Atos 23
Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NTLH
1 Pablo acs ca̱lacá̱cxilhli cha̱tunu amá lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n tí ixta̱má̱n tama̱kalhapalí y ca̱huánilh: ―Li̱ta̱camán, aquit ni̱ ckalhí nac quintalacapa̱stacni tú nacli̱ma̱xanán nac ixlacati̱n Dios.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ni̱ para tla̱n chihui̱nanko̱lh acxni ¡lass! quilhtu̱ma̱xqui̱ca pues amá xapuxcu cura Ananías chú li̱ma̱paksí̱nalh.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pablo huánilh: ―Huix ni̱ ma̱kantaxtí̱pa̱t ixley Moisés. ¿Tucu yá ixlakstu juez huix? ¿Hua̱nchi li̱ma̱paksi̱nana quinquilhtu̱lasca? Dios na̱ chuná ama ma̱quilhacsli̱yá̱n porque huix maclá̱n tasi̱ya nac mimacni pero mimpu̱lacni tala̱kalhi̱ni̱t.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 ―¡Acs cata̱ya! ¿Nicu li̱kalhi̱ya li̱camama chuná namá nakalhti̱ya xapuxcu cura tí li̱lhca̱ni̱t Dios? ―tahuánilh makapitzi tí ixtaya̱na ixpa̱xtu̱n Pablo.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Xlá li̱catzi taquilhtlá̱ni̱lh y ca̱kálhti̱lh: ―Quila̱ma̱tzanke̱naníu, ni̱ xaccatzí para huá namá xapuxcu cura tí li̱lhca̱ni̱t Dios. Pues nac Escrituras huan: “Ni̱ cali̱chiya ma̱paksi̱ná tí acpuxcu̱nán nac mimpu̱latama̱n.”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pablo ca̱lakápasli xlacata makapitzi jaé lacchixcuhuí̱n tí ixtatamakstokni̱t fariseos ixtahuani̱t y xa̱makapitzi saduceos ixtahuani̱t. Xlá chuné ca̱huánilh: ―Li̱ta̱camán, aquit fariseo y quinati̱cún na̱ huá ixtahuani̱t y caj huá jaé xlacata quili̱ma̱lacapu̱cani̱t; pues aquit cca̱najlá xlacata ni̱n tla̱n talacastacuanán nac ca̱li̱ní̱n.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Acxni tacátzi̱lh amá lacchixcuhuí̱n xlacata Pablo fariseo ixuani̱t, pu̱tuy tatapítzilh y tzúculh tara̱quitstalá entre xlacán;
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 porque saduceos ni̱ taca̱najlá para talama̱na ángeles, espíritus o para ni̱n tla̱n talacastacuanán ca̱li̱ní̱n, y fariseos jaé hua̱k taca̱najlá.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Amá lacchixcuhuí̱n tzúculh ta̱ktasá; makapitzi tí ixca̱cpuxcún fariseos tatá̱yalh nac ixpu̱tahui̱lhcán y tzúculh tahuán: ―Jaé chixcú ni̱ li̱n tala̱kalhí̱n. ¿A poco pa̱t ma̱lacapu̱yá̱tit caj xlacata ma̱x ta̱chihuí̱nalh cha̱tum ángel o cha̱tum espíritu acxni ixama nac Damasco?
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Saduceos na̱ tatá̱yalh y na̱ tzúculh ta̱ktasá. ¡Pablo caj la̱ actzu li̱kamá̱n ixli̱mincán ixli̱ncán! Amá capitán ca̱li̱ma̱páksi̱lh soldados catáli̱lh Pablo xafuerza nac cuartel, pues lacpúhualh para natamakní la̱ ixtatlahuá.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Pi̱huá amá ca̱tzisní Jesús ma̱lacahuá̱ni̱lh Pablo y huánilh: ―Pablo, ni̱ cajícuanti, la̱ quili̱chihuí̱nanti juú nac Jerusalén, na̱ chuná pa̱t quili̱chihui̱nana nac Roma ixlacati̱ncán ma̱paksi̱naní̱n.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ixli̱cha̱lí li̱huacá ti̱puxum judíos talacchihuí̱nalh la̱ natamakní Pablo y cha̱tunu ma̱lácnu̱lh: ―Aquit ni̱ cama hua̱yán ni̱ para cama kotnán hasta xní nacacxila má xaní̱n namá Pablo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 A̱stá̱n talákalh xanapuxcun curas y lakko̱lún y tahuánilh: ―Cha̱tunu aquín cma̱lacnu̱ni̱táu ni̱tú camá̱n huayá̱u hasta xní nacmakni̱yá̱u Pablo.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Pero quila̱makta̱yáu tziná. Cahuanítit namá comandante calí̱milh cha̱lí nac mimpu̱ma̱paksi̱ncán porque huí tú pa̱t kalasquiniyá̱tit. Pero antes natachín juú camá̱n ca̱li̱pa̱taxtuyá̱u nac tijia y aná tuncán camá̱n makni̱yá̱u Pablo.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ixpuxnímit Pablo ixkahuasa ixpi̱pí ixkaxmatni̱t tú ixtalaclhca̱ni̱t amá lacchixcuhuí̱n y tatza̱lh alh huaní ixcucu tú ixcatzí.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pablo tasánilh cha̱tum capitán y huánilh cali̱lh ixpuxnímit ixlacati̱n comandante porque huí tú ixuaniputún.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Jaé capitán li̱lh amá kahuasa la̱ ixuanicani̱t y acxni lí̱cha̱lh huánilh comandante: ―Namá tachí̱n Pablo quihuánilh cacli̱minín jaé kahuasa porque huí tú huaniputuná̱n.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Xlá makachípalh y li̱lh lacatum ní tla̱n tze̱k nata̱chihui̱nán y aná kalasquínilh: ―¿Tucu quihuaniputuna?
