Gênesis 35

Godón Buk (TOF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 God Zeikobka bóktanórr wagó, “Bupa, da ugó wam Betel, kya ola ngyabelamke. Godónkü ⌊alta⌋ ola elke, wa marüka nóla okaka tübyónürr, ma moba naretan Isaon gum nóma busonürrü.”
1 Deus disse a Jacó: — Apronte-se, vá para Betel e fique morando lá. Em Betel construa um altar e o dedique a mim, o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo do seu irmão Esaú.
2 Da Zeikob tóba müót kolpamdó akó wankü nidi kwarilürr, ibüka bóktanórr wagó, “E kubó amalamke blaman mogob godab dandang yabüka ne klamko, ó e yabiób bübpükü ta bagulamke mibü gida ngarkwatódó, akó dólóng mórrkenyórr bamelamke.
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora todas as imagens dos deuses estrangeiros que vocês têm.
3 Yao, ugó bazeb, mi Betel tótókdakla, ka sab alta nóla elo Godka, kürü tóre nótó arrkrrurr ka müpdü nóma namülnürrü, akó kankü wa ta asi yarilürr ka negama wamnórró.”
3 Aprontem-se, que nós vamos para Betel. Ali vou fazer um altar dedicado ao Deus que me ajudou no tempo da minha aflição e que tem estado comigo em todos os lugares por onde tenho andado.
4 Da i blamana tibiób mogob godab dandang kla Zeikobón ilinóp, akó i güblangdó ne rring bamelóp. Da módóga, Zeikob tüp kugupi apónórr, blaman ene elklaza ola nodóp kugupidü, wirri ouk nugup murrdü Syekem wirri basirr minggüpanandó.
4 Eles entregaram as imagens dos deuses estrangeiros que tinham e os brincos que usavam nas orelhas. E Jacó enterrou tudo debaixo da árvore sagrada que fica perto de Siquém.
5 I we bazebórr, da minggüpanan wirri basirr pamkolpam Godónbókamde guma yazebórr, da i Zeikobón koke igósidi kolakyanónóp.
5 Quando eles foram embora, Deus fez com que os moradores das cidades vizinhas ficassem com um medo terrível, e por isso eles não perseguiram Jacó.
6 Da módóga, Zeikob tóba pamkolpampükü Luz basirrdü we abzilürr Keinan tüpdü. Errkya ene basirr ngi igó ngiliandako, Betel.
6 Assim, Jacó e toda a sua gente chegaram a Luz, cidade que também é conhecida pelo nome de Betel e que fica na terra de Canaã.
7 Wa alta ola elórr, ó wa ene tüp poko ngi we ngyesilürr wagó, El Betel, zitülkus God tóba we okaka tübyónürr Zeikobka, wa tóba naretan Isaon gum nóma tupsolürr.
7 Ali ele construiu um altar e pôs naquele lugar o nome de “O Deus de Betel” porque ali Deus havia aparecido a ele, quando estava fugindo do seu irmão.
8 I Betelóm nóma ngyabenónóp, Deborra ugón nurrótókórr, Rrebekan zaget kol, oya ngóyón aip. I oya ouk nugup murrdü we ulungóp Betel basirr malubarrdóbóna. Da Zeikob ene poko ngi we ngyesilürr Alon Bakut.
8 Naquele lugar morreu Débora, a mulher que havia sido babá de Rebeca. Ela foi sepultada debaixo da árvore sagrada que fica ao sul de Betel. E puseram naquele lugar o nome de “Árvore Sagrada das Lágrimas”.
9 Zeikob Padan Arramgabi nóma tolkomólórr, God akó nis ngim oyaka we okaka tübyónürr. Da wa oya bles yónürr.
9 Quando Jacó voltou da Mesopotâmia, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou,
10 God oyaka bóktanórr wagó, “Marü ngi wa Zeikobe, a marü ma sab Zeikobbóka myamem koke ngimlianórre; marü ngi ma errkya módóga, Isrrael.” Da ngi we ekyanórr, Isrrael.
10 dizendo: “Você se chama Jacó, porém esse não será mais o seu nome; agora o seu nome será Israel.” Assim, Deus pôs nele o nome de Israel.
11 God akó Zeikobka bóktanórr wagó, “Ka Wirrian Arüng Godla. Sab küppükü bailamke akó marü pamkolpama sab abün ki bainünüm! Marükagab sab kantrri, anda, abün kantrria tómbapónórre, ó marü olmalbobataldógabi sab ngibürra kingüm idi bairre.
11 E disse também: “Eu sou o Deus Todo-Poderoso. Tenha muitos filhos e muitos descendentes. Uma nação e muitos povos sairão de você, e entre os seus descendentes haverá reis.
12 Ka Eibrra-am a Aesak ibü ne tüp nókyarró, ka akó marü akyandóla. Akó ka sab ini tüp marü olmalbobatal nókyenónómo marü büdül kakóm.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e depois a darei aos seus descendentes.”
