Gênesis 21
Godón Buk (TOF) vs NVT
1 ⌊Lod⌋ Serraka ⌊gail tonarr⌋ yarilürr, wa enezan bóktanórr. Wa oyankü tónggapónórr, wa ne ⌊alkamül-koke bóktan⌋ okyanórr.
1 O S enhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido.
2 Serra bikóm ipadórr, da siman olom we ilngumilürr Eibrra-amón myangande, tai we ngarkwatódó, God ne ngarkwat ngilianórr oya amtómólóm.
2 Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus.
3 Eibrra-am tóba siman olom, Serra noan ilngumilürr oyankü, ngi we ngyesilürr Aesak.
3 Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu.
4 Da oya God ne tulmil ekyanórr tónggapónóm, da wa Aesakón ⌊gyabi sopae ugón singgapinürr⌋, wa 8 ngürr nóma yarilürr.
4 No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado.
5 Eibrra-am 100 pail nóma yarilürr, Aesak ugón tómtómólórr oyankü.
5 Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.
6 Serra we bóktanórr wagó, “God kürü ngüóngan ngigütanórr barnginwómpükü. Sab blamana nidi barrkrrue ini poko, i ta ngüóng korale kankü.
6 Sara declarou: “Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!”.
7 Ia nótó ki bóktóne Eibrra-amka wagó, ia Serra sab amkoman olom ngayóne?
7 E disse mais: “Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!”.
8 Aesak morroal dódórr bailürr, kókó aipa ngómdügab ne ngürr amanikürr. Da ene ngürr Eibrra-am ugón wirri garrirr tóre tónggapónórr.
8 Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião.
9 A Serra Isma-elón esenórr, Izipt leba zaget kol Agarr ne olom ilngumilürr Eibrra-amónkü, tóba olom Aesakón ngüóng angyalde.
9 Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque,
10 Da Eibrra-amón we yalórr wagó, “Ugó zirrzwapó ini leba zaget kol tóba olompükü! Zitülkus módóga, kürü olom Aesak marü elklaza marü büdül kakóm koke ki arrgrrüte ini leba zaget kolan olompükü!”
10 e disse a Abraão: “Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!”.
11 Módóga, ini bóktana Eibrra-amón wirri müp ekyanórr, zitülkus Isma-el ta oya olom yarilürr.
11 Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho.
12 A God Eibrra-amka we bóktanórr wagó, “Ma müp apadgu moba olomankwata akó moba leba zaget kolankwata! Tónggapó marü Serra ne poko mile, zitülkus wata sab Aesakón olmalbobatal marü olmalbobatalbóka ngiblianórre.
12 Deus, porém, lhe disse: “Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência.
13 A ka ta sab Isma-elón abün olmalbobatal ilino akó i tibióban kantrridü ngyaben kwarile, zitülkus wa ta marü küpe.”
13 Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho”.
14 Irrbianande darrü ngürr Eibrra-am türsümülürr, Agarrón ngibürr alo kla uliónürr, akó naepükü lar sopae bele, oya tupodó emelórr, da we zirrzwapónórr tóba siman olompükü. Agarr a Isma-el we bupadürri, da ⌊ngüin-koke bwóbdü⌋ we apól namülnürri. Ene ngüin-koke bwób Berrsyiba wirri basirr minggüpanan yarilürr.
14 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Ene lar sopae beledó naea nóma blakónórr, Agarr tóba siman olom kari tugupanan tiz bórean-bórean nugup murrdü ingrinürr.
15 Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto
16 Agarr tebe natókórr, da barrkyanan kan we mórran-mórran bainürr. Wa tóbaka bóktanórr wagó, “Ka kokela kólba olom asenóm nurrótókde.” Módóga, yarrmurrande yónüm we bainürr, wa enezan mórran warilürr.
16 e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. “Não quero ver o menino morrer”, disse ela, chorando sem parar.
17 God ene siman olom bóktan bómgól arrkrrurr, da ⌊Godón anerrua⌋ kwitümgab Agarrka we tóbtanórr wagó, “Agarr! Ia laró müpa? Ma gumgu! God marü oloman bóktan bómgól kuri arrkrrue wa utürrün nege.
