Gênesis 21

Godón Buk (TOF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ⌊Lod⌋ Serraka ⌊gail tonarr⌋ yarilürr, wa enezan bóktanórr. Wa oyankü tónggapónórr, wa ne ⌊alkamül-koke bóktan⌋ okyanórr.
1 O Senhor visitou Sara, como tinha dito, e cumpriu o que lhe havia prometido.
2 Serra bikóm ipadórr, da siman olom we ilngumilürr Eibrra-amón myangande, tai we ngarkwatódó, God ne ngarkwat ngilianórr oya amtómólóm.
2 Sara ficou grávida e deu à luz um filho a Abraão na sua velhice, no tempo determinado, de que Deus lhe havia falado.
3 Eibrra-am tóba siman olom, Serra noan ilngumilürr oyankü, ngi we ngyesilürr Aesak.
3 Ao filho que lhe nasceu, que Sara lhe dera à luz, Abraão deu o nome de Isaque.
4 Da oya God ne tulmil ekyanórr tónggapónóm, da wa Aesakón ⌊gyabi sopae ugón singgapinürr⌋, wa 8 ngürr nóma yarilürr.
4 Abraão circuncidou o seu filho Isaque, quando ele tinha oito dias, segundo Deus lhe havia ordenado.
5 Eibrra-am 100 pail nóma yarilürr, Aesak ugón tómtómólórr oyankü.
5 Abraão tinha cem anos quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Serra we bóktanórr wagó, “God kürü ngüóngan ngigütanórr barnginwómpükü. Sab blamana nidi barrkrrue ini poko, i ta ngüóng korale kankü.
6 E Sara disse: — Deus me deu motivo de riso. E todo aquele que ouvir isso vai rir comigo.
7 Ia nótó ki bóktóne Eibrra-amka wagó, ia Serra sab amkoman olom ngayóne?
7 E acrescentou: — Quem diria a Abraão que Sara ainda amamentaria um filho? Pois na sua velhice lhe dei um filho.
8 Aesak morroal dódórr bailürr, kókó aipa ngómdügab ne ngürr amanikürr. Da ene ngürr Eibrra-am ugón wirri garrirr tóre tónggapónórr.
8 Isaque cresceu e foi desmamado. Nesse dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu um grande banquete.
9 A Serra Isma-elón esenórr, Izipt leba zaget kol Agarr ne olom ilngumilürr Eibrra-amónkü, tóba olom Aesakón ngüóng angyalde.
9 Sara viu que o filho que Agar, a egípcia, teve com Abraão estava zombando de Isaque.
10 Da Eibrra-amón we yalórr wagó, “Ugó zirrzwapó ini leba zaget kol tóba olompükü! Zitülkus módóga, kürü olom Aesak marü elklaza marü büdül kakóm koke ki arrgrrüte ini leba zaget kolan olompükü!”
10 Então Sara disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, porque o filho dessa escrava não será herdeiro com o meu filho Isaque.
11 Módóga, ini bóktana Eibrra-amón wirri müp ekyanórr, zitülkus Isma-el ta oya olom yarilürr.
11 Abraão ficou muito incomodado com isso, por causa de seu filho.
12 A God Eibrra-amka we bóktanórr wagó, “Ma müp apadgu moba olomankwata akó moba leba zaget kolankwata! Tónggapó marü Serra ne poko mile, zitülkus wata sab Aesakón olmalbobatal marü olmalbobatalbóka ngiblianórre.
12 Mas Deus disse a Abraão: — Não fique incomodado por causa do menino e por causa da escrava. Faça tudo o que Sara disser, porque por meio de Isaque será chamada a sua descendência.
13 A ka ta sab Isma-elón abün olmalbobatal ilino akó i tibióban kantrridü ngyaben kwarile, zitülkus wa ta marü küpe.”
13 Mas também do filho da escrava farei uma grande nação, porque ele é seu descendente.
14 Irrbianande darrü ngürr Eibrra-am türsümülürr, Agarrón ngibürr alo kla uliónürr, akó naepükü lar sopae bele, oya tupodó emelórr, da we zirrzwapónórr tóba siman olompükü. Agarr a Isma-el we bupadürri, da ⌊ngüin-koke bwóbdü⌋ we apól namülnürri. Ene ngüin-koke bwób Berrsyiba wirri basirr minggüpanan yarilürr.
14 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada, pegou pão e um odre de água, pôs tudo sobre as costas de Agar, deu-lhe o menino e a despediu. Ela saiu, andando sem rumo pelo deserto de Berseba.
15 Ene lar sopae beledó naea nóma blakónórr, Agarr tóba siman olom kari tugupanan tiz bórean-bórean nugup murrdü ingrinürr.
15 Quando acabou a água que havia no odre, Agar colocou o menino debaixo de um dos arbustos.
16 Agarr tebe natókórr, da barrkyanan kan we mórran-mórran bainürr. Wa tóbaka bóktanórr wagó, “Ka kokela kólba olom asenóm nurrótókde.” Módóga, yarrmurrande yónüm we bainürr, wa enezan mórran warilürr.
16 E, afastando-se, foi sentar-se em frente, à distância de um tiro de arco, porque dizia: — Assim, não verei o menino morrer. E, sentando-se em frente dele, levantou a voz e chorou.
17 God ene siman olom bóktan bómgól arrkrrurr, da ⌊Godón anerrua⌋ kwitümgab Agarrka we tóbtanórr wagó, “Agarr! Ia laró müpa? Ma gumgu! God marü oloman bóktan bómgól kuri arrkrrue wa utürrün nege.