13 Da God kwitüdü we kasilürr ene pokodógab, wa oyaka ne bóktanórr.
13 Quando acabou de falar com Jacó, Deus subiu e foi embora daquele lugar.
14 Olgabi Zeikob kokrrapan ingülküp alaninürr ene pokodó, God oyaka ne tóbtanórr. Zeikob anón gyaur kla akó ⌊olib⌋ oel ekanórr ene ingülküp kwitüm Godón ⌊ótókóm⌋.
14 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou como pilar no lugar onde Deus havia falado com ele. Ele a separou para Deus, derramando vinho e azeite em cima.
15 Da módóga, God Zeikobka ne tüp pokodó bóktanórr, Zeikob ene tüp poko ngi we ngyesilürr Betel.
15 E pôs naquele lugar o nome de Betel.
16 Zeikob tóba pamkolpampükü Betelgab we bupadórr Eprrat tótókóm. I ngibürr kan ngarkwat nóma kwarilürr Eprrat amrranóm, Rreizelón ugón twarrpinürr. Oya mórran müp yarilürr.
16 Jacó e a sua família saíram de Betel; e, quando estavam chegando perto de Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto. E o parto foi difícil.
17 Rreizelón büba tai wirribóka azidüm nóma bainürr, oloma ugón tómtómólórr. Oya marrna ain kola we wyalórr wagó, “Ma gumgu, marü akó darrü siman oloma.”
17 Quando as dores estavam no ponto mais forte, a parteira disse: — Não tenha medo; você vai ter outro filho homem.
18 Oya arróla nóma blakólórrma, Rreizel tóba dómdóm ngóni olom ngi we ngyesilürr Ben-Oni. Oya aba ma Benzamin ngi ngyesilürr.
18 Porém ela estava morrendo. E, antes de dar o último suspiro, chamou o menino de Benoni . Mas o pai pôs nele o nome de Benjamim .
19 Rreizel nugu uroatórr, da nurrótókórr. Oya Eprrat kwat kabedó we ulungóp. Eprrat errkya Betliembóka ngiliandako.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada na beira do caminho de Efrata, que agora se chama Belém.
20 Zeikob kokrrap ingülküp we alaninürr Rreizelón gapókdó. Errkya ene ingülküp zamngólórrón duduase, Rreizelón gapókdó timamzan.
20 Jacó pôs sobre a sepultura uma pedra como pilar, e ela marca o lugar da sepultura até hoje .
21 Da módóga, Zeikob we bupadórr tóba pamkolpampükü, da wa tóba palae müót we balmelórr Migdal Ederr kakota.
21 Depois Jacó saiu dali e armou o seu acampamento do outro lado da torre de Éder.
22 Zeikob ene bwóbdü nóma ngyaben yarilürr, Rruben Bilan palae müótüdü bangrinürr, da usadi we umturri, aban aüd ngim koldó. Solodó Zeikob tüób arrkrrurr ne pokoa tómbapónórr.
22 Um dia, quando Jacó estava morando naquele lugar, o seu filho Rúben teve relações com Bila, que era concubina de Jacó. Quando ele soube disso, ficou furioso. Os filhos de Jacó eram doze.
23 Lian we simanal olmal kwarilürr:
23 Os que teve com Leia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Rreizelón nis siman olom nis namülnürri:
24 Com Raquel ele teve José e Benjamim.
25 Rreizelón ⌊leba zaget⌋ koldógab, ngi Bila, oya nis siman olom nis namülnürri:
25 Com Bila, a escrava de Raquel, ele teve Dã e Naftali.
26 Lian leba zaget koldógab, ngi Zilpa, oya nis siman olom nis namülnürri:
26 Com Zilpa, a escrava de Leia, ele teve Gade e Aser. Esses filhos de Jacó nasceram na Mesopotâmia.
27 Da módóga, Zeikob tóba olmalkolpükü we tolkomólórr tóba abdó Aesakka, Mamrre basirrdü, Kirriat Arrba wirri basirr minggüpanandó. Ene basirr ngi errkya módóga, Ibrron, Eibrra-am a Aesak ne ngyabenórri.
27 Jacó foi morar com Isaque, o seu pai, em Manre, a cidade que também se chama Arba e que fica perto de Hebrom, onde Abraão e Isaque haviam morado.
28 Aesak 180 pailüm ngyabelórr.
28 Aos cento e oitenta anos de idade,
29 Wa dómdóm ngón we semanórr, da nurrótókórr wirri kokrrap ngyaben kakóm, oya ne abün morroal pail kwarilürr. Da wa tóba abalbobatal nómrrónóp, ngaen nidi nurrbarinóp. Oya olom nisa Isao a Zeikob gapókdó we ingrirri.
29 quando já era muito velho, Isaque morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos . E os seus filhos Esaú e Jacó o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.