Atos 23

Papantla Totonac NT (TOP_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pablo acs ca̱lacá̱cxilhli cha̱tunu amá lactali̱pa̱u lacchixcuhuí̱n tí ixta̱má̱n tama̱kalhapalí y ca̱huánilh: ―Li̱ta̱camán, aquit ni̱ ckalhí nac quintalacapa̱stacni tú nacli̱ma̱xanán nac ixlacati̱n Dios.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ni̱ para tla̱n chihui̱nanko̱lh acxni ¡lass! quilhtu̱ma̱xqui̱ca pues amá xapuxcu cura Ananías chú li̱ma̱paksí̱nalh.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Pablo huánilh: ―Huix ni̱ ma̱kantaxtí̱pa̱t ixley Moisés. ¿Tucu yá ixlakstu juez huix? ¿Hua̱nchi li̱ma̱paksi̱nana quinquilhtu̱lasca? Dios na̱ chuná ama ma̱quilhacsli̱yá̱n porque huix maclá̱n tasi̱ya nac mimacni pero mimpu̱lacni tala̱kalhi̱ni̱t.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 ―¡Acs cata̱ya! ¿Nicu li̱kalhi̱ya li̱camama chuná namá nakalhti̱ya xapuxcu cura tí li̱lhca̱ni̱t Dios? ―tahuánilh makapitzi tí ixtaya̱na ixpa̱xtu̱n Pablo.
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Xlá li̱catzi taquilhtlá̱ni̱lh y ca̱kálhti̱lh: ―Quila̱ma̱tzanke̱naníu, ni̱ xaccatzí para huá namá xapuxcu cura tí li̱lhca̱ni̱t Dios. Pues nac Escrituras huan: “Ni̱ cali̱chiya ma̱paksi̱ná tí acpuxcu̱nán nac mimpu̱latama̱n.”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Pablo ca̱lakápasli xlacata makapitzi jaé lacchixcuhuí̱n tí ixtatamakstokni̱t fariseos ixtahuani̱t y xa̱makapitzi saduceos ixtahuani̱t. Xlá chuné ca̱huánilh: ―Li̱ta̱camán, aquit fariseo y quinati̱cún na̱ huá ixtahuani̱t y caj huá jaé xlacata quili̱ma̱lacapu̱cani̱t; pues aquit cca̱najlá xlacata ni̱n tla̱n talacastacuanán nac ca̱li̱ní̱n.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Acxni tacátzi̱lh amá lacchixcuhuí̱n xlacata Pablo fariseo ixuani̱t, pu̱tuy tatapítzilh y tzúculh tara̱quitstalá entre xlacán;
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 porque saduceos ni̱ taca̱najlá para talama̱na ángeles, espíritus o para ni̱n tla̱n talacastacuanán ca̱li̱ní̱n, y fariseos jaé hua̱k taca̱najlá.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Amá lacchixcuhuí̱n tzúculh ta̱ktasá; makapitzi tí ixca̱cpuxcún fariseos tatá̱yalh nac ixpu̱tahui̱lhcán y tzúculh tahuán: ―Jaé chixcú ni̱ li̱n tala̱kalhí̱n. ¿A poco pa̱t ma̱lacapu̱yá̱tit caj xlacata ma̱x ta̱chihuí̱nalh cha̱tum ángel o cha̱tum espíritu acxni ixama nac Damasco?
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Saduceos na̱ tatá̱yalh y na̱ tzúculh ta̱ktasá. ¡Pablo caj la̱ actzu li̱kamá̱n ixli̱mincán ixli̱ncán! Amá capitán ca̱li̱ma̱páksi̱lh soldados catáli̱lh Pablo xafuerza nac cuartel, pues lacpúhualh para natamakní la̱ ixtatlahuá.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Pi̱huá amá ca̱tzisní Jesús ma̱lacahuá̱ni̱lh Pablo y huánilh: ―Pablo, ni̱ cajícuanti, la̱ quili̱chihuí̱nanti juú nac Jerusalén, na̱ chuná pa̱t quili̱chihui̱nana nac Roma ixlacati̱ncán ma̱paksi̱naní̱n.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Ixli̱cha̱lí li̱huacá ti̱puxum judíos talacchihuí̱nalh la̱ natamakní Pablo y cha̱tunu ma̱lácnu̱lh: ―Aquit ni̱ cama hua̱yán ni̱ para cama kotnán hasta xní nacacxila má xaní̱n namá Pablo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 A̱stá̱n talákalh xanapuxcun curas y lakko̱lún y tahuánilh: ―Cha̱tunu aquín cma̱lacnu̱ni̱táu ni̱tú camá̱n huayá̱u hasta xní nacmakni̱yá̱u Pablo.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Pero quila̱makta̱yáu tziná. Cahuanítit namá comandante calí̱milh cha̱lí nac mimpu̱ma̱paksi̱ncán porque huí tú pa̱t kalasquiniyá̱tit. Pero antes natachín juú camá̱n ca̱li̱pa̱taxtuyá̱u nac tijia y aná tuncán camá̱n makni̱yá̱u Pablo.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ixpuxnímit Pablo ixkahuasa ixpi̱pí ixkaxmatni̱t tú ixtalaclhca̱ni̱t amá lacchixcuhuí̱n y tatza̱lh alh huaní ixcucu tú ixcatzí.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pablo tasánilh cha̱tum capitán y huánilh cali̱lh ixpuxnímit ixlacati̱n comandante porque huí tú ixuaniputún.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Jaé capitán li̱lh amá kahuasa la̱ ixuanicani̱t y acxni lí̱cha̱lh huánilh comandante: ―Namá tachí̱n Pablo quihuánilh cacli̱minín jaé kahuasa porque huí tú huaniputuná̱n.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Xlá makachípalh y li̱lh lacatum ní tla̱n tze̱k nata̱chihui̱nán y aná kalasquínilh: ―¿Tucu quihuaniputuna?