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Xlá kalhtí̱nalh: ―Makapitzi judíos tata̱lacca̱xlani̱t xanapuxcun curas xlacata cha̱lí ama tamaksquiná̱n cali̱pi Pablo nac ixpu̱ma̱paksi̱ncán porque huí tú ama takalasquiní.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Pero ni̱ caca̱najla porque nac tijia ama tali̱pa̱taxtú ti̱puxum lacchixcuhuí̱n y ama tamakní quincucu. Xlacán tla̱n tama̱lacnu̱ni̱t ni̱ ta̱má̱n tahua̱yán hasta xní nata̱cxila xaní̱n. Hua̱k talacchihui̱nani̱t tú ta̱má̱n tahuaniyá̱n a̱huata takalhi̱ma̱na nama̱tla̱ni̱ya nali̱pina ixlacati̱ncán.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Amá comandante huánilh ixpuxnímit Pablo ni̱tí cali̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh para ixca̱ma̱laksi̱ni̱t tí ixtamakni̱putún ixcucu.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Amá comandante ca̱tasánilh cha̱tuy capitán y ca̱huánilh: ―Lacapala cama̱cá̱xtit aktuy ciento soldados tí natatla̱huaán y aktuy ciento tí tali̱makni̱nán lanzas y setenta xala ca̱cahua̱yu porque pi̱huá jaé ca̱tzisní a las nueve de la noche cama ca̱ma̱lakachá nac Cesarea;
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 y na̱ cama̱ca̱xnítit Pablo tantum cahua̱yu pues clacasquín ni̱tú calánilh nac tijia y scayajua nali̱cha̱ncán ixlacati̱n gobernador Félix.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Jaé comandante ixuanicán Claudio Lísias y chuné tzokli aktum carta:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Ta̱chihui̱namá̱n Claudio Lisias, cuaniyán kalhé̱n tali̱pa̱u gobernador Félix:
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Jaé chixcú tí cma̱lakacha̱nimá̱n tachípalh judíos ixtamakni̱putún y ma̱x chú ixtiqui̱táxtulh para ni̱ xactica̱ma̱lakácha̱lh quisoldados natamaklhti̱nán, y chuná ccátzi̱lh xlacata xlá chixcú romano.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Aquit cca̱ma̱mákstokli xanapuxcun curas xlacata natama̱kalhapalí,
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 y aná ccátzi̱lh xlacata ixtama̱lacapu̱ni̱t porque ni̱ tama̱tla̱ní la̱ li̱chihui̱nán ixli̱ma̱paksi̱n Dios. Pero aquit ni̱ ctaka̱sa tú nacli̱ma̱lacapú xlacata namakni̱cán o nama̱nu̱cán nac pu̱la̱chi̱n.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 A̱stá̱n ccátzi̱lh la̱ lhu̱hua judíos talaclhcá̱nilh ama tamakní y como huí tí ca̱ma̱láksi̱lh aquit cca̱huánilh catama̱lacápu̱lh nac mimpu̱ma̱paksí̱n. Huatiyá huá jaé xacuaniputuná̱n, huix catzi̱ya tú tlahuaya y li̱pa̱xáu calatapa.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 A las nueve de la noche tatáxtulh amá lacatzú íta̱t mi̱lh soldados ixtamaktakalhlí̱n Pablo. Acxni xkákalh tácha̱lh nac Antípatris,
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 y aná jaé ca̱chiquí̱n tatáspitli tí ixtatla̱huaán y a̱huata tí ixtaán ca̱cahua̱yu táli̱lh Pablo nac Cesarea.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Acxni tácha̱lh tamacamá̱sta̱lh Pablo y na̱ tamá̱xqui̱lh gobernador Félix ixcarta Claudio Lisias.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 La̱ li̱kalhtahuakako̱lh Félix amá carta kalasquínilh Pablo: ―¿Xala nicu huix? ―Aquit xalac Cilicia ―kalhtí̱nalh.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ―Acxni natachín tí tama̱lacapu̱yá̱n nacma̱kalhapali̱yá̱n y naccatzí tú tali̱ya̱huayá̱n ―huaniko̱lh Félix. A̱stá̱n li̱ma̱paksí̱nalh cama̱nu̱ca nac ixchic Herodes.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.