17 Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: “Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está.
18 Ugó bupa, olom zamngól-zamngólan ngita, da tangdó emoa zao-zao ainüm, zitülkus ka sab oya abün olmalbobatal ilino akó i tibióban wirri kantrridü ngyaben kwarile.”
18 Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação”.
19 Da God oya ilküp nis we nóbzelórr, da wa nae badu we esenórr. Wa ola natókórr, lar sopae bele errngamórr, tóba olom we emyanórr.
19 Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.
20 Isma-el nóma dódórr bainürr, God oyaka asi yarilürr. Wa ngüin-koke bwóbdüzan ngyaben yarilürr, wa bügür pamóm we bainürr.
20 Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro
21 Wa Parran ngüin-koke bwóbdüzan ngyaben yarilürr, aipa oya kol kwat we tónggapónórr Izipt kantrri kol amiógüm. Da wa we zumiógürr.
21 e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.
22 Ene tonarrdó, Abimelek akó tóba gazirr pamab singüldü wirri ngi pam, ngi Paekol, Eibrra-amka bóktarri wagó, “God mankü asine ma blaman ne poko tómbapóndóla.
22 Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. “É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz”, disse Abimeleque.
23 Da ma ⌊arüng alkamül-koke bóktan⌋ ugó tónggapó Godón obzek kwata. Ma sab kürü myamem ilklió alión-gu kólba olmal akó olmalbobatalpükü. Ma kürü morroal kyó ma ne kantrridü ngyabendóla mogob pamzan, ka marükazan namülnürrü morroal tonarr.”
23 “Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro.”
24 Da Eibrra-am bóktanórr wagó, “Ka arüng alkamül-koke bóktan igó tónggapóndóla!”
24 Abraão respondeu: “Eu juro!”.
25 Eibrra-am murrkurr bóktan sidódürr Abimelekka tóba darrü nae baduankwata, Abimelekón zaget pama arüngi ne kla arrbainóp.
25 Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.
26 Da Abimelek we bóktanórr wagó, “Ka umul-kókla, ene poko nótó tónggapóne! Ma kürü ngaen-gógópan koke küzazilürrü, a ka wata errkya arrkrrua.”
26 “Eu não sabia disso”, respondeu Abimeleque. “Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito.”
27 Módóga, Eibrra-am Abimelekón ngibürr ⌊sip⌋, ⌊gout⌋, akó ⌊kau⌋ iliónürr, da ene kakóm, i nizana ⌊alkamül-koke tónggapórrón bóktan⌋ we ingrirri.
27 Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo.
28 Eibrra-am akó 7 sip kupo tibi-tibi irrbünürr.
28 Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas,
29 Abimelek Eibrra-amón imtinürr wagó, “Küp ia laróga, ma ene 7 sip kupo tibi-tibi iade amóna?”
29 Abimeleque lhe perguntou: “Por que você separou estas sete das demais?”.
30 Eibrra-am bóktan we yalkomólórr wagó, “Ini 7 sip kupo yazeb kürü tangdógab, kürü amkoman angunüm ma kubó abino wagó, ini nae badu kótó ilüngürrü.”
30 Abraão respondeu: “Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço”.
31 Ene bwób ngi igósidi ngyesilóp Berrsyiba, zitülkus ene pam nisa arüng alkamül-koke tónggapórrón bóktan ola ingrirri.
31 Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.
32 Alkamül-koke tónggapórrón bóktan angrina nóma blakónórr Berrsyibam, Abimelek akó Paekol, tóba gazirr pamab singüldü wirri ngi pampükü, we alkomórri ama Pilistia bwóbdü.
32 Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus.
33 Ene kakóm, Eibrra-am darrü tamarrisk nugup zid we irtümülürr Berrsyibam. Eibrra-am ene pokodó Lodón ngian we ngilialórr oya ótókóm, ⌊Ngarkwat-koke Arról⌋ God.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do S enhor , o Deus Eterno.
34 Eibrra-am Pilistia isab kantrridü mogob pama ngyaben yarilürr wirri kokrrap ngarkwatóm.
34 E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.