Gênesis 35

Godón Buk (TOF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 God Zeikobka bóktanórr wagó, “Bupa, da ugó wam Betel, kya ola ngyabelamke. Godónkü ⌊alta⌋ ola elke, wa marüka nóla okaka tübyónürr, ma moba naretan Isaon gum nóma busonürrü.”
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 Da Zeikob tóba müót kolpamdó akó wankü nidi kwarilürr, ibüka bóktanórr wagó, “E kubó amalamke blaman mogob godab dandang yabüka ne klamko, ó e yabiób bübpükü ta bagulamke mibü gida ngarkwatódó, akó dólóng mórrkenyórr bamelamke.
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 Yao, ugó bazeb, mi Betel tótókdakla, ka sab alta nóla elo Godka, kürü tóre nótó arrkrrurr ka müpdü nóma namülnürrü, akó kankü wa ta asi yarilürr ka negama wamnórró.”
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Da i blamana tibiób mogob godab dandang kla Zeikobón ilinóp, akó i güblangdó ne rring bamelóp. Da módóga, Zeikob tüp kugupi apónórr, blaman ene elklaza ola nodóp kugupidü, wirri ouk nugup murrdü Syekem wirri basirr minggüpanandó.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 I we bazebórr, da minggüpanan wirri basirr pamkolpam Godónbókamde guma yazebórr, da i Zeikobón koke igósidi kolakyanónóp.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Da módóga, Zeikob tóba pamkolpampükü Luz basirrdü we abzilürr Keinan tüpdü. Errkya ene basirr ngi igó ngiliandako, Betel.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 Wa alta ola elórr, ó wa ene tüp poko ngi we ngyesilürr wagó, El Betel, zitülkus God tóba we okaka tübyónürr Zeikobka, wa tóba naretan Isaon gum nóma tupsolürr.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 I Betelóm nóma ngyabenónóp, Deborra ugón nurrótókórr, Rrebekan zaget kol, oya ngóyón aip. I oya ouk nugup murrdü we ulungóp Betel basirr malubarrdóbóna. Da Zeikob ene poko ngi we ngyesilürr Alon Bakut.
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Zeikob Padan Arramgabi nóma tolkomólórr, God akó nis ngim oyaka we okaka tübyónürr. Da wa oya bles yónürr.
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 God oyaka bóktanórr wagó, “Marü ngi wa Zeikobe, a marü ma sab Zeikobbóka myamem koke ngimlianórre; marü ngi ma errkya módóga, Isrrael.” Da ngi we ekyanórr, Isrrael.
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 God akó Zeikobka bóktanórr wagó, “Ka Wirrian Arüng Godla. Sab küppükü bailamke akó marü pamkolpama sab abün ki bainünüm! Marükagab sab kantrri, anda, abün kantrria tómbapónórre, ó marü olmalbobataldógabi sab ngibürra kingüm idi bairre.
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Ka Eibrra-am a Aesak ibü ne tüp nókyarró, ka akó marü akyandóla. Akó ka sab ini tüp marü olmalbobatal nókyenónómo marü büdül kakóm.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 Da God kwitüdü we kasilürr ene pokodógab, wa oyaka ne bóktanórr.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 Olgabi Zeikob kokrrapan ingülküp alaninürr ene pokodó, God oyaka ne tóbtanórr. Zeikob anón gyaur kla akó ⌊olib⌋ oel ekanórr ene ingülküp kwitüm Godón ⌊ótókóm⌋.
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 Da módóga, God Zeikobka ne tüp pokodó bóktanórr, Zeikob ene tüp poko ngi we ngyesilürr Betel.
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 Zeikob tóba pamkolpampükü Betelgab we bupadórr Eprrat tótókóm. I ngibürr kan ngarkwat nóma kwarilürr Eprrat amrranóm, Rreizelón ugón twarrpinürr. Oya mórran müp yarilürr.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 Rreizelón büba tai wirribóka azidüm nóma bainürr, oloma ugón tómtómólórr. Oya marrna ain kola we wyalórr wagó, “Ma gumgu, marü akó darrü siman oloma.”
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Oya arróla nóma blakólórrma, Rreizel tóba dómdóm ngóni olom ngi we ngyesilürr Ben-Oni. Oya aba ma Benzamin ngi ngyesilürr.
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Rreizel nugu uroatórr, da nurrótókórr. Oya Eprrat kwat kabedó we ulungóp. Eprrat errkya Betliembóka ngiliandako.
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Zeikob kokrrap ingülküp we alaninürr Rreizelón gapókdó. Errkya ene ingülküp zamngólórrón duduase, Rreizelón gapókdó timamzan.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Da módóga, Zeikob we bupadórr tóba pamkolpampükü, da wa tóba palae müót we balmelórr Migdal Ederr kakota.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Zeikob ene bwóbdü nóma ngyaben yarilürr, Rruben Bilan palae müótüdü bangrinürr, da usadi we umturri, aban aüd ngim koldó. Solodó Zeikob tüób arrkrrurr ne pokoa tómbapónórr.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 Lian we simanal olmal kwarilürr:
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Rreizelón nis siman olom nis namülnürri:
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Rreizelón ⌊leba zaget⌋ koldógab, ngi Bila, oya nis siman olom nis namülnürri:
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Lian leba zaget koldógab, ngi Zilpa, oya nis siman olom nis namülnürri:
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Da módóga, Zeikob tóba olmalkolpükü we tolkomólórr tóba abdó Aesakka, Mamrre basirrdü, Kirriat Arrba wirri basirr minggüpanandó. Ene basirr ngi errkya módóga, Ibrron, Eibrra-am a Aesak ne ngyabenórri.
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Aesak 180 pailüm ngyabelórr.
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 Wa dómdóm ngón we semanórr, da nurrótókórr wirri kokrrap ngyaben kakóm, oya ne abün morroal pail kwarilürr. Da wa tóba abalbobatal nómrrónóp, ngaen nidi nurrbarinóp. Oya olom nisa Isao a Zeikob gapókdó we ingrirri.
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.