhui̱yá̱u porque huata Quinti̱cucán Dios ama ca̱lakmaxtú cristianos ca̱quilhtamacú.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 ―Clakatí mintachihuí̱n, pero ccatzí xlacata ama min ca̱quilhtamacú Cristo tí ama quinca̱lakmaxtuyá̱n, y acxni nachín xlá ama quinca̱ma̱tancsaniyá̱n tú ni̱ cma̱kachakxi̱yá̱u.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 ―Aquit namá chixcú tí mimá̱n ca̱lakma̱xtuyá̱n ―kalhti̱ko̱lh Jesús.
26 Então Jesus afirmou:
27 Chu̱tacú ixchihui̱nama acxni táchilh ixdiscípulos. Xlacán ni̱ tacátzi̱lh hua̱nchi ixta̱chihui̱nani̱t Jesús amá samaritana, pero ni̱ cha̱tum kalasquínilh tú ixlacasquín o tú ixli̱ta̱chihui̱nani̱t.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Amá puscat aná akxtakuíli̱lh ixaksá̱huat y lacapala alh nac ca̱chiquí̱n. Acxni cha̱lh ca̱huánilh cristianos:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 ―Cacxilhnit chatum chixcú tí quihuánilh la̱ xaclatama̱ni̱t xapu̱lh. Aquit cpuhuán huá jaé Cristo tí mimá̱n quinca̱lakma̱xtuyá̱n. ¡Ca̱huí acxilhá̱u!
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Amá cristianos tatakókelh amá pusca̱t y ta̱lh pakán ní ixuí Jesús.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Nac pozo ixdiscípulos Jesús tahuánilh cahuá̱yalh ca̱na actzú,
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 pero xlá ca̱kálhti̱lh: ―Tó̱, ni̱ ctzincsa; aquit cli̱hua̱yalhá tú huixín ni̱ lakapasá̱tit.
32 Jesus respondeu:
33 ―¿Cha̱ ticu li̱mínilh tú li̱huá̱yalh? ―tara̱kalasquínilh ixdiscípulos.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Como Jesús ixcatzí ni̱ ixtama̱kachakxi̱ni̱t ixtachihuí̱n, ca̱huánilh: ―Aquit quintahuá huá ixtascújut Quinti̱cú ni̱ma̱ quili̱ma̱páksi̱lh cacma̱kantáxti̱lh, y acxni ctlahuá tú quili̱ma̱páksi̱lh la̱ cackálhkasli ccatzí.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Huixín acxilá̱tit ixtahuácat tachaná̱n y huanátit: “Tzanká akta̱ti papá para nacatlán.” Pero aquit cca̱huaniyá̱n, caca̱li̱lacahua̱nántit cristianos, xlacán tatanu̱putún ixtapáksi̱t Dios cani̱cxnihuá quilhtamacú.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Huixín a̱huata pa̱t xka̱naná̱tit y ma̱qui̱yá̱tit cosecha, pero pa̱t ca̱xokonicaná̱tit na̱ chuná la̱ tí tachaná̱nalh xlacata acxtum napa̱xahuayá̱tit.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Xli̱ca̱na pa̱t ma̱kantaxti̱yá̱tit amá tachihuí̱n ni̱ma̱ huan: “Cha̱tum chana̱nán y tunu tí xka̱nán.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Aquit cca̱ma̱lakachamá̱n nama̱kstoká̱tit amá cosecha ni̱ma̱ tali̱scujni̱t tunu lacchixcuhuí̱n; tunu tí tachaná̱nalh y huixín a̱huata pa̱t ma̱ta̱sputuyá̱tit tú xlacán tama̱tzuqui̱lh.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Amá cristianos xalac Samaria ixtakalhputzaputún Jesús porque amá pusca̱t ca̱huánilh xlacata ixquilhcha̱ni̱t la̱ ixlatama̱ni̱t xapu̱lh.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Acxni talákchilh tata̱chihuí̱nalh Jesús y tahuánilh caca̱ta̱latáma̱lh laktzú.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Xlá ma̱tlá̱ni̱lh y lhu̱hua tú ca̱li̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh. Xlacán xli̱ca̱na taca̱nájlalh ixtachihuí̱n, pero Jesús huata aktuy chichiní tamákxtakli aná.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 A̱stá̱n makapitzi tahuánilh amá pusca̱t: ―Acxni quila̱li̱ma̱kalhchihui̱ní̱u namá chixcú cca̱najláu tziná, pero chí aquín na̱ ckaxmatni̱táu y tla̱n cma̱luloká̱u xlacata huá namá chixcú tí ama quinca̱lakma̱xtuyá̱n ca̱quilhtamacú.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Jesús ixuán xlacata cha̱tum profeta ni̱cxni lakalhamancán nac ixpu̱latama̱n, pero xlá ni̱ chú qui̱taxtúnilh. Pues la̱ táxtulh nac Samaria alh pakán nac ixpu̱latama̱n Galilea, y como lhu̱hua cristianos ixta̱cxilhni̱t la̱ ixca̱tlahuani̱t laclanca ixtascújut nac pa̱scua xla Jerusalén xlacán tapa̱xáhua̱lh acxni cha̱lh y tla̱n tamaklhtí̱nalh.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 — ausente —
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 — ausente —
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Jesús alh nac Caná amá ca̱chiquí̱n ní ixma̱palajni̱t chúchut y vino ixtlahuani̱t. Aná ixlama cha̱tum tali̱pa̱u chixcú tí ixta̱ma̱paksi̱nán rey, ixkalhí ixkahuasa nac Capernaum y snu̱n ixta̱tatlá.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Acxni cátzi̱lh xlacata Jesús ixmini̱tanchá nac Judea y chi̱lh nac Galilea lacapala alh huaní Jesús catá̱alh nac Capernaum xlacata nama̱ksa̱ní ixkahuasa porque ixni̱majá.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Xlá kálhti̱lh: ―¿A poco xlacata naquila̱li̱pa̱huaná̱u tamaclacasquiní nacca̱tlahuá tzapu laclanca quintascújut?
48 Jesus disse ao funcionário:
49 ―Señor, ni̱tú quihuani. ¡Casokti, porque si no quinkahuasa ama ní!
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jesús tancs huánilh: ―Ni̱tú cali̱púhuanti, capit nac mínchic pues minkahuasa yaj tú kalhí.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Amá chixcú ca̱nájlalh ixtachihuí̱n Jesús y alh nac ixchic, pero la̱ta ya̱ ixchá̱n cha̱tum ixtasa̱cua milh lakapa̱xtoka y huánilh xlacata ixkahuasa ixaksa̱nanit.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Entonces xlá kalasquínilh: ―¿Xnicu tzúculh tatla̱ní quinkahuasa? ―Ko̱tán ma̱x como aktum hora xala akpu̱tú take̱nú̱nilh lhcúya̱t.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 La̱ kaxmatko̱lh tú huánilh ixtasa̱cua amá chixcú áksalh xlacata pi̱huá quilhtamacú acxni Jesús huánilh: “Minkahuasa yaj tú kalhí.” Amá chixcú li̱pá̱hualh Jesús y na̱ chuná hua̱k ixli̱talakapasni.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 La̱ta ti̱táxtulh Jesús nac Judea hasta Galilea huá jaé ixliaktuy lanca ixtascújut ni̱ma̱ tláhualh.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.