17 Deus, porém, ouviu a voz do menino. E, do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e lhe disse: — O que é que você tem, Agar? Não tenha medo, porque Deus ouviu a voz do menino, aí onde ele está.
18 Ugó bupa, olom zamngól-zamngólan ngita, da tangdó emoa zao-zao ainüm, zitülkus ka sab oya abün olmalbobatal ilino akó i tibióban wirri kantrridü ngyaben kwarile.”
18 Ponha-se em pé, levante o menino e segure-o pela mão, porque eu farei dele um grande povo.
19 Da God oya ilküp nis we nóbzelórr, da wa nae badu we esenórr. Wa ola natókórr, lar sopae bele errngamórr, tóba olom we emyanórr.
19 Então Deus lhe abriu os olhos, e ela viu um poço de água. E, indo até o poço, encheu o odre de água, e deu de beber ao menino.
20 Isma-el nóma dódórr bainürr, God oyaka asi yarilürr. Wa ngüin-koke bwóbdüzan ngyaben yarilürr, wa bügür pamóm we bainürr.
20 Deus estava com o menino, que cresceu, morou no deserto e se tornou flecheiro.
21 Wa Parran ngüin-koke bwóbdüzan ngyaben yarilürr, aipa oya kol kwat we tónggapónórr Izipt kantrri kol amiógüm. Da wa we zumiógürr.
21 Ele morava no deserto de Parã, e a mãe dele o casou com uma mulher da terra do Egito.
22 Ene tonarrdó, Abimelek akó tóba gazirr pamab singüldü wirri ngi pam, ngi Paekol, Eibrra-amka bóktarri wagó, “God mankü asine ma blaman ne poko tómbapóndóla.
22 Por esse tempo, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, disseram a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Da ma ⌊arüng alkamül-koke bóktan⌋ ugó tónggapó Godón obzek kwata. Ma sab kürü myamem ilklió alión-gu kólba olmal akó olmalbobatalpükü. Ma kürü morroal kyó ma ne kantrridü ngyabendóla mogob pamzan, ka marükazan namülnürrü morroal tonarr.”
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que você não enganará a mim, nem a meu filho, nem a meu neto, e que tratará a mim e a terra em que você tem morado com a mesma bondade com que eu tratei você.
24 Da Eibrra-am bóktanórr wagó, “Ka arüng alkamül-koke bóktan igó tónggapóndóla!”
24 Abraão respondeu: — Eu juro.
25 Eibrra-am murrkurr bóktan sidódürr Abimelekka tóba darrü nae baduankwata, Abimelekón zaget pama arüngi ne kla arrbainóp.
25 Mas Abraão repreendeu Abimeleque por causa de um poço de água que os servos deste haviam tomado à força.
26 Da Abimelek we bóktanórr wagó, “Ka umul-kókla, ene poko nótó tónggapóne! Ma kürü ngaen-gógópan koke küzazilürrü, a ka wata errkya arrkrrua.”
26 Abimeleque disse: — Não sei quem fez isso. Além do mais, você nunca me falou nada e eu não tinha ouvido nada a respeito, a não ser hoje.
27 Módóga, Eibrra-am Abimelekón ngibürr ⌊sip⌋, ⌊gout⌋, akó ⌊kau⌋ iliónürr, da ene kakóm, i nizana ⌊alkamül-koke tónggapórrón bóktan⌋ we ingrirri.
27 Então Abraão pegou ovelhas e bois e os deu a Abimeleque. E os dois fizeram uma aliança.
28 Eibrra-am akó 7 sip kupo tibi-tibi irrbünürr.
28 Abraão pôs à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Abimelek Eibrra-amón imtinürr wagó, “Küp ia laróga, ma ene 7 sip kupo tibi-tibi iade amóna?”
29 Abimeleque perguntou a Abraão: — Que significam as sete cordeiras que você pôs à parte?
30 Eibrra-am bóktan we yalkomólórr wagó, “Ini 7 sip kupo yazeb kürü tangdógab, kürü amkoman angunüm ma kubó abino wagó, ini nae badu kótó ilüngürrü.”
30 Abraão respondeu: — Você receberá das minhas mãos as sete cordeiras, para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 Ene bwób ngi igósidi ngyesilóp Berrsyiba, zitülkus ene pam nisa arüng alkamül-koke tónggapórrón bóktan ola ingrirri.
31 Por isso aquele lugar foi chamado de Berseba, porque ali os dois fizeram um juramento.
32 Alkamül-koke tónggapórrón bóktan angrina nóma blakónórr Berrsyibam, Abimelek akó Paekol, tóba gazirr pamab singüldü wirri ngi pampükü, we alkomórri ama Pilistia bwóbdü.
32 Assim, fizeram aliança em Berseba. Depois Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para as terras dos filisteus.
33 Ene kakóm, Eibrra-am darrü tamarrisk nugup zid we irtümülürr Berrsyibam. Eibrra-am ene pokodó Lodón ngian we ngilialórr oya ótókóm, ⌊Ngarkwat-koke Arról⌋ God.
33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e invocou ali o nome do Senhor , o Deus Eterno.
34 Eibrra-am Pilistia isab kantrridü mogob pama ngyaben yarilürr wirri kokrrap ngarkwatóm.
34 E por muito tempo Abraão morou na terra dos filisteus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.