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Xlá kalhtí̱nalh: ―Makapitzi judíos tata̱lacca̱xlani̱t xanapuxcun curas xlacata cha̱lí ama tamaksquiná̱n cali̱pi Pablo nac ixpu̱ma̱paksi̱ncán porque huí tú ama takalasquiní.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Pero ni̱ caca̱najla porque nac tijia ama tali̱pa̱taxtú ti̱puxum lacchixcuhuí̱n y ama tamakní quincucu. Xlacán tla̱n tama̱lacnu̱ni̱t ni̱ ta̱má̱n tahua̱yán hasta xní nata̱cxila xaní̱n. Hua̱k talacchihui̱nani̱t tú ta̱má̱n tahuaniyá̱n a̱huata takalhi̱ma̱na nama̱tla̱ni̱ya nali̱pina ixlacati̱ncán.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Amá comandante huánilh ixpuxnímit Pablo ni̱tí cali̱ma̱kalhchihuí̱ni̱lh para ixca̱ma̱laksi̱ni̱t tí ixtamakni̱putún ixcucu.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Amá comandante ca̱tasánilh cha̱tuy capitán y ca̱huánilh: ―Lacapala cama̱cá̱xtit aktuy ciento soldados tí natatla̱huaán y aktuy ciento tí tali̱makni̱nán lanzas y setenta xala ca̱cahua̱yu porque pi̱huá jaé ca̱tzisní a las nueve de la noche cama ca̱ma̱lakachá nac Cesarea;
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 y na̱ cama̱ca̱xnítit Pablo tantum cahua̱yu pues clacasquín ni̱tú calánilh nac tijia y scayajua nali̱cha̱ncán ixlacati̱n gobernador Félix.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Jaé comandante ixuanicán Claudio Lísias y chuné tzokli aktum carta:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Ta̱chihui̱namá̱n Claudio Lisias, cuaniyán kalhé̱n tali̱pa̱u gobernador Félix:
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Jaé chixcú tí cma̱lakacha̱nimá̱n tachípalh judíos ixtamakni̱putún y ma̱x chú ixtiqui̱táxtulh para ni̱ xactica̱ma̱lakácha̱lh quisoldados natamaklhti̱nán, y chuná ccátzi̱lh xlacata xlá chixcú romano.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Aquit cca̱ma̱mákstokli xanapuxcun curas xlacata natama̱kalhapalí,
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 y aná ccátzi̱lh xlacata ixtama̱lacapu̱ni̱t porque ni̱ tama̱tla̱ní la̱ li̱chihui̱nán ixli̱ma̱paksi̱n Dios. Pero aquit ni̱ ctaka̱sa tú nacli̱ma̱lacapú xlacata namakni̱cán o nama̱nu̱cán nac pu̱la̱chi̱n.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 A̱stá̱n ccátzi̱lh la̱ lhu̱hua judíos talaclhcá̱nilh ama tamakní y como huí tí ca̱ma̱láksi̱lh aquit cca̱huánilh catama̱lacápu̱lh nac mimpu̱ma̱paksí̱n. Huatiyá huá jaé xacuaniputuná̱n, huix catzi̱ya tú tlahuaya y li̱pa̱xáu calatapa.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 A las nueve de la noche tatáxtulh amá lacatzú íta̱t mi̱lh soldados ixtamaktakalhlí̱n Pablo. Acxni xkákalh tácha̱lh nac Antípatris,
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 y aná jaé ca̱chiquí̱n tatáspitli tí ixtatla̱huaán y a̱huata tí ixtaán ca̱cahua̱yu táli̱lh Pablo nac Cesarea.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Acxni tácha̱lh tamacamá̱sta̱lh Pablo y na̱ tamá̱xqui̱lh gobernador Félix ixcarta Claudio Lisias.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 La̱ li̱kalhtahuakako̱lh Félix amá carta kalasquínilh Pablo: ―¿Xala nicu huix? ―Aquit xalac Cilicia ―kalhtí̱nalh.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 ―Acxni natachín tí tama̱lacapu̱yá̱n nacma̱kalhapali̱yá̱n y naccatzí tú tali̱ya̱huayá̱n ―huaniko̱lh Félix. A̱stá̱n li̱ma̱paksí̱nalh cama̱nu̱ca nac ixchic Herodes.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.